MiniGP Cup 2018: 2ος γύρος, 23 Σεπτεμβρίου, Μέγαρα

Αγώνας γεμάτος θέαμα
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

5/10/2018

Mε τις καλύτερες συνθήκες έγινε ο 2ος αγώνας της χρονιάς για το MiniGP Cup αφού, τόσο οι σημαντικά αυξημένες συμμετοχές ακόμα και από την μακρινή Ρόδο, όσο ο τέλειος καιρός και η πεντακάθαρη πίστα, φρόντισαν να ξεσηκώσουν του αθλητές οι οποίοι με την σειρά τους φρόντισαν να «ξεσηκώσουν» με την πανγρήγορη οδήγησή τους τους αρκετούς θεατές που συγκεντρώθηκαν στην πίστα καρτ του Αυτοκινητοδρομίου Μεγάρων. Αξίζει σημειωθεί το γεγονός ότι την προηγούμενη ημέρα του αγώνα υπήρξε προπόνηση αθλητών με κάρτ και έτσι η πίστα απέκτησε την μέγιστη πρόσφυση ενώ οι περισσότεροι αθλητές του MiniGP Cup μπόρεσαν και αυτοί να κάνουν ελεύθερες δοκιμές και να προετοιμαστούν καλύτερα για τον Κυριακάτικο αγώνα. Όπως ξεκίνησε η χρονιά, έτσι και στα Μέγαρα υπήρξαν 2 αγωνιστικά σκέλη σε κάθε κατηγορία με ξεχωριστή βαθμολογία το καθένα, στοιχείο που ήρθε για να μείνει αφού συμβάλει στην αύξηση του αγωνιστικού θεάματος και στην ανάπτυξη της εμπειρίας των αθλητών.

Με τα δεδομένα αυτά, ήδη από τις πρώτες πρωινές δοκιμές έγινε φανερή η ταχύτητα των αθλητών με τον 10χρονο Βασίλη Παντελεάκη

 (ΑΡΗΣ, RMU) να αποδεικνύει έμπρακτα την στοχευμένη συνολική προετοιμασία του και, ξεκινώντας από την pole position με την καθαρόαιμη αγωνιστική μοτοσυκλέτα του, να φτάνει σε δύο αναμφισβήτητες νίκες στην κατηγορία MiniGP1 σημειώνοντας μάλιστα το απόλυτο ρεκόρ ταχ. Γύρου της πίστας καρτ των Μεγάρων όλων των κατηγοριών!! Ο μεγάλος του αντίπαλος, ο λίγο νεαρότερος πεισματάρης Δωδεκανήσιος (Κως) Σπύρος Φουρθιώτης (ΛΕΜΟΤ, Ohvale) έκανε ότι μπορούσε, βελτίωσε κατά πολύ το προσωπικό του ρεκόρ, αλλά περιορίστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις με την μοτοσυκλέτα του να μην «βολεύεται» στις απαιτήσεις τις «ανοικτής» πίστας. Αρκετά πιο πίσω ο Κορίνθιος rookie Γιάννης Παλιογιάννης (ΜΟΛΠ, Kayo) τα πήγε περίφημα στον 2ο του μόλις αγώνα. Μοναχικά ο, γνωστός και καταξιωμένος λάτρης του MiniGP Cup, Νίκος Ελευθεριάδης (Ο65, IMR) αφού ο προσωπικός του αντίπαλος Γιώργος Γερακιανάκης (ΑΡΗΣ) απουσίαζε πήρε 2 ακόμα νίκες στην κατηγορία MiniGP.

Βελτιώνοντας κατά 1,5 και πλέον δευτερόλεπτα το προσωπικό του ρεκόρ γύρου, ο Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος (Ο65, IMR) έκανε το 4 στα 4 στις νίκες φέτος στην KidGP, με τον Γιώργο Μαυρόπουλο (Ο65, IMR) να βελτιώνει πάρα πολύ το ρεκόρ του (4+ δευτ) και να φτάνει άνετα στις δευτεριές χωρίς να απειληθεί από τον «όλο και μαθαίνω» Σπύρο Αντωνίου (ΦΙΑΜ, IMR) ενώ ο μικρότερος όλων Σαράντης Γεωργιάδης (ΟΔΜΑΑ, IMR) κατάφερε να περάσει τις δυσκολίες μιας πτώσης σε προπόνηση και να χαρεί την δεύτερη αγωνιστική  συμμετοχή του.

Σίγουυρα η έκπληξη του αγώνα ακούει στο όνομα Αλέξανδρος Αρναουτάκης (Ικαρος, IMR) ο οποίος, στην πρώτη του συμμετοχή στο MiniGP Cup και στην κατηγορία Open PitBikes, τα «πήρε όλα και έφυγε» (και στο όλα συμπεριλαμβάνεται και ένα σασμάν που παρέδωσε πνεύμα ανάμεσα στα σκέλη αλλά η ομάδα του το άλλαξε τάχιστα) αποδεικνύοντας ότι στην Ρόδο το «μικρόβιο» του MiniGP έχει «πιάσει» για τα καλά και ήδη εδραιώνεται «σχολή-παραγωγή» αθλητών εκεί.

Ο γνωστός Σωτήρης Στυλιάδης (ΑΡΗΣ, IMR) έκανε ότι μπορούσε για να αντιμετωπίσει τον Αρναουτάκη αλλά, έχοντας τον νου του και στην βαθμολογία όπου προηγείται με άνεση πλέον, αρκέστηκε σε 2 δεύτερες θέσεις. Εκμεταλλευόμενος την ταχύτατη μοτοσυκλέτα του, ο «παλιός» Νίκος Λιόλιος (Ο65, IMR) πήρε τις 2 τρίτες θέσεις. Λίγο πιο πίσω, στο α’ σκέλος, ο Νίκος Γεωργόπουλος (Ο65, Kayo) επανέκαμψε ανανεωμένος μετά τον τραυματισμό του σε οδικό ατύχημα και επικράτησε του καταξιωμένου Αντώνη Καλέμη (Ο65, IMR) ο οποίος δεν απειλήθηκε από τον Χρήστο Φωτιάδη. Στο β’ σκέλος ήταν ο Ηλίας Δίπλας (Αρτεμις, IMR) αυτός που τα ‘βαλε με τον Α. Καλέμη σε μια μονομαχία που παρακολούθησε από κοντά ο πρώην κυπελλούχος MiniGP Δημήτρης Καρακώστας (ΑΡΗΣ, Honda – έπεσε στο α’σκέλος) ο οποίος συμμετείχε με μια υποτονική μοτοσυκλέτα για να στηρίξει τον θεσμό αλλά και να κάνει μια καλή προπόνηση εν όψει του τελευταίοθ αγώνα για το ΠΠΤαχύτητας

Αυξημένες συμμετοχές και στο «ξανανανεωμένο» IMR Cup όπου ο Μανώλης Τανής (Ο65) και πολυνίκης Γιάννης Λογοθέτης (Ο65) μοιράστηκαν τις νίκες αλλά και από μία πτώση (ο Λογοθέτης συνέχισε και τερμάτισε 4ος) και ήταν ο Γιώργος Μπερτσάτος (Ο65) αυτός που με 2 δευτεριές πήρε την νίκη, συνολικά, της ημέρας, σταθερός ο Γιώργος Φράγκος (Ο65) αλλά και ο Καλαματιανός (!) Βασίλης Κουδούνης (ΛΕΜΟΚΑ), δεν μπόρεσε να αποφύγει το λάθος ο Κώστας Τσικρικάς (ΦΙΑΜ).

Λόγω των σχολικών υποχρεώσεων για τις παρελάσεις, ο επόμενος και τελευταίος αγώνας μεταφέρεται από την 28η για την 14η Οκτωβρίου.

Ευχαριστούμε τον Θ.Ερμήλιο για τις φωτό.

 

Ο Toni Bou κλείνει τη σεζόν με νίκη στην Tarragona συνεχίζοντας να γράφει ιστορία

Ο Marcelli εξασφαλίζει τη 2η θέση στο Παγκόσμιο - Βάθρο ο Grattarola
X-Trial
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

20/4/2026

Με την όγδοη νίκη του σε εννέα αγώνες, ο Toni Bou ολοκλήρωσε με σχεδόν ιδανικό τρόπο τη σεζόν του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος X-Trial, φτάνοντας παράλληλα τις 99 νίκες καριέρας.

Ο Toni Bou (Repsol Honda Trial Team) έκλεισε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη χρονιά, επικρατώντας στον τελευταίο γύρο του FIM X-Trial World Championship που πραγματοποιήθηκε στην Tarragona της Ισπανίας.

Ο ήδη επιβεβαιωμένος Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 2026 πέτυχε την όγδοη νίκη του σε εννέα αγώνες, σε μια σεζόν που χαρακτηρίστηκε από απόλυτη κυριαρχία, αλλά και δυσκολίες με έναν τραυματισμό στον ώμο.

X-Trial

Ένας τελικός που κρίθηκε στο φινάλε

Ο τελικός εξελίχθηκε σε σκληρή σε ενδοεταιρική μονομαχία μεταξύ των Bou και Gabriel Marcelli, με τη διαφορά να διαμορφώνεται τελικά στους τέσσερις βαθμούς. Μέχρι και την πέμπτη από τις έξι διαδρομές (sections), οι δύο αναβάτες βρίσκονταν πολύ κοντά, όμως ο Bou κατάφερε να κερδίσει τον αγώνα στο φινάλε.

X-Trial

Καθοριστικό σημείο ήταν η τρίτη διαδρομή, όπου οι Marcelli, Jaime Busto και Matteo Grattarola δέχθηκαν ποινή πέντε βαθμών, σε αντίθεση με τον Bou που έκανε τη διαφορά. Επιπλέον, μία από τις έξι διαδρομές αποδείχθηκε αδύνατο να ολοκληρωθεί από οποιονδήποτε εκ των τεσσάρων φιναλίστ.

Marcelli δεύτερος στο Πρωτάθλημα – Άτυχος ο Busto

Ο Marcelli, με τη δεύτερη θέση στον αγώνα, εξασφάλισε και τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη του Πρωταθλήματος, επωφελούμενος από την τέταρτη θέση του Busto.

X-Trial

Ο Busto, που έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως αναβάτης της Beta, έχασε κάθε πιθανότητα διεκδίκησης της νίκης λόγω δύο μέγιστων ποινών (5 βαθμοί) στην δεύτερη και τρίτη διαδρομή του τελικού.

Στο βάθρο ο Grattarola

Ο Grattarola ολοκλήρωσε τον αγώνα στην τρίτη θέση, κατακτώντας το δεύτερο βάθρο του μέσα στη σεζόν, μετά από εκείνο στο Ponte di Legno.

Ο Ιταλός είχε εξαιρετική παρουσία στο Q2, όπου επικράτησε για μόλις δύο δευτερόλεπτα του Arnau Farré (Sherco). Πίσω τους στη δεύτερη φάση της διοργάνωσης βρέθηκαν οι Francesco Titli (Montesa), Harry Hemingway (Beta) και Marco Mempοr (TRRS).

X-Trial

Ο Toni Bou είπε: "Είμαι πολύ χαρούμενος με αυτή τη νέα νίκη. Όταν έχεις ήδη κατακτήσει τον τίτλο πριν τον τελευταίο αγώνα, θέλεις να απολαύσεις την ατμόσφαιρα και τον κόσμο. Ήθελα πολύ να αγωνιστώ στην Tarragona μπροστά στους φιλάθλους μου. Στον τελικό βρήκα ρυθμό και πήρα την όγδοη νίκη της χρονιάς. Ήταν ένας πολύ απαιτητικός αγώνας. Αυτή η νίκη είναι το επιστέγασμα της δουλειάς της ομάδας, σε μια δύσκολη χρονιά λόγω τραυματισμού."

X-Trial

Gabriel Marcelli επίσης δήλωσε: "Είμαι πολύ χαρούμενος. Ήταν μια σχεδόν τέλεια βραδιά. Ήθελα τη νίκη, αλλά η δεύτερη θέση εδώ και στο Πρωτάθλημα είναι πολύ καλό αποτέλεσμα. Ήμουν σταθερός όλη τη χρονιά."

Ενώ ο Matteo Grattarola βρήκε απρόσμενο το βάθρο: "Δεν περίμενα αυτή την τρίτη θέση, γιατί έκανα λάθη στο Q1. Στο Q2 πίεσα πολύ και μπήκα στον τελικό, όπου εκμεταλλεύτηκα ένα λάθος του Busto για να ανέβω στο βάθρο."

Οριστική βαθμολογία Πρωταθλήματος X-Trial 2026

Θέση

Αναβάτης

Βαθμοί

1

Toni Bou

175

2

Gabriel Marcelli

123

3

Jaime Busto

107

4

Harry Hemingway

73

5

Matteo Grattarola

47

 

Η σεζόν του 2026 στο X-Trial επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την απόλυτη κυριαρχία του Toni Bou. Με 8 νίκες σε 9 αγώνες και 99 συνολικά στην καριέρα του, ο Ισπανός συνεχίζει να γράφει ιστορία, αφήνοντας πίσω του έναν ανταγωνισμό που, παρά τη βελτίωσή του, δεν κατάφερε να απειλήσει ουσιαστικά την κυριαρχία του στο Indoor, εδώ και δύο δεκαετίες.