FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα
FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

EWC

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Yamaha YART

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

EWC

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

EWCEWC

Ετικέτες

O Michael Dunlop κέρδισε την κατηγορία Lightweight στο Classic TT

Ο Michael Dunlop πρόσθεσε άλλη μια νίκη στην καριέρα του στην ορεινή διαδρομή του Isle of Man
MD Wins Classic TT Lightweight
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

28/8/2025

Ο Ιρλανδός αναβάτης της MD Racing Honda έφτασε πρώτος στη γραμμή του τερματισμού, αφήνοντας πίσω του τον Ian Lougher και τον Adam McLean

Ο αγώνας ξεκίνησε στις 18:30, με την προηγούμενη βροχή να δίνει τη θέση της σε ξηρές και ηλιόλουστες συνθήκες, αν και σημεία της διαδρομής παρέμεναν βρεγμένα με αμφίβολη πρόσφυση. Ο Adam McLean (Laylaw Racing Yamaha) ήταν πρώτος στο Glen Helen, ο Dunlop πήρε το προβάδισμα από την αρχή, με διαφορά 1,9 δευτερολέπτων έναντι του Mike Browne και τον Lougher να ακολουθεί στην τρίτη θέση.

Στο Ballaugh, το προβάδισμα του Dunlop αυξήθηκε στα οκτώ δευτερόλεπτα, ενώ ο Browne αντιμετώπισε προβλήματα, χάνοντας σχεδόν μισό λεπτό. Στο επόμενο τμήμα προς Ramsey, η διαφορά του από τον Dunlop ήταν μόλις δύο δευτερόλεπτα, αλλά τα προηγούμενα προβλήματα τον έριξαν στην έκτη θέση.

Στο Ramsey, ο Dunlop αύξησε την απόσταση από τον Lougher στα 13,7 δευτερόλεπτα, με τον McLean στην τρίτη θέση μόλις 0,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Sayle. Ο αγώνας των 400cc συνεχίστηκε με τον Oversby να προηγείται έναντι του Craig Neve κατά 1,6 δευτερόλεπτα και τον Paul Cassidy να ακολουθεί κατά 1,1 δευτερόλεπτα, στις θέσεις 10 έως 12.

Ο McLean ήταν πρώτος στο τέλος του πρώτου γύρου με μέση ταχύτητα 182,677 km/h, αλλά ο Dunlop ήταν ταχύτερος στα 185,258 km/h, προηγούμενος κατά 16,9 δευτερόλεπτα. Ο Lougher (181,556 km/h), ο Sayle (180,946 km/h), ο Hall (180,480 km/h) και ο Rhys Hardisty (177,123 km/h) συμπλήρωσαν την πρώτη εξάδα. Ο Browne έπεσε στο Brandywell, χωρίς ευτυχώς σοβαρούς τραυματισμούς.

Ο McLean είχε έναν αγώνα με πολλές ανατροπές, ξεκινώντας πρώτος αλλά τελικά καταλήγοντας τρίτος, μόλις 0,654 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Sayle. Ο Dunlop τερμάτισε πρώτος με μέση ταχύτητα 185,388 km/h, κερδίζοντας με διαφορά 47,1 δευτερολέπτων, ενώ ο Lougher ολοκλήρωσε δεύτερος, με μόλις 2,1 δευτερόλεπτα να χωρίζουν τον Sayle από τον Hall, στην τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα.

Στην έκτη θέση τερμάτισε ο Hardisty (Laylaw Racing Yamaha), μπροστά από τον Michal Dokoupil (Cookson Travel Yamaha) και τον Michael Sweeney (CSC Racing/IMSLTD Yamaha), με τον Neve να ολοκληρώνει στην ένατη θέση συνολικά. Ο Cassidy τερμάτισε μισό λεπτό πίσω, με τον Monaghan να ακολουθεί 5,8 δευτερόλεπτα πιο πίσω στην 11η θέση.