Jonathan Rea: Η καριέρα μου στο MOTUL WSBK ήταν "σαν όνειρο"

Έτοιμος για “επιστροφή” λίγο μετά από το “αντίο” του
Rea
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/12/2025

Ο Jonathan Rea αποχαιρέτησε το WorldSBK στο τέλος του 2025, κλείνοντας μια καριέρα-ρεκόρ που, όπως ο ίδιος λέει, ήταν "σαν όνειρο" ενώ είναι ήδη έτοιμος για την επιστροφή του στις πίστες μέσα στο ερχόμενο μήνα, σε νέο πλέον ρόλο

Η σπουδαία καριέρα του Jonathan Rea στο WorldSBK μπορεί να ολοκληρώθηκε με δύο δύσκολες χρονιές στη Yamaha, ωστόσο ο ίδιος δεν κρύβει ότι, κοιτάζοντας πίσω, το συνολικό ταξίδι ήταν κάτι παραπάνω από μοναδικό.

Ο Βορειοϊρλανδός ολοκλήρωσε 17 συνεχόμενες σεζόν πλήρους απασχόλησης στο WorldSBK, καταγράφοντας 119 νίκες και έξι παγκόσμιους τίτλους, επιδόσεις που τον τοποθετούν αδιαμφισβήτητα στην κορυφή όλων των εποχών τόσο σε νίκες όσο και σε τίτλους.

Σε ηλικία 38 ετών, ο Rea έβαλε τέλος στην καριέρα του στο WorldSBK στον τελευταίο γύρο της σεζόν 2025, στο Jerez. Εκεί, δεν κατάφερε να συγκεντρώσει βαθμούς, ύστερα από πτώσεις τόσο στον πρώτο αγώνα όσο και στον αγώνα Superpole. Η δεύτερη πτώση του προκάλεσε τραυματισμό στο γόνατο, που δεν του επέτρεψε να εκκινήσει στον δεύτερο αγώνα, αλλά ούτε και να συμμετάσχει στις δοκιμές του Νοεμβρίου στο Jerez με τη Honda, στο πλαίσιο του νέου του ρόλου ως test rider της HRC, με ήδη προγραμματισμένη την αγωνιστική εμπλοκή του.

Το φινάλε αυτό ήρθε μετά από δύο σεζόν με τη Yamaha, οι οποίες σημαδεύτηκαν από τραυματισμούς και χαμηλή απόδοση. Στο διάστημα αυτό, ο Rea κατέγραψε μόλις ένα βάθρο και μία pole position με τη Yamaha R1, ενώ αναγκάστηκε να απουσιάσει από πέντε αγωνιστικά τριήμερα λόγω τραυματισμών.

Παρά τη δύσκολη κατάληξη, ο Rea μίλησε με θετικά λόγια για την πορεία του, κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου πριν τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία, που σήμανε και το τέλος της σεζόν 2025.

Rea

"Σαν όνειρο", απάντησε όταν ρωτήθηκε να συνοψίσει την καριέρα του.

"Ναι, σαν όνειρο. Οι γονείς μου με ανάγκασαν να πηγαίνω σχολείο, έπρεπε να πηγαίνω σχολείο.”

"Νομίζω όμως, ότι αυτό το σπορ, μου έμαθε περισσότερα για τη ζωή, τις φιλίες, τις σχέσεις, τις επιχειρήσεις, τη νίκη, την ήττα, απ’ όσα θα μπορούσε να μου διδάξει οποιαδήποτε ακαδημαϊκή εκπαίδευση. Είμαι απλώς ευγνώμων. Ήταν ένα όνειρο".

Εμείς περιμένουμε να τον δούμε σύντομα και πάλι στην πίστα, καθώς θα συμμετέχει με την Honda στο τεστ που θα γίνει στις 21 και 22 Ιανουαρίου στην Jerez και μία εβδομάδα αργότερα στο τεστ στο Portimao.

 Rea

 

Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda
Dixon
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."