Ο Sam Sunderland σε τοπικό αγώνα Enduro

Άσβεστη δίψα για αγώνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

29/1/2019

Το φετινό Rally Dakar έχει ήδη ολοκληρωθεί και οι περισσότεροι μπορεί να το έχουν καταχωρήσει ήδη στο παρελθόν, όμως δεν ισχύει το ίδιο για τους αναβάτες που συμμετείχαν στο Dakar όπως τον Toby Price –φετινό νικητή του Rally- που βρίσκεται στην αποκατάσταση του κυριολεκτικά διαλυμένου δεξιού του καρπού, έχοντας ακόμη τις μνήμες απ’ τον αγώνα έντονες μέσα στο φρέσκο ξυρισμένο του κεφάλι, ένας φόρος που έπρεπε να πληρώσει λόγω του στοιχήματος που έβαλε με την Laia Sainz.

Ο Sam Sunderland απ’ την πλευρά του, έχοντας τερματίσει τρίτος στο φετινό Dakar δεν κατάφερε να σβήσει την ακόρεστη δίψα του για νίκη κι έτσι αποφάσισε να κάνει μια παράκαμψη την ώρα που επέστρεφε από μια εμφάνισή του στο Bike Shed. Πριν γυρίσει στην Βόρεια Γαλλία που κατοικεί, έκανε μια στάση δίπλα απ’ το Portsmouth, στο Emsworth, ώστε να συμμετέχει στο ετήσιο Mudfest του Portsmouth Motorcycle Club. Η πληροφορία για την διεξαγωγή του αγώνα ήρθε μέσω ενός μηνύματος ενός φίλου του όσο ήταν καθοδόν και η αλλαγή της πορείας του δεν άργησε να γίνει.

Η παρουσία του στον τοπικό αγώνα, αφενός μεν έδωσε μια παγκόσμια χροιά στην εκδήλωση και αφετέρου τράβηξε την προσοχή των 60 αναβατών που είχαν δηλώσει συμμετοχή. Χωρίς ιδιαίτερη έκπληξη ο 29χρονος αναβάτης βρέθηκε στην πρώτη θέση του βάθρου, ολοκληρώνοντας τους περισσότερους γύρους (10 με τον δεύτερο να έχει κάνει 9) στον αγώνα, που η λέσχη είχε ονομάσει Hare και Hounds. Μετά την λήξη της εκδήλωσης, βουτηγμένος κυριολεκτικά στις λάσπες, έβγαλε φωτογραφίες μαζί με τους οπαδούς του, ενώ όταν ρωτήθηκε απ’ την διοργάνωση σχετικά με τις διαφορές μεταξύ του Dakar και του Mudfest είπε: “Είναι λίγο διαφορετικό δεν νομίζετε; Καταρχάς, έχει πολλά δέντρα και επίσης πολύ λάσπη! Έχοντας μόνο το 450 SX-F, που είναι motocross, μου ήταν λίγο περίεργο να το οδηγώ μέσα στο δάσος! Αλλά το απόλαυσα, η διοργάνωση ήταν πολύ καλή και μου άρεσε η μικρή λούπα που περνούσε απ’ το ποτάμι και συνέχιζε στα δέντρα, συνδύαζε λίγο απ’ όλα.”

Τιμητική διάκριση από την Βασίλισσα για τον McGuinness

Θα τιμηθεί με τον τίτλο του MBE
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/1/2021

O ζωντανός θρύλος του Isle of Man TT, John McGuinness, συμπεριλαμβάνεται μέσα στην λίστα των ονομάτων με τις "Τιμητικές Διακρίσεις του Νέου Χρόνου" που ανακοινώνονται παραδοσιακά στις αρχές κάθε χρονιάς, για να λάβει τον τίτλο MBE (Member of the Most Excellent Order of the British Empire, ή αλλιώς Μέλος του πιο Εξαίρετου Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας).

Ο συγκεκριμένος τίτλος αποτελεί την αρχική βαθμίδα απονομής τίτλων και… ιπποσύνης στο αγγλικό σύστημα και απονέμεται σε όσους έχουν ξεχωρίσει για κάποιο εξαιρετικό επίτευγμα ή υπηρεσία στην κοινότητά τους.

Ο "Πύραυλος του Morecombe", όπως είναι το παρατσούκλι του McGuinness λόγω της καταγωγής του, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους μεγαλύτερους αστέρες του road racing, καθώς αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο για πάνω από 20 χρόνια, με 23 νίκες στο Isle of Man TT, από το 1999 που πήρε την πρώτη του νίκη.

Ο McGuinness έχει μεγάλες επιτυχίες και σε αγώνες όπως το North West 200, το Ulster GP και το Macau Grand Prix, οι οποίες κέντρισαν το ενδιαφέρον των βασιλικών αξιωματούχων που πρότειναν να του απονεμηθεί ο τίτλος του MBE, για "τις υπηρεσίες του στον μοτοσυκλετισμό".

Ο Βρετανός αναβάτης δήλωσε ότι έμεινε… άφωνος για πρώτη φορά στην ζωή του, μετά την ανακοίνωση της τιμητικής διάκρισης. Δήλωσε επίσης ότι έγινε αποδέκτης αμέτρητων μηνυμάτων υποστήριξης, ενώ αυτή η διάκριση είπε πως είναι "το κερασάκι στην τούρτα μιας αγωνιστικής καριέρας 30 ετών!"

Όπως αναφέρουμε και παραπάνω, ο McGuinness πέτυχε την πρώτη του νίκη στο ΤΤ το 1999 στην Lightweight κατηγορία, αλλά πλέον έχει μαζέψει καρό σημαίες από όλες τις κατηγορίες, συμπεριλαμβανομένης φυσικά και της κατηγορίας Senior ΤΤ. Μάλιστα, το 2020 ήταν να συμμετάσχει στο ΤΤ με μια μοτοσυκλέτα της Kawasaki, αλλά η ακύρωση του αγώνα (που ισχύει και για το 2021) του χάλασε τα σχέδια για την 100η του εκκίνηση!

Ο McGuinness είναι προς το παρόν δεύτερος στην λίστα των συνολικών νικητών, πίσω από τον αείμνηστο Joey Dunlop.