Eπιτυχία του Φουρθιώτη στην Ιταλία

Ένα βάθρο για κάθε κατηγορία του πρωταθλήματος

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/5/2019

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης κατακτά ένα βάθρο στο ιταλικό πρωτάθλημα. Πέρσι, σαν σήμερα μάλιστα, αναφέραμε τις επιτυχίες του μικρού (σε ηλικία πάντα) αναβάτη που είχε καταφέρει να ανεβεί στο βάθρο, παρά το γεγονός ότι δεν είχε ξαναγωνιστεί στην πίστα Pomposa της Ιταλίας. Φέτος, ο FOURQUEZ₂₈(Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης) βίωσε καρμπόν το ίδιο σενάριο, καθώς αγωνίστηκε γι’ άλλη μια φορά σε άγνωστο έδαφος κατά τη διάρκεια του ιταλικού πρωταθλήματος. Στην πίστα Adria Raceway και κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να ανεβεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου για την κατηγορία των 110cc και στο δεύτερο σε αυτή των 160cc! Το γεγονός πως ο Φουρθιώτης καταφέρνει για δεύτερη συνεχόμενη φορά να ανεβεί στο βάθρο και μάλιστα σε μια πίστα που δεν έχει ξαναοδηγήσει, υπερτονίζει το ταλέντο του, την αποφασιστικότητά του, αλλά και την δίψα του για τη νίκη! Στο δελτίο τύπου που ακολουθεί μπορείτε να βρείτε περαιτέρω λεπτομέρειες για τους αγώνες, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε αλλά και τα συγχαρητήρια που δέχτηκε απ’ τους αντιπάλους του.

Στο τέλος του άρθρου ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Έκλεψε την παράσταση και ανέβηκε στο βάθρο των νικητών ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης στο Ιταλικό πρωτάθλημα με την Blue Star Ferries στο πλευρό του!

Ο πρώτος αγώνας του CNV MOTOASI είχε ακυρωθεί λόγω κακοκαιρίας κι έτσι ουσιαστικά το πρωτάθλημα ξεκίνησε στις 25 και 26 Μαΐου, στην πολύ όμορφη πίστα Adria Raceway.

Ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης είχε μπροστά του μια μεγάλη πρόκληση, καθώς θα έπαιρνε μέρος σε δυο κατηγορίες ταυτόχρονα (110cc / 160cc με πάνω από 20 οδηγούς η κάθε μία), μέσα σε μια πίστα που όλοι σχεδόν οι αντίπαλοί του την έχουν «γυρίσει» εκατοντάδες φορές, καθώς οι περισσότεροι εξ αυτών μένουν πολύ κοντά. Επιπλέον, στην προσπάθεια των διοργανωτών να καλυφθούν οι πρώτοι δυο χαμένοι αγώνες, είχε αποφασιστεί ότι θα γίνονταν τρεις αγώνες ανά κατηγορία (2 συν ένας από τους πρώτους δυο που αναβλήθηκαν), ενώ τριπλός θα είναι και κάποιος άλλος αγώνας στη συνέχεια.

Ο Έλληνας αναβάτης – αλλά και η ομάδα του – είχαν μπροστά τους έναν Γολγοθά με συνεχή sessions και αστραπιαίες αλλαγές, μιας και έπρεπε σε λιγοστό χρόνο να κάνουν τις απαραίτητες ρυθμίσεις ώστε να είναι έτοιμοι για κάθε κατηγορία ξεχωριστά. Πέραν όλων των άλλων, ο συγκεκριμένος αγώνας είχε και μια άλλη ιδιαιτερότητα: ήταν ο πρώτος στην ιστορία που έγινε νύχτα, υπό το φως των προβολέων, όπως ακριβώς και οι αγώνες στο Qatar για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, συνειδητοποιεί κανείς την τιτάνια προσπάθεια που κατέβαλε ο Έλληνας αναβάτης, αλλά και τα ατελείωτα ψυχικά αποθέματα του ίδιου και της ομάδας του.

Κι όμως οι πρώτοι αγώνες του Σαββάτου δεν ξεκίνησαν ιδανικά για τον Σπύρο-Μάριο. Το βράδυ η πίστα είχε πολλή υγρασία και η μοτοσυκλέτα δεν ήταν σωστά στημένη γι’ αυτές τις συνθήκες. Ενήργησε όμως έξυπνα και συνειδητοποιώντας γρήγορα ότι δεν θα μπορούσε να κυνηγήσει τους μπροστά, πήρε μια 6^η (110cc) και μια 7^η (160cc) θέση, μαζεύοντας σημαντικούς βαθμούς για τη συνέχεια.

Την Κυριακή ήταν που θα έδειχνε το δυνατό του πρόσωπο. Παρά την κούραση, ρίχτηκε αποφασισμένος στη μάχη και πάλεψε σαν ίσος απέναντι σε αντιπάλους που γνώριζαν πολύ καλά την Adria Raceway. Στον πρώτο αγώνα (3^ος κατά σειρά) των 110cc, ο Σπύρος-Μάριος έκανε δυνατή εκκίνηση και γρήγορα κέρδισε μια θέση, ανεβαίνοντας στην 4^η από την 5^η που ξεκίνησε. Κυνήγησε και έπιασε τον τρίτο και μετά από μια ωραία μάχη, κατάφερε να τον νικήσει στον τελευταίο γύρο του αγώνα και να ανέβει στο τρίτο σκαλί του βάθρου!

Ακολούθησε ο αγώνας στα 160cc, με τον Έλληνα αναβάτη να κρατάει ένα σταθερό γυρολόγιο σε όλη τη διάρκειά του, κατακτώντας θέση στην πεντάδα! Στον επόμενο αγώνα των 110cc, έχοντας δυνατή ψυχολογία μετά την προηγούμενη επιτυχία του, ανέβηκε γρήγορα στην 3^η θέση. Με δυνατούς χρόνους σε κάθε γύρο, κατάφερε να φτάσει τον οδηγό που ήταν στην πρώτη θέση και να δώσει πολλές και σκληρές μάχες μαζί του. Το θέαμα ήταν εξαιρετικό και η δεύτερη θέση που τελικά πήρε ο Σπύρος-Μάριος, ήταν μια ακόμα επιβεβαίωση του ταλέντου του. Στον τελευταίο αγώνα του εξαντλητικού διημέρου για τον Έλληνα πιλότο από την Κω, θα περίμενε κανείς ότι η κούραση θα τον είχε καταβάλει. Όμως και πάλι κατάφερε να εκπλήξει ευχάριστα τους πάντες και απέναντι στους 25 οδηγούς της κατηγορίας των 160cc, να πάρει την 4^η θέση χάνοντας το βάθρο κυριολεκτικά για μερικά χιλιοστά του δευτερολέπτου.

Η συνολική παρουσία του Σπύρου-Μάριου δεν πέρασε απαρατήρητη και πολλές από τις ομάδες έδωσαν συγχαρητήρια στον οδηγό μας, τόσο για την ταχύτητά του όσο και για το αγωνιστικό του ήθος. Η ομάδα και ο Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης θέλουν να ευχαριστήσουν όλους τους χορηγούς τους για τη σταθερή στήριξή τους και καλωσορίζουν την Blue Star Ferries, το νέο μεγάλο χορηγό του Σπύρου-Μάριου, η παρουσία του οποίου ανέβασε στα ύψη τη ψυχολογία του Έλληνα αναβάτη, δίνοντάς του την απαραίτητη ώθηση ώστε να καταφέρει να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις και να επιστρέψει στην Ελλάδα με δυο ακόμα βάθρα στο ενεργητικό του.

Σπύρος-Μάριος Φουρθιώτης #28

«Μετά το τέλος αυτών των πολύ κουραστικών ημερών, νοιώθω αρκετά καταπονημένος αλλά και χαρούμενος συγχρόνως, μιας και πέτυχα το στόχο μου που ήταν να ανέβω τουλάχιστον μια φορά στο βάθρο. Ειδικά σ’ αυτή την πίστα τα πράγματα ήταν πολύ πιο δύσκολα για εμένα, μιας και οι περισσότεροι αντίπαλοί μου την έχουν οδηγήσει πάρα πολλές φορές. Για εμένα ήταν η δεύτερη φορά που αγωνίζομαι στην Adria και πιστεύω ότι κάναμε καλή δουλειά. Φυσικά δεν ξεχνάω ποτέ την πολύτιμη υποστήριξη της οικογένειάς μου και των χορηγών μας και ειδικά την Blue Star Ferries που μας γέμισε χαρά, συμβάλλοντας και αυτή στις μάχες που έδωσα εδώ για να ανεβάσω την Ελληνική σημαία 2 φορές στο βάθρο».

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Isle of Man TT: Γιατί ακυρώθηκαν τα Sidecars – Aero floors, διαμαρτυρίες που δεν ακούστηκαν και 3 σοβαρά ατυχήματα [Video]

Η εξέλιξη της αεροδυναμικής έκανε τα Sidecars τόσο γρήγορα που πέταξαν

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/6/2026

Θα μπορούσε να πει κανείς πως τα Sidecars συνιστούν την τελευταία πραγματικά πρωτότυπη κατηγορία, εκεί που δεν υπάρχουν έτοιμα μοντέλα παραγωγής για να τους φορέσουμε το αγωνιστικό κιτ του κατασκευαστή, αλλά όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή.

Η πρόσφατη ακύρωση της κατηγορίας στο Isle of Man TT του 2026 έμοιαζε με ένα σοκ, ωστόσο για όσους είχαν γνώση των τεκταινόμενων στην κλάση αυτή μόνο έκπληξη δεν ήταν όπως αποδείχθηκε. Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας οι αδελφοί Tom και Ben Birchall ήταν οι κυρίαρχοι των Sidecars στο ΤΤ. Είχαν δε θέσει στους εαυτούς τους έναν στόχο: να γίνουν αυτοί που θα έγραφαν γύρο 120 μιλίων ανά ώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Έτσι στράφηκαν στην αεροδυναμική, αναζητώντας λύσεις που θα τους έδιναν μεγαλύτερη ταχύτητα στο sidecar που κατασκεύαζαν με εξοπλισμό που είχαν αγοράσει από την ελβετική LCR.

Οι Birchall κατάφεραν εν τέλει τον μεγάλο τους στόχο στο ΤΤ του 2023, όταν και έγραψαν τον ιστορικό γύρο που αναζητούσαν με μέση ωριαία 120.645 mph (194,159 km/h). Το παιχνίδι της αεροδυναμικής μόλις είχε ανοίξει για τα καλά στην κατηγορία.

Τα επόμενα δύο χρόνια αυτό εξελίχθηκε σε ένα καυτό πεδίο, ωστόσο σύντομα ακούστηκαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από ομάδες που διέβλεπαν κινδύνους. Το πρώτο καμπανάκι ήχησε δυνατά στο περσινό ΤΤ (2025) με το ατύχημα των Peter Founds και Jevan Walmsley στο σημείο Rhencullen της Mountain Course.

Το sidecar των δύο πρωταθλητών Αγγλίας έδειξε σε όλον τον κόσμο τους κινδύνους των ακραίων αεροδυναμικών σχεδίων. Η ιδέα είναι να δημιουργήσει κανείς μεγάλη κάθετη δύναμη μπροστά που πιέζει το αμάξωμα να βεντουζώσει στην άσφαλτο, γεγονός που επιτρέπει αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες μέσα στη στροφή. Έτσι ήρθαν στο παιχνίδι τα λεγόμενα aero floors, δηλαδή πατώματα που είναι σχεδιασμένα να διαχειρίζονται τη ροή αέρα κάτω από το sidecar, επιτρέποντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη που παράγει πρόσφυση. Ο κίνδυνος ωστόσο καραδοκεί στο ενδεχόμενο να περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα, με αποτέλεσμα να απογειώσει όλο το sidecar.

Οι διαμαρτυρίες από αρκετές ομάδες συνέχισαν να ακούγονται, ωστόσο φέτος οι ιθύνοντες του ΤΤ στο Isle of Man δεν τις εισάκουσαν ως έπρεπε. Οι κανονισμοί των Sidecars για το ΤΤ του 2026 δεν είχαν καμιά αλλαγή στο αεροδυναμικό κομμάτι, θέτοντας μόνο έναν περιορισμό στην τροφοδοσία των κινητήρων που μείωσε τις μέσες ταχύτητες γύρου των αγωνιστικών κατά περίπου 5 με 7 km/h.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην πρώτη εβδομάδα δοκιμών του ΤΤ 2026, η οποία σημαδεύτηκε από δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα με sidecars. Πρώτα αυτό της Maria Costello και του συνεπιβάτη της Shaun Parker, με την Costello να αντιμετωπίζει κίνδυνο παράλυσης, ενώ στη συνέχεια ήρθε το ατύχημα των αδελφών Ryan και Callum Crowe, περσινών νικητών της κατηγορίας στο ΤΤ, που λειτούργησε ως καταλύτης για την οριστική ακύρωση των Sidecars στο φετινό Tourist Trophy. Δείτε στο βίντεο από το ατύχημα των Crowe στο σημείο Crosby Leap, όπου συνέβη ακριβώς αυτό που λέει το τοπωνύμιο: μια απότομη κατηφορική αλλαγή κλίσης στο οδόστρωμα, η οποία χάλασε την αεροδυναμική του sidecar τους και το έστειλε ιπτάμενο στα χωράφια.

Η αιτιολόγηση των διοργανωτών δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ η λέξη αεροδυναμική ή aero floors απουσίαζε επιδεικτικά από την επίσημη φρασεολογία, γενικολογώντας αντ’ αυτού περί “αξιολόγησης της ασφάλειας των sidecars”.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές μέρες από το τέλος του ΤΤ μάλιστα και οι διοργανωτές του αγώνα Southern 100 – ο οποίος γίνεται επίσης στο Isle of Man στη μικρότερη διαδρομή 6,8 χιλιομέτρων Billown Course – ανακοίνωσαν πως και εκεί θα ακυρωθεί για φέτος η κατηγορία των Sidecars. Χωρίς να προσφέρουν κάποια παραπάνω πληροφορία σε τεχνικό επίπεδο απ’ ό,τι στο ΤΤ, στην επόμενη ανακοίνωσή τους αποκάλυψαν πως στη θέση των Sidecars θα τρέξει ένας αγώνας Classic Sidecars, με τη δικαιολογία πως τα παλιά μοντέλα δεν αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο όπως τα σύγχρονα. Αυτή η ανακοίνωση θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο “τί κάνει νιάου στα κεραμίδια”.

Η ουσία είναι πως τα Sidecars βρίσκονται μπροστά σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι και το μέλλον τους δείχνει επισφαλές. Οι διοργανωτές του ΤΤ δηλώνουν πως δεν πρόκειται για οριστικό αντίο στην κατηγορία, αλλά για μια επαναξιολόγηση των προδιαγραφών ασφαλείας τους προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα όπως αυτά που τη σημάδεψαν ανεξίτηλα φέτος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, απλά αντιλαμβανόμαστε πως το πιθανότερο σενάριο είναι στο ΤΤ του 2027 να έχουν απαγορευτεί τα αεροδυναμικά σχέδια που δημιουργούν της κατάλληλες συνθήκες για να πετάξουν μόλις μια ανωμαλία του εδάφους – σαν αυτές που θα βρει κανείς εν αφθονία σε δημόσιους δρόμους – επιτρέψει στη ροή του αέρα να περάσει κάτω από το πάτωμα των sidecars με μεγάλη ταχύτητα.

Θα γίνει δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί τουλάχιστον από φέτος.