Dakar 2023 – Kove: Η πιο σοβαρή έως τώρα εργοστασιακή κινέζικη ομάδα στο Rally Dakar

Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Η Kove στο DAKAR 2023
Κινέζοι αναβάτες με κινέζικη μοτοσυκλέτα - Έχει ξανά γίνει, τώρα πιο σοβαρά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/1/2023

Στο φετινό Dakar αγωνίζεται η Kove με μία κανονική εργοστασιακή ομάδα και με Κινέζους αναβάτες. Κινέζοι αναβάτες έχουν υπάρξει πολλοί εδώ και χρόνια στο Dakar, επίσης έχει ξανά υπάρξει κινέζικη εργοστασιακή ομάδα, ήταν το 2017 με την Zongshen και θα δούμε στο τέλος του άρθρου τι έγινε τότε, καθώς υπάρχει μία μικρή σύνδεση και με την Kove στο σήμερα.

Η Kove είναι η μία σχετικά καινούρια κινέζικη εταιρεία που ξεκίνησε συναρμολογώντας εξαρτήματα από διαφορετικούς προμηθευτές, κατασκευάζοντας έτσι μία σειρά πετυχημένων μοντέλων, ανάμεσά τους και η πεντακοσίων κυβικών Adventure μοτοσυκλέτα που την ξέρουμε ως Maverick και που έχουμε δοκιμάσει και αναλύσει στο MOTO.

Είναι επίσης η εταιρεία που σας παρουσιάσαμε ζωντανά από την EICMA όπου ξεχώρισε με το μοντέλο motocross όπως και με το Rally της, γιατί υποσχόταν να φέρει κάτι οικονομικά προσιτό σε κατηγορίες που το «απλό» είναι πλέον απλησίαστο. Βέβαια τα off-road μοντέλα δεν έχουν φτάσει εκεί μόνα τους, ούτε επειδή ποντάρουν πως για το χόμπι του ξοδεύει κανείς περισσότερα από ό,τι για την καθημερινή του μοτοσυκλέτα. Οι Motocross και οι Rally επιλογές που έχεις, είναι απόλυτα εξιδεικευμένες και έτοιμες ή σχεδόν έτοιμες για να αγωνιστείς στα εθνικά και όχι μόνο πρωταθλήματα γιατί η αγορά πήγαινε συνέχεια σε εκείνο που αποδεικνυόταν καλύτερο. Η εξέλιξή τους αντικατοπτρίζεται σε κάθε γραμμάριο βάρους που εξοικονομείται, και έπειτα από αυτό στις επιδόσεις τους και στον τρόπου σου επιτρέπουν να οδηγήσεις. Στην απόλυτη αυτή εξειδίκευση φτάσαμε επειδή και το κοινό έχει αλλάξει και επενδύει περισσότερο χρόνο στο χόμπι του, όπως αντίστοιχα συμβαίνει και στα superbike. Κανείς λοιπόν δεν λέει πως κακώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο, η εξελικτική πορεία δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετική αλλά δυστυχώς αντίστοιχα δεν εξελίχθηκε και το πορτοφόλι της πλειοψηφίας ώστε να μην ενοχλεί που μία Rally μοτοσυκλέτα έτοιμη για αγωνιστική χρήση, κοστίζει όσο δύο Adventure. Η Kove, ευτυχώς, δεν λέει πως με κόστος μισής Adventure θα μπορείς να κάνει ό,τι και με την άλλη που κοστίζει επί τέσσερα. Κι ευτυχώς γιατί αυτό θα ήταν ένα τεράστιο ψέμα που θα σηματοδοτούσε πως δεν πρέπει να ασχοληθεί κανείς περισσότερο μαζί τους. Αντιθέτως απευθύνονται στον κόσμο που θα ήθελε να ασχοληθεί με το άθλημα αλλά δεν θα το έκανε ποτέ γιατί δεν μπορεί να ξοδέψει το κόστος μίας μικρής γκαρσονιέρας για μία μοτοσυκλέτα που θα πετά στο χώμα, δεξιά και αριστερά. Λύσεις οικονομικές υπήρχαν και πριν από την Kove, αυτή απλά είναι μία διαφορετική προσέγγιση ενός έτσι κι αλλιώς χρόνιου προβλήματος.

Και είναι πρόβλημα γιατί συρρικνώνεται η αγορά αυτή που συνήθως τροφοδοτείται από πολέμαρχους των motocross enduro ή από τους λίγους που ανεβαίνουν σκαλί μετά τις Adventure. Οι προσιτές κινέζικες Rally δύσκολα θα αποτρέψουν κάποιον που μπορεί να διαθέσει ένα σεβαστό ποσό για το καλύτερο. Αντιθέτως όμως μπορούν να επιτρέψουν την πίτα αυτής της αγοράς να μεγαλώσει, προσελκύοντας ένα κοινό που έως τώρα οι παραδοσιακοί παίκτες έτσι κι αλλιώς δεν μπορούσαν να απευθυνθούν. Και μαζί να μεγαλώσει και το κοινό των αξεσουάρ, του εξοπλισμού αναβάτη, των ελαστικών της κατηγορίας κτλ. Αν θεωρεί λοιπόν κανείς πως υπάρχει άμεσος ανταγωνισμός ας το ξανά σκεφτεί. Ανταγωνισμός σε βάθος (μεγάλο) χρόνου θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά μόνο αν μείνει η άλλη πλευρά στάσιμη.

Η Kove στο Dakar 2023

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος ή αν αύριο σπάσουν οι κινητήρες όλων των Kove, συμβαίνει με τους καλύτερους βλέπε Honda Yamaha όταν λίγα χρόνια πριν ξανά μπήκαν στο Dakar για να ανακόψουν το τρελό σερί της KTM, με την Honda τελικά να το καταφέρνει. Τον πρώτο καιρό βέβαια γράφαμε τίτλους όπως «Έσπασε ο κινητήρας της Honda του Brabec κτλ…», αντίστοιχα και της Yamaha διότι πολύ απλά αυτή ήταν η πραγματικότητα. Που επίσης ουδεμία σχέση έχει με την αξιοπιστία γενικά των εταιρειών. Αντικατοπτρίζει μονάχα με τη γνώση του πώς να κρατήσεις την σκόνη μακριά ή πώς να φτιάξεις έναν κινητήρα με ανοχή στην σκόνη. Δηλαδή θέμα εμπειρίας και μόνο. Ακόμη και αν σήμερα κιόλας ή τις επόμενες μέρες είναι η σειρά της Kove για έναν τέτοιο τίτλο, το γεγονός δεν αλλάζει πως αυτή είναι η πρώτη φορά που ένας Κινέζος κατασκευαστής αντιμετωπίζει το θέμα «παγκόσμιοι αγώνες» και το Dakar, πιο σοβαρά από πριν.

Η Kove έχει μία εργοστασιακή ομάδα με δυνατό χαρτί τον DENG LIANSONG, τον τριαντάχρονο αναβάτη που έχει αγωνιστεί και στο παγκόσμιο Motocross και έχει τεράστια εμπειρία στο χώμα, όχι τόσο και στα Rally όμως. Έπειτα είναι ο νεότερος από τους τρεις, ο SUNIER SUNIER, ο οποίος όμως είναι μέχρι στιγμής και ο ταχύτερος της ομάδας ενώ έχει επίσης μεγάλη εμπειρία στην οδήγηση. Τρίτος ο FANG MINGJI ένας πρώην αστυνομικός που είναι όμως πολυπρωταθλητής στην Κίνα καθώς αγωνίζεται σε όλους τους χωμάτινους αγώνες περίπου δεκατέσσερα χρόνια στην σειρά, ενώ είναι νικητής και στο Taklimakan Rally.

Η Kove στο Dakar 2023
Από την μέση και προς τα κάτω στην γενική κατάταξη στο 1ο σκέλος, οι αναβάτες της Kove

Για να καταφέρει να ανταπεξέλθει στην πρόκληση, η Kove έδωσε τις μοτοσυκλέτες στους τρεις αναβάτες για προπόνηση εντός των συνόρων της, που λόγο συγκυρίας με την πανδημία δεν ήταν εύκολη υπόθεση και έπειτα τους έστειλε στο Dubai για να προπονηθούν με τους πατέρα και γιο, Dabrowski, τα καμάρια της Πολωνίας που έχουν μεγάλη εμπειρία στο Dakar και τώρα θα αγωνίζονται για 16η φορά.

Οι Dabrowski αποκάλυψαν διάφορα μυστικά της αγωνιστικής οδήγησης στο χώμα και στους αμμόλοφους στους τρεις Κινέζους αναβάτες και τους προετοίμασαν για τις διαφορές του εδάφους στην Σαουδική Αραβία. Ουσιαστικά η Kove, όπως και η Ινδική Hero που έχει δεκάδες φορές μεγαλύτερο όγκο πωλήσεων από εκείνη, έκανε το ελάχιστο που θα έπρεπε να κάνει κάποιος νέος κατασκευαστής. Μην το θεωρήσετε ως κάποια υπερ-προσπάθεια. Διαφέρει όμως έτη φωτός από εκείνο που είχε κάνει η Zongshen, η οποία «σύρθηκε» στο Dakar. Υπεύθυνοι για αυτό ο Willy Jobard και ο Thierry Béthys, δύο Γάλλοι ημίθεοι στη χώρα τους, για το Enduro και το Dakar, που το 2016  είχαν ήδη μία δεκαετία συμμετοχών στο δυσκολότερο Rally και έψαχναν τρόπο να συνεχίσουν να το κάνουν άλλη μία φορά χωρίς να βάζουν το χέρι -πιο βαθιά- στην δική τους τσέπη. Μέσα από την μεγάλη Γαλλική αγορά που οι Κινέζοι πάντα ακούν πρώτη (ακολουθεί η Ιταλική, η Γερμανική και η Ισπανική) βρήκαν τον σύνδεσμο που έπρεπε και κατέληξαν στην Zongshen που είχε την ρευστότητα να κάνει ένα Dakar μόνη της, πληρώνοντας η ίδια τα πάντα αν το ήθελε. Αδυνατούσαν όμως να δουν την πρακτική πλευρά μίας τέτοιας επένδυσης και το αντιμετώπισαν μονάχα ως μάρκετινγκ. Για αυτό και απαίτησαν από τους δύο Γάλλους να πάρουν μαζί τους και τρεις Κινέζους φτιάχνοντας μία ομάδα πέντε ατόμων. Από πλευράς αριθμού θα νόμιζε κανείς πως η Zongshen το είχε πάρει πιο σοβαρά και από την Hero, αλλά δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Για παράδειγμα ένας από αυτούς ήταν ο Ταϊβανέζος Richie Jen τραγουδιστής και ηθοποιός, σηματοδοτώντας και την πιο αγνή εποχή του 2017 μιας και οι σχέσεις Κίνας - Ταϊβάν  δεν είχαν φτάσει στο σημερινό επίπεδο. Οι άλλοι δύο, ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin ήταν πολύ πιο έμπειροι και ικανοί αναβάτες. Το μοτέρ του Hongyi έσπασε βέβαια από το πρώτο σκέλος ενώ γενικά η όλη εμφάνιση της Zongshen ήταν να απλά για να γραφτεί ως η πρώτη εργοστασιακή κινέζικη παρουσία, ένα πυροτέχνημα που έσβησε γρήγορα. Η προσπάθεια της Kove λοιπόν με στόχο να πάρουν μία γεύση φέτος και να επιστρέφουν κάθε χρόνο με καλύτερες βλέψεις, χρησιμοποιώντας το Dakar ως στάδιο εξέλιξης και βελτίωσης, δεν έχει καμία σχέση με εκείνη της Zongshen.

Σε αυτή την φωτογραφία οι δύο αυτές προσπάθειες ενώνονται καθώς οι αναβάτες της Kove φωτογραφίζονται με τους υπόλοιπους Κινέζους της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team (αγωνίζονται με KTM). Οι δύο από δεξιά είναι οι αναβάτες της Zongshen

Η Kove στο Dakar 2023
Το σύνολο των Κινέζων αναβατών στο φετινό Dakar, με μπλε οι αναβάτες της Wu Pu Da Hai Dao Rally Team και από δεξιά ο Zhao Hongyi και ο Zhangmin που είχαν τρέξει με Zongshen

Η άλλη βασική διαφορά που έχει η Kove με ακόμη πιο σοβαρές προσπάθειες των outsiders, όπως είναι η Hero, είναι πως ξυπνά τα ένστικτα ανταγωνισμού της αγοράς μοτοσυκλέτας. Γιατί έχει ξεκάθαρα δηλώσει πως έρχεται στην Ευρώπη, όπως άλλωστε έχουμε γράψει εδώ, πως την περιμένουμε και στην Ελλάδα. Η Hero μπορεί να είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής μετά την Bajaj, που σημαίνει πως έχει την ρευστότητα να υποστηρίξει μία ευρωπαϊκή επέκταση αλλά προς το παρόν δεν έχει τέτοιο στόχο, άρα δεν «ενοχλεί» και κανένα. Περισσότερος κόσμος που γίνονται μοτοσυκλετιστές και περισσότεροι στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα πρέπει να είναι το ζητούμενο, για να μην καταλήγουμε κάθε χρόνο λιγότεροι.

 

Ετικέτες

Wouter-jan Van Dijk - Ταξίδεψε από την Αυστραλία στο Μεξικό, αγόρασε ένα μεταχειρισμένο KTM EXC 500 και πήρε την 7η θέση στην κατηγορία του στο Baja 1000! [VIDEO]

Ένας άθλος με αίσιο τέλος που βασίστηκε στο ρίσκο, το θάρρος και στην τρέλα, χωρίς budget και χωρίς ομάδα υποστήριξης...
Wouter-jan Van Dijk
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

21/11/2023

Ένα στοίχημα-προτροπή δύο φίλων δημιούργησε μια απίθανη ιστορία η οποία διαδραματίστηκε στο φετινό Baja 1000 στο Μεξικό, με πρωταγωνιστή έναν Ολλανδό μοτοσυκλετιστή που διαμένει στην Αυστραλία και αποφάσισε πως μπορεί να λάβει μέρος στο θρυλικό Event χωρίς να έχει καμία εμπειρία από αγώνες αντοχής στην έρημο, καβάλα σε ένα μεταχειρισμένο KTM EXC 500 το οποίο βρήκε στην τοπική αγορά... λίγες ημέρες πριν τον αγώνα.

Ο εκτός δρόμου αγώνας αντοχής Baja 1000 δεν θέλει πολλές συστάσεις, μεγάλα ονόματα της Off-Road σκηνής συμμετέχουν σε αυτόν κάθε χρονο, ενώ κάθε χρόνο η φήμη του Baja 1000 μεγαλώνει με πολλές νέες συμμετοχές από αναβάτες που θέλουν να βιώσουν την συγκεκριμένη μοναδική αγωνιστική εμπειρία. Κάτι τέτοιο συνέβη και στην περίπτωση του Ολλανδού Wouter-jan Van Dijk. Ο Van Dijk ο οποίος κατοικεί στην Αυστραλία αποφάσισε μετά από ένα στοίχημα-προτροπή από τον φίλο του Shane Moss να λάβει μέρος στο Baja 1000 με μηδενική προετοιμασία, και χωρίς να έχει εξασφαλίσει μοτοσυκλέτα! Η μοναδική αυτή ιστορία ξεκίνησε πριν από 6 μήνες όταν σε μία κουβέντα τους ο Moss ο οποίος είχε αγωνιστεί στον Baja 1000 το 2019 είπε στον Van Dijk “Γιατί δεν αγωνίζεσαι στην κατηγορία Pro Moto Iroman στο Baja 1000;” Ο Ολλανδός ασπάστηκε εύκολα την ιδέα του φίλου του, ξεκινώντας τον σχεδιασμό για να πραγματοποιήσει αυτό το τρελό σχέδιο.

Van Dijk

Ο Van Dijk δεν ήταν αρχάριος στους αγώνες, καθώς είχε λάβει μέρος σε αρκετούς αγώνες Enduro και Hard Enduro -μέχρι και στο Red Bull Romaniacs-, όμως δεν γνώριζε τι να περιμένει όσον αφορά τον αγώνα του Baja 1000, καθώς Enduro και Desert Rallies είναι δυο πολύ διαφορετικά αθλήματα, με το πρώτο να διεξάγεται σε κλειστή διαδρομή και το δεύτερο να απαιτεί γνώσεις πλοήγησης. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως ένα μήνα πριν την τέλεση του αγώνα ο Ολλανδός μπήκε σε διάφορα forum τα οποία σχετίζονται με τον αγώνα, όπως το Pro Moto Baja Racing, ώστε να ενημερωθεί για το πως θα βρει ελαστικά στο Μεξικό και πως θα προετοιμάσει τη μοτοσυκλέτα του -την οποία δεν είχε ακόμα βρει... 

KTM

Ο Van Dijk δεν πτοήθηκε από το γεγονός πως δεν είχε ακόμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα για να λάβει μέρος στον αγώνα, πήρε το αεροπλάνο και βρέθηκε στο Μεξικό! Φτάνοντας στο San Diego της Tijuana, μπήκε σε δράση το δεύτερο μέρος του σχεδίου του -και το πιο σημαντικό-, η αγορά μοτοσυκλέτας. Μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας πωλήσεων Craiglist, βρήκε ένα μεταχειρισμένο KTM EXC 500 το οποίο ήθελε αρκετά μαζέματα, και το αγόρασε. Κατόπιν αγόρασε ένα μεγάλο ρεζερβουάρ κι έναν προβολέα Baja Designs, αλλά και κιτ κατασκήνωσης από ένα πολυκατάστημα! Έχοντας βρει μοτοσυκλέτα και εξοπλισμό, τι άλλο έλειπε... μα φυσικά να μεταφέρουν το KTM EXC 500 στο μέρος που θα λάμβανε χώρα ο αγώνας. Άλλο μέσο μεταφοράς όπως καταλαβαίνετε δεν υπήρχε, και έτσι ο Van Dijk με τον φίλο του Moss ο οποίος τον συντρόφευε στην περιπέτεια οδηγώντας μια άλλη μοτοσυκλέτα, διέσχισαν καβάλα τα σύνορα του Μεξικού ως το Νότιο Άκρο της Baja California. Δεν τους έφτανε η ταλαιπωρία αυτή, αλλά παράλληλα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού το υποπλαίσιο του KTM EXC 500 έσπασε, πιθανότατα λόγω του φορτίου καθώς στη μοτοσυκλέτα είχαν φορτωθεί όλα τα πράγματα που χρειαζόταν για τον αγώνα...

Van Dijk

Φτάνοντας στον τεχνικό έλεγχο οι τεχνικοί έφοροι ενημέρωσαν τον Van Dijk πως θα έπρεπε να κάνει τις απαραίτητες επισκευές ώστε η μοτοσυκλέτα να πάρει το ΟΚ για να τρέξει. Οι επαφές που είχε κάνει ο Ολλανδός μέσω διαφόρων forum απέφεραν καρπούς, με τον ίδιο να καταφέρνει μέσω των τοπικών μηχανικών να συνεφέρει το KTM EXC 500. Με τον τεχνικό έλεγχο να έχει ολοκληρωθεί, καθώς ο Ολλανδός δεν είχε αυτοκόλλητα νούμερα για το KTM EXC 500, αποφάσισε να... ζωγραφίσει τον αριθμό συμμετοχής του στα πλαϊνά πλαστικά, με το 741 να δίνει ένα old-school αγωνιστικό attitude στη μοτοσυκλέτα της αυστριακής εταιρείας. Αφού τακτοποίησε και τις τελευταίες του εκκρεμότητες, ο Van Dijk ξεκίνησε το Baja 1000 στην κατηγορία Pro Moto Ironman χωρίς ούτε να έχει κάνει δοκιμές, ενώ κάποιες αναφορές λένε πως δεν είχε καν GPS! Το παράδοξο της υπόθεσης, και φυσικά η μαγεία της ιστορίας του Van Dijk, πήρε διαστάσεις μύθου (εξού και η AI φωτογραφία του ανοίγματος από φαν του Ολλανδού!) καθώς μετά από 375 χιλιόμετρα ο Ολλανδός... προηγούνταν στην κατηγορία του! Το KTM EXC 500 έγινε αντικείμενο λατρείας με τους θεατές του αγώνα να ζητωκραυγάζουν σε κάθε του πέρασμα. Ο Ολλανδός στο δεύτερο checkpoint στα 964 χιλιόμετρα είχε πέσει δεύτερος πίσω από τον Edgar Cota αλλά η προσπάθεια του είχε γίνει θέμα συζήτησης στον αγώνα και στην τοπική κοινότητα, πριν γίνει και θέμα παγκοσμίως. Κατά τη διάρκεια του αγώνα, ο Van Dijk ανεφοδιαζόταν από... βενζινάδικα στη διαδρομή, ενώ επειδή δεν είχε πλήρωμα και υποστήριξη, πολλές φορές οι άλλοι αγωνιζόμενοι τον βοηθούσαν, δίνοντας του να φάει, και... βγάζοντας του τα αγκάθια από τους κάκτους πάνω στους οποίους είχε πέσει!

Van Dijk

Ο αγώνας του Van Dijk μπορεί να είχε πολλές όμορφες στιγμές καθώς το πλήθος τον χειροκροτούσε κλπ. ωστόσο είχε και πολλές δύσκολες, για παράδειγμα φτάνοντας στο checkpoint των 2.108 χιλιομέτρων ο Ολλανδός κατέρρευσε από την κούραση, και για να πάρει τα πάνω του χρειάστηκε να τον ταίσουν... μερικά τάκος, ενώ λίγες ώρες αργότερα το σύστημα πλοήγησης Stella που έδινε το στίγμα του στη διοργάνωση έσπασε, καθώς αυτό είχε ρυθμιστεί βιαστικά λίγο πριν την έναρξη του αγώνα.

Van Dijk

Αυτή δεν ήταν η τελευταία αναποδιά που του συνέβη καθώς 100 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό η ζάντα του KTM EXC 500 έσπασε κι εκείνη. Καθώς όμως ο Ολλανδός είχε αποκτήσει αύρα... ήρωα στους ανθρώπους του αγώνα, ενώ εκείνος είχε σταματήσει στο τελευταίο check-point, ψάχνοντας τον φίλο του και χαζεύοντας στον χάρτη, οι κριτές έσπευσαν να του γεμίσουν το ρεζερβουάρ με βενζίνη και να του σφίξουν τη ζάντα με ζιπάκια, με τον Van Dijk να μην έχει ιδέα, και να επιστρέφει στη μοτοσυκλέτα του βρίσκοντας την γεμάτη καύσιμο και επιδιορθωμένη!

Van Dijk

Ο Ολλανδός μετά από 48:27.03 κατάφερε να τερματίσει στο Baja 1000, με το μεταχειρισμένο KTM EXC 500 να τον βγάζει ασπροπρόσωπο. Ο Van Dijk στον δρόμο προς τον τερματισμό έλαβε 13 λεπτά ποινής καθώς σε κάποια σημεία του αγώνα η ταχύτητα του ξεπέρασε τη μέγιστη ταχύτητα που ορίζει ο κανονισμός, ενώ ταυτόχρονα δεν πέρασε από κάποια σημεία ελέγχου, για να τερματίσει τελικά στην έβδομη θέση της κατηγορίας Pro Moto Ironman.

Ο ήρωας του φετινού Baja 1000 είναι Ολλανδός, κατοικεί στην Αυστραλία, και οδηγεί ένα μεταχειρισμένο KTM EXC 500 το οποίο αγόρασε στο Μεξικό

Μετά το τέλος του αγώνα ο Van Dijk ο οποίος ήταν εμφανώς συγκινημένος δήλωσε: "Είμαι χαρούμενος που τα κατάφερα τελικά. Ευχαριστώ τον φίλο μου Shane Moss που με βοήθησε στην προσπάθεια μου. Χωρίς αυτόν, δεν θα τα κατάφερνα. Πιθανότατα δεν θα είχα βρεθεί καν στον τερματισμό. Είναι σίγουρα μια πρόκληση και ειδικά το να οδηγείς τόσες ώρες συνεχόμενα, χωρίς διάλειμμα για ξεκούραση και ύπνο. Τις τελευταίες πέντε ώρες ήμουν σαν ζόμπι, είπα στον εαυτό μου πως αν θέλω να τερματίσω πρέπει να ξυπνήσω. Ήμουν τυχερός που σταμάτησε και η βροχή στο τέλος του αγώνα, καθώς κατάφερε να κινηθώ λίγο ταχύτερα... είμαι πολύ χαρούμενος για όλο αυτό.”

Η ιστορία του Van Dijk αποδεικνύει για μία ακόμη φορά πως χρειάζεται μόνο ένα μικρό βήμα, μια πρόταση-στοίχημα-προτροπή και η αποδοχή της, για να χαρίσει σε εκείνον που τολμά μια μεγάλη, αξέχαστη περιπέτεια. Παράλληλα δείχνει περίτρανα πως δεν χρειάζονται μοτοσυκλέτες δεκάδων χιλιάδων ευρώ και πολυάριθμες ομάδες υποστήριξης για να συμμετάσχει κανείς ακόμα και σε αγώνες όπως το Baja 1000, αλλά μόνο λίγο θάρρος, λίγο ρίσκο, και μπολικη ωραία τρέλα!

Ο ήρωας του φετινού Baja 1000 είναι Ολλανδός, κατοικεί στην Αυστραλία, και οδηγεί ένα μεταχειρισμένο KTM EXC 500 το οποίο αγόρασε στο Μεξικό

Ετικέτες