Όπως κάθε χρόνο στα τέλη του Μαΐου και στις αρχές του Ιουνίου, το ενδιαφέρον του περισσότερου μοτοσυκλετιστικού κόσμου συγκεντρώνεται σε ένα σημείο του παγκόσμιου χάρτη. Μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, υπάρχει το Isle Of Man όπου αυτή την εποχή του χρόνου κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι ώστε να σχηματιστεί η θρυλική διαδρομή, μήκους 60,7km, του πιο γνωστού αγώνα δρόμου του κόσμου. Το Isle Of Man ή όπως αλλιώς μπορεί να ακούσετε να το λένε: νησί των τεσσάρων εποχών, επιφυλάσσει κάθε χρόνο πολλές "εκπλήξεις" και θέαμα. Αποτελεί ίσως και τον πιο επικίνδυνο αγώνα καθώς όχι μόνο πραγματοποιείται σε δημόσιους δρόμους, που η πρόσφυση της ασφάλτου δεν είναι και η ιδανικότερη όταν οι αναβάτες κάνουν το γύρο του νησιού ταχύτητες πέρα απ’ το όριο της λογικής, αλλά και με ανύπαρκτα μέτρα ασφάλειας για αυτούς συγκριτικά πάντα με τα παγκόσμια πρωταθλήματα των MotoGP και Motul WSBK. Ως εκ τούτου σε όλα τα χρόνια της ιστορίας του Tourist Trophy αγώνα, πάνω από 250 αναβάτες έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή την ώρα που οδηγούσαν με κινητήρια δύναμη το πάθος τους και την αγάπη τους για τη γρήγορη οδήγηση σε ένα κυνήγι για τη δόξα και την αναγνώριση τους ως του Ταχύτερου Αναβάτη στο Νησι.
Το σαββατοκύριακο που μας πέρασε ξεκίνησε η σεζόν των πρώτων ελεύθερων δοκιμαστικών των κατηγοριών. Το πρόγραμμα ανέφερε πως τα δοκιμαστικά θα πραγματοποιηθούν απ’ τις 25 Μαΐου –εξαιρουμένης της Κυριακής- έως τις 31 του ίδιου μήνα, με τους αγώνες να ξεκινάνε την 1η Ιουνίου και να λήγουν έξι μέρες αργότερα. Όμως ο (Βρετανικός...) καιρός επιφύλασσε εκπλήξεις καθώς το απόγευμα του Σαββάτου η έντονη ομίχλη έκανε αδύνατη την πραγματοποίηση των δοκιμών με αποτέλεσμα να μεταφερθούν το απόγευμα της Κυριακής. Πριν όμως ξεκινήσουν οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές, είχαμε τον πρώτο και αναγκαστικό γύρο των αναβατών που θα συμμετέχουν για πρώτη φορά, είτε με μοτοσυκλέτα με sidecar είτε όχι. Έπειτα ξεκίνησαν οι ελεύθερες δοκιμές για την Supersport και Lightweight κατηγορία, ενώ οι αναβάτες που έκαναν τον αναγνωριστικό γύρο είχαν την δυνατότητα να συμμετέχουν σε αυτές ώστε να δουν τη διαδρομή ακόμη μια φορά σε αγωνιστικούς ρυθμούς.
Στη Supersport, όπως και πέρσι έτσι και φέτος, ο Dean Harrison βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με τον καλύτερο γύρο του να έχει μέση ωριαία ταχύτητα τα 202,9km/h, πάνω στην Kawasaki ZX-6R της Silicone Engineering Racing. Ο Michael Dunlop με τη Honda CBR600RR της MD Racing ήταν πίσω του με μέση ωριαία ταχύτητα λίγο πιο κάτω απ’ τα 200km/h στα 199,39km/h, ενώ ο Conor Cummins ήταν ελάχιστα πιο αργός και στον πέμπτο γύρο του στη διαδρομή του νησιού έφτασε 199,07km/h μέσης ωριαίας. Οι Jamie Coward και Gary Johnson κατάφεραν να τραβήξουν το βλέμμα της προσοχής καθώς ο ρυθμός τους ήταν αρκετά ανταγωνιστικός.
Στην Lightweight κατηγορία μάλιστα, ο Jamie Coward, έκανε μια εξαιρετική εμφάνιση και κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα με μέση ωριαία ταχύτητα τα 190,7km/h. Κατά συνέπεια ο περσινός νικητής της Lightweight, Michael Dunlop βρέθηκε στη δεύτερη θέση με μικρή διαφορά, ενώ πίσω του ήταν ο Paul Jordan με μέση ωριαία ταχύτητα στα 189,13km/h.
Ο John McGuiness επέστρεψε για να λάβει μέρος στους αγώνες του IOMTT, μετά από έναν χρόνο απουσίας λόγω του κατάγματος που είχε στο πόδι του το 2017 απ’ την πτώση του στον North West 200 αγώνα. Ο 23 φορές νικητής του TT, John McGuiness θα αγωνιστεί φέτος με τη μοτοσυκλέτα της Norton και στην Lightweight κατηγορία και ολοκλήρωσε της πρώτες ελεύθερες δοκιμές με μέση ωριαία ταχύτητα στα 179,87 km/h.
Οι αναβάτες φρόντισαν να χαρίσουν σε όσους θεατές είχαν τη δυνατότητα να βρεθούν εκεί, μια πρώτη γεύση απ’ το μοναδικό θέαμα απ’ την μαγεία και την τρέλα που προσφέρει το IOMTT, ενώ οι αγώνες αναμένονται να είναι όπως πάντα γεμάτοι μάχες, πτώσεις και ταχύτητες που κόβουν την ανάσα.
Hellas Rally Raid 2024: Νίκη Toni Mulec – #3 στην Μ6 και 12ο γενικής το Husqvarna Norden με τον Κίμων Καράμπελα
Καλύτερος Έλληνας αναβάτης ο Καράμπελας με επόμενο το Σεβαστόπουλο
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
3/6/2024
Με μία σύντομη ειδική 60 χιλιομέτρων ολοκληρώθηκε το Hellas Rally Raid που την τελευταία εβδομάδα έστρεψε τα βλέμματα του κοινού των Rally στην Ελλάδα. Μία διοργάνωση με πλοήγηση και διανομή Road book, που ανήκει στην κατηγορία των μεγαλύτερων παγκοσμίων διοργανώσεων αυτού του είδους και κατακλύζεται από διεθνείς συμμετοχές.
Κατά καιρούς πολλές από τις συμμετοχές αυτές είναι αξιοσημείωτα ονόματα που συναντά κανείς μέχρι και στο Rally Dakar, αξιοποιώντας το Hellas Rally ως μέρος της διαδικασίας για την προετοιμασία τους. Καλύπτουμε πολλά χρόνια την διοργάνωσή του και έχουν υπάρξει πολλές φορές με ελάχιστες ελληνικές συμμετοχές, σε αντίθεση με φέτος που υπήρχαν 11 συνολικά σε διάφορες κατηγορίες! Μπορεί να είναι ένα μικρό νούμερο μπροστά στους εκατοντάδες που πήραν μέρος, όμως έτσι και αλλιώς το κοινό των Rally στη χώρα μας από εδώ και πέρα θα αρχίσει να μεγαλώνει, όσο μεγαλώνει η οικογένεια του Enduro και δημιουργείται μαγιά από εκείνους που μεταπηδούν σε διπλανό κλαδί. Φέτος η εντεκάδα αυτή ήταν μία μεγάλη αύξηση από τους τρεις που πήραν πέρσι μέρος, ενώ σημαντικό είναι το γεγονός πως είχαμε έναν ανταγωνισμό αντιπροσωπειών καθώς Husqvarna – Suzuki και Yamaha κατέβασαν ομάδες με αναβάτες και υποστήριξη στη δύσκολη και απαιτητική κατηγορία M6 των μεγάλων δικύλινδρων. Μία κατηγορία που έχει όμως εμπορικό ενδιαφέρον καθώς η συμμετοχή είναι με On-Off μοτοσυκλέτες, κατάλληλα προετοιμασμένες. Εξού και η συμμετοχή της εργοστασιακής ομάδας της Aprilia στο φετινό Hellas Rally, όπου ο Jacopo Cerutti πήρε, χωρίς να εκπλαγεί κανείς, την πρώτη θέση στην Μ6 με το Aprilia Tuareg.
Στην τελευταία ημέρα η ειδική ήταν σχεδιασμένη ως αποχαιρετισμός, και με λίγα συνολικά χιλιόμετρα δίχως να υπάρχει ευκαιρία για μεγάλες αλλαγές στην κατάταξη. Από τους Έλληνες αναβάτες ο Κίμων Καράμπελας δεν χρειαζόταν να προσπαθήσει για να κρατήσει την 3η θέση της Μ6 κατηγορίας, πίσω από τους εργοστασιακούς αναβάτες της Aprilia, ενώ ήταν βέβαιο πως δεν θα μπορούσε να πάρει πίσω την 2η θέση περνώντας τον Montanari, όπως έφτασε να διεκδικεί το Σάββατο περνώντας τον. Έπειτα παρουσίασε βλάβη ο χιλιομετρητής και έχασε το προβάδισμά του. Για την τελευταία ειδική του Rally ο Κίμων δεν είχε λοιπόν να κερδίσει κάτι ανεβάζοντας ρυθμό, όμως όπως δήλωσε μετά, είχε φτάσει σε τόσο καλό επίπεδο με το Norden που τα χιλιόμετρα έφευγαν αβίαστα χωρίς να αισθάνεται πως πιέζει περισσότερο από αυτό που θα έπρεπε.
Με ταχύτητες στην τάξη των 120χλμ μέσα στους χωματόδρομους με την κατάλληλα προετοιμασμένη Husqvarna Norden, πήγαινε πιο γρήγορα και από τον Montanari παρόλο που η διαφορά από το πρόβλημα στην πλοήγηση του Σαββάτου δεν μπορούσε να καλυφθεί στην μικρή διάρκεια της τελευταίας ειδικής. Η άσχημη πτώση που ακολούθησε, άφησε τον Κίμωνα στο έδαφος χωρίς τις αισθήσεις του και με κατάγματα όπως φάνηκε αργότερα. Όμως δεν δέχτηκε να εγκαταλείψει στο τέλος του αγώνα και οδήγησε μέχρι το τέλος της ειδικής ενώ έπειτα με συνοδεία τον Γιάννη Σεβαστόπουλο έφτασε μέχρι τον τερματισμό όπου τον περίμενε ασθενοφόρο καθώς δεν μπορούσε να κάνει ούτε μέτρο περισσότερο.
Αντίστοιχα ο Γιάννης Σεβαστόπουλος γνωστός στους αναγνώστες του ΜΟΤΟ από τις συμμετοχές του στα MEGA TEST On-Off, που στο Hellas Rally Raid συμμετείχε με Yamaha Tenere της ΜΟΤΟΔΥΝΑΜΙΚΗ, ανέβηκε και άλλες θέσεις στη γενική κατάταξη φτάνοντας στην 32η γενικής και 6ος στην απαιτητική Μ6. Ο Σεβαστόπουλος, πρωταθλητής στο Enduro και ιδιαίτερα έμπειρος αναβάτης, είχε μία ανοδική πορεία σε όλο το Hellas Rally Raid χτίζοντας εμπειρία και σε αυτό τον θεσμό.
Μαζί του στην ίδια ομάδα ο βετεράνος Θανάσης Χούντρας στην 77η θέση της γενικής κατάταξης και 11ος στην κατηγορία Μ6 όπου συμμετείχε αντίστοιχα με Yamaha Tenere. Με σταθερά καλό ρυθμό και χωρίς λάθη, ο Θανάσης Χούντρας έδειξε την τεράστια αγωνιστική εμπειρία του ανεβαίνοντας πάνω από την μέση της Μ6 κατηγορίας, έχοντας συμμετάσχει και πέρσι με Yamaha Tenere στο Hellas Rally Raid.
Οι Ιταλοί αναβάτες με Kove 450 Rally τα πήγαν επίσης εξαιρετικά στα ελληνικά χώματα και τους παρακολουθούσαμε καθώς υπάρχει έντονο εμπορικό ενδιαφέρον για την μοτοσυκλέτα τους και την απόδοσή της. Είναι μία εξαιρετικά προσιτή λύση για αγωνιστική χρήση σε αγώνες Rally και το γεγονός πως κατάφεραν να τερματίσουν στην 9η θέση γενικής και στην 13η αντίστοιχα, αφήνει μία πολύ καλή πρώτη επίγευση για τις ικανότητες του μοντέλου!
Επόμενος Έλληνας αναβάτης στη γενική κατάταξη ο Γιώργος Τσιτος στην Μ2 κατηγορία που τερμάτισε στην 53η θέση με πολύ καλή παρουσία και σταθερά γρήγορος. Στην 71η θέση ο Χρήστος Πελούσης στην Μ4 κατηγορία ενώ πιο κάτω στην 99η ο Παναγιώτης Κακολύρης που κράτησε την 13η στην Μ6. Ο Κακολύρης, μία επίσημη συμμετοχή της αντιπροσωπείας της Suzuki με κατάλληλα προετοιμασμένο V-Strom 800 DE ήταν φαβορί για μία υψηλή θέση στην Μ6 κατηγορία και ο ρυθμός τους τις πρώτες ημέρες τον είχε τοποθετήσει ακριβώς εκεί. Ωστόσο συνεχόμενες ατυχίες με μικρά, αλλά κοστοβόρα σε χρόνο τεχνικά προβλήματα, τον άφησαν για ώρες μέσα στις ειδικές προσπαθώντας να βρει λύση και έτσι χτίστηκε μία διαφορά χρόνου που δεν γινόταν να καλυφθεί. Συνολικά πολύ γρήγορος λοιπόν, με τη διαφορά σε χρόνο να είναι γιατί ήταν στάσιμος και όχι γιατί αυτός και το V-Strom δεν πήγαιναν πολύ γρήγορα παντού. Πιο τυχερός ο Γάλλος Vincent που έτρεχε επίσης με Suzuki V-Strom και τερμάτισε πίσω από Γιάννη Σεβαστόπουλο στην Μ6.
Στην 117η θέση της γενικής ο Δημήτρης Τουφεξής στην Μ2 κατηγορία και στην 132 ο Στέφανος Θεοχάρης όπου αντίστοιχα είχαν την 19η και 15η στις πολυπληθείς κατηγορίες τους, πράγμα που δείχνει πως οδήγησαν εξαιρετικά και βρίσκονται σε πολύ ανταγωνιστικό επίπεδο!
Στην θέσεις 25 και 26 της Μ2 κατηγορίας ήταν ο Μεγαλοοικονόμου Δημήτρης και Πέτρος Πισσαρίδης, αντίστοιχα στις 145 και 165 της γενικής κατάταξης με τον Σάκη Καρατολιο να ολοκληρώνει το μεγαλύτερο μέρος του Hellas Rally Raid και να εγκαταλείπει λίγο πριν το τέλος του.
