Ο McGuinness με Norton V4RR στο Isle of Man TT!

Μία μεγάλη περιπέτεια μετά την Honda
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/2/2018

Ο 23 φορές νικητής Βρετανός - κι αγαπημένος φίλος του MOTO - John McGuinness υπέγραψε σήμερα με την Norton για το επόμενο Isle of Man TT, κλείνοντας έτσι μία μεγάλη περιπέτεια που ξεκίνησε από πέρσι με τον τραυματισμό του, επιρρίπτοντας ευθύνες στα μάτια του κόσμου για την ίδια την μοτοσυκλέτα.

Αρχές Δεκεμβρίου η Honda ανακοίνωσε την είσοδο του Hutchinson στην ομάδα, συνεχίζοντας έτσι τις προσπάθειές που ξεκίνησε το ’16 για την κορυφή του αγώνα! Με την Honda να στοχεύει μονάχα στην κορυφή και τον McGuinness να θεωρεί τον εαυτό του στο όριο της συμμετοχής εξαιτίας του τραυματισμού, τα περιθώρια είχαν στενέψει και για τους δύο. Γράφαμε τον Δεκέμβριο για τον McGuinness -που την καριέρα του στο IOMTT μονάχα ο Joey Dunlop την ξεπερνά- ότι έχει πλέον περιορισμένες επιλογές, καθώς ο καιρός για την προετοιμασία περνάει ταχύτερα.

Ένα μικρό και πολύ ευέλικτο εργοστάσιο όμως, που όπως έχουμε γράψει στο περιοδικό μέσα από την συνέντευξή μας μαζί τους στην EICMA, μπορεί να προσαρμόσει ρυθμούς εργασίας πολύ εύκολα, ήταν από την πρώτη στιγμή έτοιμο να αρπάξει τον McGuinness.

Όπως είχαμε πει τον Δεκέμβριο λοιπόν, την ώρα που η Honda ανακοίνωνε Hutchinson, ο McGuinness έκανε ήδη προπόνηση με Norton SG6, την αγωνιστική πρόταση της μικρής αλλά ιστορικής εταιρίας. Ήταν μία μεγάλη περίοδος που οι δυο τους δοκίμαζαν την προσαρμογή τους, αλλά η εταιρία από το Donington το είχε πολύ πιο βέβαιο από τον ίδιο τον McGuinness πως θα είναι μαζί στο ερχόμενο Isle of Man TT, προσελκύοντας μάλιστα τον Josh Brookes με αυτό το επιχείρημα! Ο Brookes είναι πρωταθλητής του ’15 στο Βρετανικό πρωτάθλημα Superbike, που κατά περίπτωση είναι πιο δημοφιλές και από το ίδιο το WSBK..

Ο ίδιος ο McGuinness κρατούσε - και κρατά ακόμα - μία στάση αναμονής, περιμένοντας την εξέλιξη της αποκατάστασής του που ακόμα συνεχίζεται, αν και είναι στα τελικά στάδια κι έτοιμος να οδηγήσει σε αγωνιστική ρυθμό. Επίσης σημειώνει πως χρειαζόταν επειγόντος μία αλλαγή ομάδας, για να βρει μέσα από αυτή την αναμπουμπούλα, εκείνη την χαμένη ενέργεια που συμβαίνει με την στασιμότητα.. Σε σχέση με το αν η V4, εντυπωσιακή μοτοσυκλέτα της Norton, είναι έτοιμη να ανταγωνιστεί τις υπόλοιπες στο Isle of Man TT, ο McGuinness είπε πως είναι μία πολύ γρήγορη μοτοσυκλέτα και αρκετά ικανή στις στροφές, έχοντας δει άλλες που δεν στρίβουν το ίδιο με εκείνη, οπότε δεν βλέπει κανένα λόγο να μην στοχεύει στην κορυφή!

Από την πλευρά της η Norton δεν βλέπει τον McGuinness μονάχα σαν έναν αναβάτη που μπορεί να την φέρει στην πρώτη γραμμή ή να τραβήξει τα φώτα της δημοσιότητας επάνω της. Ο στόχος της –και η ευτυχία της που τα κατάφερε- είναι ο McGuinness να την εκτοξεύσει από πλευράς εξέλιξης, κι έτσι ήδη τον έχει τοποθετήσει ενδιάμεσο σε κάθε τμήμα εργασίας!

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες