Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Moto3: Πρωταθλητής 2025 ο Jose Antonio Rueda - Μετά τη νίκη του στη Mandalika

Ο Ισπανός εξασφάλισε τη νίκη και το πρωτάθλημα σε επανεκκίνηση, μετά από κόκκινη σημαία
Moto3 Rueda KTM
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/10/2025

Ο Jose Antonio Rueda (Red Bull KTM Ajo) σφράγισε με εντυπωσιακό τρόπο το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Moto3 2025, κερδίζοντας τον αγώνα στο Grand Prix της Ινδονησίας μετά από έναν δραματικό τερματισμό με κόκκινη σημαία και ανακατατάξεις λόγω ποινών.

Ο Rueda είδε τη σημαία του τερματισμού πρώτος στη Mandalika, μετά από έναν αγώνα που τα είχε όλα, ένταση, πτώσεις και ποινές. Η τελική τριάδα στο βάθρο διαμορφώθηκε μετά από αρκετή… γραφειοκρατία, με τον Rueda να πλαισιώνεται από τον Luca Lunetta (SIC58 Squadra Corse) και τον Guido Pini (Liqui Moly Dynavolt Intact GP), καθώς οι Adrian Fernandez (Leopard Racing) και Maximo Quiles (CFMOTO Gaviota Aspar Team) τιμωρήθηκαν μετά τον αγώνα.

Η εκκίνηση ήταν χαοτική, με πολλούς αναβάτες να διεκδικούν την πρωτοπορία. Ο Joel Kelso (LEVELUP-MTA) βγήκε πρώτος από την πρώτη στροφή, ενώ ο Rueda έπεσε προσωρινά στη 13η θέση. Ο βασικός του αντίπαλος για τον τίτλο, Angel Piqueras (FRINSA – MT Helmets – MSI), ανέβηκε μέχρι την 4η θέση, δείχνοντας ότι ο αγώνας θα είχε μάχη μέχρι τέλους.

Στον 5ο γύρο, μια επαφή ανάγκασε τον Piqueras να βγει εκτός γραμμής και να χάσει θέσεις, ενώ λίγο αργότερα ο Kelso εγκατέλειψε μετά από πτώση. Ο Rueda ανέβαινε σταθερά, μπαίνοντας στην πρώτη εξάδα στον 7ο γύρο, και λίγο αργότερα σε θέση τίτλου καθώς ανέβηκε στην τρίτη.

Από τα μισά του αγώνα και μετά, ο Rueda πέρασε μπροστά και δεν ξανακοίταξε πίσω. Ο Piqueras πάλευε μάταια στο βάθος της δεκάδας, ενώ οι ποινές στους Quiles και Piqueras για συντόμευση της διαδρομής έκαναν τη ζωή του Rueda ακόμα πιο εύκολη.

Στους τελευταίους γύρους, ο Fernandez και ο Muñoz ήρθαν σε επαφή στη μάχη για την πρωτοπορία, προκαλώντας χάος. Λίγο μετά, ο Rueda πέρασε επικεφαλής, και όταν βγήκε η κόκκινη σημαία, ο αγώνας ολοκληρώθηκε, με τον Ισπανό όχι μόνο νικητή, αλλά και νέο Παγκόσμιο Πρωταθλητή Moto3.

Οι ποινές της τελευταίας στιγμής άλλαξαν και πάλι τη σειρά, με τον Lunetta να ανεβαίνει στη δεύτερη θέση και τον Pini να πανηγυρίζει το πρώτο του βάθρο στην κατηγορία. Ο Quiles έπεσε στην τέταρτη θέση, ενώ ο Jacob Roulstone (Red Bull KTM Tech3) σημείωσε το καλύτερο αποτέλεσμα της καριέρας του με την πέμπτη θέση. Ο Piqueras τερμάτισε έβδομος, βλέποντας τις ελπίδες του για τίτλο να εξανεμίζονται.

Ο τίτλος πλέον ανήκει στον Rueda, όμως η σεζόν δεν έχει τελειώσει, με επόμενη στάση την Αυστραλία, όπου αναμένεται μια συναρπαστική συνέχεια στο φετινό πρωτάθλημα Moto3.