Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

Ducati: Γιόρτασε τον τίτλο των BSB στο εργοστάσιό της

Η δόξα όμως κρύβεται στο Motul WSBK
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

19/12/2019

Η Ducati ξεκίνησε το 2019 με τις καλύτερες προϋποθέσεις, έχοντας στο στρατόπεδό της τον Alvaro Bautista και την V4R, με στόχο να κατακτήσει τον τίτλο των Superbikes. Στην αρχή το ντουέτο Bautista/V4R έδειχναν ανίκητα σημειώνοντας ένα απίστευτο σερί των 11 νικών, όμως τελικά οι φιλοδοξίες της δεν επαληθεύτηκαν χάρη στον αμείλικτο Jonathan Rea και την Kawasaki, που υπερασπίστηκαν επάξια των τίτλο τους ως πρωταθλητές.

Ωστόσο, η Ducati διέπρεψε στο Βρετανικό Πρωτάθλημα των Superbikes παίρνοντας τον τίτλο του κατασκευαστή, χάρη στους Scott Redding –ο οποίος στέφθηκε πρωταθλητής και αυτό ήταν το εισιτήριό του για να πάει στα WSBK απ’ τη νέα σεζόνJosh Brookes και Tommy Bridewell. Ήταν η πρώτη χρονιά που η Panigale V4 έκανε το ντεμπούτο της στο BSB  και χρησιμοποιήθηκε τόσο απ’ την Be Wiser PBM Ducati όσο και την Oxford Racing Ducati, οι οποίες συνολικά έφεραν 22 νίκες και 17 τερματισμούς στη δεύτερη θέση και άλλους τόσους στην τρίτη κατά τη διάρκεια του πρωταθλήματος.

Ο υπεύθυνος της διοργάνωσης των BSB, Stuart Higgs, παρέδωσε το κύπελλο των κατασκευαστών στους ανθρώπους που ήταν υπεύθυνοι για τον σχεδιασμό και την εξέλιξη της V4, ενώπιον του CEO της Ducati Claudio Domenicalli, του Γενικού Διευθυντή του Ducati Corse Gigi Dall’Igna και του Sporting Director του ίδιου τμήματος Paolo Ciabbati.

Ο φετινός τίτλος στα BSB αντιπροσωπεύει τον 10ο που έχει κερδίσει η Ducati στο Βρετανικό πρωτάθλημα, απ’ την εποχή που ξεκίνησε το 1996. Τον πρώτο τίτλο, τον είχε κερδίσει η Ducati με τον Troy Bayliss και την 996, πριν ο Αυστραλός μεταβεί στα Superbikes. Ο τελευταίος τίτλος την –πριν από τον φετινό- ήταν το 2017, με τον Byrne και την Panigale R, ενώ ο ίδιος αναβάτης είχε κερδίσει το πρωτάθλημα κατασκευαστών και τον τίτλο του πρωταθλητή και το 2016.

Ο Stuart Higgs εστίασε κυρίως στην ιστορία της Ducati στα BSB, η οποία είναι αξεπέραστη, με τις επιτυχίες που έχουν σημειώσει πολλοί αναβάτες χρησιμοποιώντας τις μοτοσυκλέτες της στα 20 χρόνια του πρωταθλήματος. Έκλεισε τις δηλώσεις του λέγοντας: “Είναι πολύ κολακευτικό να ακούς απ’ τα κορυφαία στελέχη της Ducati, πως έχουν σε μεγάλη εκτίμηση το Βρετανικό Πρωτάθλημα Superbikes.”

Ο CEO της Ducati, Claudio Domenicalli είπε: “Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι που κερδίσαμε το κύπελλο, γιορτάζοντας έτσι το ντεμπούτο της νέας Panigale V4 σε ένα τόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όπως τα BSB. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω τον Paul Bird της Be Wiser PBM Ducati Team και τον Steve Moore της Oxford Racing Ducati για τις προσπάθειες και την υποστήριξή τους, που έδωσαν την ευκαιρία στην Ducati να βρεθεί στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας του πρωταθλήματος των αναβατών (σ.σ. με τους Scott Redding, Josh Brookes και Tommy Bridewell).”

Μπορεί η Ducati να μην κατάφερε να στεφθεί πρωταθλήτρια στα Superbikes, όμως η κυριαρχία της στα BSB είναι αναμφίβολη. Παρόλα αυτά το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στα Superbikes, που από του χρόνου θα είναι πιο ανταγωνιστικά από ποτέ.

Ετικέτες