Ταξίδι "Amazonas 2021" – Α' Ανταπόκριση

Τροπικό όνειρο
27/9/2021

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης χάραξε για ακόμη μια φορά πορεία για προορισμό ιδιαίτερο και με όχημα… ιδιαίτερο. Τώρα, ξεκίνησε μια επική "βόλτα" στην Βραζιλία, όχι όμως στον τουριστικό παράδεισο που οι περισσότεροι από εμάς έχουμε στο νου μας όταν ακούμε το όνομα της χώρας (εκτός από τον Πελέ…), αλλά για την καρδιά της ηπειρωτικής Βραζιλίας, στην Αμαζονία. Περιμένουμε τις ανταποκρίσεις του με… εξωτικό ενδιαφέρον και το πρώτο κεφάλαιο από το "ημερολόγιο καταστρώματος" μας δημιουργεί μια μεγάλη προσμονή!

Η τελευταία φορά που ταξίδεψα με μοτοσυκλέτα στην Βραζιλία ήταν το 2012. Τότε είχα περιηγηθεί στα νότια παράλια της χώρας και είχα επισκεφθεί τις διάσημες μεγαλουπόλεις Sao Paulo και Rio de Janeiro. Όμως, στο μυαλό μου πάντοτε υπήρχε έντονη η επιθυμία να πραγματοποιήσω ένα δίτροχο ταξίδι περιπέτειας στο κέντρο της Βραζιλίας, και συγκεκριμένα στον τροπικό κόσμο της Αμαζονίας.

Με σημείο αναφοράς τον Αμαζόνιο ποταμό, ονειρευόμουν να διασχίσω με μοτοσυκλέτα τα απέραντα τροπικά δάση της περιοχής, να επισκεφθώ παραδοσιακούς οικισμούς αυτοχθόνων ιθαγενών, να διαπλεύσω με ποταμόπλοιο τα νερά του Αμαζονίου και να γνωρίσω την χλωρίδα της περιοχής, η οποία αποτελεί τον μεγαλύτερο πνεύμονα πρασίνου του πλανήτη μας.

Στην πραγμάτωση αυτού του ταξιδιωτικού ονείρου, καθοριστική ήταν η συμβολή της "Tagino Adventure Tour", της μεγαλύτερης εταιρείας ενοικιάσεων μοτοσυκλετών στην Βραζιλία, η οποία μού παραχώρησε μια Honda XRE 300 Rally για τις ανάγκες του ταξιδιού "Amazonas 2021". Παρεμπιπτόντως, η "Tagino Adventure Tour" πραγματοποιεί παράλληλα οργανωμένα ταξίδια γνωριμίας και περιπέτειας με ιδιόκτητες μοτοσυκλέτες όχι μόνο στην περιοχή της Αμαζονίας, αλλά σε όλη σχεδόν την Νότια Αμερική (Βραζιλία, Χιλή, Βολιβία, Περού, Αργεντινή, Γουιάνα, κ.τ.λ).
Αεροπορική μετάβαση λοιπόν από την Αθήνα στο χαώδη Sao Paulo και παραλαβή στο χώρο του ξενοδοχείο μιας Honda XRE 300 Rally (μοντέλο 2021 παρακαλώ!), η οποία είχε μόλις 300km στο κοντέρ. Στον Joan Tagino, τον ιδιοκτήτη της "Tagino Adventure Tour", υποσχέθηκα να στρώσω προσεκτικά την μαύρη μοτοσυκλέτα και πως στα 1.000km θα μεριμνούσα ο ίδιος για το πρώτο service, σ’ όποιο εξουσιοδοτούμενο συνεργείο Honda θα συναντούσα στο δρόμο μου – όπως και έγινε τελικά.

Με αφετηρία λοιπόν το Sao Paulo και τελικό προορισμό την πόλη Manaus, την πρωτεύουσα της Αμαζονίας, σχεδίασα μια διαδρομή 5.500 χιλιομέτρων, που έκρυβε όμως αρκετές δυσκολίες και ιδιαιτερότητες, καθώς είχα να αντιμετωπίσω καθοδόν δύσκολους χωματόδρομους, πνιγερή υγρασία, αφόρητη ζέστη, πυκνή τροπική πανίδα και πολύ μοναξιά.

Ιδιαίτερο βάρος έδωσα, ωστόσο, στην προστασία μου από τον κίτρινο πυρετό και την μαλάρια, τροπικές ασθένειες που καραδοκούν στην περιοχή της Αμαζονίας. Συγκεκριμένα, ένα εμβόλιο κίτρινου πυρετού κρίθηκε αναγκαίο πριν την αναχώρησή μου από Ελλάδα, ενώ καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής μου στην τροπική ζώνη (αλλά και για μια βδομάδα αργότερα), θα έπαιρνα σε καθημερινή βάση χάπια μαλάριας (Malarone).

Η πρωτεύουσα Brazilia (1.100km βόρεια του Sao Paulo) ήταν η πρώτη μεγάλη στάση του "Amazonas 2021". Ένας υποτυπώδης αυτοκινητόδρομος –που διέσχιζε ένα τοπίο χαμηλής βλάστησης– ανέλαβε να με οδηγήσει ως εκεί, ενώ το αστικό "αποτύπωμα" της διαδρομής άφησαν οι πόλεις Campina, Uberaba, Uberlandia, Catalao και Valparaiso de Golas. Αργά το απόγευμα της δεύτερης ημέρας –κι αφού είχα διανυκτερεύσει στην πόλη Uberlandia– η βραζιλιάνικη πρωτεύουσα με καλωσόρισε κοντά της…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

Δείτε το πλούσιο φωτογραφικό υλικό στο gallery του άρθρου!

RIDE THE CLASSIC WAY, μέρος Ε΄ - Ιταλία / Άλπεις

Ταξίδι στην Κέντρική Ευρώπη με BMW R 18 CLASSIC FIRST EDITION
Από τον

Κωνσταντίνο Μητσάκη

24/10/2022

Δυο ορεινά περάσματα είχαν πλέον απομείνει για την ολοκλήρωση της αλπικής διαδρομής του “RIDE THE CLASSIC WAY”: το Umbrail Pass (2.503 μ.) και το Passo dello Stelvio (2.764 μ.) – τα καλύτερα μάς περίμεναν στο τέλος!

Αφού ανεφοδιαστήκαμε σε καύσιμα στην κωμόπολη Santa Maria, ξεκινήσαμε σβέλτα για την κορυφή του Umbrail Pass που βρισκόταν πάνω στη συνοριακή γραμμή Ελβετίας – Ιταλίας. Παρεμπιπτόντως, ο δρόμος των 13,2 χιλιομέτρων που θα μας οδηγούσε στην κορυφή ήταν ο ψηλότερος ασφαλτοστρωμένος δρόμος της Ελβετίας.

Έχοντας δανειστεί το όνομά του από την κοντινή βουνοκορφή Piz Umbrail, το Umbrail Pass μάς έδειξε από τα πρώτα κιόλας χιλιόμετρα τα «δόντια» του, αφού βρεθήκαμε αντιμέτωποι με 35 απανωτές ανηφορικές φουρκέτες και μέγιστη κλίση δρόμου στο 14%!

Το παλέψαμε γενναία και λίγη ώρα αργότερα, στη συνοριακή γραμμή Ελβετίας–Ιταλίας, ολοκληρώσαμε σε υψόμετρο 2.503 μ. την ανάβαση του ορεινού περάσματος Umbrail Pass. Αναμνηστικές φωτογραφίες μπροστά στις πινακίδες του χώρου, μια σύντομη ανάσα ξεκούρασης και πορεία κατόπιν για την τελευταία κορυφή.

Ακούγεται παράδοξο, αλλά η κορυφή του περάσματος Umbrail Pass απείχε μόλις 3,5 χλμ. από την αντίστοιχη του Passo Dello Stelvio – πριν καλα καλά το καταλάβουμε, βάλαμε ρόδα στο θεαματικότερο ορεινό πέρασμα της Ευρώπης και δεύτερο ψηλότερο των Άλπεων (2.757 μ.). Οι ιδανικές καιρικές συνθήκες που επικρατούσαν (ηλιοφάνεια με 18ο C) ήταν η αιτία της κοσμοσυρροής που συναντήσαμε στη κορυφή του περάσματος Stelvio. Εκατοντάδες ντόπιοι –αλλά και ξένοι– μοτοσυκλετιστές και ποδηλάτες ανεβοκατέβαιναν την φιδίσια ασφάλτινη λωρίδα, απολαμβάνοντας την εκπληκτική διαδρομή και το υπέροχο αλπικό τοπίο.

Κατασκευασμένο μέσα σε 5 χρόνια (1820–1825), το διάσημο Passo dello Stelvio αποτελεί για τους Ιταλούς σήμερα έναν “must to go” προορισμό με εμβληματικό χαρακτήρα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η Alfa Romeo και η Moto Guzzi έδωσαν την ονομασία STELVIO σ’ ένα μοντέλο τους. Παρεμπιμπόντως, το συγκεκριμένο βορειο-ιταλικό πάσο αποτελεί από το 1953 ετάπ ανάβασης στον ποδηλατικό « Γύρο της Ιταλίας».

Αφού παρκάραμε τις μοτοσυκλέτες και περπατήσαμε χαλαρα στην κορυφή του Stelvio, γευματίσαμε κατόπιν σ’ ένα καφέ-εστιατόριο σχολιάζοντας τις όμορφες εικόνες και τις δυνατές εμπειρίες που αποκομίσαμε καθόδον από τη Ζυρίχη στο Passo dello Stelvio. Και η κουβέντα μας καλά κρατούσε!

Κάποια στιγμή όμως έφτασε η ώρα του αποχαιρετισμού. Ανανεώνοντας το επόμενο ραντεβού μας για τα μέσα Νοεμβρίου στην Ελλάδα, ο Στέλιος ξεκίνησε την επιστροφή του στη Ζυρίχη κι εγώ άρχισα να κατηφορίζω στη νότια πλευρά του Passo dello Stelvio με προορισμό την ιταλική κωμόπολη Bormio, όπου και θα διανυκτέρευα. Και τελικά, μετά από 13 ώρες ημερήσιας οδήγησης, κατέβηκα από την σέλα της BMW R18 CLASSIC και κατέλυσα σ’ ένα γραφικό αγροτόσπιτο, κάπου στα νότια προάστια της Bormio. Η αλπική διαδρομή του RIDE THE CLASSIC WAY” μόλις είχε ρίξει τίτλους τέλους: τέσσερα θεαματικά αλπικά πάσο, μια στιβαρή μοτοσυκλέτα, ένας ενθουσιασμένος αναβάτης...