Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Africa Eco Race 2026 - Νεκρός ο αναβάτης Robert Van Pelt Sr

Είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στο 7ο σκέλος και πέθανε το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου
Robert Van Pelt Sr
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

12/2/2026

Λίγες ημέρες μετά την ολοκλήρωση του Africa Eco Race 2026, η διοργάνωση ανακοίνωσε πως ο αγωνιζόμενος Robert Van Pelt Sr που είχε υποστεί καρδιακό επεισόδιο στις 2 Φεβρουαρίου στο 7ο σκέλος του αγώνα, πέθανε στις 11 του ίδιου μήνα. Ο θάνατος αυτός έρχεται να προστεθεί σε εκείνον του δημοσιογράφου Daniele Santini που έχασε τη ζωή του ενώ κάλυπτε τον αγώνα.

Ο Ολλανδός Robert Van Pelt Sr αγωνιζόταν με Fantic 450 με το νούμερο 98, ενώ αγωνιζόταν δίπλα στον γιο του Robert Van Pelt που συμμετείχε με το #99.

Ακολουθεί το ανακοινωθέν της διοργάνωσης:

"Με βαθιά θλίψη, η οργάνωση του Africa Eco Race ενημερώθηκε για τον θάνατο, σήμερα Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026, του αγωνιζόμενου #98 Robert Van Pelt Sr, ο οποίος έφυγε από τη ζωή έπειτα από καρδιακό επεισόδιο που σημειώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 2026, κατά τη διάρκεια της Ειδικής 7, μεταξύ Chami και Aïdzidine, στη Μαυριτανία.

Ο Robert Van Pelt Sr, που συμμετείχε στις μοτοσυκλέτες, έπεσε μετά από ιατρικό επεισόδιο περίπου στο χιλιόμετρο 213 της Ειδικής 7. Ο συναγερμός δόθηκε άμεσα και το ιατρικό ελικόπτερο προσγειώθηκε δίπλα του 12 λεπτά αργότερα. Οι γιατροί κατάφεραν να σταθεροποιήσουν την κατάστασή του πριν τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο της Nouakchott. Στις 4 Φεβρουαρίου διακομίστηκε σε κρίσιμη κατάσταση σε νοσοκομείο στα Κανάρια Νησιά και στις 9 Φεβρουαρίου επαναπατρίστηκε σε νοσοκομείο της Ολλανδίας.

Περιτριγυρισμένος από τους αγαπημένους του, έφυγε από τη ζωή το βράδυ της 11ης Φεβρουαρίου 2026.

Παθιασμένος, αφοσιωμένος και βαθιά δεμένος με το πνεύμα του rally raid, ο Robert ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που ζούσαν την περιπέτεια με όλη τους την καρδιά. Η παρουσία του στο bivouac, το χαμόγελό του και η αγάπη του για την οικογένειά του θα μείνουν για πάντα στη μνήμη μας.

Όπως έγραψε τόσο συγκινητικά ο γιος του, έφυγε από αυτόν τον κόσμο περιτριγυρισμένος από αγάπη, μετά από μια ζωή γεμάτη πάθος, αφοσίωση και οικογένεια.

Οι σκέψεις μας είναι με την Ellen, τα παιδιά του, τα εγγόνια του, τους συγγενείς και ολόκληρη την οικογένεια Van Pelt σε αυτή τη δύσκολη στιγμή.

Το Africa Eco Race είναι μια μεγάλη οικογένεια. Σήμερα, πενθεί.

Αναπαύσου εν ειρήνη, Robert."

Ετικέτες