Η Energica Eva Ribelle εναντίον των βενζινοκίνητων στο Πρωτάθλημα Super Hooligan

Για πρώτη φορά ηλεκτρική μοτοσυκλέτα θα τρέξει η ολόκληρη τη σεζόν στο MotoAmerica
Super Hooligan 2023
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

22/2/2023

Το Πρωτάθλημα Super Hooligan 2023, κατηγορία του Εθνικού Πρωταθλήματος Ταχύτητας MotoAmerica των Η.Π.Α., θα φιλοξενήσει για πρώτη φορά και στους 4 γύρους του την ηλεκτρική Energica Eva Ribelle, που θα βρεθεί απέναντι σε μεγάλες βενζινοκίνητες γυμνές μοτοσυκλέτες.

Η Energica συνεχίζει να γράφει ιστορία στις αγωνιστικές ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες, καθώς μετά από το ενιαίο MotoE του MotoGP που είχε αναλάβει η ιταλική εταιρεία πριν την αντικατάσταση της από την Ducati to 23, θα γίνει η πρώτη εταιρεία που συμμετέχει με ηλεκτρική εταιρεία σε Εθνικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας απέναντι σε βενζινοκίνητες μοτοσυκλέτες.

Η streetfighter μοτοσυκλέτα της Energica είχε αγωνιστεί το 2022 με τον Stefano Mesa της Tytlers Cycle Racing, με τον αριθμό #137 στον τελευταίο γύρο του Super Hooligan, απέναντι σε Indian FTR 1200, BMW R NineT, KTM 890 Duke R, Ducati Hypermoard 950 SP, κ.α. Εκεί, ο Mesa βρέθηκε στην 4η θέση της σχάρας εκκίνησης, για να τεθεί επικεφαλής του αγώνα και να μείνει εκεί για τους πρώτους δυο γύρους! Η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο θεαματική, καθώς ο Mesa άρχισε να χάνει σταδιακά θέσεις, για να τερματίσει στην 13η θέση. Τουλάχιστον… δεν έμεινε από ρεύμα, τερματίζοντας, και παίρνοντας και τους πρώτους βαθμούς της Energica στο Super Hooligan. Μάλιστα με αυτή τη συμμετοχή του ο Mesa, βρέθηκε στην 21η θέση της τελικής κατάταξης του Πρωταθλήματος, από 38 συνολικά συμμετοχές. Στον ίδιο αγώνα αγωνίστηκε και ένας ακόμη αναβάτης ηλεκτρικής μοτοσυκλέτας, ο Ηλεκτρολόγος Μηχανικός / αγωνιζόμενος που είναι υπεύθυνος για την εξέλιξη των μοτοσυκλετών της Zero, Kenyon Kluge, με SR/F, τερματίζοντας 21ος.

Super Hooligan

Να πούμε εδώ πως το αμερικάνικο Super Hooligan, με μεγάλο χορηγό την Roland Sands Design είναι ένας θεσμός κομμένος και ραμμένος στα μέτρα των Indian και Harley-Davidson, ενώ για την ώρα δεν συμμετέχουν κορυφαίες ευρωπαϊκές και ιαπωνικές μοτοσυκλέτες όπως KTM 1290 Super Duke R, BMW S 1000 R, Ducati Streetfighter V4, Suzuki GSX-S1000, MV Agusta Brutale, κ.α. Αντίθετα βλέπεις παλαιότερα Hypermotard, R NineT (!), κ.α.

Indian και Harley έχουν τους καλύτερους αναβάτες, τις καλύτερα προετοιμασμένες μοτοσυκλέτες, και συνήθως καπαρώνουν και τις κορυφαίες θέσεις στην κατάταξη, με την Indian να σαρώνει τον θεσμό το 2022, καταλαμβάνοντας τις 4 πρώτες θέσεις της τελικής κατάταξης, με τους Tyler O’ Hara, Cory West, Jeremy McWilliams & Andy Dibrino.

Super Hooligan

Τώρα, αντίπαλος τους για το 2023 και για τους 8 αγώνες των 4 γύρων του Super Hooligan, με την ηλεκτρική Energica Eva Ribelle θα βρεθεί ξανά ο Stefano Mesa. Η σεζόν ξεκινά στις 9-11 Μαρτίου στη Daytona, και μένει να δούμε αν Energica και Mesa παρουσιαστούν με βελτιωμένη απόδοση, ώστε να είναι ανταγωνιστικοί στις Indian, καθώς το 2022 στη Laguna Seca ο ταχύτερος γύρος του O’ Hara ήταν 1:29.966, ενώ του Mesa ήταν μόλις 1:35.864. Και με 6 δευτερόλεπτα διαφορά στον γύρο, μάλλον δεν θα πρέπει να περιμένεις διάκριση...

Δείτε παρακάτω το βίντεο από τον τελευταίο γύρο του Super Hooligan το 2022, όπου συμμετείχαν γα πρώτη φορά οι ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες των Zero & Energica.

Ετικέτες

Takahiro “Tiger” Sohwa - Σκοτώθηκε πέφτοντας από ψηλό κτήριο

Αγωνιζόμενος με βάθρα στο AMA Superbike τη δεκαετία του 1990 - Τα στοιχεία δείχνουν αυτοκτονία
Takahiro Sohwa
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/10/2024

Ο 59χρονος Takahiro Sohwa είχε το παρατσούκλι "Tiger" και ήταν πρώην αναβάτης αγώνων ταχύτητας, αφήνοντας το στίγμα του στο πρωτάθλημα AMA Superbike κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ενώ πριν τον θάνατό του ήταν Team Manager σε ομάδα του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος Superbike.

Ο Sohwa έγινε γνωστός αρχικά από τους αγώνες μοτοσυκλέτας του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της χώρας μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Το 1991 πήρε την τρίτη θέση στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Superbike, κάτι που του άνοιξε τον δρόμο για να αγωνιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πρωτάθλημα AMA Superbike ο Takahiro Sohwa συμμετείχε για τρεις σεζόν, όπου στις πρώτες δύο ήταν αναβάτης της Muzzy Kawasaki. Το 1993 τερμάτισε 5ος, με Πρωταθλητή τον Doug Polen, ενώ το 1994 τερμάτισε 3ος γενικής, με Πρωταθλητή τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Το 1995, όπου το Πρωτάθλημα πήγε στον Miguel DuHamel, ο “Tiger” μεταπήδησε στην ομάδα Ducati Fast by Ferraci, τερματίζοντας πολύ πίσω, μόλις στην 22η θέση, κάτι που σήμανε και το τέλος της καριέρας του στο AMA Superbike. Ο Ιάπωνας είχε καταφέρει να ανέβει στο βάθρο αρκετές φορές, με καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Pomona το 1994, πίσω από τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Στη συνέχεια ο Sohwa επέστρεψε στην Ιαπωνία όπου συνέχισε να ασχολείται με τους αγώνες, αρχικά ως αγωνιζόμενος και κατόπιν από τη θέση του Team Manager αγωνιστικών ομάδων.

Takahiro Sohwa

Ο Τίγρης ήταν ευχάριστος χαρακτήρας, αλλά μιλούσε πολύ λίγα αγγλικά, οπότε οι περισσότεροι δημοσιογράφοι συχνά δεν έκαναν τον κόπο να του πάρουν συνέντευξη, με αποτέλεσμα να μην πάρει ποτέ την αναγνώριση και τη δημοσιότητα που του άξιζε. Μια χιουμοριστική ιστορία για τον Tiger έχει να κάνει με μια ερώτηση δημοσιογράφου στην Daytona. Ο Sohwa είχε μόλις υποστεί ένα ατύχημα και ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την απόδοσή του στον αγώνα. Κι εκείνος απάντησε: “πέφτω συχνά και παρόλα αυτά συνεχίζω να είμαι γρήγορος.” End of story.

Takahiro Sohwa

Οι πληροφορίες για τον θάνατό του δείχνουν ότι αυτοκτόνησε πηδώντας από ένα κτήριο στην Kamakura της Ιαπωνίας στις 6 Οκτωβρίου, γύρω στις 10:00 μ.μ.

Εκεί, ένας παρευρισκόμενος είδε τον Sohwa να πέφτει στο έδαφος από ψηλά, και ειδοποίησε την αστυνομία. Παρά τις προσπάθειες όσων έσπευσαν να βοηθήσουν, ο Sohwa πέθανε 40 λεπτά αργότερα. Οι αστυνομικοί αναφέρουν πως πριν πηδήξει στο κενό ο Sohwa είχε αφήσει στην οροφή του κτηρίου το κινητό, το πορτοφόλι και το μπουφάν του.

Σε δηλώσεις τους, φίλοι και συγγενείς του Sohwa εξέφρασαν αντιρρήσεις για τον χαρακτηρισμό του θανάτου του Ιάπωνα ως αυτοκτονία, καθώς ήταν επιτυχημένος στη δουλειά του και δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι.

Όμως όπως έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν, η κατάθλιψη πολλές φορές δεν ανιχνεύεται από τον περίγυρο του ατόμου, με την αντρική ψυχική υγεία να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, στο περιθώριο μέχρι και σήμερα.

Ετικέτες