Χάλκινος ο Γιώργος Παρασκευάς στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας

Σε μία εξαιρετική σεζόν για τον Έλληνα αναβάτη
Wallpaper. wolf.
Από τον

Παύλο Καρατζά

30/9/2026

Στην τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος BMU ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2026 ο Γιώργος Παρασκευάς, σε μία άκρως επιτυχημένη χρονιά που ήταν παράλληλα και εξαιρετικά δύσκολη.

Ο Γιώργος Παρασκευάς αποφάσισε φέτος να συμμετέχει στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα, τόσο στην ταχύτητα, όσο και στο Supermoto και μετά το πέρας και των δύο πρωταθλημάτων, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως το έκανε και απόλυτα επιτυχημένα.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, σας είχαμε ενημερώσει πως ο Έλληνας αναβάτης ολοκλήρωσε το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Supermoto στην τρίτη θέση της κατηγορίας Open, ενώ το ίδιο κατάφερε και στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στην ταχύτητα, αφού κατάφερε την τρίτη θέση στην κατηγορία F1000. Μάλιστα στην συγκεκριμένη κατηγορία οι δύο από τους τρεις πρώτους αναβάτες στη γενική κατάταξη είναι Έλληνες, αφού την δεύτερη θέση κατέλαβε ο Χαράλαμπος Ψυχογιός.

wolf cover

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Μια σεζόν τρέλας - θα έλεγε κανείς - ολοκλήρωσε ο Γιώργος Παρασκευάς #148, καθώς αγωνιζόταν σε δύο διαφορετικά Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας και σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο ταξίδευε σε διαφορετική χώρα.

Πήρε μέρος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Road Racing με την BMW S1000RR WSR4, όπου το τριήμερο 26-28/09 στέφθηκε Χάλκινος Βαλκανιονίκης με 145 βαθμούς, ενώ δυο εβδομάδες νωρίτερα είχε στεφθεί, επίσης, Χάλκινος Βαλκανιονίκης στο Πρωτάθλημα Supermoto, φυσικά με διαφορετικού τύπου μοτοσυκλέτα.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειώσουμε πως εξελίχθηκε η χρονιά για τον Team Manager και οδηγό της WOLF-RACING MOTUL WRRS BMW MOTORRAD, διότι αρχές Αυγούστου στον εναρκτήριο αγώνα Supermoto, υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο χέρι του. Είχε επαφή με άλλον αναβάτη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί, όμως με τρία ακόμη αγωνιστικά τριήμερα Road Racing μπροστά του δεν γινόταν να τα παρατήσει.

Συνεχίζοντας, λοιπόν, χωρίς ιατρική διάγνωση έλαβε μέρος στην Τουρκία, 15-16/08, και στη Σλοβακία, 5-6/09, κατακτώντας την τρίτη θέση βάθρου και στους δυο αγώνες. Τα αποτελέσματα αυτά ανέβασαν τον Παρασκευά στη δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος, όμως, οι πόνοι είχαν χειροτερέψει και αφού είχε δυο εβδομάδες …κενό… μέχρι τον μεγάλο τελικό, μπορούσε να ασχοληθεί με τους τραυματισμούς του.

Άκουσε αυτά που δεν ήθελε να ακούσει, μαθαίνοντας ότι έχει κάταγμα σκαφοειδούς οστού, ότι πλέον χρειάζεται χειρουργείο και μόσχευμα και ότι κανονικά δεν γινόταν να λάβει μέρος στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.

Η δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος όμως απειλούνταν αρκετά, καθώς ο αναβάτης που βρισκόταν στην τρίτη θέση, Χάρης Ψυχογιός #69, ήταν λίγους βαθμούς πίσω και όλα θα καθορίζονταν στη Βουλγαρία.

Ο πιλότος της Wolf Racing αν και δεν αγωνίστηκε στη Βουλγαρία, ταξίδεψε μέχρι την A1 Motor Park για να στηρίξει και τους υπόλοιπους Έλληνες αναβάτες που έγραψαν επιτυχίες στη νέα αυτή πίστα αφού το BMU είχε παράλληλη διεξαγωγή με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Alpe Adria, στο οποίο η ελληνική σημαία κυριάρχησε στις περισσότερες κατηγορίες. 

Ο “Λύκος” δοκίμασε, ωστόσο, στις δοκιμές να οδηγήσει και στα χρονομετρημένα ώστε να έχει ολοκληρώσει χρόνο, σε περίπτωση που αγωνιζόταν, αλλά ο πόνος στο χέρι του ήταν υπερβολικός. Όπως και ο συνδυασμός βροχής, αρκετού κρύου και του αυξημένου αριθμού αναβατών στην πίστα, λόγω του ότι η κατηγορία F1000 του Βαλκανικού αγωνιζόταν μαζί με το CUP1000 του Ευρωπαϊκού, έκανε την προσπάθεια αρκετά πιο επικίνδυνη.

Έτσι, με μια διαφορετική εικόνα του πιλότου μας, αφού δεν αγωνίστηκε, ολοκληρώθηκε με ασφάλεια η σεζόν και με τον Γιώργο Παρασκευά να κατακτά την τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Road Racing για την κατηγορία F1000 – μια από τις πιο δύσκολες κατηγορίες λόγω των πολλών συμμετοχών και ελευθερίας βελτιώσεων μοτοσυκλετών.

Με την ίδια πώρωση και στρατηγική που τον χαρακτηρίζει, ο πιλότος της Wolf Racing κρατά από το 2026 κάτι πολύ περισσότερο από το χάλκινο μετάλλιο. Κρατά τις εμπειρίες που αποκόμισε και έναν ακόμη λόγο να επιστρέψει πιο δυνατός, επειδή αυτή η τρίτη θέση δεν ήρθε εύκολα.

Ραντεβού λοιπόν το 2027, ξανά πλάι με την BMW MOTORRAD HELLAS, ο “Λύκος” με περισσότερη πείνα στοχεύει ακόμη πιο ψηλά.

wolf racing

Γιώργος Παρασκευάς | BMW S1000RR WSR4

«Φτάσαμε στον τελευταίο αγώνα χωρίς να με έχει φρενάρει ότι μου είχαν πει οι γιατροί, πως ο τραυματισμός στο χέρι μου έχει φτάσει σε πολύ κακό σημείο και πως χρειάζομαι μόσχευμα. Ήθελα να κάνω το καλύτερο δυνατό! Είχα κατοχυρωμένο βέβαια το βάθρο αλλά μπορούσα να παλέψω και για τη δεύτερη θέση οπότε η βασική ιδέα ήταν να οδηγήσω την Παρασκευή στις δοκιμές και στα χρονομετρημένα. Δεν θέλαμε στον τελευταίο αγώνα να ρισκάρουμε τόσο πολύ την υγεία μας, γιατί η υγεία είναι πάνω από όλα.

Δυστυχώς, από τον πρώτο γύρο κατάλαβα ότι δεν γινόταν διότι το χέρι μου ήταν δεμένο τόσες μέρες και δεν έπαιρνα κάποια αγωγή για να απαλύνει τον πόνο, ο οποίος ήταν πάρα πολύ μεγάλος. Δεν ήταν ο πόνος που είχα στην αρχή γιατί δυο μήνες τώρα παρέμενε “ζεστό” από τους αγώνες και ακολουθούσα μια συγκεκριμένη αγωγή, οπότε κάπως τον έλεγχα – όχι ότι ήταν λίγος, σε καμία περίπτωση!

Μπήκα και στις επόμενες δοκιμές μήπως έχει μαλακώσει ο πόνος και στα χρονομετρημένα ώστε να έχω ολοκληρώσει χρόνο αν χρειαζόταν να αγωνιστώ. Έκανα τρεις γύρους και αποφασίσαμε ότι δεν θα τρέξω, ήταν τεράστιο το ρίσκο με τη βροχή και με τη βρεγμένη πίστα, αν έπεφτα, οι υπάρχουσες βλάβης στο χέρι και στον αυχένα θα ήταν πολύ χειρότερες…

Η μοτοσυκλέτα BMW S1000RR WSR4 είναι υποδειγματική και αγαπημένη μου με το παρατσούκλι “The Panzer”! Αν έπρεπε να πω μόνο ένα καλό για τη μοτοσυκλέτα αυτή, θα μίλαγα για την αξιοπιστία της. Δυο χρόνια μας έχει βγάλει ασπροπρόσωπους, με τρελή ιπποδύναμη και απίστευτο στρίψιμο. Ενώ, επίσης, είναι η μοναδική μοτοσυκλέτα στις πρώτες θέσεις, σε όλο το Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που τρέχει με K-Tech αναρτήσεις και όχι Öhlins .

Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι, πήραμε τρίτες θέσεις σε δυο Πρωταθλήματα, στο Road Racing και στο Supermoto, και συνεχίζουμε με την ίδια δύναμη!»

Την προσπάθεια του Γιώργου Παρασκευά στηρίζουν από το 2023:

BMW MOTORRAD HELLAS

DNA HIGH PERFORMANCE AIR FILTERS

TECNO MOTO PERFORMANCE

INTRAMOTO PIRELLI

BMW MOTORRAD SFAKIANAKIS

PAPASTAVROU SHOPS

QNT SPORTS

DXL GRAPHICS

BIKELALERT HELLAS

MOTUL GREECE

HELMET HOME

RIDER GRAPHICS

K-TECH SUSPENSION UK

MOTUL GREECE

Isle of Man TT: Γιατί ακυρώθηκαν τα Sidecars – Aero floors, διαμαρτυρίες που δεν ακούστηκαν και 3 σοβαρά ατυχήματα [Video]

Η εξέλιξη της αεροδυναμικής έκανε τα Sidecars τόσο γρήγορα που πέταξαν
sidecar
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

11/6/2026

Θα μπορούσε να πει κανείς πως τα Sidecars συνιστούν την τελευταία πραγματικά πρωτότυπη κατηγορία, εκεί που δεν υπάρχουν έτοιμα μοντέλα παραγωγής για να τους φορέσουμε το αγωνιστικό κιτ του κατασκευαστή, αλλά όλα πρέπει να φτιαχτούν από την αρχή.

Η πρόσφατη ακύρωση της κατηγορίας στο Isle of Man TT του 2026 έμοιαζε με ένα σοκ, ωστόσο για όσους είχαν γνώση των τεκταινόμενων στην κλάση αυτή μόνο έκπληξη δεν ήταν όπως αποδείχθηκε. Ας πάρουμε την ιστορία από την αρχή.

Στο ξεκίνημα αυτής της δεκαετίας οι αδελφοί Tom και Ben Birchall ήταν οι κυρίαρχοι των Sidecars στο ΤΤ. Είχαν δε θέσει στους εαυτούς τους έναν στόχο: να γίνουν αυτοί που θα έγραφαν γύρο 120 μιλίων ανά ώρα για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού. Έτσι στράφηκαν στην αεροδυναμική, αναζητώντας λύσεις που θα τους έδιναν μεγαλύτερη ταχύτητα στο sidecar που κατασκεύαζαν με εξοπλισμό που είχαν αγοράσει από την ελβετική LCR.

Οι Birchall κατάφεραν εν τέλει τον μεγάλο τους στόχο στο ΤΤ του 2023, όταν και έγραψαν τον ιστορικό γύρο που αναζητούσαν με μέση ωριαία 120.645 mph (194,159 km/h). Το παιχνίδι της αεροδυναμικής μόλις είχε ανοίξει για τα καλά στην κατηγορία.

sidecar

Τα επόμενα δύο χρόνια αυτό εξελίχθηκε σε ένα καυτό πεδίο, ωστόσο σύντομα ακούστηκαν οι πρώτες διαμαρτυρίες από ομάδες που διέβλεπαν κινδύνους. Το πρώτο καμπανάκι ήχησε δυνατά στο περσινό ΤΤ (2025) με το ατύχημα των Peter Founds και Jevan Walmsley στο σημείο Rhencullen της Mountain Course.

Το sidecar των δύο πρωταθλητών Αγγλίας έδειξε σε όλον τον κόσμο τους κινδύνους των ακραίων αεροδυναμικών σχεδίων. Η ιδέα είναι να δημιουργήσει κανείς μεγάλη κάθετη δύναμη μπροστά που πιέζει το αμάξωμα να βεντουζώσει στην άσφαλτο, γεγονός που επιτρέπει αρκετά μεγαλύτερες ταχύτητες μέσα στη στροφή. Έτσι ήρθαν στο παιχνίδι τα λεγόμενα aero floors, δηλαδή πατώματα που είναι σχεδιασμένα να διαχειρίζονται τη ροή αέρα κάτω από το sidecar, επιτρέποντας μεγαλύτερη κάθετη δύναμη που παράγει πρόσφυση. Ο κίνδυνος ωστόσο καραδοκεί στο ενδεχόμενο να περάσει αέρας κάτω από το πάτωμα, με αποτέλεσμα να απογειώσει όλο το sidecar.

Οι διαμαρτυρίες από αρκετές ομάδες συνέχισαν να ακούγονται, ωστόσο φέτος οι ιθύνοντες του ΤΤ στο Isle of Man δεν τις εισάκουσαν ως έπρεπε. Οι κανονισμοί των Sidecars για το ΤΤ του 2026 δεν είχαν καμιά αλλαγή στο αεροδυναμικό κομμάτι, θέτοντας μόνο έναν περιορισμό στην τροφοδοσία των κινητήρων που μείωσε τις μέσες ταχύτητες γύρου των αγωνιστικών κατά περίπου 5 με 7 km/h.

Κάπως έτσι φτάσαμε στην πρώτη εβδομάδα δοκιμών του ΤΤ 2026, η οποία σημαδεύτηκε από δύο πολύ σοβαρά ατυχήματα με sidecars. Πρώτα αυτό της Maria Costello και του συνεπιβάτη της Shaun Parker, με την Costello να αντιμετωπίζει κίνδυνο παράλυσης, ενώ στη συνέχεια ήρθε το ατύχημα των αδελφών Ryan και Callum Crowe, περσινών νικητών της κατηγορίας στο ΤΤ, που λειτούργησε ως καταλύτης για την οριστική ακύρωση των Sidecars στο φετινό Tourist Trophy. Δείτε στο βίντεο από το ατύχημα των Crowe στο σημείο Crosby Leap, όπου συνέβη ακριβώς αυτό που λέει το τοπωνύμιο: μια απότομη κατηφορική αλλαγή κλίσης στο οδόστρωμα, η οποία χάλασε την αεροδυναμική του sidecar τους και το έστειλε ιπτάμενο στα χωράφια.

Η αιτιολόγηση των διοργανωτών δεν έκανε την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένες αιτίες, ενώ η λέξη αεροδυναμική ή aero floors απουσίαζε επιδεικτικά από την επίσημη φρασεολογία, γενικολογώντας αντ’ αυτού περί “αξιολόγησης της ασφάλειας των sidecars”.

Δεν πρόλαβαν να περάσουν μερικές μέρες από το τέλος του ΤΤ μάλιστα και οι διοργανωτές του αγώνα Southern 100 – ο οποίος γίνεται επίσης στο Isle of Man στη μικρότερη διαδρομή 6,8 χιλιομέτρων Billown Course – ανακοίνωσαν πως και εκεί θα ακυρωθεί για φέτος η κατηγορία των Sidecars. Χωρίς να προσφέρουν κάποια παραπάνω πληροφορία σε τεχνικό επίπεδο απ’ ό,τι στο ΤΤ, στην επόμενη ανακοίνωσή τους αποκάλυψαν πως στη θέση των Sidecars θα τρέξει ένας αγώνας Classic Sidecars, με τη δικαιολογία πως τα παλιά μοντέλα δεν αντιμετωπίζουν τον ίδιο κίνδυνο όπως τα σύγχρονα. Αυτή η ανακοίνωση θα μπορούσε κάλλιστα να έχει τίτλο “τί κάνει νιάου στα κεραμίδια”.

sidecar

Η ουσία είναι πως τα Sidecars βρίσκονται μπροστά σε ένα επικίνδυνο σταυροδρόμι και το μέλλον τους δείχνει επισφαλές. Οι διοργανωτές του ΤΤ δηλώνουν πως δεν πρόκειται για οριστικό αντίο στην κατηγορία, αλλά για μια επαναξιολόγηση των προδιαγραφών ασφαλείας τους προκειμένου να αποφευχθούν ατυχήματα όπως αυτά που τη σημάδεψαν ανεξίτηλα φέτος. Δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνήσουμε, απλά αντιλαμβανόμαστε πως το πιθανότερο σενάριο είναι στο ΤΤ του 2027 να έχουν απαγορευτεί τα αεροδυναμικά σχέδια που δημιουργούν της κατάλληλες συνθήκες για να πετάξουν μόλις μια ανωμαλία του εδάφους – σαν αυτές που θα βρει κανείς εν αφθονία σε δημόσιους δρόμους – επιτρέψει στη ροή του αέρα να περάσει κάτω από το πάτωμα των sidecars με μεγάλη ταχύτητα.

Θα γίνει δηλαδή αυτό που θα έπρεπε να έχει εφαρμοστεί τουλάχιστον από φέτος.

 

Ετικέτες