Ο Niccolò Canepa αποσύρεται από την ενεργό δράση μετά το Bol d'Or και όσο είναι στην κορυφή!

Έτοιμος να γιορτάσει δεύτερο τίτλο στη σειρά φεύγοντας με πυροτέχνημα

Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

4/9/2024

Ο κορυφαίος αναβάτης αυτή τη στιγμή στο EWC (Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής) με την ομάδα Yamalube YART Yamaha, Niccolò Canepa, ανακοίνωσε πως θα αποσυρθεί από την αγωνιστική δράση στο τέλος της φετινής σεζόν, που ολοκληρώνεται το επόμενο Σαββατοκύριακο 12-15 Σεπτεμβρίου, με τον Ιταλό να θέλει να ολοκληρώσει την καριέρα του ως αγωνιζόμενος με τον φετινό τίτλο, έχοντας ήδη ένα μικρό προβάδισμα από την Yoshimura Suzuki.

Ο Canepa είναι 36 ετών και καθοδόν να εξασφαλίσει back-to-back τίτλους στο EWC, με αγωνιστική δράση που απλώνεται πάνω από δύο δεκαετίες, έχοντας περάσει από όλα τα κορυφαία πρωταθλήματα: MotoGP, WorldSBK, Moto2, WorldSSP και MotoE πριν γίνει ο πιο επιτυχημένος Ιταλός αναβάτης του EWC στην ιστορία του πρωταθλήματος, όπου και βρήκε εκείνο που του ταίριαζε περισσότερο.

Ο Canepa με καταγωγή από τη Γένοβα, ξεκίνησε την καριέρα του στο ιταλικό εθνικό πρωτάθλημα πριν κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP το 2005. Αφού τερμάτισε δεύτερος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Superstock 600 το 2006, πήρε το Κύπελλο FIM Superstock 1000 το 2007.

Μετά από αυτή την επιτυχία, ανέβηκε στο WorldSBK την επόμενη σεζόν με μερικές wildcard συμμετοχές και ταυτόχρονα έγινε αναβάτης δοκιμών για MotoGP μοτοσυκλέτες πριν περάσει και ο ίδιος στην αγωνιστική δράση, στην κορυφαία κατηγορία το 2009. Τερμάτισε στην 16η θέση της γενικής κατά την πρώτη του σεζόν στα MotoGP και έκανε το αντίστροφο βήμα κατεβαίνοντας στην Moto2 το 2010 όπου έτρεξε 11 αγώνες πριν πραγματοποιήσει άλλη μία γρήγορη αλλαγή στην αγωνιστική του καριέρα, επιστρέφοντας στο FIM Superstock 1000 Cup το 2011. Ακολούθησε μια πλήρης σεζόν στο WorldSBK το 2012 και στη συνέχεια τερμάτισε δεύτερος στο FIM Superstock 1000 Cup το 2013.

Επέστρεψε στο WorldSBK για τις σεζόν 2014 και 2015 πριν ξεκινήσει τη μακρά συνεργασία του με τη Yamaha, όταν εντάχθηκε στην ομάδα GMT94 Yamaha EWC το 2016, τερματίζοντας δεύτερος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής εκείνη τη χρονιά, ενώ παράλληλα έγινε επίσης ο επίσημος δοκιμαστής της Yamaha Motor Europe για τις μοτοσυκλέτες του WSBK.

Το 2016 επιλέχθηκε να αντικαταστήσει τον τραυματισμένο Sylvain Guintoli για τέσσερις αγώνες στο WSBK, τερματίζοντας και τις τέσσερις θέσεις εντός δεκάδας. Αντικατέστησε επίσης τον Florian Marino σε δύο αγώνες εκείνης της χρονιάς στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα STK1000, με μία τρίτη θέση στο Donington Park.

Μόλις τη δεύτερη χρονιά του με την GMT94 Yamaha Team, έγινε ο πρώτος Ιταλός που κέρδισε ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Endurance, και στην πορεία έγινε επίσης ο πρώτος Ιταλός που διεκδίκησε τη νίκη στο Bol d'Or, ενώ στη συνέχεια τερμάτισε δεύτερος την επόμενη σεζόν.

Ο Canepa συνέχισε να κάνει wildcard συμμετοχές στο WSBK για την ομάδα Pata Yamaha το 2018, συμμετέχοντας στο Donington Park και στη συνέχεια στο Misano, τερματίζοντας εντός βαθμών. Στη συνέχεια εντάχθηκε στην επίσημη ομάδα YART Yamaha EWC για τη σεζόν 2018/2019 του EWC, όπου είχε άμεση επιτυχία κερδίζοντας τον 8ωρο αγώνα Slovakia Ring, ενώ ολοκλήρωσε την σεζόν στην τέταρτη θέση.

Το 2019, έκανε επίσης το ντεμπούτο του στο Παγκόσμιο Κύπελλο MotoE, τερματίζοντας στην ένατη θέση της γενικής κατάταξης, ένα αποτέλεσμα που θα επαναλάμβανε την επόμενη χρονιά, επιδεικνύοντας την ικανότητά του να είναι γρήγορος και με ηλεκτρική μοτοσυκλέτα. Στη δεύτερη σεζόν του με την ομάδα YART, οι νίκες στο Estoril και τη Sepang του εξασφάλισαν τη δεύτερη θέση στη γενική κατάταξη του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Αντοχής FIM 2019/202

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έγινε επίσης προπονητής αναβατών της Yamama για το WSBK, αναλαμβάνοντας ακόμα πιο ενεργό ρόλο στο paddock παράλληλα με τα καθήκοντα του στις δοκιμές, κάτι που απέδωσε καρπούς το 2021, όταν η Yamaha κατέκτησε το πρωτάθλημα WSBK. Επέστρεψε στο Παγκόσμιο Κύπελλο MotoE το 2022, εξασφαλίζοντας το πρώτο του βάθρο στην κατηγορία, και τελικά κατάφερε να τερματίσει τη σεζόν στην έβδομη θέση, ενώ αγωνίστηκε επίσης στο Ιταλικό Πρωτάθλημα CIV Superbike.

Ο Canepa πρόσθεσε άλλον έναν τίτλο στο EWC το 2023 μετά από μια εκπληκτική σεζόν που είδε τη YART να κερδίζει το 24H SPA EWC Motos και να εξασφαλίζει τη δεύτερη θέση στο 24 Heures Motos στο Le Mans, πριν τερματίσει τέταρτος στο Bol d'Or και να στεφθεί πρωταθλητής για άλλη μια φορά.

Αν πάνε όλα καλά στον τελευταίο αγώνα, ο Canepa θα τερματίσει πλέον την καριέρα ως ο καλύτερος Ιταλός αναβάτης στην ιστορία του Πρωταθλήματος Αντοχής με την ομάδα YART να προηγείται πριν το Bol d'Or με έξι βαθμούς διαφορά. Ο Canepa φέτος τερμάτισε δεύτερος στον 24ωρο αγώνα του Le Mans και τον 8ωρο της Suzuka και κέρδισε τον 8ωρο του Spa.

Αν και η κατάκτηση ενός ακόμη τίτλου πρωταθλήματος θα ήταν το καλύτεροο τέλος σε μια απίστευτη καριέρα, ό,τι και αν συμβεί στο Bol d'Or, ο Canepa θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες του EWC όλων των εποχών και είναι μέλος ενός ελίτ κλαμπ ανθρώπων που έχουν κερδίσει και τους τρεις μεγάλους 24ωρους αγώνες (Spa, Le Mans και Bol d'Or).

Ο Niccolò Canepa, Yamalube YART Yamaha EWC δήλωσε:

«Ήταν ένα φανταστικό ταξίδι! Ξεκίνησα να αγωνίζομαι με μίνι μοτοσικλέτες όταν ήμουν μόλις εννέα ετών και στα 19 μου χρόνια οδηγούσα ήδη μια μοτοσικλέτα MotoGP. Ήμουν τυχερός που απόλαυσα μια απίστευτη καριέρα- φυσικά, υπήρξαν και κάποιες δύσκολες στιγμές, αλλά ως παιδί, δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ ότι θα είχα τόσο μεγάλη επιτυχία και θα απολάμβανα τόσο πολύ αυτό το άθλημα. Έδωσα τα πάντα στους αγώνες, αλλά πήρα πίσω πολύ περισσότερα από όσα περίμενα, και έχω κερδίσει δύο τίτλους EWC και έναν στο Superstock. Ελπίζω ότι μετά το Bol d'Or θα μπορέσουμε να κάνουμε τρεις στο EWC. Είχα την ευκαιρία να αγωνιστώ σε πολλά πρωταθλήματα, όπως MotoGP, WorldSBK, EWC, WorldSSP, Moto2 και MotoE. Είμαι ευχαριστημένος με όσα έχω πετύχει. Ως αναβάτης, ξέρεις πότε είναι η ώρα να σταματήσεις, και νιώθω ότι είναι η τέλεια στιγμή να αποσυρθώ μετά το Bol d'Or. Σκέφτομαι ήδη νέες προκλήσεις και ξεκινάω ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου. Φυσικά, θα μου λείψουν οι αγώνες, οι συναθλητές μου και η R1 μου, αλλά νομίζω ότι τώρα είναι η κατάλληλη ώρα. Θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους με στήριξαν σε όλη μου την καριέρα, ιδιαίτερα την οικογένεια και την κοπέλα μου και όσους διασταυρώθηκαν μαζί μου και με βοήθησαν ή μου δίδαξαν κάτι. Ήταν χαρά μου να γνωρίσω τόσους πολλούς ανθρώπους στην πορεία και είμαι ενθουσιασμένος για την επόμενη περιπέτεια, που θα με δει να συνεχίζω να φοράω τα μπλε της Yamaha!»

Ο Mandy Kainz - Διευθυντής ομάδας Yamalube YART Yamaha EWC δήλωσε:

«Ήταν πραγματική ευχαρίστηση να συνεργάζομαι με τον Niccolò. Δεν είναι μόνο ένας απίστευτος αναβάτης, αλλά και ένας σπουδαίος τύπος. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της επιτυχίας της YART από τότε που μπήκε στην ομάδα, και η συμπεριφορά, η ικανότητα και η ομαδική του εργασία ξεχωρίζουν έναντι όλων των άλλων. Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια στη YART και ο Niccolò είναι ένα τεράστιο κομμάτι αυτής της οικογένειας από τότε που ήρθε. Είμαι εξαιρετικά υπερήφανος για όσα έχουμε πετύχει μαζί και θα μας λείψει πολύ. Θέλω να τον ευχαριστήσω για όλα όσα έχει προσφέρει στην ομάδα. Αισθάνομαι ότι αποχωρεί μετά από μια τόσο απίστευτη σεζόν και ξέρω ότι το βάθρο στη Σουζούκα ήταν ένα μακρόχρονο όνειρο γι' αυτόν, όπως και για μένα και την υπόλοιπη ομάδα. Θα μείνει ήδη στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες EWC όλων των εποχών, αλλά έχει την ευκαιρία να γράψει το όνομά του στο βιβλίο των ρεκόρ για άλλη μια φορά στο Bol d'Or, εξασφαλίζοντας έναν τρίτο τίτλο για τον ίδιο και back-to-back τίτλους με την YART. Θέλουμε να τελειώσουμε ψηλά και να δημιουργήσουμε ακόμα περισσότερη ιστορία μαζί, ώστε να κλείσει την ένδοξη καριέρα του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».

Ο Andrea Dosoli Διευθυντής αγωνιστικού τμήματος και R&D της Yamaha Motor Europe δήλωσε:

«Ο Niccolò έχει διανύσει μια απίστευτη καριέρα και είναι μέλος της οικογένειας της Yamaha για σχεδόν δέκα χρόνια. Έχει αγωνιστεί και έχει γνωρίσει την επιτυχία σε κάθε σημαντικό πρωτάθλημα, αναδεικνύοντας τις φανταστικές ικανότητές του στην οδήγηση, ανεξάρτητα μοτοσυκλέτας. Όταν ήρθε στην GMT94 το 2016, ταίριαξε αμέσως με την R1 και προκάλεσε άμεση εντύπωση, τερματίζοντας δεύτερος στην πρώτη του σεζόν στο EWC, πριν κερδίσει τον τίτλο στη δεύτερη σεζόν του. Έπαιξε επίσης τεράστιο ρόλο στην επιτυχία μας στο WSBK, όχι μόνο ως επίσημος αναβάτης δοκιμών, αλλά και ως προπονητής αναβατών και μέντορας. Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς πόσο σημαντικό αντίκτυπο είχε στη Yamaha, με την πλούσια εμπειρία του, το μηχανολογικό του υπόβαθρο και την εκπληκτική του στάση απέναντι στην ομαδική εργασία, που όλα συνέβαλαν στην επιτυχία του, και μπορεί να είναι πολύ περήφανος για όσα έχει πετύχει. Με την πάροδο των χρόνων, δεν έχασε τίποτα από τον ρυθμό και την ανταγωνιστικότητά του, η οποία αναδείχθηκε με τη συγκλονιστική κατάκτηση του τίτλου της YART στο EWC το 2023, και θα μείνει στην ιστορία ως ένας από τους πιο επιτυχημένους αναβάτες αντοχής όλων των εποχών. Θα ήταν ο τέλειος τρόπος για να κλείσει μια τόσο λαμπρή καριέρα με την εξασφάλιση του τρίτου του τίτλου EWC στο Bol d'Or, αλλά ό,τι και να συμβεί, ο Niccolò μπορεί να κρατήσει ψηλά το κεφάλι του και να είναι πολύ περήφανος για όσα έχει πετύχει. Ενώ η καριέρα του ως αναβάτης μπορεί να τελειώνει, αυτό δεν σημαίνει ότι θα εγκαταλείψει την οικογένεια της Yamaha και ήδη ανυπομονούμε να συνεργαστούμε μαζί του σε μερικά συναρπαστικά νέα έργα στο μέλλον».

https://bit.ly/MOTO_674

ΑΓΩΝΕΣ

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

Επικαιρότητα

Isle of Man TT 2024, Superbike 1 - Ο Peter Hickman παίρνει την 14η νίκη του, άτυχος ο Michael Dunlop – [VIDEO]

Παρά το ρεκόρ μέσης ωριαίας στην κατηγορία, μία ατυχία με την ζελατίνα του κράνους του MD, χάρισε ουσιαστικά την νίκη στον Hickman

Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

3/6/2024

Η νίκη του δραματικού αγώνα των Superbike στο TT ανήκει στον Peter Hickman, με την 14η νίκη του να τον φέρνει πλάι στον θρυλικό Mike Hailwood, ενώ 5,84 δευτερόλεπτα πίσω του βρέθηκε ο Davey Todd, με τον Dean Harrison να ολοκληρώνει την τριάδα του βάθρου, σε έναν αγώνα που σημαδεύτηκε από την ατυχία του Dunlop που του στέρησε την ευκαιρία να ξεπεράσει τον θείο του Joey Dunlop, σημειώνοντας την 27η νίκη του στο Isle of Man TT.

Ο πρώτος αγώνας των Superbike στις 2/6 ήταν ένας από τους πιο συνταρακτικούς των πρόσφατων χρόνων, με τον Michael Dunlop να ηγείται για 25 ολόκληρα δευτερόλεπτα στα 2/3 της διάρκειας του αγώνα. Δυστυχώς, όμως, η απόλυτη κυριαρχία του θα ερχόταν σε άδοξο τέλος, καθώς βγαίνοντας από το δεύτερο pit stop, αντιμετώπισε ένα ζήτημα με την ζελατίνα του, η οποία ξεκόλλησε από το ένα σημείο συγκράτησης στο κράνος. Αυτό, τον ανάγκασε να σταματήσει στο Bray Hill, χάνοντας πολύτιμο χρόνο, που του στέρησε μία θέση στο βάθρο, με τον MD να τερματίζει τελικώς στην τέταρτη θέση. Τέσσερις αγωνιστικές ημέρες μένουν μέχρι τις 8/6, για τον Dunlop να καταφέρει τον στόχο του, που δεν είναι άλλος από το να ξεπεράσει έναν από τους πιο ιστορικούς αναβάτες του TT και θείο του, Joey Dunlop.

Isle of Man TT 2024, Superbike - Ο Peter Hickman παίρνει την 14η νίκη του, άτυχος ο Michael Dunlop – [VIDEO]

Στις 2:40 μ.μ. (τοπική ώρα) στις 2/6 και με τον καιρό να κάνει την χάρη σε αγωνιζόμενους και θεατές, οι κινητήρες της SBK κατηγορίας πήραν μπροστά για την εκκίνηση του πρώτου αγώνα. Περνώντας από το Glen Helen για πρώτη φορά, ο Todd ήταν αυτός που είχε τα ηνία του αγώνα, με τον Hickman μόλις 0,037 δέκατα πίσω του. Πίσω τους έρχονταν οι Harrison και Dunlop, ακολουθούμενοι από τον ομόσταυλο του Hickman, Josh Brookes. Έκτος ήταν ο James Hillier (WTF Racing Honda), με μόλις 3,5 δευτερόλεπτα να χωρίζουν την πρώτη εξάδα μεταξύ τους. Σύντομα, όμως, ο Brookes αναγκάστηκε αν εγκαταλείψει, καθώς στο Handley βγήκε η αλυσίδα από την μοτοσυκλέτα του.

Περνώντας από την γέφυρα Ballaugh, ο Todd παρέμενε μπροστά, με μόλις 0,166 δευτερόλεπτα να τον χωρίζουν από τον Harrison που πλέον είχε περάσει στην δεύτερη θέση. Ο Dunlop είχε και αυτός με την σειρά του περάσει τον Hickman, αφήνοντάς τον στην τέταρτη θέση. Μέχρι και το επόμενο σημείο ελέγχου, στο Ramsey, ο Todd είχε ανοίξει την διαφορά του στα 1,18 δευτερόλεπτα από τον Harrison, αν και ταχύτερος αναβάτης μεταξύ των δύο checkpoint – Ballaugh με Ramsey-, ήταν ο Hickman. Ο James Hind, ο οποίος βρέθηκε στην πέμπτη θέση την προηγούμενη ημέρα στον αγώνα των Supersport, αναγκάστηκε και αυτός σε εγκατάλειψη. Μαζί ακολούθησε και ο Shaun Anderson.

Η ολοκλήρωση του πρώτου από τους συνολικά 6, βρήκε τον Todd να γράφει μέση ωριαία 134,417 μ.α.ω. (216,323 χ.α.ω.), που του έδωσε 2,2 δευτερόλεπτα προβάδισμα από τον Dunlop με μέση ωριαία 134,118 (215,841 χ.α.ω.). Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξε και ο χρόνος του πρώτου στο τμήμα από Bungalow μέχρι Cronk Ny Mona, με τον Todd να σημειώνει το ταχύτερο πέρασμα, μέχρι τώρα. Ο Harrison με μέση ωριαία 134,048 (215,82 χ.α.ω.) ήταν μισό δευτερόλεπτο πιο πίσω, στην τρίτη θέση, με τον Hickman να γράφει 133,754 μ.α.ω. (215,256 χ.α.ω.) μένοντας τέταρτος. Ο Hillier και ο Jamie Coward της KTS Racing βρισκόντουσαν στην πέμπτη και έκτη θέση, αντίστοιχα. Πίσω τους ήταν οι Conor Cummins, John McGuinness, David Johnson και Mike Browne. Μάλιστα, ο τελευταίος έγινε ο ταχύτερος αναβάτης με Aprilia στο Βουνό.

Ο Dunlop βρήκε την ταχύτητα στο Glen Helen, ψαλιδίζοντας το προβάδισμα του Todd στα 1,5 δευτερόλεπτα. Αν και ο Hickman ερχόταν όλο και πιο κοντά στον Harrison, με μόλις τρία δέκατα, παρ’ όλ’ αυτά έχασε ένα ακόμα δευτερόλεπτο από τους μπροστινούς. Ο Coward, επίσης, πλησίαζε τον Hillier, ρίχνοντας την απόσταση στα 2,2 δευτερόλεπτα.

Το πέρασμα από την γέφυρα Ballaugh βρήκε τον Dunlop μισό δευτερόλεπτο μπροστά, ενώ περνώντας για δεύτερη φορά από την φουρκέτα Ramsey η ψαλίδα με τον Todd είχε φτάσει στα 4,4 δευτερόλεπτα. Μεταξύ των δύο σημείων ελέγχου, ο MD είχε καταφέρει να σημειώσει και το ταχύτερο χρόνο στην κατηγορία, μέχρι τώρα, κάτι που αναμφίβολα τον βοήθησε να ξεφύγει, ενώ είχε βάλει πορεία για να σπάσει το ρεκόρ μέσης ωριαίας.

Τα 135,543 μ.α.ω. (218,135 χ.α.ω.) του δεύτερου γύρου, όμως, τον εκτόξευσαν στα 9 δευτερόλεπτα απόστασης από τον δεύτερο. Εκεί βρισκόταν πλέον ο Hickman με μέση ωριαία 134,701 μ.α.ω. (216,78 χ.α.ω.), αφήνοντας 4 δέκατα πιο πίσω στην τρίτη θέση τον Todd με 133,980 μ.α.ω. (215,619 χ.α.ω.). Ο τέταρτος Harrison συνέχιζε να χάνει έδαφος, ολοκληρώνοντας τον γύρο του Βουνού με μέση ωριαία 133,234 μ.α.ω. (214,419 χ.α.ω.). Hillier και Coward ολοκλήρωναν την πρώτη εξάδα, στην πέμπτη και έκτη θέση, αντίστοιχα. Πιο πίσω ήταν οι McGuinness, Cummins, Johnson και ο Browne, ο οποίος έμεινε μόλις για λίγο εκτός από το να σπάσει για πρώτη φορά το φράγμα των 130 μ.α.ω. (209 χ.α.ω.)

Η είσοδος στα πιτς επηρέασε περισσότερο τον Hickman, ο οποίος έχασε αρκετό χρόνο. Περνώντας για τρίτη φορά από το Glen Helen, είχε χάσει την δεύτερη θέση, με τον Todd να έχει ξεμακρύνει 5 δευτερόλεπτα από τον τρίτο Hickman. Εννιά ακόμα, μπροστά από τον δεύτερο, ήταν ο Dunlop, που είχε θέσει τον δικό του ρυθμό ξεχωρίζοντας από τους υπόλοιπους. Στην ευθεία Sulby ο Dunlop βρήκε τον Harrison μπροστά του, περνώντας τον για να ηγείται τόσο στην κατάταξη, όσο και στην διαδρομή εκείνη την στιγμή.

Ο απίστευτος Dunlop συνέχισε να είναι ταχύτατος αυξάνοντας σε κάθε σημείο ελέγχου την διαφορά του, φτάνοντας τα 17,3(!) δευτερόλεπτα από τον Todd. Στο μεταξύ, ο έτερος αναβάτης της BMW, ο Hickman, ήταν τέσσερα δευτερόλεπτα πιο πίσω, στην τρίτη θέση. Ο Harrison βρισκόταν τέταρτος, χωρίς να απειλείται, ενώ λίγο πιο πίσω ο Coward είχε περάσει τον Hillier στην πέμπτη θέση, αν και μόλις για 0,3 δέκατα. Στην ένατη θέση, ο Cummins, αναγκάστηκε να αποσυρθεί, όπως το ίδιο έκαναν και οι Phill Crow και Rob Hodson. Ο 16 φορές νικητής του TT, Ian Hutchinson, που φέτος επέστρεψε στο TT μετά την περιπέτεια υγείας του, βγήκε εκτός στην Στροφή Windy.

Με την ολοκλήρωση του τέταρτου γύρου, η μέση ωριαία των 135,235 μ.α.ω. (217,639 χ.α.ω.) έδωσε στον Dunlop την δυνατότητα να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο την διαφορά του από τον Todd, φτάνοντας τα 25,1 δευτερόλεπτα, λίγο πριν μπουν για δεύτερη – και μοιραία για τον Dunlop – φορά στα πιτς! Τα πράγματα είχαν αρχίσει να ζεσταίνονται στην μάχη της τρίτης θέσης, με τον Harrison να έχει εκμεταλλευτεί το ότι μπροστά του είχε τον Dunlop, ακολουθώντας τον – όσο μπορούσε – για να σημειώσει την καλύτερή του επίδοση με 135,185 μ.α.ω. (217,559 χ.α.ω.). Αυτό τον έφερε δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Hickman. Προσωπικό ρεκόρ είχαμε και για τον Coward με 132,655 μ.α.ω (213,487 χ.α.ω.), μέση ωριαία που τον έστειλε πέμπτο, μπροστά από τον McGuinness στην έκτη θέση.

Δυστυχώς, η καταστροφή περίμενε στην επόμενη γωνία τον Dunlop, καθώς φεύγοντας από τα πιτς, η νέα ζελατίνα στο κράνος του δεν είχε κουμπώσει σωστά. Αναγκάστηκε να σταματήσει στο Bray Hill, χάνοντας πολύτιμο χρόνο για να την βάλει στην θέση της. Το προτελευταίο του πέρασμα από το Glen Helen τον έφερε στην τέταρτη θέση, με τον Harrison να έχει πλέον τα ηνία της κούρσας! Ο Hickman είχε περάσει στην δεύτερη θέση, μόλις 1,1 δευτερόλεπτα πίσω από τον Harrison, με τον Todd να ακολουθεί από απόσταση δέκα δευτερολέπτων. Αναμφίβολα, θα υπάρχει ένταση στο box του MD, με όποιον είχε αναλάβει αυτή την δουλειά, να αναμένεται ότι άκουσε αρκετά… γαλλικά μετά τον αγώνα.

Μπαίνοντας στον τελευταίο γύρο μας περίμενε μία ακόμη αλλαγή μπροστά, με τον Hickman να βρίσκεται πλέον δύο δευτερόλεπτα μπροστά από τον Harrison. Στο μεταξύ, ο Todd έκανε τον ταχύτερο χρόνο μεταξύ Ballaugh και Ramsey, παίρνοντας τα σκήπτρα από τον Dunlop, μένοντας κοντά μόλις 4,7 δευτερόλεπτα από τους προπορευόμενους. Όλα ήταν έτοιμα για έναν συναρπαστικό τελευταίο γύρο 60,3 χιλιομέτρων.

Εκεί ήταν που ο Hickman έδειξε την εμπειρία του στο TT, ανεβάζοντας τον ρυθμό για να σημειώσει μέση ωριαία 135,534 μ.α.ω. (218,120 χ.α.ω.) και να πάρει τελικώς την νίκη με 5,8 δευτερόλεπτα από τον Todd. Στην τρίτη θέση είδε την καρό σημαία εν τέλει ο Harrison, ολοκληρώνοντας τις θέσεις του βάθρου. Δυστυχώς η ατυχία που κόστισε πολύ χρόνο στον Dunlop, τον άφησε εκνευρισμένο στην τέταρτη θέση. Μόνη του παρηγοριά ότι κατέχει πλέον τον ταχύτερο γύρο στην Superbike κατηγορία, ολοκληρώνοντας την διαδρομή του Βουνού με μέση ωριαία 135,970 μ.α.ω (218,822 χ.α.ω.)!

Σπουδαία ήταν η μάχη και για την πέμπτη θέση, που τράβηξε μέχρι και το τέλος. Τελικός νικητής ήταν ο Hillier, 2,8 δευτερόλεπτα μπροστά από τον McGuinness, με τον Coward έβδομο, μόλις 0,2 δευτερόλεπτα πίσω. Την δεκάδα συμπλήρωσε ο Browne της INCompetition Aprilia, μαζί με τους Michael Rutter (Bathams Ales BMW) και Brian McCormack (Roadhouse Macau by FHO BMW). Τέσσερις ακόμη αγωνιστικές ημέρες απομένουν μέχρι και τις 8/6, όπου ο Dunlop θα έχει την ευκαιρία να περάσει μπροστά από τον θείο του, σημειώνοντας την 27η νίκη του, κάτι που σίγουρα ήθελε να καταφέρει στον αγώνα Superbike, δείχνοντάς το και με τον καταιγιστικό ρυθμό του.