MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2^ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

(ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2^ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4^ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

https://bit.ly/MOTO_674

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

3/6/2024

Ο Michael Dunlop, που φέτος βρίσκεται σε τροχιά να ξεπεράσει τον θείο του και θρύλο των TT, Joey Dunlop, φαίνεται ότι έχει έρθει αποφασισμένος για όλα, σημειώνοντας νέο ρεκόρ υψηλότερης μέσης ωριαίας στα Superbike με 135,970 μ.α.ω (ή αλλιώς 218,822 χ.α.ω.)! Δυστυχώς, δεν κατάφερε να το συνοδεύσει και με νίκη, καθώς στο pit stop ο υπεύθυνος για την αλλαγή της ζελατίνας του κράνους του, την κούμπωσε μόνο από τη μία πλευρά, με αποτέλεσμα ο MD να σταματήσει στη μέση του αγώνα για να την κουμπώσει!

Από την αρχή του αγώνα Superbike ο Dunlop έδειξε ότι είχε τον ρυθμό, προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός. Μετά από μερικές μάχες μπροστά, ο MD κατάφερε να περάσει πρώτος, για να ξεκινήσει έναν φρενήρη ρυθμό, ξεπερνώντας μέχρι και τα 25 δευτερόλεπτα διαφορά από τον διώκτη του στην δεύτερη θέση! Στον επόμενο γύρο, το πέρασμά του από την παγίδα ταχύτητας στο Ramsey έδειχνε ότι ο Dunlop κατευθύνεται ολοταχώς για το απόλυτο ρεκόρ, που έχει θέσει από το 2023 ο Hickman, με 136,358 μ.α.ω. (219,446 χ.α.ω.). Αν και τελικώς δεν τα κατάφερε, μπόρεσε παρ' όλ' αυτά να σπάσει το προηγούμενο ρεκόρ μέσης ωριαίας για την κατηγορία των Superbike, το οποίο είχε κρατήσει για 6 χρόνια ο Hickman με 135,452 μ.α.ω (217,989 χ.α.ω.).

Το 2024 ήταν η χρονιά του Dunlop να βάλει το όνομά του στη λίστα των ταχύτερων περασμάτων από την διαδρομή του Βουνού. Έτσι, με μέση ωριαία 135,970 μ.α.ω. (218,822 χ.α.ω.), ο άνθρωπος με το βαρύ επίθετο κατάφερε να ξεπεράσει το κατόρθωμα του Hickman. Το παράδοξο είναι ότι το απόλυτο ρεκόρ, που για την ώρα παραμένει στην θέση του, έχει γίνει στην κατηγορία Superstock, όπου συναντάμε λιγότερες τροποποιήσεις στις μοτοσυκλέτες, σε σύγκριση με την Superbike, όπου σχεδόν τίποτα δεν θυμίζει τα μοντέλα παραγωγής.

Isle of Man TT 2024 – Νέο ρεκόρ μέσης ωριαίας από τον Michael Dunlop στα Superbike!

Δυστυχώς η εξαιρετική επίδοση του Dunlop δεν συνοδεύτηκε και από νίκη στην Superbike κατηγορία, μιας και η ατυχία του χτύπησε την πόρτα και αυτός άνοιξε χωρίς να κοιτάξει από το ματάκι. Στερήθηκε έτσι και την ευκαιρία για την 27η νίκη του, που θα τον ανεβάσει πάνω από τον θείο του Joey Dunlop, στέλνοντάς τον στην κορυφή. Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος του, όπως μας είχε πει σε συνέντευξη που καταφέραμε να του πάρουμε κατά την διάρκεια της επίσκεψής μας στα κεντρικά της D3Ο, στην Αγγλία, με την οποία συνεργάζεται, και έχει δημοσιευτεί στο τ.651.

Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι μιλάμε για έναν αναβάτη χωρίς εργοστασιακή υποστήριξη (!), που συμμετέχει στο Isle of Man TT από καθαρό πάθος και αγάπη για αυτήν ακριβώς την μορφή αγώνων. Επομένως και μόνο το γεγονός ότι κατάφερε να έχει τόσο καταιγιστικό ρυθμό, σπάζοντας το ρεκόρ της κατηγορίας, είναι από μόνο του ένας άθλος. Από τους λίγους ρομαντικούς και ο τελευταίος των Dunlop που συνεχίζει την δυναστεία του βαρυσήμαντου αυτού ονόματος στους αγώνες δρόμου.