Remy Gardner - Επίσημα στο WSBK με την GRT Yamaha

Μετά την αποχώρηση του από το MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2022

Από την Tech 3 και τη σέλα του KTM RC16 στο MotoGP το 2022, στην GYTR GRT Yamaha και στη σέλα του R1 στο WSBK για το 2023 θα μεταβεί ο Remy Gardner, γιος του θρυλικού αναβάτη της δίχρονης εποχής των GP, Wayne Gardner.

Ο Remy Gardner, που είχε κατακτήσει τον τίτλο της Moto2 του 2021, θα είναι ο πρώτος Αυστραλός αναβάτης στο WSBK από το 2016, ενώ η πρώτη προσπάθεια του να ακολουθήσει στα χνάρια του πατέρα του στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP το 2022 δυστυχώς δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς αυτή τη στιγμή βρίσκεται 23ος από 28 αναβάτες, με μόλις 9 βαθμούς. Αναμένουμε τώρα να δούμε αν το restart του νεαρού Gardner με WSBK γεύση θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία από το ντεμπούτο του στο MotoGP.

Ήταν το 2014, όταν ο Remy Gardner, που έχει γεννηθεί το 1998 στο Σίδνεϋ, έκανε την εμφάνιση του στην κατηγορία Moto3 του MotoGP, παίρνοντας τον πρώτο βαθμό του, στον αγώνα της Sepang, τον τρίτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα. Το 2015 υπέγραψε συμβόλαιο για συνεχή παρουσία στη Moto3, όμως κατάφερε να πάρει μόλις ένα βαθμό, με την επίσημη δικαιολογία να κάνει λόγο για το μεγάλο του μέγεθος που “δούλευε” εναντίον του, στις μικρές μοτοσυκλέτες.

Το 2016 μετέβη στη Moto2, αν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και όχι στο Παγκόσμιο, όπου κέρδισε έναν αγώνα στη Βαρκελώνη, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Moto2 στα μέσα της σεζόν, όπου και κέρδισε κάποιους βαθμούς στην πρώτη του εμφάνιση, διατηρώντας τη θέση του για το υπόλοιπο Πρωτάθλημα.

Το 2017 βελτιώθηκε περισσότερο, ενώ το 2018 ανέβηκε για πρώτη φορά στην πέμπτη θέση σε αγώνα.

Το 2019 συνεχίστηκε με μια τρίτη θέση στην πίστα της Αργεντινής, ενώ κατά τη διάρκεια της σεζόν βρισκόταν τακτικά στην πρώτη δεκάδα. Το 2020 κατάφερε να ανέβει 4 φορές στο βάθρο, ενώ πήρε και την πρώτη νίκη της καριέρας του, για να τερματίσει 6ος στην τελική κατάταξη.

Το 2021 ήταν η χρονιά του Remy, καθώς εμφανίστηκε εξαιρετικά σταθερός, παίρνοντας 5 νίκες και τον τίτλο, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο ομόσταυλός του Raul Fernandez είχε 8 νίκες, αλλά η αστάθεια του δεν του επέτρεψε να πάρει εκείνος το Πρωτάθλημα. Εν τέλει οι δυο τους θα βρισκόταν και πάλι στην ίδια ομάδα το 2022, με την Tech 3 της KTM, σε μια εξαιρετικά άχαρη για αμφότερους τους αναβάτες -και για την ομάδα- σεζόν, με τον Fernandez να βρίσκεται μια θέση πίσω από τον Remy στην γενική κατάταξη.

Ενώ τώρα η ΚΤΜ ήθελε να κρατήσει τον Fernandez, εκείνος δεν το συζητούσε καν, επιλέγοντας να φύγει για να αγωνιστεί το 2023 με τη δεύτερη -νέα- ομάδα της Aprilia, δίπλα στον Miguel Oliveira που έφυγε επίσης από τους πορτοκαλί. Σημειώστε πως από ότι φαίνεται ο Fernandez δέχθηκε να μην πληρωθεί από την ΚΤΜ για το δεύτερο μισό της σεζόν (300.000 ευρώ) ώστε να συμφωνήσουν να σπάσουν το συμβόλαιο του οι Αυστριακοί!

Κι εκεί που ο Gardner πίστευε πως η ΚΤΜ θα επιλέξει να τον κρατήσει και το 2023, η Tech 3 του έδειξε την πόρτα, χωρίς να του δώσει περιθώρια να αποδείξει την αξία του σε μια δεύτερη χρονιά, όπως είναι εθιμοτυπικό, καθώς το ντεμπούτο - προσαρμογή στο MotoGP είναι πάντα μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Όπως σας είχαμε γράψει ο Remy Gardner είχε δηλώσει απογοητευμένος και πληγωμένος από την απόφαση αυτή της ΚΤΜ.

Τώρα η GYTR GRT Yamaha ανακοίνωσε επίσημα την προσχώρηση του Remy Gardner στην ομάδα για τη σεζόν 2023 στο WSBK, στη θέση του Garret Gerloff που την επόμενη χρονιά θα συνεχίσει στο WSBK αλλά ως εργοστασιακός αναβάτης της BMW.

Όσον αφορά στον δεύτερο αναβάτη της GRT, αυτός ακόμα αναμένεται να ανακοινωθεί.

Motul WSBK: Ο Dixon βρίσκει ρυθμό με τη Honda - "Είμαι πολύ χαρούμενος, ήταν σαν νίκη στην Cremona "

H καλύτερη επίδοση στο 2026 τόσο για τον Βρετανό, όσο και για τη Honda
Dixon
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

29/9/2026

Αισθητή η βελτίωση του #96, μέρα με τη μέρα στην Cremona, εξασφαλίζοντας τα καλύτερα αποτελέσματα της μέχρι τώρα παρουσίας του στο WorldSBK

Ο Βρετανός Jake Dixon Honda HRC βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα στον 10ο γύρο του WSBK στην Cremona, σημειώνοντας τα καλύτερα αποτελέσματα τόσο για τον ίδιο όσο και για τη Honda στη φετινή σεζόν. Ο Dixon αρχίζει να βρίσκει επιτέλους σταθερότητα πάνω στην CBR1000RR-R SP, όσο συμπληρώνει γύρους μετά την επιστροφή του από τον τραυματισμό που τον κράτησε εκτός δράσης σχεδόν σε ολόκληρο το πρώτο μισό της σεζόν. Ο Βρετανός ξεκίνησε δυνατά το Σάββατο με την 9η θέση, ισοφαρίζοντας το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του στο WorldSBK από το ντεμπούτο του ως wildcard το 2017, πριν βρει ακόμη περισσότερο ρυθμό το απόγευμα της Κυριακής και τερματίσει στην 6η θέση, το καλύτερο αποτέλεσμα της μέχρι σήμερα καριέρας του στο Πρωτάθλημα.

Από τον απογοητευτικό superpole στο καλύτερο αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα

Ο Dixon δυσκολεύτηκε στην αρχή του Σαββατοκύριακου και πήρε μόλις την 18η θέση. Στον πρώτο αγώνα όμως έκανε εξαιρετική εκκίνηση και ήδη στην αρχή του δεύτερου γύρου είχε κερδίσει επτά θέσεις, ανεβαίνοντας στην 11η.

Στον ίδιο γύρο έχασε μία θέση από τον Stefano Manzi (GYTR GRT Yamaha WorldSBK Team), όμως τέσσερις γύρους αργότερα απάντησε στην 8η στροφή, παίρνοντας ξανά τη θέση από τον Ιταλό. Στον 7ο γύρο προσπέρασε και τον Αυστραλό ομόσταυλο του Manzi, Remy Gardner, στην ευθεία πριν από τη 11η στροφή. Στον 9ο γύρο εκμεταλλεύτηκε την πτώση του Alberto Surra μπροστά του και τερμάτισε στην 9η θέση. Ήταν ικανοποιημένος με το αποτέλεσμα, θεωρώντας όμως ότι το Σάββατο υπήρχε περιθώριο για ακόμη καλύτερη επίδοση.

"Γύρισα στα box με τα εμπρός και τα πίσω ελαστικά εντελώς κατεστραμμένα"

Ο Dixon βρήκε την ευκαιρία να διορθώσει την κακή επίδοση της κατάταξης στον αγώνα Superpole. Αυτή τη φορά ξεκίνησε από την 17η θέση, καθώς ο Gardner κρίθηκε νωρίτερα το πρωί ακατάλληλος να αγωνιστεί.

Ο αναβάτης με το #96 ολοκλήρωσε τον πρώτο γύρο στη 15η θέση, αφού οι Lorenzo Baldassarri (Team GoEleven) και Garrett Gerloff (Kawasaki WorldSBK Team) είχαν επαφή και κατέληξαν εκτός πίστας. Στον δεύτερο γύρο κέρδισε κι άλλες θέσεις, προσπερνώντας τον ομόσταυλό του, Somkiat Chantra, ενώ η πτώση του Alvaro Bautista (Barni Spark Racing Team) στη 6η στροφή και οι υποχωρήσεις των Ιταλών Manzi και Axel Bassani (bimota by Kawasaki Racing Team) τον βοήθησαν να ανέβει κι άλλο στην κατάταξη.

Ο Dixon συνέχισε να πιέζει και πήρε θέσεις από τους δύο αναβάτες της Pata Maxus Yamaha, Xavi Vierge στον 6ο γύρο και Andrea Locatelli στον 8ο, για να τερματίσει στην 9η θέση και να πάρει έτσι τον πρώτο βαθμό της καριέρας του σε Αγώνα Superpole.

Για την ανάκαμψή του στον αγώνα Superpole, ο Dixon είπε, "Δεν ξέρω πώς κατάφερα να ανέβω τόσο ψηλά. Είχα καλή αίσθηση από τη μοτοσυκλέτα, έκανα μερικές καλές προσπεράσεις και ήμουν τυχερός με κάποιους αναβάτες που έπεσαν, οπότε κατάφερα να φέρω ένα καλό αποτέλεσμα. Είμαι πολύ περήφανος. Νομίζω ότι δείχνει τη δουλειά που κάνει η Honda. Είμαι πολύ χαρούμενος, σήμερα ήταν σαν νίκη. Γύρισα στα box με το εμπρός και το πίσω ελαστικό εντελώς κατεστραμμένα μετά τη μισή απόσταση του αγώνα, επειδή προσπάθησα να μείνω όσο περισσότερο μπορούσα με το μπροστινό γκρουπ. Νομίζω ότι όλοι μπορούμε να κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και να είμαστε περήφανοι. Ελπίζω ότι από τώρα μέχρι το Estoril θα έχουμε κάποιες ακόμη αναβαθμίσεις, καθώς η ομάδα δοκιμών με τον Jonny στη Βρετανία και οι άνθρωποι στην Ιαπωνία δουλεύουν σκληρά."

"Η δουλειά που γίνεται παρασκηνιακά αρχίζει επιτέλους να φαίνεται"

Στον αγώνα 2 ο Dixon ξεκίνησε από την καλύτερη 9η θέση. Έχασε μία θέση στην εκκίνηση και έπεσε στη 10η, όμως ανέβηκε ξανά μετά την πτώση του Miguel Oliveira (ROKiT BMW Motorrad WorldSBK Team), ο οποίος βρισκόταν στην 5η θέση και εγκατέλειψε στον 2ο γύρο στη 10η στροφή.

Στη συνέχεια κέρδισε κι άλλες θέσεις στις στροφές 4 και 5, περνώντας εσωτερικά τον Gerloff και τον Tommy Bridewell (Superbikes Advocates), ο οποίος είχε πέσει από μία θέση μπροστά του στη 10η στροφή. Ο Dixon συνέχισε να πιέζει, σημειώνοντας τον καλύτερο γύρο του στον 9ο γύρο με 1'29.111". Στον 11ο γύρο εκμεταλλεύτηκε και την πτώση του Sam Lowes (ELF Marc VDS Racing Team), ανεβαίνοντας στην 6η θέση, στην οποία και τερμάτισε.

Μιλώντας για το καλύτερο μέχρι σήμερα Σαββατοκύριακό του, ο Dixon έδωσε τόνισε την συνολική δουλειά της ομάδας:

"Εδώ σίγουρα δεν είναι εύκολα τα πράγματα και η ομάδα μου έδωσε μια εξαιρετική μοτοσυκλέτα αυτό το Σαββατοκύριακο. Δουλεύουν σκληρά στο παρασκήνιο για να φέρουν πράγματα που θα με βοηθήσουν να αισθάνομαι καλύτερα. Βήμα-βήμα έχουμε κάνει καλή πρόοδο από τις δοκιμές που έχουμε πραγματοποιήσει. Δεν νομίζω ότι τους αναγνωρίζεται αρκετά η δουλειά που κάνουν. Νομίζω ότι δέχονται πολλές επικρίσεις στα media και δεν θεωρώ ότι το αξίζουν, γιατί δουλεύουν πραγματικά πολύ σκληρά πίσω από τις κάμερες. Εγώ βλέπω αυτή την προσπάθεια από κοντά και επιτέλους τώρα αρχίζει να φαίνεται. Είμαι πλέον και εγώ σε καλή φυσική κατάσταση και βήμα-βήμα προσπαθούμε να κάνουμε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο."