MOTUL WSBK 2019 Laguna Seca: Ο Ουαλός επέστρεψε!

Αναμένονται τιτανομαχίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/7/2019

Ο αγώνας του Motul WSBK στην θρυλική Laguna Seca, έρχεται μια εβδομάδα ακριβώς μετά τον αγώνα της Αγγλίας, χωρίς να αφήνει την δράση να καταλάγιασει. Η Laguna Seca έχει βαθιά παράδοση στα superbike. Κατασκευάστηκε το 1957 και έκτοτε έχει αλλάξει πολλές φορές η χάραξή της, ενώ ο πρώτος αγώνας του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike έγινε εκεί για πρώτη φορά το 1995! Σε αντίθεση με την Αγγλία ο καιρός στην Καλιφόρνια που βρίσκεται η πίστα ήταν φυσικά πολύ μα πολύ καλύτερος. Χωρίς ίχνος νεφώσεων ολοκληρώθηκαν τόσο τα FP1 όσο και τα FP2. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε σε δροσερά επίπεδα, από 16 έως 20 βαθμούς Κελσίου και έκανε τα δοκιμαστικά πιο ευχάριστα για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν σχεδόν διπλάσια, αφού το πρωί ήταν στους 35 οC και στο τέλος των FP2 είχε φτάσει τους 41.

 

Στην FP1 είδαμε τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να κυριαρχεί στον πίνακα των χρονομετρήσεων, με τον περσινό του Teammate, που ήταν φοβερός στο Donington Park αλλά και άτυχος, τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK) να είναι πίσω του στο τέλος των δοκιμαστικών. Στην τρίτη θέση είδαμε τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ενώ πίσω του ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με τον ομόσταβλό του Michael van der Mark να συμπληρώνει την πεντάδα, κλείνοντας επίσης και την πόρτα στους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati για μια θέση σε αυτή. Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος, ενώ ο Alvaro Bautista ήταν πίσω του με τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να βρίσκεται όγδοος. Ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), που πρόσφατα ανακοίνωσε την απόσυρσή του απ’ τους αγώνες, ενώ ο teammate του Rea, Leon Halsam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έκλεισε τη δεκάδα.

Η οδύσσεια του Eugene Laverty (Team Goeleven) που ξεκίνησε απ’ την Imola, φαίνεται να έφτασε στο τέλος της. Ο Laverty επέστρεψε και όπως όλα δείχνουν θα πάρει μέρος στον αγώνα, ενώ στις FΡ1 και FP2 ήρθε 14ος και 13ος αντίστοιχα. Ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK TeaM) ανάρρωσε απ’ τον ιό της γρίπης και επέστρεψε και αυτός, ολοκληρώνοντας τα FP1 στην τελευταία θέση, ενώ στα FP2 βρέθηκε 16ος. Ο Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν θα χάσει τον αγώνα στη Laguna Seca. Οι εξελίξεις με την πορεία του τραυματισμένου του ώμου χειροτέρεψαν και τελικά ο Camier χρειάστηκε να μπει στο χειρουργείο ώστε να σταθεροποιηθεί η άρθρωσή του. Από τώρα, μετρά τις ημέρες αποθεραπείας και αναμένεται να επιστρέψει τόσο στον αγώνα της Πορτογαλίας όσο και στις επίσημες δοκιμές του Portimao στο τέλος του Αυγούστου.

 

Με τους αναβάτες να έχουν πάρει μια πρώτη γεύση απ’ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους στη Laguna Seca και να έχουν συλλέξει αρκετά δεδομένα, τα ονόματα στον πίνακα των χρονομετρήσεων της FP2 ανακατεύτηκαν για τα καλά! Ο Ουαλός Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πρόλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να βρεθεί στην κορυφή, καθώς στο τέλος των FP2 σημείωσε τον γρηγορότερο γύρο και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Jonathan Rea για μόλις 0,032 δευτερόλεπτα. “Είναι πολύ καλό που ξαναβρίσκομαι στην κορυφή ακόμη και αν αυτή αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά.” Είπε ο Davies με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά! Απ’ την αρχή των δοκιμαστικών είχε ξεκινήσει να τροποποιεί δραστικά τις ρυθμίσεις στη V4 R του και τελικά κατάφερε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην FP2 έκανε κάποιες περαιτέρω αλλαγές, όχι τόσο δραστικές όμως εξίσου σημαντικές με αποτέλεσμα να βρεθεί στην κορυφή.

Η Laguna Seca είναι μια πολύ ιδιαίτερη πίστα καθώς έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές που έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούν πολλές τυφλές στροφές και πολλά τεχνικά σημεία. Το Corkscrew είναι απ’ αυτά και αποτελείται από δύο στροφές. Έχει πάρει το όνομά του από την κίνηση των πυγμάχων, που το Corkscrew πρεσβεύει ένα ευθύ αλλά περιστροφικό χτύπημα. Βέβαια δεν πρόκειται για μια ευθεία στην πίστα αλλά όπως είπαμε από δύο στροφές, την επτά και οκτώ που είναι κολλητά μεταξύ τους και απαιτούν την άμεση αλλαγή κλίσης της μοτοσυκλέτα την ώρα που η πρώτη στροφή απ' αυτές είναι τόσο κατηφορική που θυμίζει roller coaster. Έτσι, κάθε αναβάτης οφείλει να βρει τα σωστά σημεία εισόδου και να βάλει τα σημάδια του καθώς ένα λάθος στην επτά μπορεί να τον οδηγήσει εκτός πίστας στην οκτώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όπως είπε και ο Sykes ήταν το λάθος του όταν μια χρονιά είχε βάλει για σημάδι ένα πορτοκαλί αντικείμενο που αποδείχτηκε τελικά πως ήταν αγωνοδίκης, ο οποίος μάλιστα είχε κουνηθεί απ’ την αρχική του θέση, δίνοντάς του έτσι λάθος στίγμα και όπως καταλαβαίνεται τα πράγματα δεν πήγαν καλά.

Οι αναβάτες πέραν της δυσκολίας να βρουν τις καταλληλότερες αγωνιστικές γραμμές πρέπει να βρουν και το ποιο ελαστικό τους ταιριάζει καλύτερα στα δεδομένα της Laguna Seca. Σε αυτό το κομμάτι εστίασε έντονα ο Jonathan Rea που ήρθε δεύτερος. Αισθάνεται πολύ καλά με την αίσθηση που του δίνει η ZX-10RR, όμως λόγω της πίστας, όπως είπαμε, είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση των κατάλληλων ρυθμίσεων. Απ’ τη μια ο Rea ήθελε να κάνει τη μοτοσυκλέτα του πιο σταθερή, το οποίο και πέτυχε, όμως αυτό είχε επιπτώσεις στην πρόσφυση του πίσω τροχού. Με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού ο Rea είναι ευχαριστημένος, όμως παραμένει αρκετά προβληματισμένος σχετικά με το πίσω. Δοκίμασε δύο διαφορετικά ελαστικά, όμως ακόμη δεν έχει καταλήξει σε ποιο απ’ τα δύο θα χρησιμοποιήσει για τον αγώνα. Ο Rea έκλεισε τις δηλώσεις του μιλώντας για τη σημαντικότητα του Sprint Race της Κυριακής που αποφασίζει εκ νέου τις 10 πρώτες θέσει του grid. “Το να είσαι pole έχει μεγάλη σημασία στην εκκίνηση της Laguna Seca και σου δίνει πλεονέκτημα, επειδή η πρώτη στροφή στενεύει πάρα πολύ σε πλάτος.”

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε τρίτος πίσω απ’ τον Rea στα FP2 και κατάφερε να βρει αυτό που έψαχνε στην FP1. Τα προβλήματα σταθερότητας της V4 R τον ανησυχούσαν απ’ τον αγώνα του Donington, όπως και το θέμα της πρόσφυσης, τα οποία φαίνεται να έλυσε για την Laguna Seca, μια πίστα την οποία γνωρίζει απ’ τα MotoGP. Βέβαια οι διαφορές είναι αρκετές μεταξύ της συμπεριφοράς των μοτοσυκλετών του GP και του Motul WSBK, όπως τόνισε. “Συγκεκριμένα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία που μπαίνεις με έκτη θυμάμαι κατά το άνοιγμα του γκαζιού, η GP ξεκολλούσε και επιτάχυνε δυνατά ενώ με την V4 R, αυτό συμβαίνει πιο ήπια.” Ανέφερε ο Bautista με το παιδικό του χαμόγελο να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του. Είναι πολύ χαρούμενος με τα αποτελέσματα της FP1 και FP2 καθώς οι κόποι του και της ομάδας απέδωσαν, καθώς βρήκαν τις ρυθμίσεις ώστε να κάνουν το πίσω μέρος της V4 R πιο σταθερό και τη μοτοσυκλέτα πιο να στρίβει πιο εύκολα.

Ο Leon Haslam φαίνεται πως και αυτός βρήκε τις ρυθμίσεις που έψαχνε στην ZX-10RR και αναδύθηκε απ’ τη δέκατη θέση των FP1 στη πέμπτη, έχοντας μπροστά του τον Tom Sykes! Ο Loris Baz βρέθηκε έκτος στον πίνακα με τον Τούρκο Razgatlioglu να είναι έβδομος. Οι αναβάτες της Pata Yamaha βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση με τον Lowes να επικρατεί του Ολλανδού van der Mark. ΤΗ δεκάδα έκλεισε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Απ’ τις πρώτες δοκιμές τα πράγματα δείχνουν πως θα έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και περισσότερες μάχες μεταξύ των αναβάτων.

Ετικέτες

Motul WSBK: "Βροντολόγιο" 2023 - Ποιός έπεσε περισσότερες φορές!

Ποιός αναβάτης είναι στην κορυφή, οι πίστες και οι στροφές-παγίδες
motomagMotul WSBK – Τα στατιστικά των πτώσεων για το 2023
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

23/11/2023

Μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος 2023 του Motul WSBK, ήρθε η ώρα να δούμε ποιοι σημείωσαν τις περισσότερες πτώσεις, ποιες πίστες δυσκόλεψαν περισσότερο τους αναβάτες, αλλά και ποιες είναι οι στροφές που "παγίδεψαν" τους περισσότερους αναβάτες.

Στο σύνολό τους, οι πτώσεις και στις τρεις κατηγορίες WSBK, WSSP και WSSP300, φτάνουν τις 523. Από αυτές οι 172 ανήκουν στην μεγάλη κατηγορία WSBK, ενώ οι 131 στην μικρότερη WSSP300. Στην κορυφή, όσον αφορά το σύνολο, βρίσκεται η μεσαία κατηγορία WSSP, η οποία έκλεισε την σεζόν του 2023 με 217 πτώσεις!

Όσον αφορά την WSBK βλέπουμε ότι ο αριθμός είναι αρκετά χαμηλότερος από τις 217 που είχαμε το 2022, ενώ ο μέσος όρος ανέρχεται στις 14 πτώσεις ανά γύρο, αν τις διαιρέσουμε με τους 12 γύρους του πρωταθλήματος της φετινής αγωνιστικής σεζόν. Αντίθετα, στην WSSP έχουμε σχεδόν διπλάσιες πτώσεις από τις 120 πέρυσι. Τέλος, στην WSSP300 βλέπουμε 12 λιγότερες πτώσεις από τις 143 της σεζόν του 2022, με κατά μέσο όρο 16 πτώσεις σε κάθε έναν από τους 8 γύρους όπου έτρεξε η μικρή κατηγορία.

Motul WSBK – Τα στατιστικά των πτώσεων για το 2023

Περνάμε τώρα στους αναβάτες, όπου βλέπουμε ότι στις πτώσεις δεν υπολογίζονται οι wildcard συμμετοχές, αλλά ούτε και οι αναβάτες που αντικατέστησαν τους τραυματίες. Ένα τέτοιο στοιχείο επηρεάζει και τον τελικό συνολικό αριθμό – συνήθως προς τα κάτω. Ξεκινώντας από την WSBK οι δύο πρώτοι ανήκουν σε εργοστασιακές ομάδες, με τον Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WSBK) να ηγείται με 15 πτώσεις και τον Iker Lecuona (Team HRC) πίσω του με δύο λιγότερες. Τρίτος έρχεται ο Lorenzo Baldassari (GMT94 Yamaha), με τον Iταλό να πέφτει 11 φορές, μία περισσότερη από τις 10 του Πρωταθλητη του 2023 Alvaro Bautista (Aruba.it Racing Ducati). Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) είδε από κοντά την άσφαλτο 9 φορές, κάτι που τον κατατάσσει στην πέμπτη θέση. Εκτός της πρώτης δεκάδας βρίσκεται ο Toprak Razgatlioglu, ο οποίος έπεσε μόλις δύο φορές σε όλη την σεζόν. Μία στην Αυστραλία, όπου ενεπλάκη σε μία σύγκρουση με τον Lowes και η άλλη ήταν στο Most, όταν ένα προβληματικό ελαστικό τον έβγαλε από το κυνήγι της πρώτης θέσης.

Στην κατηγορία WSSP, πρώτος είναι ο Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) με 15 πτώσεις, ενώ από κοντά τον ακολουθεί ο Glenn van Straalen (EAB Racing Team) με 14. Τρεις αναβάτες βρίσκουμε στην τρίτη θέση με 11 πτώσεις, οι Tom Edwards (Yart-Yamaha WorldSSP Team), Adrian Huertas (MTM Kawasaki) and Jorge Navarro (Ten Kate Racing Yamaha). Στην WSSP300 ο Ruben Bijman (Arco Motor University Team) σημείωσε 12 πτώσεις, παίρνοντας την πρώτη θέση, με τον φετινό rookie, Loris Veneman (MTM Kawasaki) στην δεύτερη με 10. Τέσσερις αναβάτες είχαν από 6 πτώσεις ο καθένας με τον Samuel Di Sora (ProDina Kawasaki Racing), τον ομόσταυλό του Mattia Martella, τον Fenton Seabright (Kawasaki GP Project) και τον Juan Pablo Uriostegui (Sublime Racing by MS Racing) να μοιράζονται την τρίτη θέση.

15

Alex Lowes

13

Iker Lecuona

11     

Lorenzo Baldassarri

10   

Alvaro Bautista

 9

Loris Baz, Garrett Gerloff, Jonathan Rea, Michael van der Mark

 8 

Michael Ruben Rinaldi

 7

Dominique Aegerter, Eric Granado, Xavi Vierge

 6

Axel Bassani, Remy Gardner, Oliver Konig

 5 

Philipp Oettl, Scott Redding, Tom Sykes

4

Andrea Locatelli, Tito Rabat, Bradley Ray

3

Danilo Petrucci

2

Toprak Razgatlioglu, Isaac Vinales

Motul WSBK – Τα στατιστικά των πτώσεων για το 2023

Δύο πίστες με πάνω από 60 πτώσεις στο τριήμερο – Αυτή του Most στην κορυφή

Για το 2023 δύο ήταν οι πίστες που δυσκόλεψαν περισσότερο τους αναβάτες όλων των κατηγοριών, έχοντας καταγράψει πάνω από 60 πτώσεις στο τριήμερο η κάθε μία. Η πίστα του Most βρίσκεται στην κορυφή με 65, με 23 να έχουν οι WSBK και WSSP300 κατηγορίες, ενώ οι υπόλοιπες 19 ανήκουν στην WSSP. Λίγο πιο πίσω είναι η πίστα της Imola με συνολικά 63 πτώσεις, με τις 33 να ανήκουν στην WSSP, οι 16 στην WSBK και οι 14 στην WSSP300. Τρίτη η πίστα του Misano με 58 πτώσεις, που χωρίζονται σε 21 για την WSSP300, 20 για την WSSP και 17 για την WSBK.

Motul WSBK – Τα στατιστικά των πτώσεων για το 2023

Οι πρώτες και οι τελευταίες στροφές είχαν τις περισσότερες πτώσεις – Η Imola στην κορυφή

Όσον αφορά τις στροφές με τις περισσότερες πτώσεις, πρώτη είναι εδώ η Imola με το δεύτερο κομμάτι στο τελευταίο εσάκι Variante Bassa πριν την ευθεία εκκίνησης-τερματισμού να έχει 17 πτώσεις, ενώ λίγο πιο πίσω με 16 έρχεται η κλειστή Στροφή 5 στην γαλλική πίστα Magny-Cours. Την τρίτη θέση μοιράζονται δύο στροφές με την 1 στο Most και τη 10 στην Βαρκελώνη να έχουν από 14 πτώσεις.

Ετικέτες