Dakar 2019: Έδιωξαν τον παραπληγικό αναβάτη, τραγωδία με τους κανονισμούς

Με διαστάσεις σκανδάλου αντιμέτωπη η οργάνωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2019

Σοβαρά ζητήματα προκύπτουν από την αντιμετώπιση της οργάνωσης του Dakar απέναντι στον μοναδικό παραπληγικό αναβάτη που καλύτερα από όλους μέχρι στιγμής, επικοινωνούσε το νόημα του Rally, ως αγώνα απέναντι σε κάθε όριο του ανθρώπου.

Ο Nicola Dutto, που την ιστορία του την διαβάζετε εδώ, αποφάσισε να πάρει μέρος στο σκληρότερο Rally έχοντας εδώ και χρόνια καταφέρει να προσαρμόσει την τεχνική του στην οδήγηση στο χώμα, βασιζόμενος περισσότερο στο γυροσκοπικό φαινόμενο και πραγματοποιώντας αλλαγές στην κατανομή βάρους με κινήσεις του κορμού. Ωστόσο δεν γίνεται να σταματήσει ή να ξεκινήσει δίχως βοήθεια, ούτε φυσικά να σηκωθεί μετά από μία πτώση. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, είχε μαζί του στο Dakar τρεις αναβάτες, τρεις Ghost Riders όπως τους ονόμασε η διοργάνωση, αν και ο ίδιος χαριτολογώντας ανέφερε πως όλοι μαζί ήταν οι τέσσερις σωματοφύλακες.

Ο Ιταλός Dutto που είναι παράλυτος από την μέση και κάτω, έπειτα από πτώση σε αγώνα το 2010, κατάφερε να επανέλθει στην αγωνιστική δράση μέσα από την χορηγία της Vicair, μίας ιταλικής εταιρίας που δραστηριοποιείται στα αναπηρικά αμαξίδια και καθίσματα, καθώς και στον ιατρικό εξοπλισμό για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Η Vicair ήταν και ο μεγάλος του χορηγός στο Rally Dakar, ευελπιστώντας ο Nicola να θέσει πολύ ψηλά τον πήχη καταφέρνοντας να τερματίσει.

Οι μετατροπές στην KTM 450 EXC-F για να μπορέσει να την οδηγήσει ο Nicola:

Πράγματι την Τετάρτη την ημέρα που δυσκόλεψε πολλούς κορυφαίους αναβάτες βγάζοντας εκτός προγραμματισμούς τις περισσότερες ομάδες, ο Nicola κατάφερε να τερματίσει πέντε ώρες πίσω από τον De Soultrait έχοντας σημειώσει 20 πτώσεις μέσα στην ύπουλη άμμο, από τις οποίες τον σήκωσαν οι πιστοί σωματοφύλακες, χάνοντας σε όλη αυτή την προσπάθεια μπόλικη βενζίνη και καταφέρνοντας όμως να φτάσει ως το τέλος. Την Πέμπτη τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολα για τον Nicola και τους τρεις Ισπανούς Ghost Riders, τους Víctor Rivera, Pablo Toral και Julián Villarrubia οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Ισπανία στην διοργάνωση Rally Raid και αγώνων ενώ ο Julián είναι και βετεράνος του Dakar, έχοντας συμμετάσχει πολλά χρόνια πριν. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν η μοτοσυκλέτα του Victor είχε πρόβλημα στον κινητήρα, πιθανότατα εξαιτίας άμμου στην εισαγωγή, χάνοντας δυόμιση ώρες μέχρι τελικά να αποφασίσουν να την εγκαταλείψουν. Δυστυχώς λίγο αργότερα το ίδιο πρόβλημα θα είχε η μοτοσυκλέτα και δεύτερου “Ghost Rider” με την ομάδα να αποφασίζει πως δεν γίνεται να συνεχίσει μονάχα με έναν συνοδό για τον Nicola καθώς οι συνεχιζόμενες πτώσεις μέσα στην άμμο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν από έναν που θα πρέπει συνέχεια να σηκώνει την μοτοσυκλέτα μαζί με τον Nicola δεμένο επάνω της.

Θυμηθείτε: Dakar 2019 - Ο παραπληγικός αναβάτης που αγωνίζεται κανονικά!

Επικοινωνούν με κριτή της οργάνωσης και του εξηγούν το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο οι κανονισμοί είναι ξεκάθαροι. Σε περίπτωση τεχνικού πρόβληματος, μπορεί ένας αναβάτης να βγει από την διαδρομή του αγώνα, να επιστρέψει από άσφαλτο ή άλλο δρόμο στην κατασκήνωση επισκευάζοντας την μοτοσυκλέτα του και να ξανά μπει αργότερα  δεχόμενος μία ποινή. Για την ομάδα των τεσσάρων αυτό ήταν το πιο λογικό που θα μπορούσαν να κάνουν εκείνη την στιγμή. Να βγουν από την ειδική και να επιστρέψουν μετά την ολοκλήρωση της επισκευής εισπράττοντας ποινή. Κατά την επιστροφή όμως, ο κριτής στο σημείο ελέγχου τους είπε να συνεχίσουν στο επόμενο, όπου εκεί θα έμπαιναν ξανά στην διαδρομή και εκεί θα τους σφράγιζαν και το βιβλίο καθότι μπροστά τους ήταν η «νεκρή ζώνη» και δεν είχε νόημα να περάσουν μέσα από εκεί. Η «νεκρή ζώνη» - 55 χιλιόμετρα στην προκειμένη περίπτωση- ενώνει δύο κομμάτια της ειδικής χωρίς να μετρά ο χρόνος εντός, και χωρίς να επιτρέπεται αυξημένη ταχύτητα. Πρακτικά διακόπτεται η ειδική και συνεχίζει πιο κάτω. Παρόλο που άνθρωπος της διοργάνωσης τους έλεγε να συνεχίσουν προσπερνώντας ακόμη ένα σημείο ελέγχου, ο Nicola ήθελε να βεβαιωθεί καλώντας κάποιον πιο ψηλά στην ιεραρχία προς επιβεβαίωση. Αυτό –πάντα σύμφωνα με τον ίδιο- έγινε δύο φορές, και στις δύο του είπαν πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνει χρόνο εκτός ειδικής και να επιστρέψει στην κατασκήνωση ξεκινώντας μετά τον αγώνα ξανά, με χρονική ποινή.

Από εκεί και μετά ξεκινούν τα προβλήματα και τα τεράστια κενά στην αλυσίδα αποφάσεων που υπήρξαν στην οργάνωση του Dakar. Κι αυτό γιατί την Παρασκευή το πρωί του αρνήθηκε η εκκίνηση. Ο Γάλλος αλυτάρχης δεν δέχτηκε την έξοδο του Nicola από την διαδρομή του αγώνα και την προσπέραση των σημείων ελέγχου, με τον Ιταλό να προσπαθεί να του εξηγήσει πως απλά ακολούθησε τις δικές τους οδηγίες! Η παρεξήγηση, ή το τεχνικό αυτό πρόβλημα των κανονισμών, δεν λύθηκε ούτε όταν επικοινώνησαν με τους κριτές που αρχικά επέτρεψαν στον Ιταλό παραπληγικό αναβάτη και τους συνοδούς του να βγουν από την διαδρομή και να συνεχίσουν. Ο αλυτάρχης δεν δέχτηκε καμία εξήγηση ακυρώνοντας την συμμετοχή του Nicola!

Με δάκρυα στα μάτια και με ένα video στα social media που μιλά αρκετά γλαφυρά για τους Γάλλους διοργανωτές, ο Nicola αποχαιρέτισε το φετινό Dakar. Ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων η διοργάνωση πράγματι τον κάλεσε, αλλά όχι για να απολογηθεί ή για να δώσει περισσότερες εξηγήσεις, αλλά να του ζητήσει να απολογηθεί εκείνος για τους χαρακτηρισμούς που απέδωσε στο αρχικό video. Πράγματι ο Nicola επέστρεψε με δεύτερο σύντομο video, ζητώντας συγνώμη για τον τρόπο που εκφράστηκε, αλλά και το γεγονός πως απέδωσε τελικά την αντιμετώπιση που είχε σε ρατσιστικά κίνητρα απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρία, κάνοντας λόγο για «προσμονή» της διοργάνωσης να τα παρατήσει, «ευελπιστώντας πως θα κάνει τον πρόλογο και θα εγκαταλείψει».

Ο κόσμος βέβαια είναι μαζί του, για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την αναπηρία του, μην δεχόμενος να αφήσει εκείνο που αγαπά περισσότερο.

Η A.S.O. συγκεντρώνει μαζί με αυτό το τελευταίο γεγονός, πολλά αρνητικά σχόλια για μία σειρά αποφάσεων που έχουν ξεκινήσει φέτος πριν τον αγώνα, από τις ακυρώσεις συμμετοχής. Χθες ήταν επίσης η ημέρα που δεν άφησε έναν οδηγό φορτηγού να συνεχίσει τον αγώνα, όταν τραυμάτισε θεατή που περπατούσε εκτός της ειδικής για τους θεατές θέσης, μέσα στην διαδρομή του αγώνα. Ο οδηγός προσπάθησε να εξηγήσει πως από την θέση οδήγησης του φορτηγού ήταν αδύνατο να αντιληφθεί τι συνέβη, με την διοργάνωση να κρίνει πως έπρεπε να σταματήσει να ελέγξει ακόμη και με την υποψία καθώς ο θεατής βρέθηκε με σπασμένο πόδι μέσα στην ειδική και υπήρχε περίπτωση να χτυπηθεί και από δεύτερο όχημα.

Ωστόσο η περίπτωση του Nicola διαφέρει και αναδεικνύει ασυνεννοησία του αλυτάρχη και των κριτών, στερώντας από έναν άνθρωπο που έχει καταβάλει την μεγαλύτερη προσπάθεια όλων, την ευκαιρία να τερματίσει τον αγώνα…

Ετικέτες

Αποσύρεται ο Freestyler Dany Torres με σοβαρά προβλήματα στα γόνατα

Αγαπημένος του FMX στην Ισπανία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/10/2020

Ένας από τους αναβάτες με ισχυρή παρουσία στο FMX και καριέρα 13ων ετών αποσύρεται από την ενεργό δράση έχοντας κάνει πέντε χειρουργεία στα γόνατα με το τελευταίο να είναι ολική αρθροπλαστική που κανονικά ακολουθείται σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν έχει καταστραφεί πλήρως η άρθρωση από οστεοπόρωση και άλλες εκφυλιστικές ασθένειες. Ο Dany Torres βέβαια είναι μόλις 33 ετών, γεννημένος στις 10/3/1987, έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του το 2004 από τα Red Bull X-Fighters.

Τότε ήταν η χρυσή εποχή του FMX όταν η Red Bull πρακτικά κάνει δικούς της τους αγώνες μιας και διοργανώνει τα X-Fighters που είναι ότι πιο εντυπωσιακό και μεγάλο έχει δει ο κόσμος του ΜΧ μετά τα X-Games. Για να σας θυμίσουμε λίγο την εποχή, μόλις το 2000, τέσσερα χρόνια πριν το ντεμπούτο του Dany Torres είχαμε δει το πρώτο backflip σε αγώνα και μάλιστα με κακή προσγείωση. Ήταν το 2002 που ο Travis Pastrana ο πλέον γνωστός Freestyler, θα καθιέρωνε στους αγώνες αυτούς το backflip.

Φανταστείτε πόσο χρόνο έχουμε ακόμη μπροστά μας για να δούμε τα διπλά backflip, και όλες τις διαφοροποιήσεις στα άλματα με ονομασίες όπως cliffhanger, cordova, CrackNac κτλ… Είναι μία εποχή που όλα αυτά ξεκινάνε, μαζί και ο Dany Torres.

Στην Ισπανία γίνονται διοργανώσεις που ξεπερνούν τα 100.000 εισιτήρια, το κόστος διεξαγωγής του αγώνα για να μετατραπεί η αρένα ταυρομαχιών με ένα τεράστιο λόφο χώματος στο κέντρο και ράμπες ολόγυρα είναι τεράστιο.

Οι διοργανωτές ανακαλύπτουν πως είναι προτιμότερο να αποθηκεύουν το χώμα και απλά να το μεταφέρουν στην αρένα, καθώς είναι και κοσκινισμένο δίχως πέτρες και έτσι νοικιάζουν αποθήκες.

Τέτοιο είναι το ενδιαφέρον του κόσμου, που δικαιολογεί αυτά τα έξοδα. Στα χρόνια που ακολουθούν οι αναβάτες θα ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο αεροπορικώς κουβαλώντας στις αποσκευές ένα τιμόνι και μερικούς μοχλούς που τα τοποθετούν σε μοτοσυκλέτες της διοργάνωσης ώστε να μην κουβαλούν μοτοσυκλέτες.

Ο Torres όμως ανέρχεται στην μικρή ομάδα των καλύτερων που η διοργάνωση κουβαλά τις προσωπικές τους μοτοσυκλέτες από πόλη σε πόλη και από χώρα σε χώρα γυρνώντας όλο τον κόσμο!

Ξεκίνησε να πειραματίζεται με το FMX το 2002 και το 2004 βρισκόταν ήδη στον πρώτο αγώνα με φόντο να γίνει ο επόμενος Ισπανός αναβάτης – πρότυπο μετά τον Edgar Torronteras.

Τελικά ο Torres θα ίσιωνε την καμπύλη της ανόδου του πολλές φορές αυτά τα χρόνια και όλες εξαιτίας τραυματισμών στα γόνατα.

Τον περασμένο Ιούλιο χειρούργησε το ήδη χειρουργημένο δεξί πόδι εξαιτίας ενδονοσοκομειακής μόλυνσης από την προηγούμενη φορά και τον περασμένο Σεπτέμβριο μπήκε στο χειρουργείο για 5η φορά συνολικά! Μετά από τρία συνεχόμενα χειρουργεία στο ίδιο πόδι, οι γιατροί προχώρησαν σε ολική αρθροπλαστική και η δυνατότητα του Torres να προσγειώνεται στα πόδια μετά από άλμα πολλών μέτρων, τελείωσε για πάντα. Έπειτα από 30 χρόνια καβαλώντας μοτοσυκλέτες (από τριών ετών ξεκίνησε) και 13 χρόνια επαγγελματικής ενασχόλησης με το FMX ζώντας τις καλύτερες στιγμές αυτού του ακροβατικού αθλήματος, ο Torres εγκαταλείπει την καριέρα του.

Είχα μιλήσει πρώτη φορά μαζί του στην Μαδρίτη το 2011, όταν είχε κερδίσει μπροστά σε ένα μεγάλο κοινό. Τελευταία φορά που θα κέρδιζε εκεί μέσα μπροστά σε 100.000 κόσμο, νούμερα που τα βλέπεις μόνο σε MotoGP.

Δύο αγώνες θα γινόντουσαν το2011 στην Μαδρίτη, βγήκε τέταρτος στον επόμενο ενώ πρώτη φορά κέρδισε εκεί μέσα το 2009. Τότε μου έλεγε πως αυτό που έκανε ήταν το όνειρό του και οι τραυματισμοί ένα ρίσκο που ήταν αποφασισμένος να πάρει.

Δίπλα του ο άλλος μεγάλος αναβάτης που θα στεκόταν λίγο πιο τυχερός στην καριέρα του, ο Robbie Maddison που σε εκείνον τον αγώνα που κέρδισε ο Torres, εκείνος έτρεχε με πρόβλημα στο γόνατο.

Την προηγούμενο χρονιά, το 2010 ο Torres έλειπε από το σύνολο σχεδόν των αγώνων εξαιτίας τραυματισμού στο χέρι.

Το 2011 θα ξανά τραυματιζόταν και οι συνεχείς αυτοί τραυματισμοί θα τον εμπόδιζαν να δείξει το πραγματικό του διαμέτρημα.

Ένας Perdosa του FMX αλλά περισσότερο άτυχος. Μικροκαμωμένος όπως και ο αναβάτης των MotoGP και με την ίδια ευγενική προσωπικότητα.

Το 2015 βγήκε έκτος στο Red Bull X-Fighters που έγινε εδώ στην Ελλάδα, μέσα στο λατομείο, σε έναν από τους πιο εντυπωσιακούς αγώνες όπως είπε και ο ίδιος και μετά και την αποχώρηση του Torronteras από την ενεργό δράση ξεκίνησε και η δική του προσγείωση, μέχρι και τώρα που ανακοίνωσε συγκινημένος πως αποχωρεί.

Πρωταγωνιστής στην δράση χωρίς να είναι από τους πρώτους σε τίτλους και πάντα άτυχος με τους τραυματισμούς, ο Torres είναι ένας από τους αναβάτες που έγραψαν ιστορία στο FMX, το άθλημα που έφτασε να γίνει ξεκάθαρα ακροβατικό χτυπώντας ταβάνι.

Τι άλλο να κάνει κάποιος με μία motocross μοτοσυκλέτα για να χορτάσει το κοινό που τα έχει δει όλα τόσες φορές που του φαίνονται πλέον απλά…