Dakar 2019 9ο Σκέλος: Ένας γεμάτος απρόοπτα αγώνας. Δύναμη Sherco!
Με δύο Outsider στο βάθρο!
Από τον
Πάνο Καραβοκύρη
16/1/2019
Ο προτελευταίος γύρος του Dakar για το 2019 τελείωσε, αποδεικνύοντας γι’ άλλη μια φορά τον κανόνα πως το Rally αποτελεί περισσότερο αγώνα επιβίωσης παρά ταχύτητας. Τα 409 χιλιόμετρα του 9ου σκέλους γεμάτα με αμμόλοφους καθιστούσαν πιο δύσκολη τη διαδρομή τόσο για τους έμπειρους αναβάτες όσο και για τους νεότερους. Οι αντίξοες συνθήκες που στέκονται εμπόδιο στους συμμετέχοντες να ανακτήσουν πλήρως τις δυνάμεις τους κατά τη διάρκεια της νύκτας καθώς και το γεγονός πως βρίσκονται ήδη εννιά μέρες στην έρημο, έχει μειώσει τις αντοχές τους με ρυθμό γεωμετρικής προόδου με αποτέλεσμα φτάνοντας προς την λήξη του φετινού Dakar οι περισσότεροι αναβάτες να έχουν εξουθενωθεί.
Με το χθεσινό σκέλος να έχει στερήσει πλήρως τις ελπίδες που είχε η Honda για νίκη, τόσο με την εγκατάλειψη του Brabec όσο και με την ποινή του Benavides, το 9ο σκέλος άρχισε με την ταυτόχρονη εκκίνηση των 10 κορυφαίων αναβατών της κατάταξης. Ο πλέον ηγούμενος της κατάταξης Toby Price έπρεπε να μαζέψει όσες δυνάμεις είχε και να ξεχάσει τον πόνο του στον καρπό αν σκόπευε να παραμείνει στην πρώτη θέση, πίσω του –εξίσου κουρασμένοι- ήταν και οι υπόλοιποι διεκδικητές του τίτλου με τον Mathias Walkner και Sam Sunderland να είναι στην ουρά του. Σ’ αυτό το σημείο να αναφέρουμε πως κατά την διάρκεια του χθεσινού αγώνα ο Sunderland είχε δεχθεί ποινή μιας ώρας, καθώς αντιμετώπιζε πρόβλημα με το Iritrack (συσκευή που λειτουργεί ως GPS και ασύρματη επικοινωνία) που η επισκευή του καθυστέρησε την εκκίνηση του αναβάτη.
Τα πρώτα 95 χιλιόμετρα της ειδικής διαδρομής βρήκαν τους αναβάτες να πορεύονται μαζί σαν ομάδα καθώς κανείς τους δεν ήθελε να ρισκάρει ανοίγοντας τη διαφορά με τους υπόλοιπους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να εμφανιστούν τα “outsider” του αγώνα Michael Metge και Daniel Nosiglia και να αδράξουν την ευκαιρία προσπερνώντας το γκρουπ των πρωτοπόρων στην κατάταξη και να ηγηθούν του αγώνα. Μετά από 150 χιλιόμετρα σκληρής οδήγησης ο Nosiglia είχε κατάφερει να αναδυθεί απ’ την 11η θέση που ξεκίνησε και να περάσει πρώτος το 3ο WP του αγώνα, όμως αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο τόσο απ’ τους κορυφαίους της κατάταξης καθώς και απ’ τον Van Beveren της Yamaha που αποφάσισε να ανεβάσει τους ρυθμούς του και να βρεθεί πίσω τους με απόσταση μόλις 1’23. Τα πράγματα πήραν άλλη τροπή κατά την άφιξη των αναβατών στο πρώτο CP όπου ο Sunderland κατάφερε να περάσει πρώτος παίρνοντας τα ηνία του αγώνα βρισκόμενος μόλις ένα δευτερόλεπτο μπροστά απ’ τον Van Beveren, ενώ οι υπόλοιποι ακολουθούσαν κατά πόδας με κενό λιγότερο από μισό λεπτό. Πλησιάζοντας προς το τέλος του σημερινού αγώνα τα αίματα είχαν ανάψει για τα καλά και ο Benavides, έχοντας χρεωθεί την τρίωρη ποινή αγωνιζόταν για την πρώτη θέση, θέλοντας να ελαχιστοποιήσει τη ζημιά της ποινής όσο γίνεται. Μετά από 250 χιλιόμετρα ολοκλήρωσε το εγχείρημά του, όμως δεν κατάφερε να διατηρήσει τη θέση του μέχρι τον τερματισμό, κατακτώντας έτσι την όγδοη θέση. Τα πράγματα εξελισσόντουσαν εξαιρετικά απ’ την σκοπιά του Van Beveren καθώς ήταν αρκετά ανταγωνιστικός καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα και βρισκόταν τέταρτος… όμως εκτός απ’ τον άσο που είχε μοιράσει η μοίρα στον Brabec είχε ακόμη έναν κρυμμένο στην τράπουλά της που τράβηξε ο αναβάτης της Yamaha 16 χιλιόμετρα πριν τον τερματισμό έχοντας την ίδια τύχη με τον Brabec.
Τελικά νικητής του 9ου σκέλους στέφθηκε ο Michael Metge της Sherco καταφέρνοντας να γευτεί μια πολυπόθητη νίκη, ενώ πίσω του με διαφορά δύο λεπτών βρέθηκε το άλλο “outsider” του αγώνα Daniel Nosiglia, δίνοντας λίγη παρηγοριά στην Honda με τη θέση του στο βάθρο. Έπειτα, ακολούθησαν οι Pablo Quintanilla, ο Matthias Walkner και ο Toby Price με διαφορά μεταξύ τους ενός δευτερολέπτου τερματίζοντας τέταρτος, πέμπτος και έκτος αντίστοιχα. Ο Toby Price της KTM μπορεί να παραμένει ακόμη πρώτος στην γενική κατάταξη του πρωταθλήματος όμως αισθάνεται την ανάσα του Pablo Quintanilla στον σβέρκο του καθώς η διαφορά που τους χωρίζει περιορίζεται μόλις σε λίγα δευτερόλεπτα… με την ανάδειξη του τελικού νικητή να αναμένεται αύριο.
Isle of Man TT 2024, Superbike 1 - Ο Peter Hickman παίρνει την 14η νίκη του, άτυχος ο Michael Dunlop – [VIDEO]
Παρά το ρεκόρ μέσης ωριαίας στην κατηγορία, μία ατυχία με την ζελατίνα του κράνους του MD, χάρισε ουσιαστικά την νίκη στον Hickman
Από τον
Αλέξανδρο Λαμπράκη
3/6/2024
Η νίκη του δραματικού αγώνα των Superbike στο TT ανήκει στον Peter Hickman, με την 14η νίκη του να τον φέρνει πλάι στον θρυλικό Mike Hailwood, ενώ 5,84 δευτερόλεπτα πίσω του βρέθηκε ο Davey Todd, με τον Dean Harrison να ολοκληρώνει την τριάδα του βάθρου, σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από την ατυχία του Dunlop που του στέρησε την ευκαιρία να ξεπεράσει τον θείο του Joey Dunlop, σημειώνοντας την 27η νίκη του στο Isle of Man TT.
Ο πρώτος αγώνας των Superbike στις 2/6 ήταν ένας από τους πιο συνταρακτικούς των πρόσφατων χρόνων, με τον Michael Dunlop να ηγείται για 25 ολόκληρα δευτερόλεπτα στα 2/3 της διάρκειας του αγώνα. Δυστυχώς, όμως, η απόλυτη κυριαρχία του θα ερχόταν σε άδοξο τέλος, καθώς βγαίνοντας από το δεύτερο pit stop, αντιμετώπισε ένα ζήτημα με την ζελατίνα του, η οποία ξεκόλλησε από το ένα σημείο συγκράτησης στο κράνος. Αυτό, τον ανάγκασε να σταματήσει στο Bray Hill, χάνοντας πολύτιμο χρόνο, που του στέρησε μία θέση στο βάθρο, με τον MD να τερματίζει τελικώς στην τέταρτη θέση. Τέσσερις αγωνιστικές ημέρες μένουν μέχρι τις 8/6, για τον Dunlop να καταφέρει τον στόχο του, που δεν είναι άλλος από το να ξεπεράσει έναν από τους πιο ιστορικούς αναβάτες του TT και θείο του, Joey Dunlop.
Στις 2:40 μ.μ. (τοπική ώρα) στις 2/6 και με τον καιρό να κάνει την χάρη σε αγωνιζόμενους και θεατές, οι κινητήρες της SBK κατηγορίας πήραν μπροστά για την εκκίνηση του πρώτου αγώνα. Περνώντας από το Glen Helen για πρώτη φορά, ο Todd ήταν αυτός που είχε τα ηνία του αγώνα, με τον Hickman μόλις 0,037 δέκατα πίσω του. Πίσω τους έρχονταν οι Harrison και Dunlop, ακολουθούμενοι από τον ομόσταυλο του Hickman, Josh Brookes. Έκτος ήταν ο James Hillier (WTF Racing Honda), με μόλις 3,5 δευτερόλεπτα να χωρίζουν την πρώτη εξάδα μεταξύ τους. Σύντομα, όμως, ο Brookes αναγκάστηκε αν εγκαταλείψει, καθώς στο Handley βγήκε η αλυσίδα από την μοτοσυκλέτα του.
Περνώντας από την γέφυρα Ballaugh, ο Todd παρέμενε μπροστά, με μόλις 0,166 δευτερόλεπτα να τον χωρίζουν από τον Harrison που πλέον είχε περάσει στην δεύτερη θέση. Ο Dunlop είχε και αυτός με την σειρά του περάσει τον Hickman, αφήνοντάς τον στην τέταρτη θέση. Μέχρι και το επόμενο σημείο ελέγχου, στο Ramsey, ο Todd είχε ανοίξει την διαφορά του στα 1,18 δευτερόλεπτα από τον Harrison, αν και ταχύτερος αναβάτης μεταξύ των δύο checkpoint – Ballaugh με Ramsey-, ήταν ο Hickman. Ο James Hind, ο οποίος βρέθηκε στην πέμπτη θέση την προηγούμενη ημέρα στον αγώνα των Supersport, αναγκάστηκε και αυτός σε εγκατάλειψη. Μαζί ακολούθησε και ο Shaun Anderson.
Η ολοκλήρωση του πρώτου από τους συνολικά 6, βρήκε τον Todd να γράφει μέση ωριαία 134,417 μ.α.ω. (216,323 χ.α.ω.), που του έδωσε 2,2 δευτερόλεπτα προβάδισμα από τον Dunlop με μέση ωριαία 134,118 (215,841 χ.α.ω.). Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο χρόνος του πρώτου στο τμήμα από Bungalow μέχρι Cronk Ny Mona, με τον Todd να σημειώνει το ταχύτερο πέρασμα, μέχρι τώρα. Ο Harrison με μέση ωριαία 134,048 (215,82 χ.α.ω.) ήταν μισό δευτερόλεπτο πιο πίσω, στην τρίτη θέση, με τον Hickman να γράφει 133,754 μ.α.ω. (215,256 χ.α.ω.) μένοντας τέταρτος. Ο Hillier και ο Jamie Coward της KTS Racing βρισκόντουσαν στην πέμπτη και έκτη θέση, αντίστοιχα. Πίσω τους ήταν οι Conor Cummins, John McGuinness, David Johnson και Mike Browne. Μάλιστα, ο τελευταίος έγινε ο ταχύτερος αναβάτης με Aprilia στο Βουνό.
Ο Dunlop βρήκε την ταχύτητα στο Glen Helen, ψαλιδίζοντας το προβάδισμα του Todd στα 1,5 δευτερόλεπτα. Αν και ο Hickman ερχόταν όλο και πιο κοντά στον Harrison, με μόλις τρία δέκατα, παρ’ όλ’ αυτά έχασε ένα ακόμα δευτερόλεπτο από τους μπροστινούς. Ο Coward, επίσης, πλησίαζε τον Hillier, ρίχνοντας την απόσταση στα 2,2 δευτερόλεπτα.
Το πέρασμα από την γέφυρα Ballaugh βρήκε τον Dunlop μισό δευτερόλεπτο μπροστά, ενώ περνώντας για δεύτερη φορά από την φουρκέτα Ramsey η ψαλίδα με τον Todd είχε φτάσει στα 4,4 δευτερόλεπτα. Μεταξύ των δύο σημείων ελέγχου, ο MD είχε καταφέρει να σημειώσει και το ταχύτερο χρόνο στην κατηγορία, μέχρι τώρα, κάτι που αναμφίβολα τον βοήθησε να ξεφύγει, ενώ είχε βάλει πορεία για να σπάσει το ρεκόρ μέσης ωριαίας.
Τα 135,543 μ.α.ω. (218,135 χ.α.ω.) του δεύτερου γύρου, όμως, τον εκτόξευσαν στα 9 δευτερόλεπτα απόστασης από τον δεύτερο. Εκεί βρισκόταν πλέον ο Hickman με μέση ωριαία 134,701 μ.α.ω. (216,78 χ.α.ω.), αφήνοντας 4 δέκατα πιο πίσω στην τρίτη θέση τον Todd με 133,980 μ.α.ω. (215,619 χ.α.ω.). Ο τέταρτος Harrison συνέχιζε να χάνει έδαφος, ολοκληρώνοντας τον γύρο του Βουνού με μέση ωριαία 133,234 μ.α.ω. (214,419 χ.α.ω.). Hillier και Coward ολοκλήρωναν την πρώτη εξάδα, στην πέμπτη και έκτη θέση, αντίστοιχα. Πιο πίσω ήταν οι McGuinness, Cummins, Johnson και ο Browne, ο οποίος έμεινε μόλις για λίγο εκτός από το να σπάσει για πρώτη φορά το φράγμα των 130 μ.α.ω. (209 χ.α.ω.)
Η είσοδος στα πιτς επηρέασε περισσότερο τον Hickman, ο οποίος έχασε αρκετό χρόνο. Περνώντας για τρίτη φορά από το Glen Helen, είχε χάσει την δεύτερη θέση, με τον Todd να έχει ξεμακρύνει 5 δευτερόλεπτα από τον τρίτο Hickman. Εννιά ακόμα, μπροστά από τον δεύτερο, ήταν ο Dunlop, που είχε θέσει τον δικό του ρυθμό ξεχωρίζοντας από τους υπόλοιπους. Στην ευθεία Sulby ο Dunlop βρήκε τον Harrison μπροστά του, περνώντας τον για να ηγείται τόσο στην κατάταξη, όσο και στην διαδρομή εκείνη την στιγμή.
Ο απίστευτος Dunlop συνέχισε να είναι ταχύτατος αυξάνοντας σε κάθε σημείο ελέγχου την διαφορά του, φτάνοντας τα 17,3(!) δευτερόλεπτα από τον Todd. Στο μεταξύ, ο έτερος αναβάτης της BMW, ο Hickman, ήταν τέσσερα δευτερόλεπτα πιο πίσω, στην τρίτη θέση. Ο Harrison βρισκόταν τέταρτος, χωρίς να απειλείται, ενώ λίγο πιο πίσω ο Coward είχε περάσει τον Hillier στην πέμπτη θέση, αν και μόλις για 0,3 δέκατα. Στην ένατη θέση, ο Cummins, αναγκάστηκε να αποσυρθεί, όπως το ίδιο έκαναν και οι Phill Crow και Rob Hodson. Ο 16 φορές νικητής του TT, Ian Hutchinson, που φέτος επέστρεψε στο TT μετά την περιπέτεια υγείας του, βγήκε εκτός στην Στροφή Windy.
Με την ολοκλήρωση του τέταρτου γύρου, η μέση ωριαία των 135,235 μ.α.ω. (217,639 χ.α.ω.) έδωσε στον Dunlop την δυνατότητα να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την διαφορά του από τον Todd, φτάνοντας τα 25,1 δευτερόλεπτα, λίγο πριν μπουν για δεύτερη – και μοιραία για τον Dunlop – φορά στα πιτς! Τα πράγματα είχαν αρχίσει να ζεσταίνονται στην μάχη της τρίτης θέσης, με τον Harrison να έχει εκμεταλλευτεί το ότι μπροστά του είχε τον Dunlop, ακολουθώντας τον – όσο μπορούσε – για να σημειώσει την καλύτερή του επίδοση με 135,185 μ.α.ω. (217,559 χ.α.ω.). Αυτό τον έφερε δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Hickman. Προσωπικό ρεκόρ είχαμε και για τον Coward με 132,655 μ.α.ω (213,487 χ.α.ω.), μέση ωριαία που τον έστειλε πέμπτο, μπροστά από τον McGuinness στην έκτη θέση.
Δυστυχώς, η καταστροφή περίμενε στην επόμενη γωνία τον Dunlop, καθώς φεύγοντας από τα πιτς, η νέα ζελατίνα στο κράνος του δεν είχε κουμπώσει σωστά. Αναγκάστηκε να σταματήσει στο Bray Hill, χάνοντας πολύτιμο χρόνο για να την βάλει στην θέση της. Το προτελευταίο του πέρασμα από το Glen Helen τον έφερε στην τέταρτη θέση, με τον Harrison να έχει πλέον τα ηνία της κούρσας! Ο Hickman είχε περάσει στην δεύτερη θέση, μόλις 1,1 δευτερόλεπτα πίσω από τον Harrison, με τον Todd να ακολουθεί από απόσταση δέκα δευτερολέπτων. Αναμφίβολα, θα υπάρχει ένταση στο box του MD, με όποιον είχε αναλάβει αυτή την δουλειά, να αναμένεται ότι άκουσε αρκετά… γαλλικά μετά τον αγώνα.
Μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο μας περίμενε μία ακόμη αλλαγή μπροστά, με τον Hickman να βρίσκεται πλέον δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison. Στο μεταξύ, ο Todd έκανε τον ταχύτερο χρόνο μεταξύ Ballaugh και Ramsey, παίρνοντας τα σκήπτρα από τον Dunlop, μένοντας κοντά μόλις 4,7 δευτερόλεπτα από τους προπορευόμενους. Όλα ήταν έτοιμα για έναν συναρπαστικό τελευταίο γύρο 60,3 χιλιομέτρων.
Εκεί ήταν που ο Hickman έδειξε την εμπειρία του στο TT, ανεβάζοντας τον ρυθμό για να σημειώσει μέση ωριαία 135,534 μ.α.ω. (218,120 χ.α.ω.) και να πάρει τελικώς την νίκη με 5,8 δευτερόλεπτα από τον Todd. Στην τρίτη θέση είδε την καρό σημαία εν τέλει ο Harrison, ολοκληρώνοντας τις θέσεις του βάθρου. Δυστυχώς η ατυχία που κόστισε πολύ χρόνο στον Dunlop, τον άφησε εκνευρισμένο στην τέταρτη θέση. Μόνη του παρηγοριά ότι κατέχει πλέον τον ταχύτερο γύρο στην Superbike κατηγορία, ολοκληρώνοντας την διαδρομή του Βουνού με μέση ωριαία 135,970 μ.α.ω (218,822 χ.α.ω.)!
Σπουδαία ήταν η μάχη και για την πέμπτη θέση, που τράβηξε μέχρι και το τέλος. Τελικός νικητής ήταν ο Hillier, 2,8 δευτερόλεπτα μπροστά από τον McGuinness, με τον Coward έβδομο, μόλις 0,2 δευτερόλεπτα πίσω. Την δεκάδα συμπλήρωσε ο Browne της INCompetition Aprilia, μαζί με τους Michael Rutter (Bathams Ales BMW) και Brian McCormack (Roadhouse Macau by FHO BMW). Τέσσερις ακόμη αγωνιστικές ημέρες απομένουν μέχρι και τις 8/6, όπου ο Dunlop θα έχει την ευκαιρία να περάσει μπροστά από τον θείο του, σημειώνοντας την 27η νίκη του, κάτι που σίγουρα ήθελε να καταφέρει στον αγώνα Superbike, δείχνοντάς το και με τον καταιγιστικό ρυθμό του.