Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…

MOTUL WSBK Laguna Seca 1ο σκέλος: Πτώση Bautista πρωτιά ο Rea

Επεκτείνει την κυριαρχία του Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/7/2019

Ο καιρός στην Καλιφόρνια ήταν εξαιρετικός με την θερμοκρασία να κυμαίνεται στους 19 οC, την ώρα που η άσφαλτος της Laguna Seca ψηνόταν στους 43 οC με σχεδόν μηδενικούς ανέμους, δημιουργώντας έτσι τις συνθήκες για να δούμε αγώνα με τις μάχες στο επίκεντρο. Ο Superpole αποδείχτηκε εξίσου θεαματικός με τον Rea να κερδίζει, έχοντας δίπλα του στην πρώτη σειρά του grid τους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati, με τον Bautista  να ξεκινά απ’ την τρίτη θέση. Η δεύτερη σειρά του grid συμπληρώθηκε απ’ τους Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Η έβδομη θέση συμπληρώθηκε απ’ τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να ξεκινούν όγδοος και ένατος αντίστοιχα, ενώ ο Eugene Laverty (Team Goeleven) έκλεινε τη δεκάδα.

Με το που άναψαν τα πράσινα φώτα, ο Rea έκανε μια τέλεια εκκίνηση και διατήρησε την πρώτη θέση, σε αντίθεση με τον Davies που είδε τον διψασμένο για μια νίκη Bautista να τον περνά πριν την πρώτη στροφή. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes έκανε μια εκκίνηση από άλλο πλανήτη και από τέταρτος έφερε την S1000RR του ρόδα με ρόδα με την V4 R του Bautista, όμως λόγω των διαδοχικών στροφών δεν βρήκε χώρο να περάσει και παρέμεινε τέταρτος. Λίγο αργότερα ο Sykes έπεσε θύμα του 22χρονου Τουρκου Razgatlioglu, που τον υποβάθμισε στην πέμπτη θέση.

Ο Davies (Arubai.IT Racing – Ducati), που επέλεξε τη μαλακή γόμα για το μπροστά ελαστικό του, δεν χαρίστηκε στον Bautista και τον προσπέρασε δύο στροφές πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου. Ο Ουαλός αναβάτης της Ducati έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, μόλις ολοκλήρωσε το δεύτερο, στο 1:23,028 και είχε βάλει στο στόχαστρό του Rea! Τον προκάλεσε αρκετές φορές στα πρώτα στάδια του αγώνα, προσπερνώντας τον μάλιστα χωρίς όμως να καταφέρει να παραμείνει για περισσότερο από μια στροφή στη κορυφή. Βασικός παράγοντας σε αυτό ήταν η επιλογή του Davies να φορέσει μαλακό ελαστικό μπροστά, το οποίο ενδείκνυται για τον Sprint Race που είναι μισής διάρκειας και είχε ως αποτέλεσμα μετά τα μισά του αγώνα να κάνει ιδιαίτερα ασταθή τη V4 R. Έτσι, ο Davies έδωσε μια εξαιρετική μάχη και ολοκλήρωσε το πρώτο σκέλος ανεβαίνοντας στο δεύτερο σκαλί του βάθρου.

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήταν πολύ ανταγωνιστικός και έδειχνε πολύ δυνατός στη Laguna Seca καθώς ένα γύρο αργότερα έσπασε το ρεκόρ του teammate του. Στον πέμπτο γύρο όμως και στη πέμπτη στροφή ο Ισπανός αναβάτης της Ducati έχασε το μπροστινό και κατέστρεψε την αριστερή πλευρά του φαίρινγκ της V4 R, που είχε ντυθεί στα επετειακά χρώματα της 916. Βέβαια, αυτό ήταν το τελευταίο πράγμα που τον απασχολούσε καθώς έβλεπε τον Rea να απομακρύνεται και εν τέλει να περνά με σούζα πρώτος τη γραμμή τερματισμού μεγαλώνοντας το βαθμολογικό χάσμα που τους χωρίζει. Όμως, σαν πραγματικός μαχητής ο Bautista δεν τα παράτησε, σήκωσε τη μοτοσυκλέτα του και τερμάτισε 17ος.

Με τον αγώνα να έχει καταλαγιάσει και με την ομάδα του Rea να τον ενημερώνει πως ο Bautista έχει πέσει, ο βορειοιρλανδός δεν χαλάρωσε. Ήξερε πως είχε τον Davies πίσω του να τον καταδιώκει και γι’ αυτό έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα: Έβαλε το κεφάλι κάτω και με τη σταθερότητά του κατέκτησε την τέταρτη νίκη του στη Laguna Seca. Ο Toprak Razgatlioglu επωφελήθηκε απ’ την πτώση του Bautista και τερμάτισε  τρίτος. Με τον Sykes να βρίσκεται αρκετά μακριά του και τους Davies και Rea να είναι σε άλλη διάσταση, είχε έναν ήπιο αγώνα καθώς δεν απείλησε ούτε απειλήθηκε από κάποιον. Το ίδιο ίσχυσε και για τον Sykes που τερμάτισε τέταρτος. Ο Jordi Torres ήταν εξαιρετικός αφού για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα κατάφερε να κρατήσει πίσω του τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team).

Όμως, εν τέλει o αναβάτης της Yamaha ανέβασε το ρυθμό του περισσότερο και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Torres. Πέντε γύρους πριν το τέλος ένα εν δυνάμει highside του Torres έδωσε την ευκαιρία στον Lowes να τον περάσει και να τερματίσει πέμπτος πίσω απ’ τον Sykes, αφήνοντας τον Torres έκτο. Ο ομόσταβλος του Lowes, ο Michael van der Mark, τερμάτισε έβδομος, με τον Loris Baz πίσω του. Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) πέρασε τη γραμμή τερματισμού ένατος, με τον Rinaldi (BARNI Racing Team) να κλείνει τη δεκάδα. Οι μηχανικοί του Eugene Laverty (Team Goeleven) προετοίμασαν την V4 R του Ιρλανδού αναβάτη και μείωσαν τη διαδρομή της γκαζιέρας της μοτοσυκλέτας του ώστε να μην καταπονεί τον καρπό του. Έτσι, ο Laverty κατάφερε να τερματίσει 11ος μετά από μεγάλη αποχή απ’ τους αγώνες.

Απομένουν άλλοι δύο αγώνες για την ολοκλήρωση του αγωνιστικού τριημέρου και ο Rea δεν χαλαρώνει καθόλου. Ανέφερε για άλλη μια φορά τη σημαντικότητα του Tissot Superpole Race, ενώ ο Davies είναι ιδιαίτερα χαρούμενος που κατάφερε να προσφέρει ένα καλό αποτέλεσμα ανταμείβοντας την ομάδα του. Επίσης, ο Ουαλός ανέφερε πως δεν θα ξαναχρησιμοποιήσει το μαλακό ελαστικό στο δεύτερο σκέλος της Laguna Seca, ενώ πλέον έχει περισσότερα δεδομένα ώστε να ρυθμίσει τη μοτοσυκλέτα του και να την κάνει πιο σταθερή. Ο Razgatlioglu απ’ την άλλη κατέκτησε άλλο ένα βάθρο, ενώ πέρσι είχε πέσει σε αυτόν τον αγώνα. Ο Bautista σε δηλώσεις του ανέφερε για άλλη μια φορά πως έχασε το μπροστινό χωρίς να πιέζει τη μοτοσυκλέτα του στα όριά της, ενώ πίστευε πως θα μπορούσε να πάει για τη νίκη. Δεν πτοείται όμως και θα συνεχίσει να δουλεύει σκληρά για επανέλθει δριμύτερος.

Ετικέτες