VirtualGP: Ολοκληρώθηκε ο 3ος αγώνας

Χαμός στην εικονική Jerez!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/5/2020

Την ώρα που η Dorna έχει επικεντρωθεί στο να σώσει το πραγματικό πρωτάθλημα, τα Virtual MotoGP συνεχίζουν ακάθεκτα την πορεία τους, με τον αγώνα στη Jerez όχι μόνο να ολοκληρώνεται επιτυχώς αλλά και όλες τις κατηγορίες να παίρνουν μέρος. Υπό κανονικές συνθήκες θα περνούσαμε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε μπροστά απ’ τους δέκτες μας βλέποντας τον πέμπτο αγώνα που του πρωταθλήματος στη Jerez, αντ’ αυτού όμως είδαμε τον εικονικό αγώνα στην ίδια πίστα.

Όπως αναφέραμε και στο παρελθόν, οι Virtual Races έχουν αυξηθεί σε διάρκεια και μάλιστα ήταν η πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκαν οι αγώνες όλων των κατηγοριών. Ως εκ τούτου, η συνολική διάρκεια της μετάδοσης έφτασε τις δύο ώρες και μόνο στο YouTube, μετρά ήδη πάνω από 50.000 προβολές. Επιπλέον, είχε και φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέσα απ’ το “Two Wheels for Life”, την επίσημη φιλανθρωπική δράση των MotoGP, όσοι ήθελαν είχαν τη δυνατότητα να δωρίσουν ένα ποσό για την καταπολέμηση του κορωνοϊού και όχι μόνο.

Στα MotoGP, ο Maverick Vinales κατάφερε να στεφθεί – επιτέλους – νικητής, σε έναν άκρως επεισοδιακό αγώνα με αμέτρητες πτώσεις. Η τύχη ήταν με το μέρος του, καθώς λίγο πριν το τέλος είδαμε τους Alex Marquez και Pecco Bagnaia, που είχαν νικήσει τον πρώτο και δεύτερο εικονικό αγώνα αντίστοιχα, να πέφτουν και τον Top Gun να βλέπει πρώτος την καρό σημαία. “Ειλικρινά, δεν περίμενα να κερδίσω,” είπε ο Ισπανός αναβάτης της Yamaha. “Το συναίσθημα της νίκης είναι πάντοτε πολύ ωραίο! Πέρασα πάρα πολύ όμορφα και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τους συναθλητές μου, καθώς και τους θεατές που μας παρακολούθησαν. Ελπίζω ότι μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε αρκετά χρήματα για το Two Wheels for Life.”

Στη Moto2, νικητής δεν ήταν άλλος απ’ αυτόν που τερμάτισε πρώτος στον περσινό αγώνα της κατηγορίας, ο Lorenzo Baldassari! Βέβαια, για να τα καταφέρει χρειάστηκε να παραμείνει όρθιος την ώρα που η μια πτώση διαδεχόταν την άλλη. “Ο αγώνας μου φάνηκε δυσκολότερος απ’ τους άλλους! Δεν είναι εύκολο να κερδίσεις. Είχα ιδρώσει και ήμουν τόσο αγχωμένος που δεν μπορούσα να ελέγξω τα δάχτυλά μου. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν μου έλεγαν ότι πάσχω από Σύνδρομο Διαμερίσματος.” (σ.σ. ένα ιδιαίτερα επώδυνο σύνδρομο, καθώς μέσα απ’ την μεγάλη αύξηση της πίεσης στους μύες σταματά η κυκλοφορία του αίματος και δεν επιτρέπει την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών προς τα μυϊκά και νευρικά κύτταρα της περιοχής.) O Baldassari συνέχισε λέγοντας: “Στην αρχή είχα επαφή με τον Luca, ενώ ξαφνικά ο Jake με χτύπησε. Ειλικρινά ήμουν τυχερός που δεν έπεσα. Μόλις πήρα τα ηνία του αγώνα προσπάθησα να διατηρήσω την ψυχραιμία μου και στο τέλος τα κατάφερα. Ήταν ένας πολύ καλός αγώνας.”

Τα πράγματα ήταν ακόμη πιο επεισοδιακά στον αγώνα ης Moto3, με τον Gabriel Rodrigo που είχε την pole position να πέφτει στην αρχή και να βρίσκεται σχεδόν τελευταίος. Ωστόσο, δεν το έβαλε κάτω και συνέχισε να προσπαθεί μέχρι που στο τέλος είδε πρώτος την καρό σημαία. “Ήξερα πολύ καλά πως οι εκκινήσεις ήταν το αδύναμο σημείο μου, όμως δεν ξέρω γιατί αλλά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα στον αγώνα. Ήταν σκέτη καταστροφή! Όπως και να ‘χει δεν τα παράτησα και επέστρεψα δριμύτερος, πιέζοντας τον Tony (Arbolino) και έπειτα τον Raul (Fernandez). Το πιο σημαντικό είναι πώς περάσαμε ωραία και ελπίζω να ισχύει το ίδιο και για τον κόσμο που μας παρακολούθησε,” ανέφερε ο Rodrigo.

 

Ετικέτες

MotoGP - Scott Redding: “Το να είσαι Βρετανός δεν βοηθάει”

Ο πρώην αναβάτης MotoGP σχολιάζει την πλήρη απουσία Βρετανών από την κορυφαία κατηγορία
Redding
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

22/4/2026

Ο Scott Redding μιλά ανοιχτά για τις ανισότητες στο MotoGP, επισημαίνοντας τον ρόλο χρημάτων, γεωγραφίας και ευκαιριών στην εξέλιξη των αναβατών.

Τα MotoGP παραμένουν το κορυφαίο επίπεδο αγώνων μοτοσυκλέτας, όμως τα τελευταία χρόνια η απουσία Βρετανών αναβατών από το grid έχει γίνει ιδιαίτερα αισθητή. Ο Scott Redding, πρώην αναβάτης της κατηγορίας και νυν αγωνιζόμενος BSB, τοποθετήθηκε ανοιχτά για το ζήτημα, τονίζοντας πως “το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα”.

Η Μεγάλη Βρετανία έχει να δει μόνιμη παρουσία αναβάτη στη μεγάλη κατηγορία από το 2020, όταν οι Cal Crutchlow και Bradley Smith ολοκλήρωσαν τις καριέρες τους στα MotoGP.

Το 2026 η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη, καθώς δεν υπάρχει κανένας Βρετανός ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2. Ο Jake Dixon, που είχε συμμετάσχει σε δύο αγώνες της κορυφαίας κατηγορίας το 2021, μετακινήθηκε φέτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Superbike.

Το πρόβλημα της “βάσης”

Η τελευταία μεγάλη επιτυχία για τη Βρετανία ήρθε το 2015, όταν ο Danny Kent κατέκτησε τον τίτλο στην Moto3, ενώ το τελευταίο βάθρο στα MotoGP καταγράφηκε το 2019.

Μιλώντας σε ένα podcast, ο Redding δεν δίστασε να αναδείξει τις βαθύτερες αιτίες:

“Η Ισπανία και η Ιταλία είναι η καρδιά του σπορ, εκεί βρίσκεται το χρήμα,” ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκέντρωση υποδομών, χρηματοδότησης και ευκαιριών σε αυτές τις χώρες δημιουργεί ένα σαφές πλεονέκτημα για τους αναβάτες που προέρχονται από εκεί.

Ανισορροπία ευκαιριών

Ο Redding στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες εργοστασιακές μοτοσυκλέτες καταλήγουν σε Ισπανούς και Ιταλούς αναβάτες, κάτι που όπως υποστηρίζει, δεν είναι τυχαίο.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την αλλαγή κανονισμών την εποχή που ανέβηκε στο MotoGP ο Marc Marquez. Μέχρι τότε, οι rookies ήταν υποχρεωμένοι να περάσουν από δορυφορικές ομάδες πριν φτάσουν σε εργοστασιακή μοτοσυκλέτα. Ο Marquez, ωστόσο, πήγε απευθείας στην εργοστασιακή Repsol Honda, σηματοδοτώντας μια αλλαγή φιλοσοφίας.

“Όταν βρίσκεσαι σε αυτό το επίπεδο, έχεις ήδη μειονέκτημα επειδή οδηγείς δορυφορική μοτοσυκλέτα. Προσθέστε και το οικονομικό κομμάτι, και γίνεται ακόμα πιο δύσκολο,” εξήγησε.

Redding

Το κόστος της εξέλιξης

Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία που ανέδειξε ο Redding είναι το οικονομικό βάρος που καλούνται να σηκώσουν οι μη Ισπανοί και μη Ιταλοί αναβάτες: “Πέρα από το ότι δέχεσαι πολύ μικρότερες αμοιβές, πρέπει να πληρώσεις για να προπονηθείς. Πρέπει να πας στην Ισπανία ή την Ιταλία για να οδηγείς τρεις φορές την εβδομάδα. Εκείνοι είναι ήδη στο σπίτι τους.”

Η τοποθέτηση αυτή αναδεικνύει ένα δομικό πρόβλημα του αθλήματος: η γεωγραφία και η πρόσβαση σε πίστες και ομάδες παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη ενός αναβάτη.

Αμφισβήτηση επιλογών

Ο Βρετανός δεν δίστασε να θίξει και επιλογές ομάδων, αναφέροντας ως παράδειγμα τον Alex Rins: “Είναι καλός αναβάτης, αλλά έχει πολλούς τραυματισμούς και δεν είναι σταθερός. Κατά τη γνώμη μου δεν θα έπρεπε να είναι εκεί. Ίσως όμως υπάρχει κάποια σύνδεση που τον βοηθά.”

Παρά τη σκληρή κριτική, ο Redding ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να μειώσει την αξία των Ισπανών και Ιταλών αναβατών, αναγνωρίζοντας το υψηλό επίπεδό τους.

“Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που έχεις”

Κλείνοντας, ο Redding συνοψίζει την κατάσταση με ρεαλισμό, λέγοντας: “Πρέπει να παίξεις με τα χαρτιά που σου δίνονται. Και το να είσαι Βρετανός δεν κάνει τα πράγματα πιο εύκολα. Είναι τρελό που δεν υπάρχουν Βρετανοί ούτε στα MotoGP ούτε στη Moto2.”

Ο Redding αγωνίστηκε στα MotoGP για πέντε σεζόν, κατακτώντας δύο βάθρα. Το 2019 μετακινήθηκε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbike, όπου κατέκτησε τον τίτλο με Ducati, πριν περάσει στο Παγκόσμιο Superbike το 2020. Από το 2025 επέστρεψε στο BSB.

Η τοποθέτηση του Redding ανοίγει ξανά τη συζήτηση για το κατά πόσο τα MotoGP παραμένουν πραγματικά “παγκόσμιο” πρωτάθλημα ή αν οι ισορροπίες έχουν γείρει υπέρ συγκεκριμένων χωρών, όχι απαραίτητα λόγω ταλέντου, αλλά λόγω συστήματος.

Ο Bρετανός μοιάζει να ανακάλυψε τον τροχό, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο πως οι μηχανοκίνητες δεν είναι από τις πιο εύκολα προσβάσιμες μορφές αθλητισμού καθώς απαιτούν μια εμπλοκή από μικρή ηλικία σε ένα κοστοβόρο μονοπάτι και σχετίζονται άμεσα με το βιοτικό επίπεδο αλλά και το επίπεδο υποδομών μιας χώρας και περιοχής.

Άλλωστε το ζήτημα έχει γίνει αντιληπτό χρόνια τώρα από τη διοργανώτρια αρχή που έχει προσπαθήσει να το αντισταθμίσει με το πρόγραμμα Road to MotoGP, σε μία προσπάθεια παροχής “ίσων ευκαιριών” σε αναβάτες από διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές

Παρόλα αυτά το κατά πόσο, πέρα από τις ευκαιρίες εξέλιξης τους, οι χώρες προέλευσης των αναβατών με μεγαλύτερο “καταναλωτικό κοινό” προσφέρουν πραγματικά περισσότερες ευκαιρίες είναι κάτι δύσκολα μετρήσιμο.