IoMTT: Στις 30 νίκες έφτασε ο ρέκορντμαν Michael Dunlop

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

3/6/2025

Ο Michael Dunlop επέκτεινε το ρεκόρ που του "κληροδοτήθηκε" από τον θείο του, ως ο πιο επιτυχημένος αναβάτης όλων των εποχών στους αγώνες Isle of Man TT, με νίκη στον πρώτο αγώνα Monster Energy Supersport TT, οδηγώντας τη Milwaukee MD Racing Ducati Panigale V2. Ξεπέρασε τον Dean Harrison (Honda Racing) στον τελευταίο γύρο για να κατακτήσει τη νίκη.

Ήταν η έβδομη νίκη του Dunlop με διαφορετικό κατασκευαστή και η πρώτη νίκη της Ducati στο TT από το 1995, όταν ο Νεοζηλανδός Robert Holden κέρδισε τον αγώνα Singles. Η νίκη αυτή αποτέλεσε επίσης την 14η νίκη του Dunlop σε αγώνα Supersport TT. Ο Harrison περιορίστηκε στη δεύτερη θέση, ενώ ο James Hillier (Bournemouth Kawasaki) κατέκτησε την τρίτη θέση.

Ο αγώνας, που μειώθηκε από τρεις σε δύο γύρους, ξεκίνησε στις 3:15 μ.μ. Στο Glen Helen για πρώτη φορά, ο Harrison προηγείτο, διατηρώντας ένα υγιές προβάδισμα 3,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop, με τον Hillier στην τρίτη θέση, 1 δευτερόλεπτο πιο πίσω. Ο Davey Todd (myCOOLMAN by Padgetts Honda) ήταν τέταρτος, μόλις 0,5 δευτερόλεπτα πίσω από τον Hillier, ενώ ο Michael Evans (Smith Racing Triumph) είχε μια δυνατή πέμπτη θέση. Ο Paul Jordan (Jackson Racing Honda powered by Prosper2) έκλεινε την εξάδα.

Μέχρι το Ballaugh, ο Harrison είχε αυξήσει το προβάδισμά του σε 4,6 δευτερόλεπτα. Ο Hillier έχασε ακόμα ένα δευτερόλεπτο από τον Dunlop αλλά διατηρούσε την τρίτη θέση, μόλις 0,033 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd. Ο Evans ήταν 1,6 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Jordan.

Ο Harrison πρόσθεσε ακόμα μισό δευτερόλεπτο στο Ramsey Hairpin, και η μάχη για την τρίτη θέση συνέχιζε με διαφορά 0,416 δευτερολέπτων υπέρ του Hillier από τον Todd. Ωστόσο, ο Jordan εγκατέλειψε στο Glentramman, προωθώντας τον Mike Browne (Boyce Precision by Russell Racing Yamaha) στην έκτη θέση, ενώ ο Evans κρατούσε ακόμα την πέμπτη.

Ένας πρώτος γύρος με μέση ταχύτητα 127.888 mph (205,815 χλμ./ώρα) έδωσε στον Harrison προβάδισμα 7,4 δευτερολέπτων από τον Dunlop (126.993 mph) κατά την είσοδο στα υποχρεωτικά pit stop. Ο Hillier (125.773 mph) είχε προβάδισμα 1,1 δευτερολέπτου από τον Todd (125.634 mph). Οι Evans (124.610 mph) και Browne (124.571 mph) έκλειναν την εξάδα, με μόλις 0,3 δευτερόλεπτα διαφορά, μπροστά από τους Josh Brookes (Jackson Racing Honda), Rob Hodson (SMT Racing Yamaha), James Hind (North Lincs Components Suzuki), και Ian Hutchinson (moolab/UGP/MLav Racing Yamaha).

Στο Glen Helen του δεύτερου γύρου, ο Harrison συνέχιζε να προηγείται, αλλά το προβάδισμά του μειώθηκε ελαφρώς στα 6,4 δευτερόλεπτα. Ο Hillier ήταν πλέον 13,2 δευτερόλεπτα πίσω στην τρίτη θέση, με πιο άνετο προβάδισμα 5,1 δευτερολέπτων από τον Todd. Ο Dunlop πίεζε δυναμικά, καταγράφοντας τον ταχύτερο χρόνο σε τομέα Supersport από το Glen Helen έως το Ballaugh.

Ο Dunlop επανέλαβε το κατόρθωμα από το Ballaugh έως το Ramsey και η διαφορά μειώθηκε στα 4 δευτερόλεπτα στο hairpin. Ο Hillier συνέχισε να απομακρύνεται από τον Todd, ο οποίος είχε πλέον κοντά του τον Brookes. Ο Αυστραλός ανέβασε ρυθμό, ξεπερνώντας τους Evans και Browne για να ανέβει πέμπτος. Ωστόσο, και οι δύο Evans και Browne εγκατέλειψαν - ο Evans στο Stella Maris, ενώ ο Browne έπεσε στη Sulby Bridge, χωρίς να τραυματιστεί.

Η μάχη για την πρωτοπορία είχε ανάψει, με τον Dunlop να μειώνει το προβάδισμα του Harrison στα 2,9 δευτερόλεπτα στην εκκίνηση του τρίτου και τελευταίου γύρου. Ο Hillier εδραίωνε την τρίτη θέση, 11,4 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Todd, ο οποίος είχε ακόμα κοντά του τον Brookes. Οι εγκαταλείψεις των Evans και Browne ανέβασαν τον Hodson στην έκτη θέση.

Στο Glen Helen για τελευταία φορά, το προβάδισμα του Harrison είχε μειωθεί σε μόλις 0,8 δευτερόλεπτα, και στο Ballaugh Bridge, ο Dunlop πέρασε πρώτος - με διαφορά μόλις 0,104 δευτερολέπτων. Ο Βορειοϊρλανδός ήταν σε ρυθμό ρεκόρ γύρου καθώς κυνηγούσε άλλη μία νίκη στο TT.

Με ακόμα έναν τομέα σε χρόνο ρεκόρ, ο Dunlop αύξησε το προβάδισμά του στα 3,4 δευτερόλεπτα στο Ramsey, σχεδόν διπλασιάζοντάς το στο Bungalow. Με τελικό γύρο ταχύτητας 130.313mph, πανηγύρισε την 30ή νίκη του στο TT, τερματίζοντας 10,2 δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison.

Ο Hillier εξασφάλισε μια εξαιρετική τρίτη θέση – την 15η του στο βάθρο του TT και πρώτη από το 2019. Οι Todd και Brookes, που κινήθηκαν μαζί στο δεύτερο μισό του αγώνα, πήραν την τέταρτη και πέμπτη θέση αντίστοιχα. Ο Hodson εξασφάλισε την έκτη, με τη δεκάδα να ολοκληρώνεται από τους Hind, Dominic Herbertson (HRRC/Gilbert Brown & Son Ltd Ducati), Hutchinson, και Conor Cummins (Burrows Engineering/RK Racing Ducati).

Με την 2η θέση στον αγώνα RST x D3O Superbike και την νίκη στο Monster Energy Supersport TT, ο Michael Dunlop Dunlop πλησιάζει με 46 αναβάσεις, το ρεκόρ βάθρων που τώρα διατηρεί ο John McGuiness με 47 βάθρα.

Κατάταξη Monster Energy Supersport TT

1. Michael Dunlop, MD Racing Ducati
2. Dean Harrison, Honda Racing UK
3. James Hillier, Bournemouth Kawasaki Racing
4. Davey Todd, myCOOLMAN by Padgett’s Motorcycles Honda
5. Joshua Brookes, Jackson Racing powered by Prosper2 Honda
6. Rob Hodson, SMT/VRS Recovery Yamaha
7. James Hind, North Lincs Components Suzuki
8. Dominic Herbertson, HRRC / Gilbert Brown & Son Ltd Ducati
9. Ian Hutchinson, moobob / UGP Yamaha MLav Racing Yamaha
10. Conor Cummins, Burrows Engineering / RK Racing Ducati

Ετικέτες

Isle of Man

Isle of Man TT

isle of man tt 2025

michael dunlop

Ducati

Supersport

iomtt

https://bit.ly/MOTO_676

Από το

motomag

13/6/2023

Μετά τον αγώνα Superbike του Πρωταθλήματος MotoAmerica την Κυριακή, 4 Ιουνίου, όπου εξασφάλισε την πέμπτη θέση, ο Toni Elias ανακοίνωσε σε ζωντανή μετάδοση ότι αποσύρεται από την ενεργό δράση, σε ηλικία 40 ετών.

Με την φράση “Σήμερα ήταν ο τελευταίος μου χορός, ο τελευταίος μου αγώνας”, ο Ισπανός αναβάτης έκανε γνωστό πως κλείνει έναν κύκλο που διήρκησε 23 ολόκληρα χρόνια, από το 2000 όπου σε ηλικία 17 ετών έκανε το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στην κατηγορία των 125 κυβικών -μετέπειτα Moto3. Το 2001 στην πίστα του Assen, θα κατάφερνε την πρώτη από τις 17 συνολικά νίκες του στα GP, ενώ το 2002 ανέβηκε στην κατηγορία των 250 κυβικών (σήμερα Moto2), όπου τερμάτισε 4^ος στην πρώτη του χρονιά.

Μετά από τρεις χρονιές, το 2005, ανεβαίνει στη μεγάλη κατηγορία, όπου το 2006 θα πετύχει την πρώτη του -και μοναδική στα MotoGP- νίκη, μπροστά από τον Valentino Rossi στην πίστα του Estoril. Ήταν και η τελευταία φορά που κάποια δορυφορική ομάδα (Gresini Honda) θα έπαιρνε πρωτιά μέχρι την παρθενική νίκη του Jack Miller το 2016 με την Estrella Galicia 0,0 Marc VDS Team στο ολλανδικό GP.

Το 2010, ο Elias λαμβάνει μέρος στην νεοσύστατη για εκείνη την χρονιά Moto2 με την ομάδα του Gresini, κατακτώντας τον τίτλο της σεζόν, τρεις γύρους πριν την ολοκλήρωση του Πρωταθλήματος. Η επιτυχία του αυτή τον οδήγησε πίσω στη μεγάλη κατηγορία MotoGP με την LCR Honda, χωρίς όμως να καταφέρει κάτι καλύτερο από μια 15^η θέση στο Πρωτάθλημα.

Την επόμενη χρονιά επέστρεψε στη Moto2, με την Aspar Team, με την συνεργασία τους ωστόσο να τερματίζει πριν την ολοκλήρωση της σεζόν του 2012.

Το 2016, ο Elias επιστρέφει στην αγωνιστική δράση μέσω του MotoAmerica και της Yoshimura Suzuki Factory Racing, όπου ένα χρόνο μετά, το 2017 θα στεφθεί Πρωταθλητής σημειώνοντας 10 νίκες και 18 τερματισμούς σε βάθρο. Η τελευταία σεζόν που συμμετείχε ανελλιπώς ήταν το 2020, ενώ από τότε έκανε σποραδικές εμφανίσεις. Το 2023 υπέγραψε νέο συμβόλαιο με την Hammer/Vision Wheel M4 ECSTAR Suzuki.

Ο Toni Elias ευχαρίστησε τους Chris και John Urlich μαζί με την υπόλοιπη ομάδα του, όπως και όσους του στάθηκαν και τον βοήθησαν καθ’ όλη την διάρκεια της καριέρας του, ενώ όπως είπε τα πρόσφατα αποτελέσματά του δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες του γι’ αυτό και πήρε αυτή την απόφαση.

Toni Elias: “Έχουν περάσει μόλις τρεις γύρους το 2023, αλλά νιώθω να υποφέρω. Δεν αισθάνομαι άνετα πουθενά, και ήρθε η ώρα να σταματήσω. Δεν είναι λόγω της μοτοσυκλέτας. Είναι το πώς νιώθεις, το μυαλό, η καρδιά, οι σκέψεις σου, το πόσο πιέζεις, το πώς φρενάρεις, πόσο ανοίγεις το γκάζι, πόσο επιθετικός είσαι. Δεν είμαι πλέον εκεί που θα ήθελα να είμαι. Είναι ώρα να αφήσω άλλους, νεότερους αναβάτες να πάρουν τη θέση μου και να πιέσουν.”