Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019: Μονομαχίες στο El...Villicum

Ένα αγωνιστικό τριήμερο γεμάτο ένταση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/10/2019

Το πρώτο σκέλος του προτελευταίου γύρου του πρωταθλήματος στην Αργεντινή ξεκίνησε με 12 αντί για 18 αναβάτες που θα έπρεπε κανονικά. Η υψηλή θερμοκρασία της ασφάλτου που έφτανε τους 45 οC και τα εν δυνάμει προβλήματα που μπορούσε να δημιουργήσει στα φρεσκοστρωμένα κομμάτια της ασφάλτου, ήταν που έκανε ορισμένους αναβάτες να μην αγωνιστούν το Σάββατο. Τις ανησυχίες τους εξέφρασε και ο εκπρόσωπός τους στο meeting για την ασφάλεια των αναβατών, που έγινε την Παρασκευή το απόγευμα. Μάλιστα, η διοργάνωση πραγματοποίησε άλλο ένα meeting την επόμενη μέρα -όπως είχε συμφωνηθεί- μετά το πέρας των ελεύθερων δοκιμαστικών, λόγω της θερμοκρασίας που είχε πολλές αυξομειώσεις, μεταβάλλοντας τις συνθήκες στην πίστα. Εκείνη την ώρα όλοι οι αναβάτες ήταν ευχαριστημένοι, αλλά λίγο πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, ο υδράργυρος ανέβηκε και έτσι οι Laverty (Team Goeleven), Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), Kiyonari (Moriwaki Althea Honda Team), Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati)  και Camier (Moriwaki Althea Honda Team) πήραν την απόφαση να μην αγωνιστούν, αφήνοντας έτσι τη σχάρα εκκίνησης μισογεμάτη και μειώνοντας αισθητά τον ανταγωνισμό.

Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις και η Dorna μέσα από ένα δελτίο τύπου, τοποθετήθηκε πάνω σε αυτό λέγοντας πως η νούμερο ένα προτεραιότητά της είναι η ασφάλεια των αναβατών και γι' αυτό το λόγο μάλιστα το El Villicum είχε καθαριστεί ενδελεχώς από την Πέμπτη –όπως συμβαίνει σε κάθε πίστα πριν πραγματοποιηθεί ένας αγώνας παγκοσμίου επιπέδου σε αυτή- ώστε να υποδεχτεί τους αναβάτες χαρίζοντας όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες, τόσο στα δοκιμαστικά όσο και στους αγώνες.

Πρώτο Σκέλος

Με το που έσβησαν τα φώτα, οι αναβάτες των Superbikes μας χάρισαν μια εκρηκτική εκκίνηση. Ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) προσπάθησε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole position, όμως ήρθε αντιμέτωπος με την ακόρεστη δίψα του Rea για την κορυφή. Ωστόσο, και οι δύο τους δεν είχαν υπολογίσει τον ιπτάμενο Ολλανδό, Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που με μια παράτολμη κίνηση κατάφερε να πάρει τα ηνία του αγώνα στην πρώτη στροφή. Πίσω από τους τρεις πρώτους βρέθηκε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), που από του χρόνου θα είναι ομόσταβλος με τον van der Mark, ενώ πέμπτος και έκτος έστριψαν οι Lowes και Sykes αντίστοιχα.

Μόλις οι αναβάτες βρήκαν τα πατήματά τους, οι τέσσερις πρώτοι μας πρόσφεραν μπόλικο θέαμα. Ο Bautista έδειξε με την κατάκτηση της pole, πως είχε τα φόντα να βρεθεί στην κορυφή, όμως ο Rea δεν πρόκειται να τον άφηνε να πάρει μια εύκολη νίκη κι έτσι ξεκίνησαν οι πρώτες μονομαχίες μεταξύ τους. Η υπεροχή της V4 R στις ευθείες ήταν ξεκάθαρη, όπως και της ZX-10RR στις στροφές κι έτσι οι προσπεράσεις δεν περιορίστηκαν μόνο σε ένα σημείο της πίστας.

Με 16 γύρους να απομένουν μέχρι την πτώση της καρό σημαίας, οι Bautista, Rea και Razgatlioglu ανέβασαν το ρυθμό τους και άρχισαν να δημιουργούν απόσταση από τους υπόλοιπους. Ο van der Mark ήταν ο πρώτος που έδειξε ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει το γκρουπ των τριών πρώτων αναβατών, μένοντας πίσω στη τέταρτη θέση. O Bautista έπειτα, συνέχισε να ανεβάζει το ρυθμό του με ένα σερί από ταχύτερους γύρους, στον οποίο μονάχα ο Rea κατάφερε να απαντήσει μένοντας κοντά του, ενώ ο Razgatlioglu που ήταν τρίτος περιορίστηκε στο να τους παρακολουθεί να απομακρύνονται. Για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι αναβάτες διατήρησαν αυτές τις θέσεις. Πιο πίσω, στις μάχες για τις υπόλοιπες θέσεις της δεκάδας είδαμε τον Leon Haslam να κυνηγά τον αναβάτη που θα τον αντικαταστήσει από του χρόνου στην Kawasaki, τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), αλλά ενώ τον πλησίασε δεν κατάφερε να τον προσπεράσει.

Γύρο με το γύρο, γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρο πως ο Rea δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το ρυθμό του Bautista κι έτσι ο Ισπανός κατέκτησε την πρώτη νίκη του σαββατοκύριακου. Στο δεύτερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Rea παρά τα λάθη του στην Κ6, τα οποία δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί επαρκώς ο Razgatlioglu που τερμάτισε τρίτος. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο van der Mark με τον teammate του Alex Lowes να κλείνει την πεντάδα. Ο Haslam ήρθε έκτος, όμως δεν μπόρεσε να προσπεράσει τον Lowes, που τόσο ήθελε ώστε να καταφέρει να βρεθεί πιο κοντά στην τρίτη θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad    WorldSBK Team) τερμάτισε έβδομος με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να είναι πίσω του και να αποτελεί παράλληλα το δεύτερο μη εργοστασιακό αναβάτη στη δεκάδα. Ο Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura) ολοκλήρωσε τον αγώνα ένατος και ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team) έκλεισε τη δεκάδα.

Tissot Superpole Race

Ο καυτός ήλιος του Σαββάτου και οι 45 οC της ασφάλτου έδωσαν τη θέση τους σε μια… συννεφιασμένη Κυριακή με πιο ευνοϊκές συνθήκες, τόσο για τους αναβάτες όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών. Η θερμοκρασία της ασφάλτου είχε πέσει στους 32 οC και ο Rea χρησιμοποίησε μαλακά ελαστικά στην ZX-10RR του, ενώ το γεγονός ότι ο Sprint Race είναι μισής διάρκειας του έδωσε τη δυνατότητα να μην κάνει έναν αγώνα τακτικής όσον αφορά την φθορά των ελαστικών και να ξεκινήσει δίνοντας το 100% εξ αρχής.

Ωστόσο, ο Rea δεν κατάφερε να επιτεθεί στον Bautista που έστριψε πρώτος. Παράλληλα, ο Razgatliolgu έστριψε τρίτος και βρήθηκε πίσω απ’ τον πρωταθλητή, ο οποίος πήρε τα ηνία στην K6 και ξεκίνησε να φεύγει μπροστά. Τέταρτος ήταν ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) και μάλιστα ήρθε σε επαφή με τον van der Mark την ώρα που έστριβαν χωρίς όμως να υπάρξουν δράματα. Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) λίγο πριν το τέλος του πρώτου γύρου, στην γρήγορη Κ16 είχε ένα θεαματικό highside χωρίς όμως να τραυματιστεί.

Μόλις οι αναβάτες σταθεροποίησαν το ρυθμό τους -και σε συνδυασμό με τη χαμηλότερη θερμοκρασία της ασφάλτου- είδαμε το Rea να περνά σε άλλη διάσταση και να σπάει το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου αγώνα, σχεδόν κάθε φορά που περνούσε τη γραμμή εκκίνησης. Οι μάχες για τις υπόλοιπες θέσεις ήταν εξίσου θεαματικές και στα μέσα του αγώνα ο Davies πέρασε τους αναβάτες της Pata Yamaha van der Mark και Lowes και ολοκλήρωσε τον αγώνα του τέταρτος, αφήνοντάς τους στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Μπροστά, ο Rea κατάφερε να επιστρέψει στο πρώτο σκαλί του βάθρου και να κατακτήσει την τρίτη του νίκη στην πίστα της Αργεντινής, αφού πρώτα καρδιοχτύπησε με μια παραλίγο πτώση. Δεύτερος είδε την καρό σημαία ο Bautista, έχοντας τον Razgatlioglu πίσω του, ο οποίος ανέβηκε για 14η φορά φέτος στο βάθρο. Ο Sandro Corterse (GRT Yamaha WorldSBK) ήταν αρκετά δυνατός και κατάφερε να τερματίσει στην έβδομη θέση, αφήνοντας πίσω του τον Leon Haslam. Η σχάρα του grid για το δεύτερο σκέλος αναδιαμορφώθηκε από τους Tom Sykes και Mercardo που τερμάτισαν ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Δεύτερο σκέλος

Ο τρίτος και τελευταίος αγώνας στην πίστα της Αργεντινής ήταν γεμάτος θέαμα από τις μάχες που έγιναν σε όλες τις θέσεις της δεκάδας. Στην εκκίνηση ο Rea κατάφερε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole στην Κ1, αφήνοντας πίσω του τους Bautista και Razgatlioglu, ενώ ο Cortese βρέθηκε τέταρτος. Ο Davies είχε μια μέτρια εκκίνηση και από τέταρτος έστριψε έβδομος, έχοντας μπροστά τους αναβάτες της Pata Yamaha. Μόλις το τοπίο άρχισε να ξεδιαλύνει είδαμε τον Rea να απομακρύνεται από τον Bautista που τον ακολουθούσε, ενώ ο Razgatlioglu ήταν πιο αμείλικτος από ποτέ κυνηγώντας τον Ισπανό της Ducati. Παράλληλα, ο Davies είχε καταφέρει να ανακτήσει την τέταρτη θέση χάρη στην υψηλή τελική και την επιτάχυνση της V4 R στις ευθείες.

Στον έβδομο γύρο, στην πίσω ευθεία της πίστας, ο Rea έβαλε κατά λάθος νεκρά και αναγκάστηκε να βγει εκτός πίστας μέχρι να ξαναβάλει πρώτη, δίνοντας προσωρινά τα ηνία στον Bautista! Ωστόσο, έναν γύρο αργότερα ο πρωταθλητής κατάφερε να ανακάμψει από το λάθος του και να προσπεράσει τον Ισπανό στην Κ7, κάνοντάς τον μάλιστα να ανοίξει τη γραμμή του. Αυτό επέτρεψε στους Razgatlioglu και Davies να κλείσουν την απόσταση που τους χώριζε από τους δύο πρώτους. Λίγο, πριν τα μέσα του αγώνα, ο Davies κατάφερε στην Κ10 να προσπεράσει τον Τούρκο και ξεκίνησε να καταδιώκει τον teammate του, Bautista. Οι τρεις τους προσέφεραν άπλετο θέαμα στο κοινό, καθώς ο Bautista τα βρήκε σκούρα τόσο με τον Davies που τον προσπέρασε όσο και με τον Razgatlioglu, που έκανε το ίδιο από την εξωτερική της Κ2. Τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα για τον Bautista και από εκεί που έδειχνε πολύ ανταγωνιστικός στην αρχή του τριημέρου με μια νίκη, βρέθηκε να τερματίζει πέμπτος πίσω από τον Van der Mark.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος, ο Mercado έδειχνε εξαιρετικά ανταγωνιστικός και ήταν εντός της δεκάδας έχοντας προσπεράσει τόσο τον Torres όσο και τον Haslam. Μάλιστα, μονομάχησε και με τον Rinaldi στην Κ15, ανεβαίνοντας στην έβδομη θέση. Ωστόσο, ο Laverty δεν άργησε και έκανε την κίνησή του προσπερνώντας και τους δύο λίγο αργότερα. Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος και η επιλογή του να βάλει τα μαλακά ελαστικά στους αγώνες της Κυριακής ήταν σωστή, αφού απέφερε πολύτιμους καρπούς για την ομάδα με άλλη μια πρωτιά. Παρότι αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα στις αριστερές στροφές στα τελευταία στάδια του αγώνα, δεν έμεινε απλά μπροστά αλλά τερμάτισε πρώτος με διαφορά 5” απ’ τον Davies. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε για άλλη μια φορά ο Razgaltiolgu, ενώ πίσω του τερμάτισε ο van der Mark. Την πεντάδα έκλεισε ο Bautista, έχοντας πίσω του τον Lowes. Ο Laverty είδε έβδομος την καρό σημαία και ο Mercado τερμάτισε όγδοος κάνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, αφού είχε ξεκινήσει από την τελευταία θέση. Η δεκάδα ολοκληρώθηκε από τους Torres και Haslam τερματίζοντας ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Ένας ακόμη γύρος μένει για την ολοκλήρωση του φετινού πρωταθλήματος και παρότι έχουμε ήδη πρωταθλητή, το ενδιαφέρον παραμένει υψηλό, διότι οι τελευταίοι αγώνες θα κρίνουν το μέλλον πολλών αναβατών που δεν έχουν υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ομάδα για του χρόνου.

Ετικέτες