Όπως κάθε χρόνο στα τέλη του Μαΐου και στις αρχές του Ιουνίου, το ενδιαφέρον του περισσότερου μοτοσυκλετιστικού κόσμου συγκεντρώνεται σε ένα σημείο του παγκόσμιου χάρτη. Μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, υπάρχει το Isle Of Man όπου αυτή την εποχή του χρόνου κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι ώστε να σχηματιστεί η θρυλική διαδρομή, μήκους 60,7km, του πιο γνωστού αγώνα δρόμου του κόσμου. Το Isle Of Man ή όπως αλλιώς μπορεί να ακούσετε να το λένε: νησί των τεσσάρων εποχών, επιφυλάσσει κάθε χρόνο πολλές "εκπλήξεις" και θέαμα. Αποτελεί ίσως και τον πιο επικίνδυνο αγώνα καθώς όχι μόνο πραγματοποιείται σε δημόσιους δρόμους, που η πρόσφυση της ασφάλτου δεν είναι και η ιδανικότερη όταν οι αναβάτες κάνουν το γύρο του νησιού ταχύτητες πέρα απ’ το όριο της λογικής, αλλά και με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας για αυτούς συγκριτικά πάντα με τα παγκόσμια πρωταθλήματα των MotoGP και Motul WSBK. Ως εκ τούτου σε όλα τα χρόνια της ιστορίας του Tourist Trophy αγώνα, πάνω από 250 αναβάτες έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή την ώρα που οδηγούσαν με κινητήρια δύναμη το πάθος τους και την αγάπη τους για τη γρήγορη οδήγηση σε ένα κυνήγι για τη δόξα και την αναγνώριση τους ως του Ταχύτερου Αναβάτη στο Νησι.
Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ξεκίνησε η σεζόν των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών των κατηγοριών. Το πρόγραμμα ανέφερε πως τα δοκιμαστικά θα πραγματοποιηθούν απ’ τις 25 Μαΐου –εξαιρουμένης της Κυριακής- έως τις 31 του ίδιου μήνα, με τους αγώνες να ξεκινάνε την 1η Ιουνίου και να λήγουν έξι μέρες αργότερα. Όμως ο (Βρετανικός...) καιρός επιφύλασσε εκπλήξεις καθώς το απόγευμα του Σαββάτου η έντονη ομίχλη έκανε αδύνατη την πραγματοποίηση των δοκιμών με αποτέλεσμα να μεταφερθούν το απόγευμα της Κυριακής. Πριν όμως ξεκινήσουν οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές, είχαμε τον πρώτο και αναγκαστικό γύρο των αναβατών που θα συμμετέχουν για πρώτη φορά, είτε με μοτοσυκλέτα με sidecar είτε όχι. Έπειτα ξεκίνησαν οι ελεύθερες δοκιμές για την Supersport και Lightweight κατηγορία, ενώ οι αναβάτες που έκαναν τον αναγνωριστικό γύρο είχαν την δυνατότητα να συμμετέχουν σε αυτές ώστε να δουν τη διαδρομή ακόμη μια φορά σε αγωνιστικούς ρυθμούς.
Στη Supersport, όπως και πέρσι έτσι και φέτος, ο Dean Harrison βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με τον καλύτερο γύρο του να έχει μέση ωριαία ταχύτητα τα 202,9km/h, πάνω στην Kawasaki ZX-6R της Silicone Engineering Racing. Ο Michael Dunlop με τη Honda CBR600RR της MD Racing ήταν πίσω του με μέση ωριαία ταχύτητα λίγο πιο κάτω απ’ τα 200km/h στα 199,39km/h, ενώ ο Conor Cummins ήταν ελάχιστα πιο αργός και στον πέμπτο γύρο του στη διαδρομή του νησιού έφτασε 199,07km/h μέσης ωριαίας. Οι Jamie Coward και Gary Johnson κατάφεραν να τραβήξουν το βλέμμα της προσοχής καθώς ο ρυθμός τους ήταν αρκετά ανταγωνιστικός.
Στην Lightweight κατηγορία μάλιστα, ο Jamie Coward, έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση και κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα με μέση ωριαία ταχύτητα τα 190,7km/h. Κατά συνέπεια ο περσινός νικητής της Lightweight, Michael Dunlop βρέθηκε στη δεύτερη θέση με μικρή διαφορά, ενώ πίσω του ήταν ο Paul Jordan με μέση ωριαία ταχύτητα στα 189,13km/h.
Ο John McGuiness επέστρεψε για να λάβει μέρος στους αγώνες του IOMTT, μετά από έναν χρόνο απουσίας λόγω του κατάγματος που είχε στο πόδι του το 2017 απ’ την πτώση του στον North West 200 αγώνα. Ο 23 φορές νικητής του TT, John McGuiness θα αγωνιστεί φέτος με τη μοτοσυκλέτα της Norton και στην Lightweight κατηγορία και ολοκλήρωσε της πρώτες ελεύθερες δοκιμές με μέση ωριαία ταχύτητα στα 179,87 km/h.
Οι αναβάτες φρόντισαν να χαρίσουν σε όσους θεατές είχαν τη δυνατότητα να βρεθούν εκεί, μια πρώτη γεύση απ’ το μοναδικό θέαμα απ’ την μαγεία και την τρέλα που προσφέρει το IOMTT, ενώ οι αγώνες αναμένονται να είναι όπως πάντα γεμάτοι μάχες, πτώσεις και ταχύτητες που κόβουν την ανάσα.
Dakar 2025 1ο σκέλος: Ξεκίνημα με πρόβλημα πλοήγησης! Νίκη Sanders με KTM – Δύσκολη αρχή για Βασίλη Μπούδρο
Τους έβαλαν δύσκολα από την πρώτη ημέρα
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
4/1/2025
Δεν θα υπάρχει σκαλοπάτι κυμαινόμενης δυσκολίας όπως άλλες φορές στο φετινό Rally Dakar, ήταν η υπόσχεση των διοργανωτών από την πρώτη στιγμή που ανακοίνωσαν την αχνή εικόνα που δίνουν για την διαδρομή του Dakar και η πρώτη ημέρα φάνηκε πως θα μείνουν πιστοί στην υπόσχεσή τους.
Αυτό ένιωσε με τον χειρότερο τρόπο ο Sebastien Buhler που στο 68ο χιλιόμετρο της ειδικής ήταν ο πρώτος αναβάτης που εγκατέλειψε από πτώση. Ο ομόσταυλος του Branch στην ομάδα της Ινδικής Hero, που μαζί είχαν βάλει στόχο να κυριαρχήσουν φέτος, είχε μία άσχημη πτώση τραυματίζοντας ώμο και κλείδα. Αργότερα εγκατέλειψε και ο Noah Harith της Sherco ενώ το εξίσου φαβορί για καλή θέση, ο Mason Klein που τρέχει με Kove και είχε δηλώσει πως κατεβαίνει για το βάθρο, είχε μία αποκαρδιωτική ημέρα από πλευράς πλοήγησης, όπως την χαρακτήρισε.
Τα έως τώρα outsider λοιπόν που φέτος έχουν την ευκαιρία να βγουν στο προσκήνιο και κατά μία έννοια το έχουν ήδη καταφέρει όταν βρίσκονται εντός δεκάδας ή εντός τριάδας ακόμη, δεν ξεκίνησαν όπως θα ήθελαν. Είναι καλή συγκυρία η πιο αποτραβηγμένη υποστήριξη της KTM φέτος και το HRC που δεν έχει πιέσει σε προετοιμασία όπως τις προηγούμενες φορές, για τις μικρότερες ομάδες με δυνατούς αναβάτες να ξεχωρίσουν και ανάμεσά σε αυτούς τους αναβάτες, η πρώτη ημέρα βρήκε μόνο τον Ross Branch σε εξαιρετική φόρμα με τον Cornejo επίσης να μπαίνει εντός δεκάδας με Hero σπάζοντας έτσι την κατάταξη των πρώτων που μονοπωλούν KTM και Honda.
Ο Skyler Howes έμεινε να βοηθήσει τον Buhler όταν έπεσε με τον χρόνο του να αναπληρώνεται και να συνεχίζει με πολύ καλό ρυθμό τερματίζοντας στην 4η θέση γενικής για σήμερα, πίσω από τον Branch.
φανταστικός ο 19χρονος Canet στο ξεκίνημά του στο Dakar!
Sanders και Brabec ήταν από την πρώτη στιγμή τα μεγάλα φαβορί, μέσα σε μία μικρή ομάδα κορυφαίων αναβατών Rally που μπορούν -και θα το κάνουν- να κυνηγήσουν υψηλές θέσεις στην κατάταξη. Ωστόσο ο Sanders δήλωσε πως θέλει να φέρει την νίκη του Dakar πίσω στην KTM και θα παλέψει δυνατά για αυτή.
Σήμερα επέλεξε να ξεκινήσει αρκετά πίσω έχοντας αυτό το προνόμιο γιατί κέρδισε στον πρόλογο, αλλά το μετάνιωσε γιατί η σκόνη από τους προπορευόμενους ήταν τόση που δυσκολευόταν να περάσει. Ιδιαίτερα σε μία πρώτη ημέρα που κανείς δεν πρόκειται να αφήσει κανέναν καθώς τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.
Ωστόσο από πολύ νωρίς κατάφερε να κάνει καλό χρόνο και να διατηρήσει έναν ρυθμό που έδειχνε πως θα τον φέρει μπροστά όπως αντίστοιχα πως θα έχει μάχη με Brabec και Branch.
Στο μεταξύ ένα άλλο φαβορί επίσης έδειξε την πρώτη κιόλας ημέρα πως καλά έκανε και είχε πίστεψε ο κόσμος σε αυτόν καθώς ο 19χρονος Canet κατάφερε να παλέψει με τον Ebster για την πρώτη θέση στην Rally 2, κουβαλώντας το γαλάζιο φόντο που έχουν όλοι στο πρώτο τους Dakar και μπορεί να είχε στην αρχή την πρωτοκαθεδρία της κατηγορία του, μετά και την πρώτη του Doherty αλλά τελικά έκανε τα ίδια λάθη πλοήγησης όπως και οι περισσότεροι, καταλήγοντας ο Ebster να τον κερδίσει με διαφορά μόλις μισού λεπτού στην Rally2.
Πριν ο Sanders περάσει εμπρός από το σημείο του ανεφοδιασμού και μετά, ο Cornejo έδειξε πως η Hero μπορεί να ποντάρει επάνω του καθώς βρέθηκε να οδηγεί τον αγώνα, μία άγευστη θέση που αρχικά είχε ο Balloshi της Fantic.
Πήρε την νίκη στην Rally2 ο Tobias Ebster με μικρή διαφορά
Η πρώτη αυτή δύσκολη ημέρα από πλευράς πλοήγησης ήταν ταυτόχρονα και μία πολύ σημαντική κατάταξη γιατί προσπαθώντας η διοργάνωση να σταματήσει την στρατηγική της επιλογής θέσης με διάφορα τεχνάσματα ώστε να μην ξεκινούν πρώτοι την επόμενη, το αυριανό 48ωρο διπλό σκέλος, δίνει την ευκαιρία στους πρώτους να ξεκινήσουν τελευταίοι.
Αυτό το ενωμένο σκέλος 2 και 3 στην σειρά που είδαμε πέρσι, είχε δείξει πως ο Brabec μπορεί να τα πάει πολύ καλά και η μικρή διαφορά με τον Sanders θα δώσει αναμφίβολα έναν αγώνα σε πολύ υψηλό -και κουραστικό- ρυθμό για τους κορυφαίους αναβάτες.
Ο Βασίλης Μπούδρος, της DNA Filters Racing Team, ο μοναδικός Έλληνας στο Dakar που αγωνίζεται στην Original by MOTUL κατηγορία, την πιο «παραδοσιακή» και δύσκολη κατηγορία καθώς σε αυτήν οι αναβάτες τα κάνουν όλα μόνοι τους, είχε μία εξίσου δύσκολη ημέρα με όλους τόσο από πλοήγηση, όσο και από συνθήκες.
Το πρωί είχε πολύ κρύο, όπως αντίστοιχα έχει και το βράδυ στην έρημο. Έκανε ένα μικρό λάθος πλοήγησης στην αρχή της ειδικής των 413 χιλιομέτρων, ακολουθούμενο από ένα δεύτερο χωρίς όμως να πτοηθεί, συνεχίζοντας σε υψηλότερο ρυθμό.
Ο μεγάλος κίνδυνος των μοτοσυκλετών είναι να χάσουν χρόνο και να τους πιάσουν τα αυτοκίνητα. Η διοργάνωση αφήνει τις μοτοσυκλέτες να φύγουν εμπρός εκτός και αν έχουν διαφορετική διαδρομή από τα αυτοκίνητα, για να αποφύγουν τα λούκια των αυτοκινήτων που σκάβουν την έρημο και όπως έχουν δεκάδες φορές εκμυστηρευτεί παλαιότερα, όταν ο αναβάτης εμπρός δέχεται ειδοποίηση στο όργανα παρακολούθησης για αυτοκίνητο που θέλει να τον προσπεράσει, πολλές φορές απλά δεν έχει καμία επιλογή διαφυγής καθώς οδηγεί μέσα σε ένα λούκι στο ύψος της σέλα του.
Παρόλο αυτά ο Βασίλης κατάφερε να τερματίσει την σημερινή ημέρα χωρίς να χάσει πολύ χρόνο από την πλοήγηση και τις πολύ δύσκολες συνθήκες που επικρατούσαν. Τόσο από το κρύο το πρωί, όσο και από την σκόνη που ακολούθησε.
Πέρσι είχε μείνει -αναγκαστικά- μόνος στην έρημο χωρίς πρόσβαση στις προμήθειες που μοιράζει η διοργάνωση, παρόλο που το ελικόπτερο προσπάθησε να πετάξει σε όσους διανυκτέρευσαν έξω, κουβέρτες και τροφή. Για πολλούς αναβάτες, του Βασίλη συμπεριλαμβανομένου, ήταν ένα πολύ δύσκολο σκέλος το περσινό. Ελπίζουμε το φετινό να εξελιχθεί πολύ καλύτερα, ιδιαίτερα από την στιγμή που επικρατούν πολύ δύσκολες συνθήκες και το βράδυ η θερμοκρασία πέφτει πολύ.
