Δοκιμές Motul WSBK–Phillip Island, Day 1: Ταχύτερος ο Razgatlioglu!

Βροχή, πτώσεις και κόκκινες σημαίες!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/2/2020

Βρισκόμαστε στην τελική ευθεία πριν η αυλαία των Superbikes ανοίξει για άλλη μια φορά στο Philip Island, με τους αναβάτες να είναι ήδη εκεί και να πραγματοποιούν τις τελευταίες επίσημες δοκιμές. Το ερχόμενο σαββατοκύριακο θα ξεκινήσει το πρωτάθλημα και τόσο οι ομάδες όσο και οι αναβάτες, δουλεύουν πυρετωδώς για να προετοιμαστούν καταλλήλως. Ο καιρός είχε τα “πάνω-κάτω” του, καθώς το πρωί ήταν ηλιόλουστος, ενώ προς το μεσημέρι ξεκίνησαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής, κάνοντας το έργο των αναβατών πιο δύσκολο. Απ’ το μενού δεν έλειπαν και οι πτώσεις χωρίς να υπάρξουν τραυματίες.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ξεκίνησε τις δοκιμές του από εκεί που είχε μείνει στο Portimao, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων. Παρότι φέτος είναι η πρώτη χρονιά του εικοσιτριάχρονου Τούρκου καβάλα στη σέλα της R1, έχει καταφέρει να εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του και θεωρείται πλέον ένα απ’ τα φαβορί της σεζόν. Αξιοποίησε το χρόνο του στο Phillip Island ψάχνοντας να βρει τον κατάλληλο συνδυασμό στις ρυθμίσεις της R1, ώστε η μοτοσυκλέτα του να αποδίδει το μέγιστο και παράλληλα να μην φθείρει τόσο γρήγορα τα ελαστικά της. Από την άλλη, ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ξεκίνησε δυναμικά το πρωί, όμως το απόγευμα δεν κατάφερε να βελτιώσει του χρόνους του με αποτέλεσμα να βρεθεί στην έβδομη θέση, με διαφορά 0,7” απ’ τον ομόσταβλό του.

Στις προηγούμενες επίσημες δοκιμές, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και η ομάδα του είχαν εστιάσει στη ρύθμιση του πλαισίου και των ηλεκτρονικών της S1000RR, ενώ τώρα επικεντρώθηκαν στην επαλήθευση όσων έχουν κάνει για να βεβαιωθούν πως κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση σχετικά με τη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας. Έμειναν πολύ ευχαριστημένοι, με τον Sykes να έρχεται δεύτερος με ελάχιστη διαφορά απ’ τον Razgatlioglu. Το grid έχει αλλάξει αρκετά φέτος με πολλούς αναβάτες να μεταπηδούν σε άλλες ομάδες και ανάμεσα σε αυτούς είναι και ο Laverty που φέτος θα αγωνιστεί με τα χρώματα της BMW. Ο Laverty δεν έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στις ρυθμίσεις της μοτοσυκλέτας του, αλλά αξιοποίησε το χρόνο των δοκιμών πραγματοποιώντας μερικούς γύρους προσομοίωσης αγώνα, ενώ βρέθηκε στην όγδοη θέση.

Άλλος ένας αναβάτης που έχει καταφέρει να μας εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του, ο Loris Baz (Ten Kate Yamaha Racing), ήρθε τρίτος την πρώτη μέρα των δοκιμών με μόλις 0,015” να τον χωρίζουν απ’ τον Sykes και ήταν ο ταχύτερος μη εργοστασιακός αναβάτης.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing WorldSBK Team) στο παρελθόν έχει αποδείξει πόσο ανταγωνιστικός είναι στην Αυστραλία, όμως η τελευταία φορά που στέφθηκε νικητής εκεί ήταν το 2017. Πέρα από την αξιολόγηση των ελαστικών και τη συμπεριφορά τους, ο Rea επένδυσε το χρόνο του στο να βρει περισσότερα σημεία στην πίστα αλλά και τη στρατηγική που θα ακολουθήσει για να κερδίσει φέτος τον αγώνα. Ο Alex Lowes (Kawasaki Racing WorldSBK Team) είχε μια πτώση στην Κ4 και βρέθηκε στην ένατη θέση των χρονομετρήσεων.

Ο Leon Haslam (Team HRC) έκλεισε την πεντάδα και ήταν ο ταχύτερος αναβάτης με Honda στο Phillip Island, που είναι η αγαπημένη του πίστα. Δέκα θέσεις πιο κάτω βρέθηκε ο Alvaro Bautista και τόσο οι αναβάτες όσο και η ομάδα έχουν ένα πολύ δύσκολο έργο μπροστά τους για φέτος. Πρέπει να αποκωδικοποιήσουν πλήρως την CBR1000RR-R για να είναι ανταγωνιστικοί και όσο περνούν οι μέρες τα περιθώρια στενεύουν.

Από την άλλη, ο Scott Redding (Aruba.it RacingDucati) δεν καλείται να λύσει τα ίδια προβλήματα με τους αναβάτες της Honda, παρότι είναι η πρώτη του χρονιά στο πρωτάθλημα. Γνωρίζει αρκετά καλά την V4R, αφού πέρσι είχε κερδίσει τον τίτλο των BSB με αυτή. Ήρθε έκτος στις χρονομετρήσεις και πραγματοποίησε αρκετούς γύρους προσομοίωσης αγώνα. Αισθάνεται μεγάλη αυτοπεποίθηση, καθώς στο Phillip Island ήταν πολύ ανταγωνιστικός όταν συμμετείχε στη Moto2 και στα MotoGP. Ο Chaz Davies (Aruba.it RacingDucati) έκλεισε τη δεκάδα και ήταν ο πρώτος αναβάτης με διαφορά μεγαλύτερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον Razgatlioglu.

Ο Sandro Cortese (OUTDO Kawasaki TPR) ήταν 11ος και επικεντρώθηκε στο να αποκτήσει περισσότερη εμπειρία με την ZX-10RR, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (Team GOELEVEN) ήταν πίσω του με μικρή διαφορά. Πέρα απ’ τη βροχή που είχαμε το απόγευμα, η αυλαία της πρώτης μέρας των δοκιμών έπεσε 10 λεπτά νωρίτερα, λόγω της μηχανικής βλάβης που παρουσίασε η CBR1000RR-R του Takumi Takahashi (MIE Racing Althea Honda Team), γεμίζοντας με λάδια τις Κ3 και Κ4 της πίστας.

 
Οι συνδυασμένοι χρόνοι των 10 ταχύτερων αναβατών
  1. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1.’30.740
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.022
  3. Loris Baz (Ten Kate Racing Yamaha) +0.037
  4. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.256
  5. Leon Haslam (Team HRC) +0.456
  6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) +0.496
  7. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) +0.700
  8. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) +0.845
  9. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) +0.925
  10. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) +1.373
Ετικέτες

Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ

Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την Ducati Panigale V4 R
motomag Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/11/2023

Ο Rea ο οποίος εδώ και μερικές εβδομάδες αποτελεί τον νέο αναβάτη της Pata Yamaha Prometeon WSBK, στην EICMA εξέφρασε τις ανησυχίες του για τον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους ενώ ταυτόχρονα ανέφερε πως η διαφορά κόστους που υπάρχει μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής που χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του θεσμού πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο από την διοργανώτρια αρχή.

O Ιρλανδός πολυπρωταθλητής αναφερόμενος στον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους αναβάτη/μοτοσυκλέτας που κυρίως πλήττει τον Alvaro Bautista, με τον Ισπανό να πρέπει να προσθέσει 7 κιλά στην Panigale V4 R δήλωσε: “Ο Alvaro έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση και με την Ducati θα βρουν μια λύση για να παραμείνουν μπροστά.” Όμως ο Rea έβαλε και ένα ακόμα ζήτημα στην έκθεση του Μιλάνου, εκφράζοντας τις ανησυχίες του σχετικά με τη διαφορά κόστους μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. “Αποτελεί πρόβλημα που υπάρχουν μοτοσυκλέτες οι οποίες κοστίζουν 50.000 ευρώ και αγωνίζονται ενάντια σε άλλες που κοστίζουν 20.000. Η Dorna σε συνεργασία με την διοργανώτρια αρχή του WSBK πρέπει να βρει μία λύση σε αυτό το ζήτημα ώστε να μειωθεί η ψαλίδα.”

WSBK

Φυσικά οι δηλώσεις του Rea φωτογραφίζουν την Ducati Panigale V4 R (αλλά και την νέα BMW M1000RR που ξεπερνά τα 30.000€) καθώς αυτή είναι η μοτοσυκλέτα που όλοι θέλουν να κερδίσουν στο WSBK, ωστόσο όταν ρωτήθηκε γιατί η Yamaha δεν βγάζει και αυτή στην παραγωγή μία ανάλογη έκδοση δεν είχε να δώσει κάποια απάντηση... Πριν εφαρμοστεί στο WSBK ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης, η Honda έτρεχε με τα RC-30/RC-45 που κόστιζαν όσο δύο Fireblabe, η Yamaha με τα OW-01 και R7 που επίσης είχαν αστρονομικές τιμές και η Kawasaki με τα περιορισμένης παραγωγής και εξίσου πανάκριβα ZXR750RR. Επίσης τότε οι κανονισμοί ήταν πολύ πιο χαλαροί ως προς τις μηχανολογικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να μην έχουν ούτε μια βίδα ίδια με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης ήρθε από την κατηγορία Superstock 1000, σε μια εποχή όπου στα WSBK είχαν σοβαρές εργοστασιακές ομάδες μόνο η Aprilia και αργότερα η Kawasaki, με σαφή στόχο να κάνουν φτηνότερους τους αγώνες για τις εταιρείες που ξόδευαν ήδη τεράστια ποσά για τα MotoGP, όπως και έγινε. Μόνο που όταν ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, αυτομάτως εκτοξεύεται και το κόστος, διότι στους αγώνες πάντα κερδίζει στο τέλος όποιος δίνει τα περισσότερα λεφτά για R&D, τα περισσότερα λεφτά για δοκιμές, τα περισσότερα λεφτά για καλούς μηχανικούς, τα περισσότερα λεφτά για καλούς αναβάτες... Κι όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί, τόσο πιο ακριβή γίνεται στο τέλος μια κατηγορία, διότι όλοι ψάχνουν την διαφορά στις λεπτομέρειες. Αυτό έγινε και στα WSBK τώρα. Έφτιαξαν κανονισμούς που επιτρέπουν ελάχιστες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, οπότε και οι κατασκευαστές δημιούργησαν μοντέλα παραγωγής με αγωνιστική τεχνολογία, τα οποία είναι φυσικά πανάκριβα. Ο Rea λοιπόν, έρχεται και να πει αυτό που λένε όλοι όταν η αγαπημένη τους εταιρεία δυσκολεύεται στους αγώνες (επειδή δεν χώνει τα λεφτά που χώνουν οι πρώτοι...) και ήταν η αιτία που πήγε άπατη η κατηγορία Superstock 1000. Λέει λοιπόν να γίνουν οι μοτοσυκλέτες όσο πιο "normal" γίνεται για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των αναβατών. Μόνο που στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να δει αγώνες με μοτοσυκλέτες που μπορεί να δει και στην καφετέρια της πόλης του. Θέλει να βλέπει εξωτικές μοτοσυκλέτες στους αγώνες! Θέλει δίχρονα V4 να εκτοξεύουν τους αναβάτες στο διάστημα, θέλει τετράχρονα να στροφάρουν στις 20.000 με φτερά και τουρμπίνες... Αν ήθελε normal μοτοσυκλέτες τότε τα Superstock 1000 θα ήταν τώρα ο βασιλιάς των αγώνων και όχι τα MotoGP... Έστω η Moto2 που έχουν όλοι τον ίδιο κινητήρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να απέχουμε αρκετούς μήνες από το ξεκίνημα της νέας σεζόν στο WSBK, ωστόσο τα παιχνίδια τακτικής και ψυχολογίας έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.