Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

Motul WSBK 2021: O Rabat με Ducati

Από τα GP στα Superbikes ο Ισπανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2020

Ο Tito Rabat θα αποτελεί την πιο πρόσφατη προσθήκη στην λίστα των αναβατών από τα MotoGP που μεταπήδησαν στα Motul WSBK. Ο Ισπανός που είχε πάρει το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Moto2 το 2014 και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην κατηγορία των MotoGP, για το 2021 θα συμμετάσχει στο Motul FIM Superbike World Championship με την ιταλική Barni Racing Team, πάνω στη σέλα μιας Ducati Panigale V4 R.

Ο 31 ετών αναβάτης από την Βαρκελώνη, έχει στο παλμαρές του 31 νίκες στα Moto2, δύο τρίτες θέσεις κι έναν παγκόσμιο τίτλο στην ίδια κατηγορία, ενώ από το 2016 ως το 2020 αγωνιζόταν στα MotoGP, με καλύτερο τερματισμό του μία έβδομη θέση.

Η παγκόσμια καριέρα του ξεκίνησε το 2005 ως wild card συμμετοχή, μαζεύοντας τους πρώτους του βαθμούς το 2006 στην κατηγορία των 125cc. Το πρώτο βάθρο ήρθε στο GP της Κίνας το 2007, ενώ χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια για να ξανανέβει στο βάθρο, το 2010, την χρονιά που τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα. Το 2011 μεταπήδησε στην Moto2, με εξαιρετικά αποτελέσματα από την πρώτη κιόλας χρονιά. Η καλή του πορεία συνεχίστηκε και τις δύο επόμενες σεζόν, χάνοντας για λίγο το πρωτάθλημα το 2013 από τον Pol Espargaro. Το 2014 όμως η επίδοσή του ήταν εκπληκτική, καταφέρνοντας να χριστεί παγκόσμιος πρωταθλητής, έχοντας μια διαφορά 57 βαθμών από τον δεύτερο Mika Kallio.

Την επόμενη χρονιά δεν κατάφερε να υπερασπιστεί με επιτυχία το στέμμα του από τον Johann Zarvo και το 2016 έκανε το βήμα για την μεγάλη κατηγορία, με έναν τερματισμό εντός της πρώτης δεκάδας από το δεύτερο κιόλας αγώνα του. Δυστυχώς όμως για τον Ισπανό, τα MotoGP αποδείχθηκαν ένα εξαιρετικά δύσκολο πεδίο όπου δεν μπόρεσε να εξαργυρώσει τις επιτυχίες του στις μικρότερες κατηγορίες, με αποτέλεσμα να αποφασίσει την αποχώρησή του από εκεί για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στα Superbikes, έχοντας ως αντιπάλους του δύο ακόμη πρώην αναβάτες των GP, τον Scott Redding και τον Alvaro Bautista.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, πρόκειται "για το ξεκίνημα μιας νέας περιπέτειας", έχοντας στην διάθεσή του "μια εκπληκτική μοτοσυκλέτα και μια σπουδαία ομάδα", ενώ δήλωσε εντυπωσιασμένος από την πρώτη επαφή με την μοτοσυκλέτα.

Η Barni Racing Team έχει μια μεγάλη εμπειρία από την εμπλοκή της στο FIM European Superstock 1000 Cup, ενώ από το 2015 αγωνίζεται στα Motul WSBK, όπου πέτυχε τα καλύτερα αποτελέσματά της το 2019 με τον νεαρό Michael Ruben Rinaldi, τον αναβάτη που έφυγε από την Βαρνι για την εργοστασιακή ομάδα της Ducati, αφήνοντας την θέση κενή για τον Rabat.