Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati

Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

8/4/2019

Το τριήμερο της Aragon δεν διέφερε καθόλου με τους δύο προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος, αφού ο Alvaro Bautista ήταν για ακόμη μια φορά ο απόλυτος κυρίαρχος του σαββατοκύριακου.

Πρώτο Σκέλος

Ο Bautista όχι μόνο τερμάτισε πρώτος και στους τρεις αγώνες αλλά έγινε ο πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon. Παρά το γεγονός ότι η πρώτη θέση ήταν απ’ την αρχή του αγώνα κλειδωμένη, καθώς διακτινίστηκε τερματίζοντας 15 δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τους υπόλοιπους, το πρώτο σκέλος είχε μπόλικο ενδιαφέρον με τις μάχες για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης.

Κατά την εκκίνηση, ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team) κατάφερε να αναδυθεί απ’ τη 10η θέση που ξεκίνησε, τερματίζοντας εν τέλει δεύτερος, όμως στην προσπάθειά του ήρθε σε επαφή με τον Marcus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) με αποτέλεσμα ο αναβάτης BMW να πέσει εγκαταλείποντας τον αγώνα. Την ίδια στιγμή ο Tom Sykes που παρουσίασε σημάδια βελτίωσης με τη νέα του μοτοσυκλέτα, κατάφερε να προσπεράσει τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) και να βρεθεί τρίτος για λίγο, στρέφοντας τα φώτα της προσοχής πάνω του. Όμως, ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) έδειξε πως και αυτός έχει προοδεύσει πάνω στη σέλα της V4 R, αφού στο τέλος του αγώνα κατάφερε να κερδίσει το πρώτο του βάθρο για φέτος, τερματίζοντας τρίτος. Ξεκινώντας απ’ την όγδοη θέση, ο Chaz μέχρι τον δεύτερο γύρο προσπέρασε τέσσερις αναβάτες και μπήκε από νωρίς στο παιχνίδι της διεκδίκησης.

Κατά τη διάρκεια του αγώνα είδαμε τον Lowes να κάνει ένα λάθος στην τελευταία στροφή της πίστας, αφήνοντας τους Rea και Sykes να τον περάσουν, με τον Davies να βρίσκεται κοντά τους. Παράλληλα, ο επικεφαλής του αγώνα είχε περάσει σε άλλη διάσταση καταρρίπτοντας το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου, ρίχνοντάς το στο 1:49,755. Ο Sykes δεν παρέμεινε μέχρι το τέλος εντός του βάθρου καθώς απ’ τον πέμπτο γύρο έπεσε στην έβδομη θέση. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να τερματίσει ολοκληρώνοντας την πεντάδα.

Ο Laverty (Team Goeleven) απ’ τη μεριά του, βρέθηκε και αυτός στις πρώτες θέσεις κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού του αγώνα, ανεβαίνοντας μάλιστα μέχρι την τέταρτη. Όμως, ένα γύρο πριν το τέλος, που η ένταση είχε κορυφωθεί με τον Davies να κυνηγάει τον Rea, στην 14η στροφή ο Laverty ήρθε σε επαφή με τον αναβάτη της Ducati κι έπεσε. Ως εκ τούτου έχασε την ευκαιρία να πάρει πολύτιμους βαθμούς.

Ο Alex Lowes ευνοήθηκε απ’ την πτώση και κατάφερε να βρεθεί στην τέταρτη θέση, δίνοντας έναν τόνο πολυφωνίας από πλευράς κατασκευαστών μέσα στην πεντάδα. Έκτος βρέθηκε ο team mate του van der Mark, έχοντας πίσω του τον Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Τις τρείς τελευταίες θέσεις της δεκάδας ολοκλήρωσαν οι υπόλοιποι αναβάτες με ZX-10RR, με τον Τούρκο Razgatlioglu να τερματίζει μπροστά απ’ τον Halsam που ήρθε ένατος. Ο Torres ολοκλήρωσε την δεκάδα καταλαμβάνοντας την καλύτερη θέση γι’ αυτόν φέτος.

Tissot Superpole Race

Απ’ την αρχή του αγώνα ο Alvaro γι’ άλλη μια φορά επανέλαβε το αποτέλεσμα του πρώτο σκέλους καθώς εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει περιθώρια διεκδίκησης στους υπόλοιπους αναβάτες. Ο Lowes πέρασε στη δεύτερη θέση, ξεκινώντας τέταρτος και παρέμεινε εκεί για τους πρώτους δύο γύρους, ενώ την ίδια στιγμή είχαμε την σύγκρουση των van der Mark και Michael Ruben Rinaldi. Απ’ την πτώση μόνο ο van der Mark κατάφερε να βγει αλώβητος και να τερματίσει έστω στη 15η θέση, ενώ ο Rinaldi χρειάστηκε να μεταφερθεί στο ιατρείο της πίστας.

Πιο πίσω ο Rea είχε αρχίσει να ανεβαίνει φτάνοντας στη τέταρτη θέση, ενώ μέχρι το τέλος του δεύτερου γύρου πέρασε τον Cortese που ήταν τρίτος. Έπειτα, ξεκίνησε να κυνηγά τον Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) κι έναν γύρο αργότερα βρέθηκε στη δεύτερη θέση, όμως τα πράγματα δεν θα ήταν τόσο εύκολα για τον Rea αφού ο αναβάτης της Yamaha διψούσε για αίμα. Στα μισά του αγώνα ο Lowes έκανε την επίθεσή του και πέρασε μπροστά για τους επόμενους τρείς γύρους, όμως ο Rea απέδειξε με τις επιδόσεις του τον λόγο που φέρει το No1 στην μοτοσυκλέτα του. Πέρασε τον αναβάτη της Yamaha για τελευταία φορά δύο γύρους πριν το τέλος, αφήνοντάς του το τρίτο σκαλί του βάθρου. Μια ανάσα χώριζε τον Davies απ’ το δεύτερο βάθρο του για φέτος, όμως δεν τα κατάφερε να ανέβει και τερμάτισε τέταρτος, αφήνοντας πίσω του τον Sykes να ολοκληρώσει τη πεντάδα.

Δεύτερο Σκέλος

Η εκκίνηση του δεύτερου σκέλος αποτέλεσε μια απ’ τις πιο ήπιες που έχουμε δει φέτος στο πρωτάθλημα, με τους αναβάτες να φτάνουν στην πρώτη στροφή χωρίς παρατράγουδα και πτώσεις. Ο Bautista –κλασσικά πλέον- διατήρησε το πλεονέκτημα που του έδωσε η Superpole, στρίβοντας πρώτος και με τον εκπληκτικό ρυθμό του εξαφανίστηκε γι’ άλλη μια φορά, όμως η διαφορά απ’ τον δεύτερο ήταν μικρότερη στα μόλις… 6,8''. Ο Davies στον πρώτο γύρο ανέβασε τους ρυθμούς του και προσπέρασε τον Lowes, στοχεύοντας τον Rea που ήταν δεύτερος. Στον δεύτερο γύρο, πιο πίσω, ένα λάθος του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) στη 12η στροφή έδωσε την ευκαιρία στον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team) και τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να τον προσπεράσουν, με αποτέλεσμα να πέσει στην έβδομη θέση. Η πτωτική του πορεία συνεχίστηκε μέχρι το τέλος του αγώνα με αποτέλεσμα ο αναβάτης της BMW να τερματίσει 12ος.

Στον ίδιο γύρο ο Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρισκόταν πίσω απ’ τον Rea και κατάφερε να τον προσπεράσει στην έβδομη στροφή της πίστας, φέρνοντάς τον πιο κοντά στην αγέλη των υπόλοιπων αναβατών που τους κυνηγούσαν. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ο Rea κατά τη διάρκεια του αγώνα, καθώς πάλεψε τόσο με τον Lowes που βρισκόταν τέταρτος, όσο και με τον Halsam που είχε αρχίσει να ανεβαίνει απ’ την έβδομη θέση, κατάφερε στον τελευταίο γύρο να προσπεράσει τον Chaz και να στερήσει απ’ την εργοστασιακή ομάδα της Ducati το πολυπόθητο ένα-δύο. Όμως, η ιταλική εταιρεία με την ένατη συνεχόμενη νίκη του Bautista ολοκλήρωσε 350 νίκες στο Motul WSBK. Ο Halsam τερμάτισε τέταρτος σημειώνοντας το καλύτερό του αποτέλεσμα το σαββατοκύριακο, αφήνοντας πίσω του τον Lowes. Ο Eugene Laverty τερμάτισε έκτος, όπως και στον sprint race νωρίτερα, αποδεικνύοντας τις δυνατότητές του, με τον Torres πίσω του ο οποίος ήταν εντός της δεκάδας για τρεις συνεχόμενες φορές. Ο Sandro Cortese ολοκλήρωσε τη δεκάδα, έχοντας μπροστά του Michael Ruben Rinaldi και τον Michael van der Mark που τερμάτισε όγδοος.

Παρά τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του Rea που σταθερά τερματίζει δεύτερος, προσπαθώντας να παραμείνει κοντά στον ανίκητο Bautista, το χάσμα στη βαθμολογία τους έχει αρχίσει να μεγαλώνει επικίνδυνα. Παράλληλα, η ολοκλήρωση του τρίτου γύρου προμηνύει –βάσει των κανόνων πάντα- την επέμβαση της Dorna για τον περιορισμό των στροφών της V4 R, ώστε το πρωτάθλημα να αποκτήσει ένα τεχνητό (ουσιαστικά) ενδιαφέρον, με μάχες για την πρώτη και όχι την δεύτερη θέση. Οι κανόνες στο κεφάλαιο 2.4.3.2. αναφέρονται στον υπολογισμό της εξισορρόπησης των μοτοσυκλετών που πραγματοποιείται με βάση πολλές μεταβλητές και στο κεφάλαιο 2.4.3.3. αναφέρει πως ο περαιτέρω περιορισμός των στροφών θα γίνεται σταδιακά ανά 250 στροφές. Το όλο θέμα όμως δημιουργεί αρκετές εντάσεις και απορίες καθώς πολλοί σκέφτονται ότι με αυτό τον τρόπο το πρωτάθλημα δεν θα είναι τόσο “αγνό”, αφού η εξέλιξή του ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες (Dorna). Απ’ την άλλη πλευρά, οι 250 στροφές θα είναι αρκετές για να σταματήσουν τον εκρηκτικό συνδυασμό του Bautista με την V4 R απ’ τον να σαρώνουν τους αγώνες ή θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το τέλος για να δούμε τους υπόλοιπους αναβάτες και κυρίως τον Rea να φτάνει τον Ισπανό αναβάτη…

Ετικέτες