Dakar 2019: Έδιωξαν τον παραπληγικό αναβάτη, τραγωδία με τους κανονισμούς

Με διαστάσεις σκανδάλου αντιμέτωπη η οργάνωση
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

12/1/2019

Σοβαρά ζητήματα προκύπτουν από την αντιμετώπιση της οργάνωσης του Dakar απέναντι στον μοναδικό παραπληγικό αναβάτη που καλύτερα από όλους μέχρι στιγμής, επικοινωνούσε το νόημα του Rally, ως αγώνα απέναντι σε κάθε όριο του ανθρώπου.

Ο Nicola Dutto, που την ιστορία του την διαβάζετε εδώ, αποφάσισε να πάρει μέρος στο σκληρότερο Rally έχοντας εδώ και χρόνια καταφέρει να προσαρμόσει την τεχνική του στην οδήγηση στο χώμα, βασιζόμενος περισσότερο στο γυροσκοπικό φαινόμενο και πραγματοποιώντας αλλαγές στην κατανομή βάρους με κινήσεις του κορμού. Ωστόσο δεν γίνεται να σταματήσει ή να ξεκινήσει δίχως βοήθεια, ούτε φυσικά να σηκωθεί μετά από μία πτώση. Για αυτό ακριβώς τον λόγο, είχε μαζί του στο Dakar τρεις αναβάτες, τρεις Ghost Riders όπως τους ονόμασε η διοργάνωση, αν και ο ίδιος χαριτολογώντας ανέφερε πως όλοι μαζί ήταν οι τέσσερις σωματοφύλακες.

Ο Ιταλός Dutto που είναι παράλυτος από την μέση και κάτω, έπειτα από πτώση σε αγώνα το 2010, κατάφερε να επανέλθει στην αγωνιστική δράση μέσα από την χορηγία της Vicair, μίας ιταλικής εταιρίας που δραστηριοποιείται στα αναπηρικά αμαξίδια και καθίσματα, καθώς και στον ιατρικό εξοπλισμό για ανθρώπους με κινητικά προβλήματα. Η Vicair ήταν και ο μεγάλος του χορηγός στο Rally Dakar, ευελπιστώντας ο Nicola να θέσει πολύ ψηλά τον πήχη καταφέρνοντας να τερματίσει.

Οι μετατροπές στην KTM 450 EXC-F για να μπορέσει να την οδηγήσει ο Nicola:

Πράγματι την Τετάρτη την ημέρα που δυσκόλεψε πολλούς κορυφαίους αναβάτες βγάζοντας εκτός προγραμματισμούς τις περισσότερες ομάδες, ο Nicola κατάφερε να τερματίσει πέντε ώρες πίσω από τον De Soultrait έχοντας σημειώσει 20 πτώσεις μέσα στην ύπουλη άμμο, από τις οποίες τον σήκωσαν οι πιστοί σωματοφύλακες, χάνοντας σε όλη αυτή την προσπάθεια μπόλικη βενζίνη και καταφέρνοντας όμως να φτάσει ως το τέλος. Την Πέμπτη τα πράγματα θα ήταν ακόμη πιο δύσκολα για τον Nicola και τους τρεις Ισπανούς Ghost Riders, τους Víctor Rivera, Pablo Toral και Julián Villarrubia οι οποίοι δραστηριοποιούνται στην Ισπανία στην διοργάνωση Rally Raid και αγώνων ενώ ο Julián είναι και βετεράνος του Dakar, έχοντας συμμετάσχει πολλά χρόνια πριν. Τα προβλήματα ξεκίνησαν όταν η μοτοσυκλέτα του Victor είχε πρόβλημα στον κινητήρα, πιθανότατα εξαιτίας άμμου στην εισαγωγή, χάνοντας δυόμιση ώρες μέχρι τελικά να αποφασίσουν να την εγκαταλείψουν. Δυστυχώς λίγο αργότερα το ίδιο πρόβλημα θα είχε η μοτοσυκλέτα και δεύτερου “Ghost Rider” με την ομάδα να αποφασίζει πως δεν γίνεται να συνεχίσει μονάχα με έναν συνοδό για τον Nicola καθώς οι συνεχιζόμενες πτώσεις μέσα στην άμμο είναι εξαιρετικά δύσκολο να αντιμετωπιστούν από έναν που θα πρέπει συνέχεια να σηκώνει την μοτοσυκλέτα μαζί με τον Nicola δεμένο επάνω της.

Θυμηθείτε: Dakar 2019 - Ο παραπληγικός αναβάτης που αγωνίζεται κανονικά!

Επικοινωνούν με κριτή της οργάνωσης και του εξηγούν το πρόβλημα. Σε αυτό το σημείο οι κανονισμοί είναι ξεκάθαροι. Σε περίπτωση τεχνικού πρόβληματος, μπορεί ένας αναβάτης να βγει από την διαδρομή του αγώνα, να επιστρέψει από άσφαλτο ή άλλο δρόμο στην κατασκήνωση επισκευάζοντας την μοτοσυκλέτα του και να ξανά μπει αργότερα  δεχόμενος μία ποινή. Για την ομάδα των τεσσάρων αυτό ήταν το πιο λογικό που θα μπορούσαν να κάνουν εκείνη την στιγμή. Να βγουν από την ειδική και να επιστρέψουν μετά την ολοκλήρωση της επισκευής εισπράττοντας ποινή. Κατά την επιστροφή όμως, ο κριτής στο σημείο ελέγχου τους είπε να συνεχίσουν στο επόμενο, όπου εκεί θα έμπαιναν ξανά στην διαδρομή και εκεί θα τους σφράγιζαν και το βιβλίο καθότι μπροστά τους ήταν η «νεκρή ζώνη» και δεν είχε νόημα να περάσουν μέσα από εκεί. Η «νεκρή ζώνη» - 55 χιλιόμετρα στην προκειμένη περίπτωση- ενώνει δύο κομμάτια της ειδικής χωρίς να μετρά ο χρόνος εντός, και χωρίς να επιτρέπεται αυξημένη ταχύτητα. Πρακτικά διακόπτεται η ειδική και συνεχίζει πιο κάτω. Παρόλο που άνθρωπος της διοργάνωσης τους έλεγε να συνεχίσουν προσπερνώντας ακόμη ένα σημείο ελέγχου, ο Nicola ήθελε να βεβαιωθεί καλώντας κάποιον πιο ψηλά στην ιεραρχία προς επιβεβαίωση. Αυτό –πάντα σύμφωνα με τον ίδιο- έγινε δύο φορές, και στις δύο του είπαν πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να χάνει χρόνο εκτός ειδικής και να επιστρέψει στην κατασκήνωση ξεκινώντας μετά τον αγώνα ξανά, με χρονική ποινή.

Από εκεί και μετά ξεκινούν τα προβλήματα και τα τεράστια κενά στην αλυσίδα αποφάσεων που υπήρξαν στην οργάνωση του Dakar. Κι αυτό γιατί την Παρασκευή το πρωί του αρνήθηκε η εκκίνηση. Ο Γάλλος αλυτάρχης δεν δέχτηκε την έξοδο του Nicola από την διαδρομή του αγώνα και την προσπέραση των σημείων ελέγχου, με τον Ιταλό να προσπαθεί να του εξηγήσει πως απλά ακολούθησε τις δικές τους οδηγίες! Η παρεξήγηση, ή το τεχνικό αυτό πρόβλημα των κανονισμών, δεν λύθηκε ούτε όταν επικοινώνησαν με τους κριτές που αρχικά επέτρεψαν στον Ιταλό παραπληγικό αναβάτη και τους συνοδούς του να βγουν από την διαδρομή και να συνεχίσουν. Ο αλυτάρχης δεν δέχτηκε καμία εξήγηση ακυρώνοντας την συμμετοχή του Nicola!

Με δάκρυα στα μάτια και με ένα video στα social media που μιλά αρκετά γλαφυρά για τους Γάλλους διοργανωτές, ο Nicola αποχαιρέτισε το φετινό Dakar. Ξεσηκώνοντας θύελλα αντιδράσεων η διοργάνωση πράγματι τον κάλεσε, αλλά όχι για να απολογηθεί ή για να δώσει περισσότερες εξηγήσεις, αλλά να του ζητήσει να απολογηθεί εκείνος για τους χαρακτηρισμούς που απέδωσε στο αρχικό video. Πράγματι ο Nicola επέστρεψε με δεύτερο σύντομο video, ζητώντας συγνώμη για τον τρόπο που εκφράστηκε, αλλά και το γεγονός πως απέδωσε τελικά την αντιμετώπιση που είχε σε ρατσιστικά κίνητρα απέναντι στους ανθρώπους με αναπηρία, κάνοντας λόγο για «προσμονή» της διοργάνωσης να τα παρατήσει, «ευελπιστώντας πως θα κάνει τον πρόλογο και θα εγκαταλείψει».

Ο κόσμος βέβαια είναι μαζί του, για τον τρόπο που αντιμετωπίζει την αναπηρία του, μην δεχόμενος να αφήσει εκείνο που αγαπά περισσότερο.

Η A.S.O. συγκεντρώνει μαζί με αυτό το τελευταίο γεγονός, πολλά αρνητικά σχόλια για μία σειρά αποφάσεων που έχουν ξεκινήσει φέτος πριν τον αγώνα, από τις ακυρώσεις συμμετοχής. Χθες ήταν επίσης η ημέρα που δεν άφησε έναν οδηγό φορτηγού να συνεχίσει τον αγώνα, όταν τραυμάτισε θεατή που περπατούσε εκτός της ειδικής για τους θεατές θέσης, μέσα στην διαδρομή του αγώνα. Ο οδηγός προσπάθησε να εξηγήσει πως από την θέση οδήγησης του φορτηγού ήταν αδύνατο να αντιληφθεί τι συνέβη, με την διοργάνωση να κρίνει πως έπρεπε να σταματήσει να ελέγξει ακόμη και με την υποψία καθώς ο θεατής βρέθηκε με σπασμένο πόδι μέσα στην ειδική και υπήρχε περίπτωση να χτυπηθεί και από δεύτερο όχημα.

Ωστόσο η περίπτωση του Nicola διαφέρει και αναδεικνύει ασυνεννοησία του αλυτάρχη και των κριτών, στερώντας από έναν άνθρωπο που έχει καταβάλει την μεγαλύτερη προσπάθεια όλων, την ευκαιρία να τερματίσει τον αγώνα…

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες