Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison

Ένα βήμα πιο κοντά στον αγώνα

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/5/2019

Ο καιρός έκανε τελικά τη χάρη στους αγωνιζομένους του Isle Of Man TT και χθες προς το απόγευμα, δόθηκε η πολυπόθητη εντολή ώστε να αρχίσουν να κλείνουν οι δημόσιοι δρόμοι για να ξεκινήσει λίγο αργότερα το πρόγραμμα των κατατακτήριων δοκιμών που κανονικά ήταν να πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα (όπως είχαμε αναφέρει λόγω κακοκαιρίας το πρόγραμμα άλλαξε). Η λιακάδα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χθεσινής μέρας, η οποία όμως συνοδευόταν με δυνατούς ανέμους σε ολόκληρη τη διαδρομή.

Ο Dean Harrison συνέχισε να μονοπωλεί την κορυφαία θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων, όπως έκανε στις δοκιμές της Κυριακής. Ήρθε πρώτος τόσο στην Superstock όσο και στην Superbike κατηγορία με την μέση ωριαία ταχύτητά του να φτάνει τα 208,15km/h και 208,45km/h αντίστοιχα.

Στο τέλος του άρθρου μπορείτε να δείτε αναλυτικά τους πίνακες με τους 10 πρώτους αναβάτες κάθε κατηγορίας

Ο Conor Cummins που γνωρίσαμε μαζί τον περασμένο Φεβρουάριο στην MBE της Verona, ξεκίνησε με αγωνιστική διάθεση και μέχρι τον δεύτερο γύρο του στη θρυλική διαδρομή των 60,7 χιλιομέτρων, σημείωνε μία μέση ταχύτητά του που ήταν πολύ κοντά στα 210km/h. Δυστυχώς όμως για αυτόν, είδε μαύρη σημαία εξαιτίας μηχανικού προβλήματος στην μοτοσυκλέτα. Οι κριτές είδαν να βγαίνει καπνός κι όταν τελικά του δόθηκε η άδεια να συνεχίσει, ολοκλήρωσε το γύρο του με χαμηλότερη μέση ωριαία στα 167,3km/h. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε βρέθηκε στη δεύτερη θέση του πίνακα των χρονομετρήσεων με 206,14km/h της Superbike κατηγορίας.

Ο Michael Dunlop στις δύο κατηγορίες των Superstock και Superbike, ξεκίνησε τις δοκιμές του στήνοντας την μοτοσυκλέτα του κι άφησε τους γρήγορους ρυθμούς για το τέλος. Ολοκλήρωσε τις κατατακτήριες δοκιμές με την μέση ταχύτητά του για την Superstock να φτάνει τα 199,73km/h κλείνοντας την πεντάδα και τα 204,27km/h για την Superbike ερχόμενος τέταρτος, ενώ κράτησε τα χαρτιά του για τον αγώνα και την ομάδα του. Ο David Johnson στην Superstock είχε μέση ωριαία ταχύτητα 203,79km/h και ήταν πίσω απ’ τον Harrison, ενώ για την Superbike η ταχύτητά του ήταν λίγο πιο κάτω στα 203,08km/h με αποτέλεσμα να έρθει έβδομος. O ομόσταβλός του Ian Hutchinson είχε μια πτώση στο 18^ο χιλιόμετρο της πίστας χωρίς όμως να τραυματιστεί. Μετά το συμβάν, ο Hutchinson επέστρεψε στο paddock αλλά δεν ξανάτρεξε στον υπόλοιπο χρόνο που είχε απομείνει μέχρι το τέλος των δοκιμών.

Ο Paul Potchy Williams ήταν ένας απ’ τους αναβάτες που έπεσαν αλλά δεν τραυματίστηκαν, καθώς έφυγε στο Governor’s Dip (σημείο της διαδρομής). Απ’ την άλλη, ο Emmett Burke και ο Jason Corcoran ήταν απ’ τους άτυχους της ημέρας, καθώς χρειάστηκε να μεταφερθούν στο νοσοκομείο μετά τα περιστατικά στα οποία ενεπλάκησαν ο καθένας ξεχωριστά. Ο Burke έφερε τραύματα στο πόδι, ενώ τα χτυπήματα του Corcoran δείχνουν να είναι πιο σοβαρά καθώς εντοπίζονται στον αυχένα.

Στη Supersport κατηγορία ο Peter Hickman κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με μέση ωριαία ταχύτητα τα 199,4km/h. Ο ίδιος αναβάτης, στην Superstock βρέθηκε στην έβδομη θέση καθώς αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα με τη μοτοσυκλέτα του και χρειάστηκε να βγει εκτός της πίστας δύο φορές. Πίσω, στις δοκιμές της Supersport, ο McGee ήρθε δεύτερος με μέση ωριαία στα 196,40km/h, ενώ τρίτος βρέθηκε ο Lee Johnston με σχετικά μικρή διαφορά. Ο John McGuinness ολοκλήρωσε τις δοκιμές της Supersport στη τέταρτη θέση με μέση ταχύτητα τα 191,31km/h.

Στην κατηγορία των Sidecars το ντουέτο του John Holden και Lee Cain κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή καθώς ολοκλήρωσε τον γύρο του Νησιού με μέση ωριαία ταχύτητα στα 185,05km/h. Το μοναδικό ντουέτο που κατάφερε να βρεθεί κοντά στην ταχύτητα του Holden και Cain, ήταν οι Pete Founds και Jevan Walmsley που η μέση τους ταχύτητα ήταν στα 184,10km/h. Οι Tim Reeves & Mark Wilkes, Alan Founds & Jake Lowther και Lewis Blackstock & Patrick Rosney βρέθηκαν μπροστά απ’ τους περσινούς νικητές και κατόχους του ταχύτερου γύρου Ben & Tom Birchall, με τις ταχύτητές τους να είναι αντίστοιχα στα 180,71km/h, 180,06km/h και 179,92km/h. Η ταχύτητα των περσινών νικητών ήταν στα 179,52km/h. Όμως της προσοχή στη Sidecar κατηγορία έκλεψαν οι πρωτοεμφανιζόμενοι Ryan & Callum Crowe που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τον πρώτο τους γύρο με μέση ωριαία τα 176,64km/h.

Πίνακας χρονομετρήσεων Superbike

1 Dean Harrison 208,53 km/h 17:28.610 00:00.000 00:00.000

2 Conor Cummins 206,14 km/h 17:40.425 00:11.815 00:11.815

3 James Hillier 206,12 km/h 17:40.536 00:00.111 00:11.926

4 Michael Dunlop 204,27 km/h 17:50.110 00:09.574 00:21.500

5 Michael Rutter 203,54 km/h 17:53.894 00:03.784 00:25.284

6 Jamie Coward 203,40 km/h 17:54.671 00:00.777 00:26.061

7 David Johnson 203,03 km/h 17:56.339 00:01.668 00:27.729

8 Philip Crowe 202 km/h 18:02.164 00:05.825 00:33.554

9 Ian Hutchinson 201,79 km/h 18:03.247 00:09.353 00:22.822

10 Daley Mathison 201,44 km/h 18:05.119 00:01.872 00:36.509

Πίνακας χρονομετρήσεων Superstock

1 Dean Harrison 208,15 km/h 17:30.197 00:00.000 00:00.000

2 David Johnson 203,79 km/h 17:52.643 00:22.446 00:22.446

3 Sam West 200,99 km/h 18:07.547 00:14.904 00:37.350

4 Lee Johnston 200,34 km/h 18:11.075 00:03.528 00:40.878

5 Michael Dunlop 199,73 km/h 18:14.392 00:03.317 00:44.195

6 Daley Mathison 199,70 km/h 18:14.550 00:00.158 00:44.353

7 Peter Hickman 198,07 km/h 18:23.545 00:08.995 00:53.348

8 Derek Sheils 197,59 km/h 18:26.229 00:02.684 00:56.032

9 Michael Rutter 197,01 km/h 18:29.564 00:03.335 00:59.367

10 Davey Todd 196,64 km/h 18:31.627 00:02.063 01:01.430

Πίνακας χρονομετρήσεων Supersport

1 Peter Hickman 123.92 km/h 18:16.124 00:00.000 00:00.000

2 Derek McGee 122.04 km/h 18:33.010 00:16.886 00:16.886

3 Lee Johnston 121.38 km/h 18:39.048 00:06.038 00:22.924

4 John McGuinness 119.93 km/h 18:52.535 00:13.487 00:36.411

5 Paul Jordan 118.88 km/h 19:02.547 00:10.012 00:46.423

6 Dominic Herbertson 118.35 km/h 19:07.668 00:05.121 00:51.544

7 Mike Browne 118.29 km/h 19:08.218 00:00.550 00:52.094

8 Daniel Cooper 117.73 km/h 19:13.745 00:05.527 00:57.621

9 Barry Lee Evans 117.71 km/h 19:13.928 00:00.183 00:57.804

10 James Chawke 117.58 km/h 19:15.205 00:01.277 00:59.081

Πίνακας χρονομετρήσεων Sidecars

1 John Holden / Lee Cain 185,05 km/h 19:41.234 00:00.000 00:00.000

2 Peter Founds / Jevan Walmsley 184,10 km/h 19:47.316 00:06.082 00:06.082

3 Alan Founds / Jake Lowther 180,80 km/h 20:08.953 00:21.637 00:27.719

4 Tim Reeves / Mark Wilkes 180,71 km/h 20:09.605 00:00.652 00:28.371

5 Lewis Blackstock / Patrick Rosney 179,92 km/h 20:14.939 00:05.334 00:33.705

6 Ryan Crowe* / Callum Crowe* 179,52 km/h 20:17.686 00:02.747 00:36.452

7 Ben Birchall / Tom Birchall 176,64 km/h 20:37.537 00:19.851 00:56.303

8 Conrad Harrison / Andrew Winkle 175,33 km/h 20:46.662 00:09.125 01:05.428

9 Gary Bryan / Philip Hyde 174,67 km/h 20:51.380 00:04.718 01:10.146

10 Estelle Leblond / Frank Claeys 174,42 km/h 20:53.216 00:01.836 01:11.982

Ετικέτες

Isle of Man TT

https://bit.ly/MOTO_682

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Νίκη Petrucci στο Moto America με Έλληνα χορηγό! Στην κορυφή η DNA!

Τα DNA High Performance Filters εκεί που ανήκουν

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/4/2022

Έτσι όπως έρχονται τα πράγματα θα αρχίσουμε να παρακολουθούμε το Moto America με πιο επισταμένη ματιά, καθώς δεν έχουμε απλά έναν αναβάτη περισσότερο γνωστό στην εδώ πλευρά του Ατλαντικού, που το κοινό αναγνωρίζει το όνομά του πολύ περισσότερο από τους υπόλοιπους αντιπάλους, αλλά επιπρόσθετα ο Petrucci αγωνίζεται και με ελληνική χορηγία! Αν το προσπεράσατε και αναρωτιέστε τι συμβαίνει, δείτε αυτό.

Πολύ απλά στην μοτοσυκλέτα και στην στολή του Ιταλού αναβάτη, φιγουράρει το λογότυπο της DNA High Performance Filters που τα φίτλρα της είναι υπεύθυνα για την αναπνοή της Ducati Panigale V4R. Τα φίλτρα της DNA βρίσκονται πολύ καιρό τώρα εκεί που πρέπει, στους αγώνες δηλαδή, τόσο σε μοτοσυκλέτες όσο και σε αυτοκίνητα -να μην το ξεχνάμε κι αυτό. Τώρα πλέον κερδίζουν περισσότερη αναγνωρισιμότητα στην Αμερική.

Θα περίμενε κανείς πως από την στιγμή που το δυσκολότερο πράγμα στον κόσμο, είναι να κατακτήσεις την τεχνογνωσία και να εξελίξεις την παραγωγή σου στο υψηλότερο δυνατό σημείο έτσι ώστε οι αγωνιστικές ομάδες θα σε αναζητούν οι ίδιες και θα πληρώνουν για τα φίλτρα σου, το τελικό κομμάτι μίας προβολής υψηλής χορηγίας να είναι απλά «the icing on the cake», όπως λένε στο Moto America την φράση «το κεράσακι στην τούρτα». Μία εύκολη δηλαδή υπόθεση.

Στην πράξη όμως μία τέτοια χορηγία είναι άλλος ένας άθλος από μόνος του και δεν μπορεί παρά ξεκάθαρα να υποδηλώνει ευρωστία και υπεροχή. Επίσης είναι κι ένα ανάστροφο χαστούκι για την ολότελα ανώμαλη εσωτερική πραγματικότητα της χώρας: Διότι είναι εμπειρικά αποδεδειγμένο γεγονός πως για να αναγνωριστείς σε αυτή την χώρα πρέπει πρώτα να κατακτήσεις τον κόσμο ολόκληρο, πρέπει να μην μπορεί να πει ο Έλληνας «ναι αλλά» για να μπορέσει να αποδεχτεί το γεγονός πως ένας άλλος Έλληνας τα έχει καταφέρει. Τα τελευταία χρόνια η DNA είχε ξεπεράσει ακόμη κι αυτό το τελικό στάδιο, αφήνοντας βέβαια την πικρία της καθυστερημένης εσωτερικής αναγνώρισης και τώρα η πλέον πρόσφατη επιτυχία, δρα επουλωτικά. Ο αντίλογος αυτοακυρώνεται.

Ο Danilo Petrucci βρέθηκε ξανά μέσα στα MotoGP, καθώς το πρώτο αγωνιστικό διήμερο του Moto America ήταν στην COTA και σε μία πίστα την οποία γνωρίζει καλά. Στον πρώτο αγώνα το Σάββατο η ζωή του Ιταλού έγινε εύκολη όταν η Yamaha του Jake Gagne παρουσίασε πρόβλημα και αποσύρθηκε από τον αγώνα. Ο Gagne μαζί με τον Scholtz είναι οι δύο δύσκολοι αντίπαλοι που έχει να αντιμετωπίσει ο Petrucci, και οι δύο με Yamaha. Ο Petrucci δεν έχει πάει στο Moto America ως επιθανάτιο ρόγχο της καριέρας του. Είναι εκεί για να κάνει κάτι σημαντικό για την Ιταλία, να φέρει την Ducati στην πρώτη θέση και να κόψει την φόρα της Yamaha και της Suzuki, αλλά και της BMW. Η Ducati ξέρει πως μπορεί να το καταφέρει αυτό με την ξεκάθαρη υπεροχή της V4R, αλλά δεν είναι εύκολο να εισβάλεις στην έδρα του αντιπάλου και να επικρατήσεις. Και η Αμερική είναι έδρα των ιαπωνικών superbike. Ταυτόχρονα πρόκειται για ένα ακόμη βήμα, ένα από τα τελευταία, για την superbike επικράτηση στα βασικότερα πρωταθλήματα αξιοποιώντας έμπειρους αναβάτες, όπως ο Redding που επί δύο χρόνια στα WSBK προσπάθησε να τα βάλει με τον θεό του αθλήματος στο «άρμα του ήλιου του πρωταθλήματος» δηλαδή τον Jonathan Rea πάνω στην Kawasaki ZX-10RR. Ταυτόχρονα όμως ο Toprak Razgatlioglu ωρίμασε πολύ πιο γρήγορα από εκείνο που περίμενε κανείς και με την Yamaha YZF R1 δεν άφησε κανένα περιθώριο σε κάποιον άλλο. Εν ολίγοις το πλάνο της Ducati στα WSBK δεν πήγε πολύ καλά, με δεδομένο πως στόχευαν στην κορυφή και όχι απλά να είναι στο βάθρο. Βέβαια όπως θα διαβάσετε εδώ, ο Bautista ήταν πρώτος στον πρώτο αγώνα των WSBK αλλά επειδή μιλάμε για τον Bautista και για τα WSBK, αυτή δεν είναι μία αντιπροσωπευτική αρχή και πρέπει να περιμένουμε για να δούμε αν έδεσε καλύτερα η συνταγή. Σε κάθε περίπτωση το πλάνο της Ducati για επίθεση σε όλα τα superbike μέτωπα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Στην CΟΤΑ τα πράγματα έχουν σίγουρα ξεκινήσει ιδιαίτερα θετικά και ο Petrucci είναι σε πολύ υψηλό συγκριτικά επίπεδο, έτσι ώστε να επικρατήσει και την Κυριακή, στον δεύτερο αγώνα παρουσία αυτή την φορά του Gagne που η μοτοσυκλέτα του δεν χάλασε πριν την εκκίνηση.

Ο αγώνας της Κυριακής ήταν πολύ πιο απαιτητικός και δύσκολος χωρίς αυτό να αποτυπώνεται στα αποτελέσματα από την στιγμή που οι χρόνοι δείχνουν μεγαλύτερες διαφορές. Όπως και το Σάββατο στους πρώτους γύρους, έτσι και την Κυριακή ο Petrucci πάλεψε έντονα με την Yamaha του Mathew Scholtz. Το Σάββατο ο Petrucci επικράτησε εύκολα σε αυτή την μάχη οδηγώντας τον αγώνα, όμως την Κυριακή ο Scholtz ήταν πιο προετοιμασμένος αλλά και περισσότερο αποφασισμένος ενώ παράλληλα ακολουθούσε και ο Gagne. Το αποτέλεσμα ήταν Petrucci και Scholtz να παλέψουν πολύ περισσότερο σε σημείο έντονου ρίσκου. Ο Petrucci είναι πολύ πιο χοντρόπετσος σε τέτοιες καταστάσεις και τελικά επικράτησε του Scholtz, όταν ο δεύτερος πήρε την απόφαση να μην φτάσει τόσο κοντά σε μία πτώση, τόσο αρχή στο πρωτάθλημα που -όπως όλα- κερδίζεται με συλλογή πόντων και στους πρώτους αγώνες μία δεύτερη θέση είναι εξόχως ικανοποιητική.

Ο προηγούμενος πρωταθλητής, Gagne, είχε χάσει ήδη πολύτιμους βαθμούς και μία τρίτη θέση στο βάθρο είναι κάτι στο οποίο γατζώνεται κανείς σε τέτοιες συνθήκες και δεν την αφήνει να φύγει. Βρισκόταν στην δεύτερη μοτοσυκλέτα και είχε λιγότερη ώρα στην πίστα συγκριτικά με τους άλλους, οπότε εκ των πραγμάτων δεν θα ήταν ο εαυτός του. Στο μεταξύ είχε πίσω του τον ομόσπονδο Petersen, κυριολεκτικά στον τροχό του, κι έπρεπε να είναι και αμυντικός στις γραμμές του.

Ο Petrucci βελτίωσε και την εκκίνηση την Κυριακή, συγκριτικά με το Σάββατο, όμως αυτό είναι κάτι που πρέπει να βρει στην πορεία και θα τον απασχολήσει ξανά, καθώς η όλη διαδικασία δεν έχει καμία σχέση με τα MotoGP. Οι Suzuki που παραδοσιακά στο Moto America θα ήταν η αντιπολίτευση της Yamaha, αρκέστηκαν σε ποιο πίσω θέσεις και χωρίς μάχες για το βάθρο.

Ο Petrucci είχε λοιπόν ένα αλάνθαστο πρώτο Σαββατοκύριακο στο Moto America μαζεύοντας 50 βαθμούς και κάνοντας διαφορά 10 βαθμών από τον δεύτερο.

Μετά τον δεύτερο αγώνα της Κυριακής είπε: «Δεν μπορούσα να είμαι βέβαιος για το αγωνιστικό επίπεδο και το πόσο ανταγωνιστικός θα είμαι. Ήξερα όμως καλά την πίστα. Επίσης βρήκα την μοτοσυκλέτα μας να είναι πολύ καλή στα φρένα και με εξαιρετική τελική. Μπορώ να έχω πολύ φόρα μέσα στην στροφή, όπως έχω συνηθίσει, να φρενάρω πολύ στο τέλος και να σηκώνω την μοτοσυκλέτα στην έξοδο. Αξίζουν συγχαρητήρια στην ομάδα γιατί είχαμε πολύ λίγο χρόνο προσαρμογής και ευχαριστήθηκα πολύ την μάχη με τον Schlotz. Ωστόσο σε δύο βδομάδες πηγαίνουμε στην Ατλάντα κι εκεί την πίστα δεν την ξέρω καθόλου».

https://bit.ly/MOTO_682

Isle Of Man TT 2019: Στην κορυφή ο Harrison