Motul WSBK: Το “μυστικό όπλο” του Scott Redding

Ένας άνθρωπος που τον καταλαβαίνει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/12/2019

Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών των Superbikes, τόσο στην Aragon (εδώ μπορείτε να θυμηθείτε τι έγινε την πρώτη και τη δεύτερη μέρα) όσο και στη Jerez (αντίστοιχα μπορείτε να διαβάσετε για τη πρώτη και τη δεύτερη μέρα εδώ), ο Scott Redding έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK, έχοντας φέρει μαζί και το “μυστικό όπλο” του απ’ τα BSB. Δεν είναι άλλο απ’ τον αρχιμηχανικό της ομάδας, Giovanni Crupi, με τον οποίο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση και στον πρώτο χρόνο της συνεργασίας τους κατέκτησαν μαζί τον τίτλο των BSB. Όπως ανέφερε ο Βρετανός αναβάτης, πίεσε πάρα πολύ τη Ducati για να φέρει και τον μηχανικό του στην ομάδα, ώστε να έχει περισσότερα εφόδια ως πρωτοεμφανιζόμενος.

Από την άλλη, για τον Ιταλό μηχανικό δεν θα είναι το ντεμπούτο του στα Superbikes, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα του το 2008. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με πάρα πολλές ομάδες που χρησιμοποιούσαν τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας, όπως τις Althea και Barni Racing, ενώ το 2014 πήγε και στην εργοστασιακή ομάδα, αποκτώντας έτσι μια εξειδίκευση στις Ducati.

Το 2016 ο Crupi πήγε στα BSB, μια κίνηση που στο μέλλον (στα τέλη του 2018) θα συνέβαλλε στη γνωριμία του με τον Scott Redding. Στις δοκιμές της Jerez, ο Redding ήταν ξεκάθαρος χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν το να έρθει ο αρχιμηχανικός του στην Aruba.IT. “Πάρα πολύ! Έιναι ένας απ’ τους ανθρώπους που με παρακίνησε περισσότερο από όλους.” Είπε ο Redding. Παράλληλα, έκανε λόγο και για τους μηχανικούς της Ducati, που ενώ είναι εξαιρετικοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον Crupi. Μάλιστα, ο Redding είπε πως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσε να βρει το “μάστορά” του, έναν άνθρωπο που να τον καταλαβαίνει πλήρως. “Ξέρει πόσο σκληρά δουλεύω, πως μου αρέσει να περνάω καλά και ότι οργανώνω μερικά πάρτι. Αλλά πάνω από όλα, γνωρίζει πώς να με διαχειριστεί.

Επάνω σε αυτό το κομμάτι μάλιστα, έφερε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ τα BSB. “Πέρσι, είχα νευριάσει πραγματικά με τον Andrew Irwin, στο Cadwell Park.” Τότε, ο αναβάτης της Honda, Irwin, είχε κάνει ένα λάθος στα φρένα με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στη Ducati του Redding και να βγουν και οι δυο εκτός μάχης. Ο Redding ήταν πραγματικά έξαλλος και έβριζε, ενώ ο τρόπος που πλησίασε τον Irwin έδειχνε αρκετά απειλητικός… Ωστόσο, η διοργάνωση τιμώρησε τον αναβάτη της Honda για το λάθος του, ενώ ο Crupi ανέλαβε την “πυρόσβεση” της οργής του Redding και τον καθοδήγησε στο πώς να χειριστεί το θέμα και τι να πει στις δηλώσεις του. “Ο Giovanni με άρπαξε και μου είπε: Μην κάνεις εκείνο, μην κάνεις το άλλο, πρόσεχε κλπ. Ακόμη και στη συνέντευξη στεκόταν παραδίπλα και δεν ήθελε να με δει να μπλέκω. Το να έχεις κάποιον να σε νοιάζεται, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη.”

Η στιγμή που ο Redding πλησιάζει τον Irwin, στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα μετά την πτώση τους στο Cadwell Park.

 

Μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε αρχιμηχανικό και αναβάτη είναι πραγματικά δυσεύρετη και φαίνεται στο αποτέλεσμα της δουλειά τους. “Γνωρίζει πολύ καλά και κατανοεί τι θέλω, μερικές φορές η αίσθηση του αναβάτη είναι πιο σημαντική απ’ τα δεδομένα της τηλεμετρίας και ο Crupi το γνωρίζει. Αυτό δεν το είναι κάτι που μπορείς να το έχεις με πολλούς αρχιμηχανικούς.” Συμπλήρωσε ο Redding.

Αυτό είναι και από τα πιο σημαντικά προτερήματα του Crupi, καθώς μέσα απ' την συνεργασία τους μπορούν να κάνουν τη V4R ακόμη πιο ανταγωνιστική. “Όταν μιλούσα με τους ανθρώπους της Ducati τους είπα πως αν θέλουν να προσπαθήσουν και να κερδίσουν το τίτλο στα Superbikes, ο Crupi θα πρέπει να έρθει μαζί μου. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά. Συμφώνησαν και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσα να έχω για αυτό το ρόλο.”

Όλοι οι αναβάτες στηρίζονται στις ομάδες τους και προπαντός στους αρχιμηχανικούς τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το πόσο συχνά τους αναφέρουν και τους εξυμνούν λέγοντας πως έπαιξαν κομβικό ρόλο στη νίκη τους. Ο Rea είναι ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ιδίως πέρσι που δεν είχε σταματήσει να εκεθιάζει τα μέλη της ομάδας, καθώς τον βοήθησαν πραγματικά να πάρει τον πέμπτο του τίτλο. Είναι δεδομένο πως η Ducati θέλει να αναβιώσει τις ένδοξες εποχές του παρελθόντος κάνοντας τα πάντα για την κατάκτηση του τίτλου και γι' αυτό άκουσε τον Redding φέρνοντας τον Crupi στα Superbikes.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019: Αφήνουν υποσχέσεις οι δοκιμές στο Portimao

Έπεται ένας φανταστικός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/8/2019

Ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος ήταν στη Laguna Seca, ενάμιση μήνα νωρίτερα. Εκεί, είχαμε και την πτώση του Alvaro Bautista, που χτύπησε τον ώμο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ το δεύτερο σκέλος. Έπειτα ακολούθησε το καλοκαιρινό διάλειμμα, ενώ το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε τις επίσημες δοκιμές του Motul WSBK στο Portimao, όπου εκεί θα πραγματοποιηθεί 10ος γύρος του πρωταθλήματος. Οι περισσότεροι αναβάτες των WSBK εστίασαν τις δοκιμές τους στο να ξαναοικειοποιηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ την πίστα.

Τόσο στις δοκιμές του Σαββάτου όσο και της Κυριακής, ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και η θερμοκρασία της ασφάλτου έφτασε μέχρι και τους 50 οC το μεσημέρι. Έτσι, όσοι αναβάτες ήθελαν να κάνουν γρήγορους γύρους, τους πραγματοποίησαν το πρωί που η θερμοκρασία δεν είχε φτάσει ακόμη τη μέγιστη τιμή της, κάνοντας τα πράγματα πιο δύσκολα τόσο για αυτούς όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών τους.

Τη πρώτη μέρα, κυρίαρχος των δοκιμών ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με ταχύτερο γύρο στο 1:41,897 και όπως οι περισσότεροι αναβάτες έτσι και αυτός δοκίμασε νέα εξαρτήματα για τη μοτοσυκλέτα του και ρυθμίσεις. Πίσω του, βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με μικρή διαφορά και ακολούθησε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να βελτιώσει συνολικά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του μέχρι το πέρας των δοκιμών. Τρίτος, ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing Ducati Team) και έκανε τους περισσότερους γύρους από οποιονδήποτε άλλο μέσα στη πίστα τη πρώτη μέρα.

Όπως είπε και ο ίδιος, δεν έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του στη Laguna Seca, ωστόσο “έγραψε” όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορούσε για να ξαναβρεί τη φόρμα του. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) είχε μια δύσκολη πρώτη μέρα δοκιμών λόγω μιας πτώσης που του κατανάλωσε αρκετό χρόνο έξω απ’ τη πίστα. Ωστόσο, ξαναμπήκε το απόγευμα και βρέθηκε στην τέταρτη θέση. Ο Michael van der Mark έκλεισε τη πεντάδα και εργάστηκε μαζί με τον ομόσταβλό του, τον Alex Lowes που ήρθε έβδομος πάνω στη σταθερότητα των R1 τους, δοκιμάζοντας νέα εξαρτήματα για το πίσω μέρος τους. O Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team Ducati) βρέθηκε ανάμεσά τους, στην έκτη θέση του πίνακα, και ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης με Panigale V4 R, καθώς ο Davies ολοκλήρωσε τις δοκιμές όγδοος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK Team) ήρθε ένατος, ενώ τη δεκάδα ολοκλήρωσε ο Leon Haslam που εστίασε τόσο στο να πετύχει καλούς χρόνους όσο και στη δοκιμή νέων εξαρτημάτων στους τομείς των αναρτήσεων, πλαισίου, ηλεκτρονικών και κινητήρα.

Τη δεύτερη μέρα, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων των δοκιμών βρέθηκε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team). Μάλιστα, δοκίμασε και νέα μέρη στο πλαίσιο της μοτοσυκλέτας του παρέα με τα ελαστικά που χρησιμοποιούν στις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ επένδυσε και στο να αξιολογήσει τη φυσική του κατάσταση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού διαλείμματος χειρουργήθηκε στα χέρια του ώστε να λύσει το πρόβλημα με την τενοντίτιδα, που τον ταλαιπωρούσε. Μετά από δύο μέρες και πολλά χιλιόμετρα μέσα στην πίστα, ο Lowes είναι σίγουρος πως θα έχει αναρρώσει πλήρως το σαββατοκύριακο του αγώνα. Ο Jonathan Rea ολοκλήρωσε τις δοκιμές ερχόμενος δεύτερος στο πίνακα των χρονομετρήσεων. Όπως είπε, μετά τον αγώνα αντοχής στη Suzuka, αισθανόταν παρά πολύ γρήγορος όμως αρχικά δεν είχε την ίδια αίσθηση στο Portimao. Τα πράγματα για αυτόν άλλαξαν κατά την διάρκεια του διημέρου, ιδιαίτερα την τελευταία μέρα που κατάφερε να κάνει αρκετούς γρήγορους γύρους, αλλά και να βελτιώσει το ρυθμό του πάνω στην ZX-10RR

Μάλιστα, ανέφερε πως το απόγευμα, που η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη απ’ ότι το πρωί, αισθανόταν πολύ πιο άνετα συγκριτικά με το πρωινό του Σαββάτου. Η δεύτερη μέρα ωστόσο, δεν εξελίχθηκε τόσο καλά για όλους. Ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) δεν ήταν καλά το βράδυ του Σαββάτου με αποτέλεσμα να αποχωρίσει απ’ τα δοκιμαστικά της Κυριακής, πριν τη λήξη τους. Παρά το γεγονός αυτό πρόλαβε να κάνει λίγες προετοιμασίες για τον αγώνα και να δοκιμάσει διαφορετικές στρατηγικές για τις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea στον πίνακα των χρονομετρήσεων. Ο van der Mark είχε μια μικρή πτώση κατά τη διάρκεια του πρωινού session και ένα τεχνικό πρόβλημα στις δοκιμές του απογεύματος της τελευταίας ημέρας. Ωστόσο ήταν τέταρτος και χρησιμοποίησε κι αυτός τα ελαστικά των κατατακτήριων δοκιμών, όπως ο ομόσταβλός του.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκλεισε το διήμερο των δοκιμών στο Portimao αποτελώντας τον αναβάτη με τους περισσότερους γύρους στην πίστα (146) και βρέθηκε πέμπτος.

Δοκίμασε ορισμένα νέα ελαστικά με διαφορετική σκληρότητα και εστίασε πάνω στη βελτίωση των μειονεκτημάτων της R1 του. Ο Leon Haslam, απ’ την πλευρά του αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο να προετοιμαστεί για το αγωνιστικό τριήμερο στο Portimao και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, ερχόμενος έκτος. Οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK Sandro Cortese και Marco Melandri ολοκλήρωσαν τις δοκιμές τους στην έβδομη και 13η θέση αντίστοιχα, συνεχίζοντας με πυρετώδη ρυθμό την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους. Ο Eugene Laverty (Team Go Eleven) βρέθηκε εντός δεκάδας, στην όγδοη θέση του πίνακα. Πίσω του ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) που αποφάσισε να μην λάβει μέρος στα FP2 των δοκιμών της Κυριακής, καθότι ο πόνος στον ώμο του δεν έχει υποχωρήσει πλήρως, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), που έκλεισε τη δεκάδα, σημείωσε μια πτώση πριν τη λήξη των FP2. Ο Chaz Davies δοκίμασε ένα νέο ψαλίδι στην Panigale V4 R και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του πραγματοποιώντας μια προσομοίωση αγώνα, την ώρα που ο υδράργυρος είχε χτυπήσει κόκκινο. Κατέλαβε την 11η θέση.

Ο Jordi Torres (Team Perdecini Racing) όχι μόνο κατάφερε να δοκιμάσει ορισμένα πράγματα που είχε εντοπίσει απ’ τον αγώνα στη Laguna Seca αλλά και να βελτιώσει το μπροστινό της ZX-10RR του έχοντας καλύτερη αίσθηση, όπου αυτός ήταν και ο αρχικός του στόχος. Ωστόσο η σταθερότητα πίσω χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να βρεθεί η ιδανική ρύθμιση, ενώ θα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά στο πίνακα των χρονομετρήσεων απ’ ότι τη 14η θέση που πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με την Pedercini Racing. “Έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί τους… ελπίζω να αισθάνονται και αυτοί το ίδιο. Φέτος, ξεκινήσαμε από το μηδέν και μέχρι στιγμής η πορεία μας είναι πάρα πολύ καλή, αισθάνομαι άνετα με την ομάδα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να φτάσουμε σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο και όταν φέτος ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας είχε βλέψεις και για να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου.”

Ετικέτες