Επίδειξη ισχύος απ' την Ducati Aruba.it στην παρουσίασή της!

Πιο αποφασισμένοι από ποτέ!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/2/2020

Το εργοστάσιο απ’ το Borgo Panigale, πραγματοποίησε χθες την παρουσίαση της Aruba.it Racing – Ducati team στην Imola. Σε αντίθεση με άλλες εταιρείες, όπως η Honda που παρουσίασε την εργοστασιακή της ομάδα στα MotoGP στην Ινδονησία επειδή αποτελεί μια σημαντική αγορά για αυτήν, η Ducati τόσο στα Superbike όσο και στα MotoGP παρουσίασε τις ομάδες της στην έδρα της, την Ιταλία.

Εξάλλου, η Ducati είναι μια απ’ τις εταιρείες με το πιο φανατικό κοινό και δεν θα μπορούσε να στερήσει τη χαρά απ’ τους Ducatisti να δουν από κοντά τη νέα της ομάδα στα Superbikes. Η Imola, είναι κατ’ εξοχήν μια πίστα με ιδιαίτερη σημασία για το εργοστάσιο απ’ τη Bologna, αφού το 1972, όταν πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας Imola 200, πήρε τη νίκη με τον Paul Smart. Αργότερα το 2006, η Ducati δημιούργησε την Paul Smart 1000 Limited Edition, σε μόλις 2.000 αντίτυπα, τιμώντας τον αναβάτη της.

Παρόντες στην παρουσίαση ήταν σύσσωμοι όλοι οι άνθρωποι της Ducati, απ’ τον CEO του ιταλικού εργοστασίου, Claudio Domenicali, τον CEO της Aruba S.p.A. και διευθυντή της ομάδας Aruba.it Racing – Ducati, Stefano Cecconi, τον General Manager της Ducati Corse Luigi Dall’Igna, τον Sporting Director της Ducati Corse, Paolo Ciabatti, τον Team Manager της Aruba.it Racing – Ducati, Serafino Foti, τον SBK Technical Coordinator Ducati Corse, Marco Zambenedetti και τέλος τον ιδιοκτήτη της Feel Racing, Daniele Casolari.

Για το 2020 η ομάδα κράτησε την ίδια χρωματική ταυτότητα με μικρές διαφορές, ενώ ο πύργος της πίστας ήταν και αυτός ντυμένος με τα χρώματά της! “Με ιδιαίτερη χαρά παρουσιάζω την εργοστασιακή ομάδα της Ducati στα Superbikes εδώ στην Imola, την καρδιά του Motor Valley, που βρίσκεται μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά απ’ το εργοστάσιό μας στο Borgo Panigale,” δήλωσε ο Domenicali. Στο περσινό πρωτάθλημα η Aruba.it κατάφερε συνολικά να κερδίσει 17 αγώνες και να συμβάλλει στην εξέλιξη της μοτοσυκλέτας της. “Η νέα V4S του 2020 είναι πλέον διαθέσιμη παγκοσμίως και έχει τα ίδια αεροδυναμικά βοηθήματα με την V4R,” είπε ο CEO της Ducati, θέλοντας να τονίσει πως  οι μοτοσυκλέτες παραγωγής του ιταλικού εργοστασίου έχουν αγωνιστικά γονίδια.

Από την άλλη, ο Dall’Igna ανέφερε: “Τους τελευταίους μήνες συνεχίσαμε να δουλεύουμε εντατικά πάνω στην ανάπτυξη της V4R, παρότι ήταν αρκετά ανταγωνιστική πέρσι, καθώς πιστεύουμε πως το επίπεδο του ανταγωνισμού στο φετινό πρωτάθλημα θα είναι ιδιαίτερα αυξημένο, λόγω των νέων μοτοσυκλετών που ετοίμασαν οι αντίπαλοί μας. Η τελευταία φορά που πήραμε το πρωτάθλημα στα Superbikes ήταν το 2011 και φέτος στοχεύουμε στο να ξαναφέρουμε το κύπελλο στο εργοστάσιό μας. Έχουμε δύο πολύ ταλαντούχους αναβάτες με μεγάλα κίνητρα. Ο Davies είναι μαζί μας τα τελευταία επτά χρόνια και αποτελεί τον πυλώνα της ομάδας, ενώ ο Scott που έγινε πρωταθλητής στα BSB πέρσι, ήταν πολύ ανταγωνιστικός κατά της διάρκεια των επίσημων δοκιμών.”

Φέτος, είναι η πρώτη χρονιά που ο Davies θα βρεθεί στη σέλα της V4R και δεν θα έχει κάποιο τραυματισμό να τον ταλαιπωρεί. Ο Ουαλός το 2019 ήταν αρκετά ανταγωνιστικός απ’ το δεύτερο μισό της σεζόν, αφού τερμάτιζε συνήθως εντός της πεντάδας. “Η φυσική μου κατάσταση και η αίσθηση που έχω πάνω στη μοτοσυκλέτα είναι πολύ καλύτερη απ’ ότι πέρσι,” δήλωσε ο Davies και περιμένουμε από αυτόν ένα δυναμικό ξεκίνημα φέτος.

Ο Scott Redding θα προσπαθήσει να κερδίσει όσους περισσότερους από τους πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος μπορεί και να δημιουργήσει μια μεγάλη βαθμολογική διαφορά, επειδή οι επόμενοι αγώνες θα πραγματοποιηθούν σε πίστες που δεν έχει ξαναδογήσει. Το ίδιο είχε προσπαθήσει να κάνει και ο Bautista πέρσι, όμως ο αγώνας στην Imola αποτέλεσε την αρχή της φθίνουσας πορείας του καθώς δεν είχε εμπειρία από την συγκεκριμένη πίστα ο Ισπανός αναβάτης. “Είμαι πολύ ικανοποιημένος από αυτά που πετύχαμε κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα για τον τρόπο που εργάστηκε και για την αυτοπεποίθηση που μου έδωσε. Ένα σημαντικό κίνητρο είναι πως όλοι έχουμε τον ίδιο στόχο. Σχετικά με τους Ducatisti, γνωρίζω το πάθος που τρέφουν για την Ducati και υπόσχομαι πως θα καταβάλω το 100% των δυνατοτήτων για να φέρω το Κύπελλο του πρωταθλήματος, πίσω στη Bologna,”δήλωσε ο Redding.

Ετικέτες

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati

Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2019

Το τριήμερο της Aragon δεν διέφερε καθόλου με τους δύο προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος, αφού ο Alvaro Bautista ήταν για ακόμη μια φορά ο απόλυτος κυρίαρχος του σαββατοκύριακου.

Πρώτο Σκέλος

Ο Bautista όχι μόνο τερμάτισε πρώτος και στους τρεις αγώνες αλλά έγινε ο πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη θέση ήταν απ’ την αρχή του αγώνα κλειδωμένη, καθώς διακτινίστηκε τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, το πρώτο σκέλος είχε μπόλικο ενδιαφέρον με τις μάχες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κατά την εκκίνηση, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team) κατάφερε να αναδυθεί απ’ τη 10η θέση που ξεκίνησε, τερματίζοντας εν τέλει δεύτερος, όμως στην προσπάθειά του ήρθε σε επαφή με τον Marcus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) με αποτέλεσμα ο αναβάτης BMW να πέσει εγκαταλείποντας τον αγώνα. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes που παρουσίασε σημάδια βελτίωσης με τη νέα του μοτοσυκλέτα, κατάφερε να προσπεράσει τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και να βρεθεί τρίτος για λίγο, στρέφοντας τα φώτα της προσοχής πάνω του. Όμως, ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) έδειξε πως και αυτός έχει προοδεύσει πάνω στη σέλα της V4 R, αφού στο τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του βάθρο για φέτος, τερματίζοντας τρίτος. Ξεκινώντας απ’ την όγδοη θέση, ο Chaz μέχρι τον δεύτερο γύρο προσπέρασε τέσσερις αναβάτες και μπήκε από νωρίς στο παιχνίδι της διεκδίκησης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα είδαμε τον Lowes να κάνει ένα λάθος στην τελευταία στροφή της πίστας, αφήνοντας τους Rea και Sykes να τον περάσουν, με τον Davies να βρίσκεται κοντά τους. Παράλληλα, ο επικεφαλής του αγώνα είχε περάσει σε άλλη διάσταση καταρρίπτοντας το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, ρίχνοντάς το στο 1:49,755. Ο Sykes δεν παρέμεινε μέχρι το τέλος εντός του βάθρου καθώς απ’ τον πέμπτο γύρο έπεσε στην έβδομη θέση. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να τερματίσει ολοκληρώνοντας την πεντάδα.

Ο Laverty (Team Goeleven) απ’ τη μεριά του, βρέθηκε και αυτός στις πρώτες θέσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του αγώνα, ανεβαίνοντας μάλιστα μέχρι την τέταρτη. Όμως, ένα γύρο πριν το τέλος, που η ένταση είχε κορυφωθεί με τον Davies να κυνηγάει τον Rea, στην 14η στροφή ο Laverty ήρθε σε επαφή με τον αναβάτη της Ducati κι έπεσε. Ως εκ τούτου έχασε την ευκαιρία να πάρει πολύτιμους βαθμούς.

Ο Alex Lowes ευνοήθηκε απ’ την πτώση και κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση, δίνοντας έναν τόνο πολυφωνίας από πλευράς κατασκευαστών μέσα στην πεντάδα. Έκτος βρέθηκε ο team mate του van der Mark, έχοντας πίσω του τον Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Τις τρείς τελευταίες θέσεις της δεκάδας ολοκλήρωσαν οι υπόλοιποι αναβάτες με ZX-10RR, με τον Τούρκο Razgatlioglu να τερματίζει μπροστά απ’ τον Halsam που ήρθε ένατος. Ο Torres ολοκλήρωσε την δεκάδα καταλαμβάνοντας την καλύτερη θέση γι’ αυτόν φέτος.

Tissot Superpole Race

Απ’ την αρχή του αγώνα ο Alvaro γι’ άλλη μια φορά επανέλαβε το αποτέλεσμα του πρώτο σκέλους καθώς εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει περιθώρια διεκδίκησης στους υπόλοιπους αναβάτες. Ο Lowes πέρασε στη δεύτερη θέση, ξεκινώντας τέταρτος και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δύο γύρους, ενώ την ίδια στιγμή είχαμε την σύγκρουση των van der Mark και Michael Ruben Rinaldi. Απ’ την πτώση μόνο ο van der Mark κατάφερε να βγει αλώβητος και να τερματίσει έστω στη 15η θέση, ενώ ο Rinaldi χρειάστηκε να μεταφερθεί στο ιατρείο της πίστας.

Πιο πίσω ο Rea είχε αρχίσει να ανεβαίνει φτάνοντας στη τέταρτη θέση, ενώ μέχρι το τέλος του δεύτερου γύρου πέρασε τον Cortese που ήταν τρίτος. Έπειτα, ξεκίνησε να κυνηγά τον Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κι έναν γύρο αργότερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα για τον Rea αφού ο αναβάτης της Yamaha διψούσε για αίμα. Στα μισά του αγώνα ο Lowes έκανε την επίθεσή του και πέρασε μπροστά για τους επόμενους τρείς γύρους, όμως ο Rea απέδειξε με τις επιδόσεις του τον λόγο που φέρει το No1 στην μοτοσυκλέτα του. Πέρασε τον αναβάτη της Yamaha για τελευταία φορά δύο γύρους πριν το τέλος, αφήνοντάς του το τρίτο σκαλί του βάθρου. Μια ανάσα χώριζε τον Davies απ’ το δεύτερο βάθρο του για φέτος, όμως δεν τα κατάφερε να ανέβει και τερμάτισε τέταρτος, αφήνοντας πίσω του τον Sykes να ολοκληρώσει τη πεντάδα.

Δεύτερο Σκέλος

Η εκκίνηση του δεύτερου σκέλος αποτέλεσε μια απ’ τις πιο ήπιες που έχουμε δει φέτος στο πρωτάθλημα, με τους αναβάτες να φτάνουν στην πρώτη στροφή χωρίς παρατράγουδα και πτώσεις. Ο Bautista –κλασσικά πλέον- διατήρησε το πλεονέκτημα που του έδωσε η Superpole, στρίβοντας πρώτος και με τον εκπληκτικό ρυθμό του εξαφανίστηκε γι’ άλλη μια φορά, όμως η διαφορά απ’ τον δεύτερο ήταν μικρότερη στα μόλις… 6,8''. Ο Davies στον πρώτο γύρο ανέβασε τους ρυθμούς του και προσπέρασε τον Lowes, στοχεύοντας τον Rea που ήταν δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο, πιο πίσω, ένα λάθος του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) στη 12η στροφή έδωσε την ευκαιρία στον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team) και τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να τον προσπεράσουν, με αποτέλεσμα να πέσει στην έβδομη θέση. Η πτωτική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του αγώνα με αποτέλεσμα ο αναβάτης της BMW να τερματίσει 12ος.

Στον ίδιο γύρο ο Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρισκόταν πίσω απ’ τον Rea και κατάφερε να τον προσπεράσει στην έβδομη στροφή της πίστας, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην αγέλη των υπόλοιπων αναβατών που τους κυνηγούσαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Rea κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς πάλεψε τόσο με τον Lowes που βρισκόταν τέταρτος, όσο και με τον Halsam που είχε αρχίσει να ανεβαίνει απ’ την έβδομη θέση, κατάφερε στον τελευταίο γύρο να προσπεράσει τον Chaz και να στερήσει απ’ την εργοστασιακή ομάδα της Ducati το πολυπόθητο ένα-δύο. Όμως, η ιταλική εταιρεία με την ένατη συνεχόμενη νίκη του Bautista ολοκλήρωσε 350 νίκες στο Motul WSBK. Ο Halsam τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο, αφήνοντας πίσω του τον Lowes. Ο Eugene Laverty τερμάτισε έκτος, όπως και στον sprint race νωρίτερα, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές του, με τον Torres πίσω του ο οποίος ήταν εντός της δεκάδας για τρεις συνεχόμενες φορές. Ο Sandro Cortese ολοκλήρωσε τη δεκάδα, έχοντας μπροστά του Michael Ruben Rinaldi και τον Michael van der Mark που τερμάτισε όγδοος.

Παρά τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Rea που σταθερά τερματίζει δεύτερος, προσπαθώντας να παραμείνει κοντά στον ανίκητο Bautista, το χάσμα στη βαθμολογία τους έχει αρχίσει να μεγαλώνει επικίνδυνα. Παράλληλα, η ολοκλήρωση του τρίτου γύρου προμηνύει –βάσει των κανόνων πάντα- την επέμβαση της Dorna για τον περιορισμό των στροφών της V4 R, ώστε το πρωτάθλημα να αποκτήσει ένα τεχνητό (ουσιαστικά) ενδιαφέρον, με μάχες για την πρώτη και όχι την δεύτερη θέση. Οι κανόνες στο κεφάλαιο 2.4.3.2. αναφέρονται στον υπολογισμό της εξισορρόπησης των μοτοσυκλετών που πραγματοποιείται με βάση πολλές μεταβλητές και στο κεφάλαιο 2.4.3.3. αναφέρει πως ο περαιτέρω περιορισμός των στροφών θα γίνεται σταδιακά ανά 250 στροφές. Το όλο θέμα όμως δημιουργεί αρκετές εντάσεις και απορίες καθώς πολλοί σκέφτονται ότι με αυτό τον τρόπο το πρωτάθλημα δεν θα είναι τόσο “αγνό”, αφού η εξέλιξή του ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες (Dorna). Απ’ την άλλη πλευρά, οι 250 στροφές θα είναι αρκετές για να σταματήσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του Bautista με την V4 R απ’ τον να σαρώνουν τους αγώνες ή θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος για να δούμε τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως τον Rea να φτάνει τον Ισπανό αναβάτη…

Ετικέτες