Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."

Ετικέτες

Jake Dixon

Honda

Honda HRC

hrc

https://bit.ly/MOTO_682

World Superbike

Motul WSBK, Donington Park: Ο Lecuona σταμάτησε το σερί του Bulega! Πρωταθλήτρια Κατασκευαστών και Ομάδων η Ducati

Το ασύλληπτο σερί 25 νικών του Nicolo Bulega έλαβε τέλος στο πρώτο σκέλος και από τη Superpole Race ξεκίνησε αμέσως το επόμενο

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

13/7/2026

Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος Nicolo Bulega ήρθε στην Αγγλία έχοντας φτιάξει ένα απίστευτο ρεκόρ 25 διαδοχικών νικών, καθώς πλέον είχε αρχίσει να ακούγεται χαμηλόφωνα το ερώτημα: μπορεί να πάρει αήττητο πρωτάθλημα; Θα ήταν ένα ρεκόρ χωρίς προηγούμενο, ειδικά σε αυτό το κορυφαίο επίπεδο, ωστόσο δεν έμελλε να υλοποιηθεί.

Ο Bulega ξεκίνησε το αγγλικό τριήμερο κατακτώντας την pole position με ρεκόρ, καθώς αυτή ήταν η ένατη συνεχόμενη, επίδοση που ξεπέρασε την προηγούμενη καλύτερη των οκτώ από τον Jonathan Rea.

Αυτή δεν του έφτασε όμως για να συνεχίσει το ρεκόρ νικών, καθώς ο Iker Lecuona, ομόσταυλος του Bulega στην εργοστασιακή Ducati και σχεδόν μονίμως δεύτερος στη φετινό πρωτάθλημα, κατάφερε να πάρει την παρθενική του νίκη στο WSBK μετά από 141 συμμετοχές (!), σταματώντας το σερί του συναθλητή του στο πρώτο σκέλος του αγγλικού αγώνα.

Όπως πάντα, οι δύο εργοστασιακές Ducati φρόντισαν από νωρίς να μετατρέψουν τη μάχη σε οικογενειακή μονομαχία, η οποία έφτασε ως το τέλος του αγώνα, με τους τελευταίους γύρους του να μας χαρίζουν μια απολαυστική διελκυστίνδα μεταξύ των δύο αναβατών, με όμορφες μάχες και αρκετές αλλαγές θέσεων μεταξύ τους.

Στο τέλος ωστόσο ήταν η σειρά το Lecuona επιτέλους να πανηγυρίσει, με τον Bulega δεύτερο, ενώ η τρίτη θέση ήταν αποτέλεσμα μιας ακόμη μάχης, από την οποία βγήκε κερδισμένος ο Yari Montella με μια ακόμη Ducati. Αν και στον τερματισμό ο Ιταλός της Barni Spark έφτασε με άνεση χρόνου από τους διώκτες του, είχε χρειαστεί αρκετή προσπάθεια για να καταβάλλει τους Sam Lowes και Tommy Bridewell που είχαν το κοινό με το μέρος τους ως Άγγλοι.

Οι έξι Ducati που γέμισαν τις ισάριθμες πρώτες θέσεις του αγώνα ήταν ένα σαφές δείγμα της υπεροχής της ιταλικής εταιρείας στο πρωτάθλημα αυτό.

Στη σύντομη Superpole Race την Κυριακή (12/7), ο Lecuona έδειχνε έτοιμος να επαναλάβει το κατόρθωμα της προηγούμενης μέρας, έφυγε πρώτος και οδήγησε τον αγώνα για δύο γύρους, ωστόσο μια πτώση του χάλασε την καλή εμφάνιση και, το βασικότερο, τη θέση εκκίνησης στο δεύτερο σκέλος που θα ακολουθούσε.

Την πρωτοπορία ανέλαβε προς στιγμήν ο Montella, ωστόσο ο Bugela χρειάστηκε ελάχιστο χρόνο για να περάσει μπροστά και να πάρει τη νίκη, την ώρα που ο Sam Lowes ολοκλήρωνε άλλο ένα βάθρο αποκλειστικά Ducati.

Με αυτό το αποτέλεσμα η Ducati πανηγύρισε από τώρα τον τίτλο Ομάδων με την εργοστασιακή Aruba.it, έχοντας ακόμη τέσσερεις αγώνες στο ημερολόγιο του 2026!

Στο δεύτερο σκέλος ο Lecuona ξεκινούσε από τη δέκατη θέση, ενόσω μπροστά ο Bulega απολάμβανε να οδηγεί τη δράση από την αρχή ως το τέλος.

Αρχικά ο Montella είχε μια άνετη δεύτερη θέση, ενώ πίσω του μονομαχούσαν οι δίδυμοι αδελφοί Lowes, ο Alex με τη Bimota και ο Sam με τη Ducati, διεκδικώντας την τρίτη θέση και ενθουσιάζοντας τους συμπατριώτες τους στην πίστα, όμως κανείς δεν είχε υπολογίσει τον Lecuona.

Ο Ισπανός έκανε έναν εξόχως εντυπωσιακό αγώνα, έφτασε τρίτος στον 12ο γύρο και κατάφερε να περάσει και τον Montella για τη δεύτερη θέση στον 16ο γύρο! Προφανώς αν δεν είχε πέσει στον ενδιάμεσο σύντομο αγώνα και ξεκινούσε από τη δεύτερη θέση, θα βλέπαμε έναν εντελώς διαφορετικό αγώνα στο Donington Park.

Όσον αφορά στο πρωτάθλημα, βέβαια, η ουσία είναι πως ο Bugela δεν κινδυνεύει αν τερματίσει πίσω από το Lecuona μερικές φορές. Με 491 βαθμούς στο όνομά του, μπορεί να περάσει το υπόλοιπο του πρωταθλήματος τερματίζοντας δεύτερος χωρίς καν να ιδρώσει για τον τίτλο, αφού ο Lecuona τον καταδιώκει από πολύ μακριά: με 358 βαθμούς δεν έχει και πολλές ελπίδες να ανησυχήσει τον ομόσταυλό του, ενώ οι 211 του Montella στην τρίτη θέση της κατάταξης σημαίνουν πως μάλλον η τελική σειρά έχει ήδη παγιωθεί.

WSSP

Στη Supersport κατηγορία η μεγάλη είδηση αφορά στην Triumph, καθώς ο Tom Booth-Amos πανηγύρισε δύο εντός έδρας νίκες στα σκέλη του αγώνα, σε αμφότερες περιπτώσεις μπροστά από τον Albert Arenas που οδηγεί τη βαθμολογία με τη Yamaha του.

Στο τρίτο σκαλί του βάθρου τερμάτισαν ο Jaume Masia (Ducati) στο πρώτο σκέλος και ο Jeremy Alcoba (Kawasaki) στο δεύτερο, ενώ ο Valentin Debise της ZXMOTO είχε ένα μέτριο σαββατοκύριακο στην Αγγλία με τερματισμούς στις θέσεις 8 και 10 αντιστοίχως στα δύο σκέλη.

Τουλάχιστον πάντως αυτές δεν τον έριξαν από τη δεύτερη θέση της κατάταξης, όπου ωστόσο ο Arenas ισχυροποίησε την πρωτιά του φτάνοντας στους 291 βαθμούς, ενόσω ο Debise έχει 209 και ο Masia έπεται τρίτος με 195.

Πλέον το Motul WSBK μπαίνει σε μια παρατεταμένη καλοκαιρινή διακοπή, καθώς η επιστροφή στη δράση θα γίνει 4-6 Σεπτεμβρίου με τον Γαλλικό αγώνα του Magny-Cours.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_682