Wi-Fi ελαστικά MotoGP!

Ριζοσπαστική τεχνολογία της Michelin για τα MotoGP
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

23/12/2016

Η Michelin, που είναι αυτή τη στιγμή ο αποκλειστικός προμηθευτής ελαστικών για την κατηγορία των MotoGP, και η Επιτροπή των Grand Prix, που καθορίζει τους κανονισμούς του σπορ, ανακοίνωσαν ότι θα προχωρήσουν από κοινού στην εισαγωγή ασύρματης τεχνολογίας για τα ελαστικά των MotoGP μέσα στο 2017.

Με τη νέα αυτή τεχνολογία, φιλοδοξούν να δώσουν ένα τέλος στην σύγχυση και στην ανακατωσούρα που έχουν δημιουργήσει οι αγώνες flag to flag (οι αγώνες δηλαδή που οι αναβάτες αλλάζουν μοτοσυκλέτες κατά τη διάρκειά τους εξαιτίας της αλλαγής των καιρικών συνθηκών) στο παρελθόν, δίνοντας τη δυνατότητα στους υπεύθυνους των αγώνων να λαμβάνουν πληροφόρηση σε πραγματικό χρόνο σχετικά με την κατάσταση των ελαστικών, έτσι ώστε να ενημερώνεται η Διεύθυνση του αγώνα. Πέρα απ' αυτό όμως, η πληροφορία θα μπορεί να μεταδίδεται και μέσω της τηλεοπτικής κάλυψης ή οποιουδήποτε άλλου μέσου ζωντανά στο κοινό που παρακολουθεί.

Οι αγώνες flag to flag είναι ένας πονοκέφαλος για αναβάτες και ομάδες

 

Προς το παρόν, δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί το πώς θα δουλεύει το συγκεκριμένο σύστημα, πέρα από μια σύντομη περιγραφή που εξέδωσε η Επιτροπή GP με την ανακοίνωση της νέας απόφασης. Σύμφωνα με αυτή, το σύστημα που θα παρουσιαστεί θα είναι πιο προηγμένο τεχνολογικά από το σύστημα RFID tagging (ένα σύστημα που αποτελείται από ένα chip, έναν πομπό μια κεραία κι έναν δέκτη, το οποίο μεταδίδει μέσω ραδιοσυχνοτήτων δεδομένα), που είχε προτείνει ξανά η γαλλική εταιρεία νωρίτερα μέσα στη χρονιά.

Στην πιο πρόσφατη πρόταση, η οποία αποφασίστηκε να προχωρήσει, ο εντοπισμός των ελαστικών γίνεται με ασύρματη τεχνολογία μέσω πρωτοκόλλου Wi-Fi. Οι πληροφορίες διοχετεύονται στη συνέχεια στην ECU και από εκεί στην τηλεμετρία της πίστας, με την ECU να χρησιμοποιεί μια αναβαθμισμένη έκδοση του ενιαίου προγράμματος που διαθέτουν πλέον όλες οι ομάδες.

Ο εντοπισμός των ελαστικών γίνεται με ασύρματη τεχνολογία μέσω πρωτοκόλλου Wi-Fi

Αυτή η απόφαση αναμένεται να επηρεάσει δραματικά και τον σχεδιασμό των στρατηγικών των ομάδων, εφόσον βέβαια το σύστημα θα λειτουργεί όχι μόνο κατά την διάρκεια του αγώνα, αλλά και κατά τη διάρκεια όλων των δοκιμαστικών, δίνοντας την δυνατότητα σε αναβάτες και μηχανικούς να αναλύουν και να έχουν στατιστικά στοιχεία, σχετικά με το ποια λάστιχα χρησιμοποιούν οι αντίπαλοί τους και πότε.

Ένα άλλο νέο που βγήκε από την συνάντηση της Επιτροπής των GP και που αφορά επίσης τα ελαστικά, είναι ότι οι δύο αναβάτες που βγαίνουν πρώτοι στα πρώτα χρονομετρημένα δοκιμαστικά (Q1) και που προκρίνονται για τα Q2, θα μπορούν πλέον να έχουν στην διάθεσή τους ένα επιπλέον ζευγάρι μαλακών slick ελαστικών για τις κατατακτήριες δοκιμές. Αυτό ήταν ένα θέμα που τέθηκε από τους αναβάτες στην Επιτροπή Ασφάλειας νωρίτερα μέσα στη χρονιά, παραθέτοντας παραδείγματα αναβατών που είχαν πτώσεις κατά την διάρκεια των Q2, λόγω του ότι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιήσουν στις συγκεκριμένες δοκιμές μεταχειρισμένα ελαστικά.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.