QJMOTOR IMBROS 2026, μέρος 3ο - Θεοφάνια σε Ίμβρο για Κωνσταντίνο Μητσάκη και FORT 350 EVO

Από το

motomag

14/1/2026

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης συνεχίζει το οδοιπορικό του και, στη νέα ανταπόκριση από την Ίμβρο καταγράφει τον προορισμό όπως τον έζησε: την τελετή των Θεοφανίων στο λιμάνι του Κάστρου, καθώς και την παραμονή του στην πρωτεύουσα του νησιού. Μέσα από εικόνες και προσωπικές σημειώσεις, μας μεταφέρει την ατμόσφαιρα και την καθημερινότητα της Ίμβρου, συνοδεία του QJMOTOR FORT 350 EVO.

“Πριν επισκεφθώ την Ίμβρο, είχα μελετήσει διεξοδικά την πολυτάραχη ιστορία του αιγαιοπελαγίτικου νησιού, του οποίου ο μόνιμος πληθυσμός ανέρχεται σήμερα σε 200 περίπου Έλληνες (υπερήλικες στην πλειοψηφία τους) και σε 7.000 Τούρκους εποίκους. Μέχρι το 1964, η πληθυσμιακή αναλογία ήταν περίπου 6.100 Έλληνες και 200 Τούρκοι, γεγονός που καταδεικνύει ότι το “Πρόγραμμα Διάλυσης" που υιοθέτησε η τουρκική κυβέρνηση εκείνη την χρονιά πέτυχε εντέλει τον σκοπό του… QJMOTOR IMBROS 2026

Σε τι αποσκοπούσε το διαβόητο "Πρόγραμμα Διάλυσης"; Βασικός στόχος ήταν ο αφελληνισμός της Ίμβρου (και της Τενέδου) και προέβλεπε, μεταξύ άλλων: α) την απαλλοτρίωση του 90% των καλλιεργήσιμων εδαφών στην Ίμβρο, β) την κατάργηση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και του μειονοτικού εκπαιδευτικού συστήματος, γ) τον εξαναγκασμό των Ελλήνων αυτοχθόνων κατοίκων της Ίμβρου, μέσω των αναγκαστικών απαλλοτριώσεων της γης τους, να μεταναστεύσουν, δ) την ίδρυση νέων συνοικισμών και χωριών Τούρκων εποίκων στην Ίμβρο…

Το "Πρόγραμμα Διάλυσης" των Ελλήνων της Ίμβρου (και της Τενέδου) είχε ως αποτέλεσμα 5.800 Ίμβριοι (και 2.500 Τενέδιοι) να εγκαταλείψουν οριστικά τις πατρογονικές εστίες τους και να μετοικίσουν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Η αποκορύφωση του δράματος των Ελλήνων της Ίμβρου σημειώθηκε το 1974 (χρονιά της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο), όταν υπέστησαν διώξεις, προπηλακισμούς και τρομοκρατία…

Η παρουσία μου στην Ίμβρο συνέπεσε με τον Αγιασμό των Υδάτων (Θεοφάνια), που πραγματοποιήθηκε στο λιμάνι του Κάστρου. Στην τελετή του αγιασμού χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Ίμβρου & Τενέδου Κύριλλος, πλαισιωμένος από τον τοπικό κλήρο, τον δήμαρχο Μυτιλήνης Π. Χριστόφα κι από δεκάδες Ρωμιούς κατοίκους του νησιού. Με βαθιά κατάνυξη παρακολούθησα την τελετή του αγιασμού, η οποία, εκτός φυσικά από κορυφαίο θρησκευτικό έθιμο, αντιπροσώπευε παράλληλα μια πράξη συλλογικής ταυτότητας και αφύπνισης για τους Έλληνες της Ίμβρου, οι οποίοι εξακολουθούν να στέκονται όρθιοι απέναντι στον χρόνο και στις αντιξοότητες που σημάδεψαν τον τόπο τους…

Αφού συνομίλησα και αντάλλαξα θερμές ευχές με τον Μητροπολίτη Κύριλλο και τους παραβρισκόμενους Έλληνες Ίμβριους, προσέγγισα την Παναγία (την πρωτεύουσα του νησιού), όπου και διανυκτέρευσα. Εδώ, ο μητροπολιτικός ναός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, τα γραφεία της Μητρόπολης και το κτίριο που φιλοξενεί τον "Εκπαιδευτικό & Πολιτιστικό Σύνδεσμο Ίμβρου" δέχτηκαν την επίσκεψή μου…

Την επομένη, κάτω από άστατες καιρικές συνθήκες (ψιλόβροχο), θα ξεκινούσα με ανείπωτη λαχτάρα την περιήγησή μου στα σημαντικότερα ελληνικά χωριά της Ίμβρου (Άγιοι Θεόδωροι, Αγρίδια, Σχοινούδι). Οδηγώντας το ασημί QJMOTOR FORT 350 EVO, θα αναζητούσα τα διαχρονικά σημάδια και τις μισοσβησμένες μνήμες του άλλοτε ακμάζοντος ελληνικού στοιχείου, ενώ παράλληλα θα επιδίωκα να βρεθώ με ομογενείς της Ίμβρου για να αφουγκραστώ τα προσωπικά βιώματα, τις προσδοκίες και τις διαχρονικές αγωνίες τους…

Ετικέτες

gorgolis

QJ Motor

Fort 350

ταξίδι

ταξίδι με scooter

ταξιδιωτικό

https://bit.ly/MOTO_674

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

6/5/2019

Ο Κωνσταντίνος Μητσάκης ολοκλήρωσε παρέα με τον γιο του Γιώργο το πρώτο μισό του ταξιδιού τους φτάνοντας στο Βόρειο Ακρωτήρι, και πλέον ετοιμάζονται για την επιστροφή τους στα πάτρια εδάφη:

"Το Ελσίνκι όπου αποβιβαστήκαμε ήταν η αφετηρία του τελευταίου σκέλους του ταξιδιού μας “Cape 2 Cape”. Μόλις 1.500 χλμ. μας χώριζαν πλέον από το βορειότερο χερσαίο ακρωτήρι της Ευρώπης. Πατέρας και γιος βλέπαμε μπροστά μας μόνο Nordkapp, τ’ οποίο φάνταζε στο μυαλό μας ως το πολυπόθητο ταξιδιωτικό "λάφυρο" που θέλαμε διακαώς να κουρσέψουμε.

Σε δυο πράγματα επιστήσαμε την προσοχή μας οδηγώντας τις επόμενες μέρες την Honda Africa Twin 1000 ADV προς τον νορβηγικό βορρά: στα χαμηλά όρια ταχύτητας των φιλανδικών δρόμων και στους αμέριμνους ταράνδους.
Τι άλλο είχαμε να φοβηθούμε; Μα φυσικά τις καιρικές συνθήκες, που για την εποχή του ταξιδιού μας αποτελούσαν τον βασικότερο παράγοντα προσέγγισης του Nordkapp –ήταν τέλη Απριλίου και οι θερμοκρασίες κυμαίνονταν από -5 C έως 4 °C. Ναι μεν ο δρόμος ήταν ανοικτός από τα χιόνια, όμως, οι απρόβλεπτες διακυμάνσεις και μεταβολές του καιρού (μια πυκνή χιονόπτωση ή μια σφοδρή καταιγίδα) μπορούσαν να μας ακινητοποιήσουν καθοδόν. Εντέλει, κανένα δυσάρεστο σενάριο δεν επικράτησε. Ήλιος με δόντια και ο υδράργυρος να μην ξεκολλά από τους 0 °C…

Η στάση μας στην φιλανδική πόλη Rovaniemi ήταν επιβεβλημένη για δύο λόγους. Εμείς θέλαμε –σαν δυο χαζοτουρίστες– να περιηγηθούμε στο χωριό του Αι-Βασίλη και να αγοράσουμε χριστουγεννιάτικα μπιχλιμπίδια, ενώ η μοτοσυκλέτα μας ήθελε να απαθανατίσει την παρουσία της στον Αρκτικό Κύκλο. Τελικά μείναμε όλοι ικανοποιημένοι…
Για πολλούς μοτοσυκλετιστές, το Nordkapp αντιπροσωπεύει ένα ταξίδι–όνειρο ζωής. Κι όχι άδικα, αφού τα ειδυλλιακά σκανδιναβικά τοπία, οι γεωγραφικές συντεταγμένες του μακρινού βορρά, η θέα του απέραντου Βόρειου Παγωμένου Ωκεανού, η διάσημη αφαιρετική υδρόγειος σφαίρα του νορβηγικού ακρωτηρίου, όλα αυτά –αλλά και πολλά ακόμα– αποτελούν τις Σειρήνες που έλκουν τους ρομαντικούς μοτο-ταξιδιώτες στο ιδιότυπο προσκύνημα του Nordkapp.

Ήταν απόγευμα, ανήμερα του Αγίου Γεωργίου, όταν η Honda Africa Twin 1000 ADV φρενάρισε στην άκρη του γκρεμού, στην βόρεια άκρη της Ευρώπης. Με τα συναισθήματα να κάνουν πάρτι, αγκάλιασα τον μικρό συνεπιβάτη μου –που κάθε άλλο πάρα "μικρός" αποδείχθηκε για ένα τόσο απαιτητικό ταξίδι– και του πρόσφερα το καλύτερο δώρο ever: την υδρόγειο σφαίρα του Nordkapp. Και φυσικά, ο ίδιος το πανηγύρισε ανάλογα.

Ποιο ήταν όμως το δώρο που χάρισα στον εαυτό μου; Είχα φτάσει στο βορειότερο χερσαίο ακρωτήριο της Ευρώπης, παρέα με τον γιό μου, ταξιδεύοντας μαζί στην ίδια σέλα. Είχα επιστρέψει μετά από 28 χρόνια στο Nordkapp με την καλύτερη παρέα, τον Γιώργο…"