Motul WSBK: Το “μυστικό όπλο” του Scott Redding

Ένας άνθρωπος που τον καταλαβαίνει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/12/2019

Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών των Superbikes, τόσο στην Aragon (εδώ μπορείτε να θυμηθείτε τι έγινε την πρώτη και τη δεύτερη μέρα) όσο και στη Jerez (αντίστοιχα μπορείτε να διαβάσετε για τη πρώτη και τη δεύτερη μέρα εδώ), ο Scott Redding έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK, έχοντας φέρει μαζί και το “μυστικό όπλο” του απ’ τα BSB. Δεν είναι άλλο απ’ τον αρχιμηχανικό της ομάδας, Giovanni Crupi, με τον οποίο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση και στον πρώτο χρόνο της συνεργασίας τους κατέκτησαν μαζί τον τίτλο των BSB. Όπως ανέφερε ο Βρετανός αναβάτης, πίεσε πάρα πολύ τη Ducati για να φέρει και τον μηχανικό του στην ομάδα, ώστε να έχει περισσότερα εφόδια ως πρωτοεμφανιζόμενος.

Από την άλλη, για τον Ιταλό μηχανικό δεν θα είναι το ντεμπούτο του στα Superbikes, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα του το 2008. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με πάρα πολλές ομάδες που χρησιμοποιούσαν τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας, όπως τις Althea και Barni Racing, ενώ το 2014 πήγε και στην εργοστασιακή ομάδα, αποκτώντας έτσι μια εξειδίκευση στις Ducati.

Το 2016 ο Crupi πήγε στα BSB, μια κίνηση που στο μέλλον (στα τέλη του 2018) θα συνέβαλλε στη γνωριμία του με τον Scott Redding. Στις δοκιμές της Jerez, ο Redding ήταν ξεκάθαρος χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν το να έρθει ο αρχιμηχανικός του στην Aruba.IT. “Πάρα πολύ! Έιναι ένας απ’ τους ανθρώπους που με παρακίνησε περισσότερο από όλους.” Είπε ο Redding. Παράλληλα, έκανε λόγο και για τους μηχανικούς της Ducati, που ενώ είναι εξαιρετικοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον Crupi. Μάλιστα, ο Redding είπε πως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσε να βρει το “μάστορά” του, έναν άνθρωπο που να τον καταλαβαίνει πλήρως. “Ξέρει πόσο σκληρά δουλεύω, πως μου αρέσει να περνάω καλά και ότι οργανώνω μερικά πάρτι. Αλλά πάνω από όλα, γνωρίζει πώς να με διαχειριστεί.

Επάνω σε αυτό το κομμάτι μάλιστα, έφερε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ τα BSB. “Πέρσι, είχα νευριάσει πραγματικά με τον Andrew Irwin, στο Cadwell Park.” Τότε, ο αναβάτης της Honda, Irwin, είχε κάνει ένα λάθος στα φρένα με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στη Ducati του Redding και να βγουν και οι δυο εκτός μάχης. Ο Redding ήταν πραγματικά έξαλλος και έβριζε, ενώ ο τρόπος που πλησίασε τον Irwin έδειχνε αρκετά απειλητικός… Ωστόσο, η διοργάνωση τιμώρησε τον αναβάτη της Honda για το λάθος του, ενώ ο Crupi ανέλαβε την “πυρόσβεση” της οργής του Redding και τον καθοδήγησε στο πώς να χειριστεί το θέμα και τι να πει στις δηλώσεις του. “Ο Giovanni με άρπαξε και μου είπε: Μην κάνεις εκείνο, μην κάνεις το άλλο, πρόσεχε κλπ. Ακόμη και στη συνέντευξη στεκόταν παραδίπλα και δεν ήθελε να με δει να μπλέκω. Το να έχεις κάποιον να σε νοιάζεται, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη.”

Η στιγμή που ο Redding πλησιάζει τον Irwin, στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα μετά την πτώση τους στο Cadwell Park.

 

Μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε αρχιμηχανικό και αναβάτη είναι πραγματικά δυσεύρετη και φαίνεται στο αποτέλεσμα της δουλειά τους. “Γνωρίζει πολύ καλά και κατανοεί τι θέλω, μερικές φορές η αίσθηση του αναβάτη είναι πιο σημαντική απ’ τα δεδομένα της τηλεμετρίας και ο Crupi το γνωρίζει. Αυτό δεν το είναι κάτι που μπορείς να το έχεις με πολλούς αρχιμηχανικούς.” Συμπλήρωσε ο Redding.

Αυτό είναι και από τα πιο σημαντικά προτερήματα του Crupi, καθώς μέσα απ' την συνεργασία τους μπορούν να κάνουν τη V4R ακόμη πιο ανταγωνιστική. “Όταν μιλούσα με τους ανθρώπους της Ducati τους είπα πως αν θέλουν να προσπαθήσουν και να κερδίσουν το τίτλο στα Superbikes, ο Crupi θα πρέπει να έρθει μαζί μου. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά. Συμφώνησαν και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσα να έχω για αυτό το ρόλο.”

Όλοι οι αναβάτες στηρίζονται στις ομάδες τους και προπαντός στους αρχιμηχανικούς τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το πόσο συχνά τους αναφέρουν και τους εξυμνούν λέγοντας πως έπαιξαν κομβικό ρόλο στη νίκη τους. Ο Rea είναι ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ιδίως πέρσι που δεν είχε σταματήσει να εκεθιάζει τα μέλη της ομάδας, καθώς τον βοήθησαν πραγματικά να πάρει τον πέμπτο του τίτλο. Είναι δεδομένο πως η Ducati θέλει να αναβιώσει τις ένδοξες εποχές του παρελθόντος κάνοντας τα πάντα για την κατάκτηση του τίτλου και γι' αυτό άκουσε τον Redding φέρνοντας τον Crupi στα Superbikes.

Ετικέτες

Σε αναμμένα κάρβουνα ο Laverty!

Πιθανή επιστροφή μετά από δύο μήνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/7/2019

Μετά την ανακοίνωση για τον Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) ότι θα χάσει τους δύο επόμενους γύρους του πρωταθλήματος, στο Donington Park και τη Laguna Seca, ο Eugene Laverty (Team Goeleven) μαζεύει όλες του τις δυνάμεις για να επιστρέψει δριμύτερος στο πρωτάθλημα. Πριν από σχεδόν δυο μήνες, στα δοκιμαστικά της Imola, ο Laverty είχε ένα τρομακτικό highside και απ’ την πτώση του έσπασε και τους δύο του καρπούς. Παρά το γεγονός ότι ο κορυφαίος γιατρός του είδους τον ανέλαβε ως περιστατικό και δέχτηκε την πρόκληση να αποκαταστήσει τους θρυμματισμένους του καρπούς, δεν κατάφερε να κάνει άλλη μια φορά το θαύμα του, με αποτέλεσμα ο Laverty να χάσει ήδη τρείς γύρους απ’ το πρωτάθλημα.
Όπως σε κάθε αγωνιζόμενο έτσι και στον Laverty η δίψα του για να ξαναμπεί στην πίστα και να αγωνιστεί δεν έχει κορεσμό. Για αυτό το λόγο ο Laverty, ενώ γνωρίζει πως οι καρποί του δεν έχουν θεραπευτεί πλήρως, θα επιχειρήσει να περάσει τις εξετάσεις της αγωνιστικής επιτροπής την Παρασκευή πριν την έναρξη των δοκιμών ώστε να ξανακαβαλήσει τη V4 R του. “Πριν από δέκα μέρες είχα συμβιβαστεί με το γεγονός ότι θα χάσω τόσο τον αγώνα στο Donington Park όσο και στη Laguna Seca.” Παραδέχτηκε. “Είχα αποθαρρυνθεί τελείως επειδή δεν είχα κάποιο στόχο κι έτσι ξεκίνησα να λέω στον εαυτό μου ότι ίσως καταφέρω να λάβω μέρος στη Laguna Seca, αν συνέχιζα να δουλεύω σκληρά με την αποκατάστασή μου. Είναι μια πίστα που γυρνάμε αντίθετα απ’ τη φορά του ρολογιού και έτσι δεν καταπονείται τόσο ο δεξιός μου καρπός.”

Με αυτές τις σκέψεις ο Laverty πήρε δύναμη και συνέχισε να προπονείται και μετά από έξι εβδομάδες και με σχετικά αργή πρόοδο κατάφερε να ξεφύγει απ’ την οξεία φάση της κατάστασής του και του δημιουργήθηκαν ελπίδες μήπως λάβει μέρος Donington Park. Οδήγησε μάλιστα και μια μοτοσυκλέτα 300cc με στόχο να αναπροσαρμόσει τη θέση οδήγησης ώστε να μην καταπονούνται τόσο τα χέρια του. “Το Donington αποτελεί μια μεγάλη δοκιμασία για το σώμα μου αλλά έχω κουραστεί πνευματικά πλέον να μένω στο περιθώριο (λόγω του τραυματισμού του) και αν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μπορέσω να αγωνιστώ θα το κάνω! Δεν μπορώ να περιορίσω άλλον τον αναβάτη μέσα μου που θέλει να αγωνιστεί!”

Ετικέτες