Αποσύρονται εταιρείες από τους ελληνικούς αγώνες!

Το μπάχαλο που επικρατεί στα ελληνικά δρώμενα και οι αιτίες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

1/2/2021

Μόλις πριν από λίγες ημέρες, ο ΚΤΜ SEE εξέδωσε ένα δελτίο τύπου με μια λιτή, αλλά άκρως στοχευμένη ανακοίνωση, για το γεγονός ότι αποσύρεται φέτος από τους αγώνες. Πιο συγκεκριμένα, η ανακοίνωση αναφέρει:

KTM SEE μετά από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας και στήριξης των Ελληνικών αγώνων μοτοσικλέτας, ανακοινώνει την απόφασή της να αποσυρθεί από αυτούς, όπως και από κάθε διοργάνωση της παρούσας διοίκησης της ΑΜΟΤΟΕ.

Εάν στο μέλλον η ΑΜΟΤΟΕ δείξει σεβασμό προς τους συμμετέχοντες και σοβαρότητα προς τη διοργάνωση των αγώνων ίσως να επανέλθουμε."

Η αντιπροσωπεία πάντως θα συνεχίσει να υποστηρίζει όσους θα τρέξουν με μοτοσυκλέτες της στους αγώνες –όταν και αν αυτοί γίνουν.

Την ίδια απόφαση (για απόσυρση από τους αγώνες) πήρε και η αντιπροσωπεία της ΤΜ στην Ελλάδα (η οποία ανακοίνωσε παρόλα αυτά πως θα στηρίξουν "με οποιοδήποτε τρόπο και μέσο" διαθέτουν το Junior World Championship στην Μεγαλόπολη το καλοκαίρι) και όπως δείχνουν τα πράγματα η κατάσταση στο πεδίο των ελληνικών αγώνων οδηγείται σε χάος!

Γιατί συμβαίνει όμως αυτό; Ένας παράγοντας που επηρεάζει σημαντικά τα δεδομένα, είναι η αλλαγή του αθλητικού νόμου, ο οποίος τίναξε στον αέρα πρακτικά, όλες τις αθλητικές ομοσπονδίες, συμπεριλαμβανομένης της ΑΜΟΤΟΕ, με τις εκλογές να προγραμματίζονται προς το Μάρτιο. Το κακό όμως είναι ότι μέχρι να γίνουν οι εκλογές, δεν υπάρχει ουσιαστικά σωματείο και φυσικά δεν μπορούν να εγκριθούν οι επιχορηγήσεις για την διοργάνωση των πρωταθλημάτων.

Αυτό ουσιαστικά για τους ιδιώτες αναβάτες έχει σχετικά μικρό αντίκτυπο, όχι όμως για τις εταιρείες που λειτουργούν βάσει πλάνων και προγραμματισμών για ολόκληρη τη χρονιά. Η πιο δόκιμη ίσως λύση, θα ήταν να βγει ένα προσωρινό πρόγραμμα για τους αγώνες, που θα μπορούσε τουλάχιστον να αποτελέσει έναν μπούσουλα για τις εταιρείες, ώστε να κάνουν τον προγραμματισμό τους, να δεσμεύσουν τους προϋπολογισμούς τους, να κλείσουν τους αναβάτες τους, έστω κι αν αυτό το πρόγραμμα αλλάξει στην πορεία και μετά τις εκλογές.

Αυτή την στιγμή, είναι πολύ χειρότερο και καταστροφικό το ότι δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο, από το να ανακοινωθεί ένα έστω προσωρινό πρόγραμμα, το οποίο μπορεί να άλλαζε μετά και την τυπική ολοκλήρωση των διαδικασιών.

Εμείς ευχόμαστε να μην γίνει μεγαλύτερη η ζημιά στον ήδη "πληγωμένο" χώρο των αγώνων στην Ελλάδα.

IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Κέρδισε και στην κατηγορία SS με την Milwaukee MD Racing Ducati
IoMTT Dunlop 30th Win
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph  (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati