MOTUL WSBK Αγγλία: Το χατ-τρικ του Rea!

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/7/2019

Την Κυριακή ο καιρός στο Donington Park ήταν καλύτερος απ΄ότι το Σάββατο, με την ηλιοφάνεια να επικρατεί και στους δύο αγώνες. Η θερμοκρασία της ασφάλτου στον Tissot Superpole Race φλέρταρε με τους 35 ^οC και αργότερα στο δεύτερο σκέλος είχε σκαρφαλώσει στους 40 ^οC. Έτσι, τα γυρολόγια των αναβατών έπεσαν σχεδόν 10’’ συγκριτικά με τον αγώνα του πρώτου σκέλους και μας χάρισαν περισσότερο θέαμα και μάχες.

Tissot Superpole Race

Με το που ξεκίνησε ο αγώνας, ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) έκανε μια φοβερή εκκίνηση και κατάφερε να διατηρήσει την pole position, χάρη στη στεγνή άσφαλτο που η S1000RR προτιμά περισσότερο σε αντίθεση με την βρεγμένη του πρώτου σκέλους. Ο Sykes ηγήθηκε του αγώνα και σύντομα ξεκίνησαν οι μάχες με τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Στον τέταρτο γύρο ο αναβάτης της Kawasaki είχε ήδη μελετήσει τα σημεία της πίστας που ο πρώην ομόσταβλός του υστερούσε και είχε επιλέξει τις στροφές 9, 10 (στο The Foggy Esses όπως λέγεται το συγκεκριμένο σημείο) για να κάνει την επίθεσή του. Όμως ο Sykes δεν λύγισε απ’ την πίεση και παρέμεινε πρώτος. Στα μισά του Sprint Race ο Rea ήταν αποφασισμένος να πάρει την πρωτιά και η δεύτερη προσπάθειά του στο The Foggy Esses ήταν επιτυχής!

Στις υπόλοιπες θέσεις τα πράγματα ήταν εξίσου συναρπαστικά, με τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) να έχει κάνει μια φοβερή εκκίνηση και να βρίσκεται απ’ την αρχή του αγώνα μέσα στη πεντάδα, ενώ ξεκίνησε έβδομος. Πάλεψε αφηνιασμένα με τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και στον δεύτερο γύρο κατάφερε να τον προσπεράσει και να βρεθεί τρίτος. Τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά και η δράση συνεχιζόταν με φρενήρη ρυθμό, όμως στον έκτο γύρο ο κινητήρας της S1000RR του Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team) έσπασε με αποτέλεσμα να γεμίσει την 11^η στροφή με λάδια και ο αναβάτης να πέσει. Μετά ήρθε το χάος. Όσοι άτυχοι αναβάτες ήταν πίσω απ’ τον Hickman έπεσαν αστραπιαία χωρίς καν να προλάβουν να αντιδράσουν, ενώ είχαν ήδη σηκωθεί οι κόκκινες σημαίες μέσα στην πίστα. Ολοκληρώνοντας τον έβδομο γύρο ο Rea, την ώρα που πέρασε απ’ τη στροφή είχε ένα έντονο γλίστρημα του πίσω τροχού χωρίς όμως να πέσει.

Ο Tom Sykes απ’ την άλλη στάθηκε φοβέρα άτυχος, καθώς ενώ ήταν δεύτερος πριν στρίψει στην 11^η στροφή, πάτησε ο μπροστινός τροχός της μοτοσυκλέτας του στα λάδια και χωρίς να το καταλάβει βρέθηκε στην άσφαλτο. Με πάνω απ’ το μισό του αγώνα να έχει συμπληρωθεί και με τις κόκκινες σημαίες να ανεμίζουν στην πίστα, ο Sprint Race τελείωσε με τρεις αναβάτες της Kawasaki στο βάθρο. Ο Rea στέφθηκε για άλλη μια φορά νικητής, ενώ ο Razgatlioglu τερμάτισε δεύτερος, όντας ο πιο γρήγορος μη εργοστασιακός αναβάτης και έδειξε πόσο δυνατός είναι στο Donignton Park όταν δεν βρέχει. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Leon Haslam, ενώ o Bautsta (Aruba.IT Racing – Ducati) τερμάτισε τέταρτος. Την πεντάδα έκλεισε ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), αποτελώντας και τον πιο γρήγορο αναβάτη με YZF-R1. Έκτος ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), με τον Chaz Davies πίσω του. Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) ήταν όγδοος και ένατος ο Jordi Torres.

Δεύτερο σκέλος

Η σχάρα εκκίνησης είχε αναδιαμορφωθεί απ’ την απρόοπτη εξέλιξη του Tissot Superpole Race και έτσι είδαμε τον Tom Sykes να βρίσκεται δέκατος, ενώ αν δεν είχε πέσει θα ήταν δεύτερος. Η εκκίνηση ήταν πραγματικά φοβερή και γεμάτη ένταση, ιδίως απ’ την πλευρά του Razgatlioglu, που δεν έλεγε να σταματήσει να κουνιέται πάνω στη μοτοσυκλέτα του, παρά μόνο λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου πριν τα ανάψουν τα πράσινα φώτα. Ο Rea έκανε μια εκρηκτική εκκίνηση και διατήρησε την pole, με τον Razgatlioglu να είναι δεύτερος. Την ίδια ώρα ο Bautista κατάφερε από τέταρτος να προσπεράσει τον Haslam και να βρεθεί τρίτος, όπως αντίστοιχα έκανε και ο όμοσταβλός του Davies (Aruba.IT Racing – Ducati), αφήνοντας τον εργοστασιακό αναβάτη της Kawasaki πέμπτο. Ο Haslam όμως δεν τους χαρίστηκε και δύο στροφές αργότερα στον ίδιο γύρο τους ξαναπέρασε ανακτώντας την αρχική του θέση. Με την ολοκλήρωση του δεύτερου γύρου είχαμε την ατυχή εγκατάλειψη του Jordi Torres (Team Pedercini Racing) από μηχανική βλάβη, ενώ ο Tom Sykes κέρδισε δύο θέσεις και ήταν πίσω απ’ τον Loris Baz που ήταν έβδομος.

Στοn ίδιο γύρο, στην τελευταία στροφή της πίστας στο Melbourne Harpin, ο 22χρονος Razgatlioglu έδειξε τα δόντια του στον Rea και τον προσπέρασε, θυμίζοντάς μας τις μάχες απ’ το Misano! Ο Τούρκος για άλλη μια φορά ήταν εκπληκτικός και ο ρυθμός του άπιαστος καθώς έκανε και τον ταχύτερο γύρο στον αγώνα! Στον πέμπτο γύρο όμως, η μεγαλύτερη εμπειρία που έχει ο τέσσερις φορές πρωταθλητής Rea φάνηκε στη μάχη του με τον 22χρονο, καθώς πριν μπουν στο The Foggy Esses τον πλησίασε επικίνδυνα απ’ την εξωτερική, μεταφέροντας στα αυτιά του Τούρκου τα ουρλιαχτά απ’ τον κινητήρα της μοτοσυκλέτας του. Ακούγοντας την ZX-10RR του Rea να βρυχάται πίσω του, o Razgatlioglu έκανε ένα λάθος στα φρένα πριν μπουν στην Melbourne Harpin και άνοιξε την γραμμή αλλά και την πόρτα, αφήνοντας τον Rea να περάσει πρώτος πριν τον έκτο γύρο! Έπειτα ο Halsam έκανε και αυτός την επίθεση του στον Τούρκο, όμως δεν κατάφερε να παραμείνει μπροστά του μέχρι την ολοκλήρωση του έκτου γύρου. Παράλληλα, ο Bautista ήταν σταθερά τέταρτος και τους ακολουθούσε καταβάλοντας μεγάλη προσπάθεια, παλεύοντας να δαμάσει την V4 R του που δεν έλεγε να παραμείνει σταθερή. Στον έβδομο γύρο ο Razgatlioglu προκάλεσε για άλλη μια φορά τον Rea στην Melbourne Harpin και τον ξαναπέρασε, χαρίζοντας στους θεατές θρυλικές μάχες για να θυμούνται. Παρόλα αυτά ο ρυθμός του Rea ήταν πιο γρήγορος και έψαχνε τη κατάλληλη στιγμή μέχρι να κάνει την επίθεσή του στον Razgatlioglu!

Στον 11^ο γύρο όμως, λίγο πριν τα μισά του αγώνα, ο Jonathan Rea κατάφερε να βρει το χώρο στη 10^η στροφή και να περάσει τον 22χρονο Τούρκο απ’ την εσωτερική, που άνοιξε τη γραμμή του και ο Rea πήρε τα ηνία του αγώνα μια και καλή! Την ίδια ώρα ο Halsam και ο Bautista, που ήταν τρίτος και τέταρτος αντίστοιχα, κατάφεραν να πλησιάσουν τους δύο πρώτους και να κλείσουν το κενό που τους χώριζε. Ένα γύρο αργότερα ο Bautista με μια εξαιρετική κίνηση στην Melbourne Harpin κατάφερε να περάσει τον Haslam απ’ την εσωτερική, καθυστερώντας στα φρένα. Έκτοτε, οι μάχες για τις θέσεις του βάθρου περιορίστηκαν κάπως και το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις πιο πίσω θέσεις. Για την ακρίβεια, οκτώ γύρους πριν το τέλος ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κατάφερε να προσπεράσει τον Loris Baz και να βρεθεί πέμπτος. Έπειτα, ο Lowes ανέβασε το ρυθμό του και ξεκίνησε να καταδιώκει τον Halsam που ήταν μπροστά του και πέντε γύρους πριν το τέλος έκανε μια φοβερή επίθεση στην έξοδο της τελευταίας στροφής, χωρίς όμως να τον προσπεράσει. Την ίδια ώρα οι Rea και Razgatlioglu είχαν εξαφανιστεί σε άλλη διάσταση, ενώ ο Bautista είχε αρκετή απόσταση απ’ τον Haslam και δεν απειλήθηκε η θέση του στο βάθρο. Στον προτελευταίο γύρο ο Lowes κατάφερε να προσπεράσει τον Haslam.

Η καρό σημαία έπεσε με τον Jonathan Rea να περνά για τρίτη φορά πρώτος τη γραμμή τερματισμού του Donington Park, πανυγηρίζοντας με μια μεγαλοπρεπή σούζα! Στο τέλος όπως είπε δυσκολεύτηκε απ’ τον Τoprak Razgatlioglu –που τερμάτισε δεύτερος- όμως χάρη στην ομάδα του που είχε ρυθμίσει πολύ καλά τη μοτοσυκλέτα του, αλλά και στην φυσική του κατάσταση μπόρεσε να κυριαρχήσει όλο το Σαββατοκύριακο. Απ’ την άλλη ο Toprak Razgatlioglu τα πήγε πολύ καλύτερα την Κυριακή, όπου η ZX-10RR έχοντας τις ρυθμίσεις απ’ τον αγώνα του Misano συμπεριφερόταν πολύ καλύτερα στο στεγνό. Ο Alvaro Bautista αντιμετώπισε πάρα πολλά προβλήματα στο Donington Park κυρίως με τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του. Τόσο στον Sprint Race όσο και στο δεύτερο σκέλος ο Ισπανός αναβάτης της Ducati πίεσε στο 110% και μάζεψε πολύτιμους βαθμούς, περιορίζοντας τη βαθμολογική διαφορά του απ’ τον Rea στους 24, αφού ανέβηκε στον τελευταίο αγώνα το τρίτο σκαλί του βάθρου. Όπως είπε και ο ίδιος η V4 R δεν ήταν ιδιαίτερα σταθερή, καθώς δεν μπορούσε να φιλτράρει αποτελεσματικά τα σαμαράκια της πίστας, ενώ είχε πολλά γλιστρήματα λόγω της μειωμένης πρόσφυσης, με αποτέλεσμα να χρειάζεται τη διπλάσια προσπάθεια για να διατηρήσει έναν ανταγωνιστικό ρυθμό.

Τέταρτος ήρθε ο Alex Lowes σημειώνοντας το καλύτερο αποτέλεσμά του στο Donignton Park, ενώ ο Leon Halsam έκλεισε την πεντάδα. Ο Loris Baz ήρθε έκτος, ενώ ο Tom Sykes τερμάτισε πίσω του 1,1’’ αργότερα. Ο Michael van der Mark τα πήγε εξαιρετικά, δεδομένου του σπασμένου του καρπού και τερμάτισε όγδοος, με τον Chaz Davies να είναι πίσω του και τον Melandri να κλείνει τη δεκάδα.

Ετικέτες

WSBK

kawasaki

Ducati

Yamaha

BMW

https://bit.ly/MOTO_681

World Superbike

Motul WSBK, Donington Park: Ο Lecuona σταμάτησε το σερί του Bulega! Πρωταθλήτρια Κατασκευαστών και Ομάδων η Ducati

Το ασύλληπτο σερί 25 νικών του Nicolo Bulega έλαβε τέλος στο πρώτο σκέλος και από τη Superpole Race ξεκίνησε αμέσως το επόμενο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Nicolo Bulega ήρθε στην Αγγλία έχοντας φτιάξει ένα απίστευτο ρεκόρ 25 διαδοχικών νικών, καθώς πλέον είχε αρχίσει να ακούγεται χαμηλόφωνα το ερώτημα: μπορεί να πάρει αήττητο πρωτάθλημα; Θα ήταν ένα ρεκόρ χωρίς προηγούμενο, ειδικά σε αυτό το κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο δεν έμελλε να υλοποιηθεί.

Ο Bulega ξεκίνησε το αγγλικό τριήμερο κατακτώντας την pole position με ρεκόρ, καθώς αυτή ήταν η ένατη συνεχόμενη, επίδοση που ξεπέρασε την προηγούμενη καλύτερη των οκτώ από τον Jonathan Rea.

Αυτή δεν του έφτασε όμως για να συνεχίσει το ρεκόρ νικών, καθώς ο Iker Lecuona, ομόσταυλος του Bulega στην εργοστασιακή Ducati και σχεδόν μονίμως δεύτερος στη φετινό πρωτάθλημα, κατάφερε να πάρει την παρθενική του νίκη στο WSBK μετά από 141 συμμετοχές (!), σταματώντας το σερί του συναθλητή του στο πρώτο σκέλος του αγγλικού αγώνα.

Όπως πάντα, οι δύο εργοστασιακές Ducati φρόντισαν από νωρίς να μετατρέψουν τη μάχη σε οικογενειακή μονομαχία, η οποία έφτασε ως το τέλος του αγώνα, με τους τελευταίους γύρους του να μας χαρίζουν μια απολαυστική διελκυστίνδα μεταξύ των δύο αναβατών, με όμορφες μάχες και αρκετές αλλαγές θέσεων μεταξύ τους.

Στο τέλος ωστόσο ήταν η σειρά το Lecuona επιτέλους να πανηγυρίσει, με τον Bulega δεύτερο, ενώ η τρίτη θέση ήταν αποτέλεσμα μιας ακόμη μάχης, από την οποία βγήκε κερδισμένος ο Yari Montella με μια ακόμη Ducati. Αν και στον τερματισμό ο Ιταλός της Barni Spark έφτασε με άνεση χρόνου από τους διώκτες του, είχε χρειαστεί αρκετή προσπάθεια για να καταβάλλει τους Sam Lowes και Tommy Bridewell που είχαν το κοινό με το μέρος τους ως Άγγλοι.

Οι έξι Ducati που γέμισαν τις ισάριθμες πρώτες θέσεις του αγώνα ήταν ένα σαφές δείγμα της υπεροχής της ιταλικής εταιρείας στο πρωτάθλημα αυτό.

Στη σύντομη Superpole Race την Κυριακή (12/7), ο Lecuona έδειχνε έτοιμος να επαναλάβει το κατόρθωμα της προηγούμενης μέρας, έφυγε πρώτος και οδήγησε τον αγώνα για δύο γύρους, ωστόσο μια πτώση του χάλασε την καλή εμφάνιση και, το βασικότερο, τη θέση εκκίνησης στο δεύτερο σκέλος που θα ακολουθούσε.

Την πρωτοπορία ανέλαβε προς στιγμήν ο Montella, ωστόσο ο Bugela χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να περάσει μπροστά και να πάρει τη νίκη, την ώρα που ο Sam Lowes ολοκλήρωνε άλλο ένα βάθρο αποκλειστικά Ducati.

Με αυτό το αποτέλεσμα η Ducati πανηγύρισε από τώρα τον τίτλο Ομάδων με την εργοστασιακή Aruba.it, έχοντας ακόμη τέσσερεις αγώνες στο ημερολόγιο του 2026!

Στο δεύτερο σκέλος ο Lecuona ξεκινούσε από τη δέκατη θέση, ενόσω μπροστά ο Bulega απολάμβανε να οδηγεί τη δράση από την αρχή ως το τέλος.

Αρχικά ο Montella είχε μια άνετη δεύτερη θέση, ενώ πίσω του μονομαχούσαν οι δίδυμοι αδελφοί Lowes, ο Alex με τη Bimota και ο Sam με τη Ducati, διεκδικώντας την τρίτη θέση και ενθουσιάζοντας τους συμπατριώτες τους στην πίστα, όμως κανείς δεν είχε υπολογίσει τον Lecuona.

Ο Ισπανός έκανε έναν εξόχως εντυπωσιακό αγώνα, έφτασε τρίτος στον 12ο γύρο και κατάφερε να περάσει και τον Montella για τη δεύτερη θέση στον 16ο γύρο! Προφανώς αν δεν είχε πέσει στον ενδιάμεσο σύντομο αγώνα και ξεκινούσε από τη δεύτερη θέση, θα βλέπαμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα στο Donington Park.

Όσον αφορά στο πρωτάθλημα, βέβαια, η ουσία είναι πως ο Bugela δεν κινδυνεύει αν τερματίσει πίσω από το Lecuona μερικές φορές. Με 491 βαθμούς στο όνομά του, μπορεί να περάσει το υπόλοιπο του πρωταθλήματος τερματίζοντας δεύτερος χωρίς καν να ιδρώσει για τον τίτλο, αφού ο Lecuona τον καταδιώκει από πολύ μακριά: με 358 βαθμούς δεν έχει και πολλές ελπίδες να ανησυχήσει τον ομόσταυλό του, ενώ οι 211 του Montella στην τρίτη θέση της κατάταξης σημαίνουν πως μάλλον η τελική σειρά έχει ήδη παγιωθεί.

WSSP

Στη Supersport κατηγορία η μεγάλη είδηση αφορά στην Triumph, καθώς ο Tom Booth-Amos πανηγύρισε δύο εντός έδρας νίκες στα σκέλη του αγώνα, σε αμφότερες περιπτώσεις μπροστά από τον Albert Arenas που οδηγεί τη βαθμολογία με τη Yamaha του.

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου τερμάτισαν ο Jaume Masia (Ducati) στο πρώτο σκέλος και ο Jeremy Alcoba (Kawasaki) στο δεύτερο, ενώ ο Valentin Debise της ZXMOTO είχε ένα μέτριο σαββατοκύριακο στην Αγγλία με τερματισμούς στις θέσεις 8 και 10 αντιστοίχως στα δύο σκέλη.

Τουλάχιστον πάντως αυτές δεν τον έριξαν από τη δεύτερη θέση της κατάταξης, όπου ωστόσο ο Arenas ισχυροποίησε την πρωτιά του φτάνοντας στους 291 βαθμούς, ενόσω ο Debise έχει 209 και ο Masia έπεται τρίτος με 195.

Πλέον το Motul WSBK μπαίνει σε μια παρατεταμένη καλοκαιρινή διακοπή, καθώς η επιστροφή στη δράση θα γίνει 4-6 Σεπτεμβρίου με τον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_681