Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.

Η Δήμητρα Λαδά στη 10άδα στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών-WEC, στο Brno

Εξαιρετική επίδοση στην πρώτη της εμφάνιση στην τσέχικη πίστα που κάποτε φιλοξενούσε αγώνα MotoGP
Δήμητρα Λαδά, Brno
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/7/2024

Η Δήμητρα Λαδά γνωστή και ως Jo77 βρέθηκε για πρώτη φορά στην πίστα Brno της Τσεχίας για να συμμετάσχει στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών-Women’s European Championship (WEC) κατηγορία SSP300, με την Yamaha R3 μοτοσυκλέτα της και την ομάδα της ARP Racing.

Η Δήμητρα, καθώς ήταν μια καινούργια εμπειρία για εκείνη, έκανε το καλύτερο δυνατό καθώς στα χρονομετρημένα του Σαββάτου προσπαθούσε να εξοικειωθεί με τη μεγάλη αυτή πίστα, καταφέρνοντας σε κάθε γύρο να βελτιώνει τον προσωπικό της χρόνο, για να ξεκινήσει στον αγώνα του Σαββάτου από τη 10η θέση στη σχάρα εκκίνησης.

Με μια πολύ καλή εκκίνηση βρέθηκε να στρίβει την Κ1 μπροστά από την 9η στη σχάρα εκκίνησης και μόνιμη αναβάτη του πρωταθλήματος, την εσθονή María Saluste. Οδηγώντας με καλό ρυθμό και σταθερό γυρολόγιο, κρατήθηκε μπροστά της για τους τέσσερις πρώτους γύρους, όταν στην είσοδο μιας απότομα ανηφορικής αριστερής στροφής, δεν "κούμπωσε" στο κιβώτιο η τρίτη σχέση στο κρίσιμο κατέβασμα, αναγκάζοντάς την να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα για να μην πέσει.

Δήμητρα Λαδά

Η Saluste άδραξε την ευκαιρία και πέρασε μπροστά, όμως η Τζο δεν το έβαλε κάτω. Δίνοντας τον καλύτερό της εαυτό, μέσα σε δυο γύρους κατάφερε να "μαζέψει" τη διαφορά που είχε δημιουργηθεί ανάμεσα στις δύο αναβάτισες, να μελετήσει τις κινήσεις της Εσθονής και να την προσπεράσει μόλις βρήκε την ευκαιρία. Η εμπειρία της Saluste όμως στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα, που ως τώρα για το 2024 έχει αγωνιστεί στις πίστες Cremona και Misano, της έδωσε το προβάδισμα και κατάφερε να ξαναπεράσει τη Τζο στον τελευταίο γύρο, με την Ελληνίδα αγωνιζόμενη να τερματίζει στην 10η θέση κάνοντας προσωπικό ρεκόρ για την πίστα Brno της Τσεχίας.  Αξίζει να σημειωθεί ότι οι υπόλοιπες αγωνιζόμενες είναι αρκετά εξομοιωμένες με ανάλογες πίστες σε αντίθεση με την Τζο όπου η μεγαλύτερη πίστα που έχει αγωνιστεί- προπονηθεί είναι η πίστα των Σερρών.

Δήμητρα Λαδά

Στον βρόχινο αγώνα της Κυριακής δυστυχώς είχε μια πτώση στον γύρο προθέρμανσης η οποία την ανάγκασε να εγκαταλείψει και να μην συμμετάσχει στον αγώνα. Η ίδια δήλωσε: "Είναι εξωπραγματική η αίσθηση να οδηγείς και να αγωνίζεσαι σε πίστα MotoGP. Είναι πραγματικά ένα όνειρο που βγήκε αληθινό. Το γεγονός ότι προκρίθηκα στον αγώνα από τις πρώτες κιόλας χρονομετρημένες δοκιμές, ανάμεσα σε τόσο έμπειρες οδηγούς, η πλειονότητα των οποίων τρέχουν για δεύτερη ή και τρίτη συνεχόμενη χρονιά σε αυτό το τόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, είναι σαφώς μια πολύ μεγάλη επιτυχία. Το ότι είχα, δε και μια πολύ καλή μάχη με μια μόνιμη αγωνιζόμενη του πρωταθλήματος, αφού ήμουν η μόνη wildcard συμμετοχή, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Η πτώση της Κυριακής ευτυχώς ήταν τελείως ανώδυνη αλλά αυτά συμβαίνουν όταν μέχρι 2’ πριν ανοίξει η έξοδος των pits η πίστα ήταν στεγνή. Μπήκαμε σε πίστα που μόλις είχε αρχίσει να βρέχεται, που είναι πολύ χειρότερη κατάσταση από το να είναι εντελώς βρεγμένη, τότε τα βρόχινα λάστιχα θα δούλευαν σωστά και αυτό δε θα είχε συμβεί. Στενοχωρήθηκα γιατί έχω καλή απόδοση στη βροχή καθώς οδηγώ πολύ γραμμικά, από την εμπειρία μου στα δίχρονα 125. Όμως τα πλαστικά και τα μαρσπιέ φτιάχνονται, οπότε λέω πάλι καλά. Φεύγω από την ιστορική πίστα του Brno με 6 βαθμούς στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών και στοχεύω στον τελευταίο αγώνα του WEC στην πίστα της Imola το Σεπτέμβριο. Ελπίζω να βρω την οικονομική και υλική υποστήριξη από εταιρίες για να το καταφέρω. Ευχαριστώ την ομάδα μου ARP Racing που έκανε το όνειρό μου πραγματικότητα και το σύζυγό μου, Βαγγέλη, που έκανε τα αδύνατα, δυνατά προκειμένου να είναι έτοιμα τα φέρινγκ της μοτοσυκλέτας μου μετά την πτώση που είχα στις Σέρρες στον προηγούμενο αγώνα".

Δήμητρα Λαδά

Την προσπάθεια της Τζο στηρίζουν οι: ARP racing, Moto femmes Hellas, Bikeit, Spiliotis, Yamaha, Tzortzopoulos moto fashion, Rho foods

Ετικέτες