MiniGP Cup 2017

Από τον

Μπάμπη Μέντη

14/10/2017

Επιταχυνόμενο φινάλε!!

Με τους αθλητές να ξεκινούν τις προσπάθειες τους σε ιδιαίτερα αργούς ρυθμούς στις δοκιμές, λόγω μειωμένης πρόσφυσης (βλ. βραδινή βροχή), και να ολοκληρώνουν την ημέρα (και την χρονιά} με κλασσικά γρήγορους αγώνες και ασφυκτικό συναγωνισμό, έκλεισε το φετινό, 5ο, MiniGP Cup.

Εντυπωσιάζοντας στις δοκιμές, ανέβασε το θερμόμετρο και στον αγώνα ο «πρωτάρης» Ρόδιος Κωνσταντίνος Τσουρουνάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) οδηγώντας επικεφαλής στους πρώτους γύρους στα Open PitBikes, μην όμως αντέχοντας στην πίεση του καταξιωμένου Αλέξανδρου Παπαγεωργίου (ΛΕΜΟΤ, Honda) τον οποίο όμως ακολούθησε κατά πόδας μην αφήνοντάς τον να ησυχάσει ούτε δευτερόλεπτο μέχρι την πτώση της καρό σημαίας. Λίγο πιο πίσω, ο έτερος πρωτάρης Ροδίτης, ο Αλέξανδρος Αρναουτάκης (ΙΚΑΡΟΣ, IMR) «διάβασε» καλά τον Νίκο Λιόλιο (Ο65, IMR) και τον κυρίαρχο του IMR Cup, τον Γιάννη Λογοθέτη (Ο65) και τους πέρασε πριν την λήξη του αγώνα ενώ οι Νίκος Ζαμπετάκης (Ο65) και Σωτήρης Πράσινος έκαναν ήρεμο αγώνα , ειδικά ο Πράσινος που δεν ήθελα να ξαναεπισκεφτεί οριζοντίως μια χωμάτινη διαφυγή…. Οι νικητές Παπαγεωργίου και Λογοθέτης είναι και οι πανευτυχείς τροπαιούχοι των Open PitBikes και IMR Cup για το 2017.

Αποφασισμένος να συνεχίσει τις καλές εμφανίσεις στην παιδική κατηγορία (KidGP), ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) πήρε την εκκίνηση, βελτίωσε και τον ταχύτερό του γύρο και «απέκρουσε» όλες τις επιθέσεις του έτερου Δωδεκανήσιου (Κως) Σπύρου Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, IMR) κερδίζοντας μια πειστική αλλά αγωνιώδη νίκη, σφραγίζοντας φυσικά και τον αντίστοιχο τίτλο.

Διατηρώντας την παράδοση, ο αγώνας της ημέρας έγινε στις κατηγορίες των μεγάλων παιδιών (MiniGP, MiniGP1), με τον ταχύτατο Γιάννη Περιστερά (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) να πετάγεται μπροστά και να δίνει ρυθμό, πίσω να γίνεται ένας μικρός χαμός με τον σταθερά ανερχόμενο Γιώργο Γερακιανάκη (ΑΡΗΣ, Honda) να υπερσκελίζει τον πάντα πεισματάρη Νίκος Ελευθεριάδη (Ο65, IMR) και να μπαίνει στο κυνήγι του Περιστερά καταφέρνοντας να τον περάσει (εκμεταλλευόμενος και την ταχύτητα που έχει η μοτοσυκλέτα του – βλ. μεγαλύτερη κατηγορία) και να φτάνει στην πρώτη νίκη στην «γενική» (φυσικά και στην MiniGP) σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο τον αντίστοιχο τίτλο. Στον τροχό του ο Περιστεράς νικήτης και κυπελλούχος για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην MiniGP1 ενώ λίγο πιο πίσω, ο νεοφερμένος στη μεγαλύτερη κατηγορία Βασίλης Παντελεάκης (ΑΡΗΣ, Honda) προσαρμόστηκε ακόμα περισσότερο στην μεγαλύτερη μοτοσυκλέτα του και πέρασε τους Ελευθεριάδη και Σπύρο Φουρθιώτη (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) τερματίζοντας 2^ος στην MiniGP1 μετά από μια συγκλονιστική τριπλή μονομαχία. Παρά τις 2 πρωινές πτώσεις της, η Μαρία Φιλιππίδη τερμάτισε χαμογελαστή τον αγώνα με το εντυπωσιακό της στυλ.

Μέσα σε μια ενθουσιώδη ατμόσφαιρα στις απονομές, όλοι συμφώνησαν στο ραντεβού το 2018!!

Πλήρη αποτελέσματα στο www.chronotech.gr, βαθμολογία στο www.minigp.gr

https://bit.ly/MOTO_676

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

10/6/2024

Τις 151 εκκινήσεις και τους 130 τερματισμούς έφτασε αισίως ο Mygdal, ένας από τους μακροβιότερους αναβάτες του TT, ο οποίος δίνει το παρών στον συγκεκριμένο αγώνα από το μακρινό 1985, ενώ όπως όλα δείχνουν δεν σκέφτεται να σταματήσει σύντομα.

Τι κι αν έχει πιάσει την 6η δεκαετία ζωής, δεν φαίνεται να έχει επηρεαστεί ιδιαίτερα. Η ζωή και το πάθος του Dave Madsen-Mygdal έφτασαν να γίνουν μέχρι και ντοκιμαντέρ, με τον χαρακτηριστικό τίτλο “Faster than Life”, φράση που χρησιμοποιείται συχνά για τους αναβάτες του IOMTT. Από εκεί τον γνωρίσαμε και εμείς, όμως όσοι ταξιδεύουν μέχρι τη Νήσου του Μαν κάθε χρόνο, είτε ως θεατές είτε ως αναβάτες, τον γνωρίζουν εδώ και πολλά χρόνια. Είναι λες και συμμετέχει στο TT από πάντα, έχοντας ξεκινήσει από το 1985, ενώ ήδη από το 1979 έτρεχε στους δρόμους του Βουνού, που αποκαλεί και σπίτι του, μιας και γεννήθηκε στο Douglas, την πρωτεύουσα του Νησιού.

Isle of Man TT 2024 – Τις 151 εκκινήσεις έφτασε ο Dave Madsen-Mygdal!

Όλα αυτά τα χρόνια, ο Mygdal αγωνίζεται μόνος του, ως ιδιώτης, χωρίς χορηγούς ή εργοστασιακή υποστήριξη. Το να το κάνεις αυτός για σχεδόν 40 χρόνια πλέον, δεν είναι εύκολο, καθώς απαιτεί πολύ προσωπικό χρόνο, μεράκι, αλλά και πολύ χρήμα. Στο ντοκιμαντέρ που είναι αφιερωμένο στην ζωή του, μπορούμε να δούμε ένα μέρος από το τι ακριβώς χρειάζεται για να αγωνίζεσαι στο TT, χωρίς οικονομική ή άλλη υποστήριξη πέραν αυτής που έχεις από την οικογένειά σου, από την οποία μάλιστα απουσιάζει ο γιος του, που τον έχασε σε ατύχημα στην διάρκεια του Southern 100, το 2013.

Αναμφίβολα, ο Dave Madsen-Mygdal παραμένει ένας από τους λίγους ρομαντικούς, που τρέχουν στις διαδρομές του Βουνού, πρώτα για την ιδέα και μετά για τα βάθρα και τις θέσεις. Όλο τον χρόνο ετοιμάζεται για αυτές τις δύο εβδομάδες που θα βρεθεί στην αψίδα της εκκίνησης, έτοιμος να κάνει για ακόμα μία φορά την διαδρομή των 37,73 μιλίων (60,718 χιλιομέτρων).