Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

Motul WSBK Donington Park 2019 FP1: Ο Sykes στην κορυφή

Εκτός δεκάδας τα Ducati
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/7/2019

Το Motul WSBK επέστρεψε σήμερα στην γενέτειρά του, το Donington Park, εκεί που όλα ξεκίνησαν το 1988. Τα πρώτα δοκιμαστικά ολοκληρώθηκαν και ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), που έχει κερδίσει εννέα φορές σε αυτή τη πίστα, βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων. Πίσω του, ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ο Τούρκος που έχει εντυπωσιάσει αρκετά φέτος, ιδίως μετά την δεύτερη θέση που πήρε στο δεύτερο σκέλος του Misano, μετά την επική μάχη που έδωσε με τον Rea για τη νίκη. Τρίτος στον πίνακα των χρονομετρήσεων, ήρθε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όμως δυο λεπτά πριν την λήξη των δοκιμών είχε ένα lowsiding στη τέταρτη στροφή της πίστας, την Old Harpin, χωρίς να δείχνει ότι τραυματίστηκε. Για τον Lowes είναι ένας ξεχωριστός αγώνας, καθώς το σπίτι του πλέον απέχει μόλις οκτώ χιλιόμετρα απ’ την πίστα και θέλει να πάει για τη νίκη, μιας και αποτελεί την έδρα του (όπως και όλων των υπόλοιπων Άγγλων αναβατών του πρωταθλήματος).

O Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) ήρθε τέταρτος με τον Ολλανδό Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) να κλείνει την πεντάδα. Να θυμίσουμε πως ο Ολλανδός κατά τη διάρκεια των FP2 του Misano είχε ένα τρομακτικό highside με αποτέλεσμα να σπάσει τον δεξί του καρπό, δύο πλευρά και να πάθει διάσειση και κατά συνέπεια ήταν απρόσμενη η συμμετοχή του στον αγώνα. Λίγο πριν την έναρξη του αγωνιστικού τριημέρου είπε πως το οστό του καρπού του βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση μεητ φυσική του κατάσταση να βρίσκεται στο 90% και θέλει να βάλει τα δυνατά του ώστε στον επικείμενο αγώνα να πάρει όσους περισσότερους βαθμούς μπορεί. Επίσης, ανέφερε πως δεν θα ξέρει σίγουρα πόσο καλά θα τα πάει μέχρι να δει τις επιδόσεις του στα δοκιμαστικά και κρίνοντας απ’ το χρόνο στην FP1, που ήταν στο 1:28,529 (1:28,195 ήταν πέρσι ο χρόνος του στο δεύτερο σκέλος, το οποίο κέρδισε κιόλας) μπορούμε να πούμε ότι έχει τα φόντα ώστε να δώσει έναν καλό αγώνα. Το θέμα όμως είναι για πόση ώρα θα μπορέσει να διατηρήσει αυτό το ρυθμό…

Έκτος βρέθηκε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) μπροστά απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Όγδοος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο περσινός πρωταθλητής Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και όπως όλοι οι αναβάτες εστίασε στις δοκιμές του να ρυθμίσει όσο το δυνατόν καλύτερα τη μοτοσυκλέτα του. Ο Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team), που αντικαθιστά τον Markus Reiterberger βρέθηκε εντός της δεκάδας, στην ένατη θέση. Η δεκάδα έκλεισε με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), αφήνοντας έξω απ’ αυτή τον Ισπανό Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati). Ο Ισπανός αναβάτης μπορεί να βρίσκεται εκτός της δεκάδας και ίσως αυτό να οφείλεται στο γεγονός ότι δεν ξέρει τόσο καλά την πίστα και πως ψάχνει να βρει τις κατάλληλες ρυθμίσεις για την V4 R. Ο Eugene Laverty (Team Goeleven) μετά από σχεδόν δύο μήνες αποχής απ’ τους αγώνες κατάφερε να επιστρέψει στην ενεργό δράση και θα λάβει μέρος στον επικείμενο αγώνα, ενώ ήρθε τελευταίος στα δοκιμαστικά και οφείλεται τόσο στην μεγάλη αποχή του απ’ τη σέλα της V4 R όσο και στην κατάσταση της υγείας του.

 
  1. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’27.790
  2. Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) +0.377
  3. Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) +0.626
  4. Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) +0.692
  5. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) +0.739
  6. Jordi Torres (Team Pedercini Racing) +0.790
Ετικέτες