Motul WorldSBK-Ταϊλάνδη: Δεύτερο χατ-τρικ ο Bautista!

Κλείνει την ψαλίδα ο Jonathan Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/3/2019

Απ’ τις ελεύθερες δοκιμές κιόλας, ο Alvaro Bautista είχε δείξει πως διέθετε την ικανότητα να πάει για τη νίκη με την V4 R, καθώς ηγούνταν του πίνακα των χρονομετρήσεων. Βέβαια, το γεγονός πως κάποιος μπορεί να βρεθεί τόσο στην κορυφή του πίνακα όσο και να κατακτήσει την Superpole, δεν σημαίνει πως θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα, καθώς μόνο ένας ταχύτατος γύρος δεν είναι αρκετός. Όμως, ο σταθερός ρυθμός του και τα ελάχιστα λάθη ήταν τα στοιχεία του Bautista που κατάφεραν να τον τοποθετήσουν στην κορυφή και των τριών αγώνων κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου.

 

Πρώτο σκέλος

Παρά το γεγονός πως ο Bautista είχε τη Superpole, δεν κατάφερε να ηγηθεί του αγώνα κατά την εκκίνηση, αφού ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με ένα δυνατό ξεκίνημα στο σβήσιμο των φωτών πέρασε μπροστά απ’ την πρώτη κιόλας στροφή. Εκεί, έδωσαν και την πρώτη τους μάχη με τον Bautista να προπορεύεται μέσα στη στροφή και τον Rea να τον ξαναπροσπερνά κατά την έξοδο. Οι μάχες τους συνεχίστηκαν μέχρι τον ένατο γύρο, όπου στην τρίτη στροφή ο Bautista κατάφερε να περάσει τον Rea και άρχισε πλέον να ξεκολλά σιγά σιγά απ’ τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki τερματίζοντας πρώτος, με τη διαφορά τους να είναι 8,217 δευτερόλεπτα.

Μέχρι να φτάσουν όμως στον ένατο γύρο, όπου το ζευγάρι θα χωριζόταν με τον Rea να περιορίζεται στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, το θέαμα απ’ τις μάχες τους θύμιζε τιτανομαχία. Στον δεύτερο γύρο του αγώνα είδαμε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου να σπάει και απ’ τους δύο αναβάτες, ενώ στον επόμενο, στην τρίτη στροφή, είχαμε την πρώτη επαφή μεταξύ του Rea και του Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati). Ο αναβάτης της Ducati άνοιξε τη γραμμή του ούτως ώστε να μπει στην καρδιά του πετάλου, ενώ ο Rea ακολούθησε μια πιο κλειστή πορεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες τους να συγκρουστούν λίγο πριν την έξοδο χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δύο να πέσει. Ως εκ τούτου, ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που χάρη στην εντυπωσιακή σταθερότητά του βρισκόταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην τρίτη θέση, βρέθηκε δεύτερος μέχρι το τέλος του τρίτου γύρου. Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα ο Rea ανέφερε πως ένιωσε μεγάλη ανακούφιση όταν είδε στην ταμπέλα της ομάδας του πως ο Bautista βρισκόταν ακόμη πίσω του - και δεν είχε πέσει - με ένα μικρό κενό της τάξεως των 0,6s, μόλις περνούσε απ’ την ευθεία της πίστας. Παράλληλα, στον ίδιο γύρο είχαμε την πτώση του Eugene Laverty.

Στον τέταρτο γύρο ο Jonathan Rea γι’ άλλη μια φορά έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου σε μια επιτυχή προσπάθειά του να κρατήσει πίσω του τον Bautista, ο οποίος είχε προσπεράσει τον Lowes, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση. Με τους Rea και Bautista να είναι εμφανώς πιο γρήγοροι απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και τον δεύτερο να εξαφανίζεται μπροστά απ’ τον ένατο γύρο κι έπειτα, το θέαμα περιορίστηκε αρκετά. Αυτό οφείλεται και στην εξαιρετική σταθερότητα που έδειξε πως κατέχει ο Alex Lowes, καθώς παρέμεινε απόλυτα συγκεντρωμένος και ψύχραιμος στον στόχο του. Κατάφερε να βρεθεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου παρά το γεγονός πως για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απειλούνταν συνεχώς. Πίσω του βρέθηκε ο team mate van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου παρέμεινε σ’ αυτή τη θέση απ’ το δεύτερο γύρο του αγώνα μέχρι το τέλος του.

Ο Halsam έκλεισε την πεντάδα δίνοντας εξαιρετικές μάχες με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) που τερμάτισε έκτος, έχοντας πίσω τον ομόσταβλό του Sandro Cortese. Ο Rinaldi (BARNI Racing Team) τερμάτισε όγδοος και αποτέλεσε τον δεύτερο και τελευταίο αναβάτη με V4 R που κατάφερε να βρεθεί εντός δεκάδας, καθώς ο Davies που βρισκόταν μπροστά του μέχρι τον ένατο γύρο έπεσε χωρίς να εγκαταλείψει, τερματίζοντας όμως 15ος. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και οι νίκες δεν προέρχονται μόνο απ’ τις δυνατότητες της V4 R, αλλά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την εμπειρία του Bautista. Ένατος ήρθε ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK TeaM), ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αποτελώντας τον τρίτο αναβάτη με μοτοσυκλέτα της Kawasaki.

 

 

Tissot Superpole Race

Ο πρώτος αγώνας της Κυριακής, όπου καθορίζει τις θέσεις των πρώτων εννέα αναβατών στη σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους είχε αρκετά απρόοπτα και έληξε νωρίτερα. Αρχικά, ξεκίνησε με έναν λιγότερο αναβάτη, καθώς η μοτοσυκλέτα του Eugene Laverty, δεν είχε επισκευαστεί απ’ τη χθεσινή πτώση που είχε. Ο αγώνας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν του πρώτου σκέλους, όπου ο Rea έκανε την ίδια κίνηση και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Bautista στην πρώτη στροφή. Έπειτα, στον ίδιο γύρο, έπαιρναν τα ηνία του αγώνα εναλλάξ στις επόμενες στροφές με τον Bautista όμως να βγαίνει νικητής απ’ τη μάχη και τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) να τους παρακολουθεί απ’ την τρίτη θέση.

Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) όπου βρισκόταν στην τέταρτη θέση, στον δεύτερο γύρο εκτοπίστηκε απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τερματίζοντας έκτος μετά από μια μάχη που είχε με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Ο Haslam παρέμεινε στην τέταρτη θέση για δύο γύρους μέχρις ότου να τον περάσει ο van der Mark, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας τον Haslam να κλείσει την πεντάδα. Ο Sprint Race όμως δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί καθώς έναν γύρο αργότερα, έχοντας μόλις περάσει το πρώτο μισό του, σηκώθηκαν κόκκινες σημαίες και ο αγώνας έληξε. Ο Leon Camier και ο Ταϊλανδός Thitipong Warokorn όπου συμμετείχε στον αγώνα – όπως και η Ratchada Nakcharoensri στην μικρότερη κατηγορία των WorldSS, στα πλαίσια της ανάδειξης των ικανοτήτων τους έναντι του παγκόσμιου επιπέδου - συγκρούστηκαν στην τρίτη στροφή με αποτέλεσμα ο Camier να σπάσει τον καρπό του και ο αγώνας έληξε νωρίτερα.

Δεύτερο σκέλος

Ο δεύτερος αγώνας της Κυριακής ξεκίνησε με τρεις λιγότερες συμμετοχές, καθώς στη λίστα με τους απόντες, όπου βρισκόταν ο Laverty, προστέθηκε τόσο ο Camier όσο και o Warokorn. Κατά την εκκίνηση του αγώνα ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την superpole και να ηγηθεί του αγώνα, με τον Rea και τον Lowes να παραμένουν στις θέσεις τους αντίστοιχα μέχρι το τέλος του. Ο Bautista με τον ρυθμό του ξεκίνησε να ξεκολλά γρήγορα απ’ τους υπόλοιπους και ήδη στον δεύτερο γύρο είχε ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ενώ τερμάτισε με μεγαλύτερη διαφορά απ' ότι στο πρώτο σκέλος, η οποία έφτασε στα 10,053 δευτερόλεπτα.

Το θέαμα περιορίστηκε στην μάχη της τέταρτης θέσης, όπου τους πρώτους γύρους ο Haslam είχε καταφέρει να προσπεράσει τον van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) και παρέμεινε εκεί μέχρι τον έκτο γύρο. Όμως ο Ολλανδός ξαναπέρασε τον Haslam, ο οποίος τερμάτισε τελικά πέμπτος, ενώ στα μισά του αγώνα απειλήθηκε απ’ τον Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Ο αναβάτης της GRT Yamaha κατάφερε να παραμείνει μόλις για δύο γύρους μπροστά απ’ τον Halsam, ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα πίσω του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ενώ ξεκίνησε δυναμικά τον αγώνα του και πάλευε εντός της δεκάδας μεταξύ της έβδομης και όγδοης θέσης με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτή τη φορά λόγω μηχανικής βλάβης που υπέστη η V4 R, ολοκληρώνοντας μόλις επτά απ’ τους 20 γύρους. Στη λίστα με τις εγκαταλείψεις είχε προστεθεί νωρίτερα κι ο Tom Sykes όπου στον τέταρτο γύρο αποχώρησε απ’ τον αγώνα, ενώ βρισκόταν εντός της δεκάδας. Ο Cortese τερμάτισε έβδομος μπροστά απ’ τον Rinaldi, ενώ ένατος ήρθε ο Toprak Razgtlioglu που στο πρώτο σκέλος είχε τερματίσει 10ος. Η λίστα με τους δέκα κορυφαίους αναβάτες έκλεισε με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing).

Με τον δεύτερο γύρο να έχει ολοκληρωθεί και κρίνοντας απ’ τους χρόνους των Bautista και Rea, τα πράγματα δείχνουν πως ενώ το κενό παραμένει πραγματικά τεράστιο, αρχίζει να κλείνει σταδιακά. Το θέμα είναι αν θα δούμε την διοργάνωση να επεμβαίνει μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος αναθεωρώντας τον κόφτη της V4 R, με βασικό γνώμονα το περισσότερο θέαμα για τους θεατές.

Ετικέτες

Motul WSBK, Magny-Cours: Απόλυτος κυρίαρχος ο Bulega στον αγώνα-παρέλαση των Ducati

Οι τρεις αγώνες του σαββατοκύριακου κατέληξαν σε βάθρα αποκλειστικά Ducati
wsbk
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

7/9/2026

Ο Nicolo Bulega (Ducati) απλά δεν βλέπει ανταγωνισμό φέτος: μετά από εννιά τριπλούς (δύο πλήρη σκέλη συν τη superpole race) αγώνες ο Ιταλός έχει μόνο μια δεύτερη θέση, στο πρώτο σκέλος του Donington, να του χαλά το απόλυτο. Σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις ο Bulega πήρε τη νίκη!

Ακόμη χειρότερα για τους ανταγωνιστές, το εργοστασιακό δίδυμο της Ducati με τον Iker Lecuona δίπλα στον πρωτοπόρο έχει κάνει το 1-2 τόσο προβλέψιμο που δεν αξίζει καν να στοιχηματίσεις πάνω του - τι απόδοση θα μπορούσε να έχει η βεβαιότητα;

Και το δράμα των άλλων κατασκευαστών δεν τελειώνει εδώ, καθώς στον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours οι Ducati πρακτικά κατέλαβαν σχεδόν πλήρως την πρώτη εξάδα και στα τρία αγωνιστικά σκέλη, με μοναδική εξαίρεση τις δύο πέμπτες θέσεις που κατάφερε ο Alex Lowes με τη Bimota. Πλην αυτών, οι πρώτες γραμμές στους πίνακες αποτελεσμάτων θα μπορούσαν να προέρχονται από ενιαίο Panigale V4 R.

Έχοντας καβατζώσει την pole position, στο πρώτο σκέλος ο Bulega χρειάστηκε να παλέψει πολύ με το ομόσταυλό του, Lecuona, για δέκα γύρους χωρίς να έχει καταφέρει ως τότε να εξασφαλίσει την πρωτιά του. Η αμφίρροπη αυτή μονομαχία διακόπηκε από την εμφάνιση κόκκινων σημαιών, λόγω πτώσης του Tommy Bridewell (Ducati), ευτυχώς χωρίς τραυματισμό για τον Άγγλο.

Η επανεκκίνηση έφερε την ίδια γνώριμη εικόνα, με τους Bulega και Lecuona να εναλλάσσονται στην πρωτιά κατά τον πρώτο γύρο, ωστόσο η άφιξη του Sam Lowes (Ducati) στο παιχνίδι κόστισε περισσότερο στον Lecuona. Η άμυνα που κλήθηκε να παίξει ενάντια στο έμπειρο Άγγλο έδωσε την ευκαιρία στον Bulega να απομακρυνθεί και κάπου εκεί η ιστορία του πρώτου σκέλους έλαβε τέλος: ο Ιταλός πήρε την 24η φετινή του νίκη, ο Lecuona την 20ή του δεύτερη θέση φέτος και ο Sam Lowes συμπλήρωσε το βάθρο.

Στη Superpole Race ο Lecuona έκανε ξανά δύσκολη τη ζωή του Bulega για τέσσερις γύρους, ένα λάθος στα φρένα καθώς πίεζε τον Ιταλό έβαλε τέλος στις ελπίδες νίκης του Ισπανού και τον έριξε στα δόντια του Sam Lowes, δίνοντας παράλληλα μια ανάσα κάμποσων δευτερολέπτων στον Bulega.

Όλα έδειχναν πως και στον σύντομο αγώνα θα είχαμε το ίδιο βάθρο με το πρώτο σκέλος, ώσπου στον τελευταίο γύρο ο S. Lowes έχασε το μπροστινό του και έπεσε, αφήνοντας το χαμηλότερο σκαλί του βάθρου σε έναν άλλον αναβάτη με Ducati, τον Yari Montella.

Στο δεύτερο σκέλος του Magny-Cours ο Bulega δεν άφησε πολλά περιθώρια για αμφισβήτηση από την αρχή και σε λίγους μόλις γύρους άρχισε να χτίζει διαφορά ασφαλείας από τον Lecuona.

Η διαφορά στο σκέλος αυτό έγινε από τον Alberto Surra (Ducati), ο οποίος έδωσε μάχη με τον Montella για το τρίτο σκαλί του βάθρου, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να σχηματίσει μια διαφορετική τριάδα νικητών απ’ ότι στη Superpole Race, καθώς ο Ιταλός της Barni Spark Racing Team ήταν και πάλι αυτός που ακολούθησε τους δύο εργοστασιακούς στο βάθρο.

Και το σκέλος αυτό διακόπηκε από κόκκινες σημαίες εξαιτίας πτώσης του Bridewell ενόσω πάλευε με τον Alvaro Bautista (Ducati) για την έκτη θέση, ωστόσο αυτό συνέβη με δύο γύρους να απομένουν στον αγώνα και φυσικά η διακοπή ήταν οριστική.

Η επίμονη παρουσία του Lecuona στη δεύτερη θέση είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο ο Bulega δεν έχει ακόμη εξασφαλίσει τον τίτλο σε μια τόσο σαρωτική και κυριαρχική χρονιά. Με 553 βαθμούς ο Ιταλός - που προαλείφεται για την ομάδα του μέντορά του, VR46, στο MotoGP το 2027 - δεν δείχνει να ανησυχεί απολαμβάνοντας 146 βαθμούς απόσταση από τον Lecuona (407 β.) στη δεύτερη θέση και στην Cremona (25-27/9) θα έχει μια υπέροχη ευκαιρία να γράψει ιστορία με άφθονο συμβολισμό: στον αγώνα της πατρίδας του θα κάνει την 100ή του συμμετοχή στο WSBK, ορόσημα που θα δέσουν τέλεια με την εξασφάλιση του πρωταθλήματος με δύο αγώνες να απομένουν μετά το πρόγραμμα.

Στην τρίτη θέση της κατάταξης βρίσκεται ο Montella με 247 βαθμούς και τους αδελφούς Lowes να τον ακολουθούν, με 201 ο Alex (Bimota) και με 198 ο Sam (Ducati).