Ο γιος του αείμνηστου Norick Abe, Maiki κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP Challenge

Το όνομα Abe επιστρέφει στους αγώνες μοτοσυκλέτας
Maiki Abe
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/4/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Supersport 2023 επιστρέφει στη δράση στο TT Circuit Assen στην Ολλανδία αυτό το Σαββατοκύριακο και μαζί με αυτό, επιστρέφει και το FIM WorldSSP Challenge, ο θεσμός που αντικαθιστά το European Supersport Cup, και αποτελεί προθάλαμο για το WSSP. Ανάμεσα στις συμμετοχές συναντάμε ένα όνομα το οποίο φέρνει σε όλους τους φίλους του αθλήματος μνήμες από αλλοτινές εποχές.

Ο Maiki Abe γιος του αείμνηστου Norick Abe θα κάνει το ντεμπούτο του στο FIM WorldSSP Challenge στην Ολλανδία στη σέλα μιας Yamaha R6 της ομάδας VFT Racing του Fabio Menghi -σσ. Ο αδελφός του, Omar Menghi είναι υπεύθυνος για την ομάδα PROGP στην οποία αγωνίζεται ο Γιάννης Περιστεράς.

Το 1994, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Norick Abe είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ιαπωνικό Grand Prix του 1994 ως wild card συμμετοχή. Με μια συγκλονιστική εμφάνιση, ο νεαρός Ιάπωνας διεκδίκησε τη νίκη μέχρι τρεις γύρους πριν τον τερματισμό, πριν πέσει και εγκαταλείψει. Η απόδοση του Norick εντυπωσίασε την ομάδα Yamaha του Kenny Roberts, και στάθηκε η αρχή της καριέρας του στα GP, μιας καριέρας που δυστυχώς ποτέ δεν έφτασε να εντυπωσιάσει ανάλογα με εκείνη την πρώτη του επίδοση στο ιαπωνικό GP. Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στον Roberts εκείνος ο πρώτος αγώνας του Norick στα GP εντυπωσίασε και τον 14χρονο τότε Valentino Rossi, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Rossifumi, χρησιμοποιώντας το στην αρχή της καριέρας του ως ένδειξη σεβασμού στον Abe που είχε το παρατσούκλι Norifumi.

Norick Abe

Ο Norick Abe ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο το 1995, και πήρε την πρώτη του νίκη και την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέβηκε 4 φορές στο βάθρο, ενώ είχε νίκες τόσο το 1999 όσο και το 2000. Μετά το 2002 και την εισαγωγή των τετράχρονων μοτοσυκλετών στο MotoGP, ο Abe δεν κατάφερε να προσαρμοστεί, για να εγκαταλείψει τους αγώνες, συνεχίζοντας όμως να βοηθά τη Yamaha ως αναβάτης εξέλιξης και περιστασιακά συμμετέχοντας σε αγώνες ως Wild Card. Μεταπήδησε στα Superbike το 2005 και το 2006, όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ενώ οδηγούσε ένα Yamaha T-Max 500 cc στο Καβασάκι της Καναγκάουα, ο Άμπε έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα με ένα φορτηγό, το οποίο έκανε παράνομη αναστροφή μπροστά του. Αξίζει να σημειωθεί πως το 2008, ο Valentino Rossi αγωνίστηκε στο Motegi με κράνος αφιερωμένο στον Norick, σε έναν αγώνα όπου "κλείδωσε" τον 8ο Παγκόσμιο Τίτλο του, τίτλο που αφιέρωσε στον Ιάπωνα αναβάτη.

Maiki Abe

Ο γιος του, Maiki Abe αγωνίστηκε στο All Japan Road Race Championship, ενώ εκπροσώπησε τη Yamaha και στον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

Maike Abe

Σημειώστε πως το 2022 συμμετείχε και στο Yamaha VR46 Mastercamp στο ράντσο του Valentino Rossi στην Tavullia, συνοδευόμενος από τον παππού του Mitsuo, με συγκινητικές στιγμές κατά τη συνάντηση του "γιατρού" με τον γιο του αναβάτη που ο Rossi θαύμασε τόσο στο ντεμπούτο του στα GP. Το 2023, ο Maiki εντάχθηκε στην VFT Racing Yamaha για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WSBK, στην κατηγορία WorldSSP Challenge.

Maiki Abe

Σε συνέντευξη του, ο Maiki δήλωσε πως ο πατέρας του κατάφερε να εμπνεύσει αναβάτες σε όλον τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που τον κάνει περήφανο, ενώ επιπρόσθετα τόνισε πως είναι σημαντικό που το όνομα Abe υπάρχει ξανά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Παρόλα αυτά ο ίδιος θέλει να δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά και όχι να επαναπαυτεί στις δάφνες του πατέρα του.

Maiki Abe

Όσον αφορά στο αγωνιστικό του ντεμπούτο ο ίδιος θα ήθελε να είναι “καθαρό” χωρίς να υπάρχουν δράματα καθώς πρέπει να μάθει την πίστα και να οδηγήσει όσον το δυνατόν περισσότερο. Στόχος του είναι να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα ή ακόμη και στην πρώτη πεντάδα, ωστόσο πρώτα θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον ομόσταυλό του, τον Ιταλό Nicholas Spinelli.

Να πούμε εδώ πως στον αγώνα της Ολλανδίας στο WorldSSP θα αγωνιστούν οι Oli Bayliss (D34G Racing) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή WorldSBK και νικητή αγώνων στο MotoGP, Troy Bayliss, o Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) ανιψιός του πέντε φορές πρωταθλητή WorldSSP, Kenan Sofuoglou και o Tarran Mackenzie (Petronas MIE Honda Team) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή BSB Niall Mackenzie. Όλοι από… τζάκι.

Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες