Οι γυναικείες συμμετοχές στο Dakar 2020!

Χωρίς καμία εγκατάλειψη!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

17/1/2020

Το φετινό Dakar τα είχε όλα και σηματοδοτεί την λήξη της πολυετή κυριαρχίας της KTM, με τον Ricky Brabec να φέρνει την πολυπόθητη νίκη στην Honda, μετά από 31 χρόνια! Η έρημος της Σαουδικής Αραβίας αποδείχτηκε πάρα πολύ μεγάλη πρόκληση για τους αναβάτες αφού απ’ τους 158 που ξεκινήσαν, μονάχα οι 100 κατάφεραν να τερματίσουν, ενώ είχαμε και μια μεγάλη απώλεια απ’ τον κόσμο των rally…

Οι γυναικείες παρουσίες δεν έλειπαν, παρά μόνο απ’ την κατηγορία των Quad, ενώ οι περισσότερες συμμετοχές ήταν στη κατηγορία των μοτοσυκλετών. Οι πέντε αναβάτριες κατάφεραν να ολοκληρώσουν επιτυχώς τον άθλο και να τερματίσουν χωρίς καμία τους να εγκαταλείψει. Η διαφορά μεταξύ της πρώτης στη γενική κατάταξη και της τελευταίας ήταν χαοτική, που έφτανε σχεδόν τη μια μέρα και έκανε ξεκάθαρη τη διαφορά επιπέδου μεταξύ των αναβατριών.

Η Laia Sanz της GasGas –η οποία πλέον ανήκει στην ΚΤΜ- κατάφερε να τερματίσει στη 18η θέση της γενικής και να υπερασπιστεί τον τίτλο της ταχύτερης αναβάτριας στο Dakar. Η ίδια θεωρεί πως το να βρίσκεται μέσα στους 15 πρώτους αναβάτες είναι μια νίκη γι' αυτήν, έναν άθλο που δεν κατάφερε να πετύχει φέτος. Το καλύτερο αποτέλεσμα που έχει μέχρι στιγμής ήρθε το 2015, όταν τερμάτισε ένατη. Μέχρι και σήμερα όμως, δεν έχει υπάρξει Dakar που να την κάνει να εγκαταλείψει. Ακόμη και το 2019, που ανάρρωνε από μια λοίμωξη που είχε τον Αύγουστο του 2018, έλαβε μέρος και τερμάτισε κανονικά. Όπως έχουμε αναφέρει πολλές φορές στο παρελθόν, έχοντας οδηγήσει μαζί της, η Laia αξίζει και με το παραπάνω μια θέση μέσα στη δεκάδα της γενικής χάρη στον τρόπο που οδηγεί και είναι ελάχιστοι οι άντρες που μπορούν να την ακολουθήσουν και να την ανταγωνιστούν. Εξάλλου, αυτό επιβεβαιώνεται και από τους 18 τίτλους που έχει συνολικά στα παγκόσμια πρωταθλήματα trial και enduro.

Πίσω απ’ τη Sanz και με τη διαφορά τους να φτάνει τις εννέα ώρες και 36 λεπτά… τερμάτισε η Ολλανδή Mirjam Pol με τη μοτοσυκλέτα της Husqvarna στη 41η θέση. Το φετινό Dakar ήταν το έβδομο που έλαβε μέρος η αναβάτρια, παρότι συμμετείχε για πρώτη φορά το 2006. Τρία χρόνια αργότερα, το 2009 ήταν η ταχύτερη γυναικά στο Rally, τερματίζοντας στην 53η θέση της γενικής.

Το 2010 θα ήταν η μοναδική χρονιά που θα εγκατέλειπε το Dakar στο 8ο σκέλος, ενώ απ’ το 2011 μέχρι το 2018 απείχε απ’ το Rally. Φέτος ήταν η καλύτερή της εμφάνιση και για να τα καταφέρει προετοιμαζόταν όλο το χρόνο με εντατικές προπονήσεις ώστε να ανταπεξέλθει στις αντίξοες συνθήκες.

Εξίσου εντυπωσιακή και πολλά υποσχόμενη είναι και η πρωτοεμφανιζόμενη Νοτιοαφρικανή Kirsten Landman με τη μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ. Ξεκίνησε να ασχολείται με την οδήγηση μοτοσυκλετών από όταν ήταν οκτώ ετών και έκτοτε έχει λάβει μέρος σε πολλούς αγώνες όπως το Redbull Romaniacs, το King of the Hill Hard Enduro και στο εθνικό πρωτάθλημα enduro της Νότιας Αφρικής. Ωστόσο, το 2013 είχε μια πτώση στην Botswana και λόγω ιατρικούς λάθους έπεσε σε κώμα για 11 μέρες. Από τότε η φοβία που της δημιουργήθηκε ήταν τόσο μεγάλη που ακόμη και δύο εκατομμύρια ευρώ να της έδιναν δεν θα ξανασυμμετείχε σε χωμάτινους αγώνες και Rally.

Το χαμόγελό της τα λέει όλα, η Landman πλέον έχει ξεπεράσει κάθε φοβία...

 

Όμως η ιστορία του Joey Evans, που γλύτωσε από την παραπληγία και ξαναέλαβε μέρος στο Dakar το 2017 αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για την Landman και βρήκε το θάρρος να επιστρέψει στους αγώνες, παίρνοντας μέρος στο Desert 1000. Φέτος, κατάφερε έγινε η πρώτη Νοτιοαφρικανή που τερματίζει στο Dakar και παράλληλα η τρίτη ταχύτερη αναβάτρια, ενώ τερμάτισε δυο θέσεις πιο κάτω απ’ την Pol στη γενική.

Με 18 ώρες να την χωρίζουν απ’ το πρότυπό της την Laia Sanz και την Kristen Landman να τις κόβεις τα φτερά στο να γίνει η πρώτη Νοτιοαφρικανή αναβάτρια που τερματίζει στο Dakarη, η Taye Perry της ΚΤΜ τερμάτισε στην 77η θέση της γενικής,. Παρότι έχει ύψος μόλις 1,58μ. και είναι η πιο κοντή αναβάτρια που έχει λάβει μέρος ποτέ στο Dakar, αυτό δεν την εμπόδισε στο να ολοκληρώσει το Rally επιτυχώς.

Το ύψος όμως, λειτουργεί εις βάρος της όπως είπε, διότι χρειάζεται να καταβάλει περισσότερη προσπάθεια για να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα όταν πέσει. Ξεκίνησε την καριέρα της σε ηλικία 12 ετών και έχει στεφθεί πρωταθλήτρια στη εθνικό πρωτάθλημα γυναικών της χώρας της.

Η Sara Garcia, ήταν η μοναδική αναβάτρια που δεν χρησιμοποίησε μια μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ έμμεσα ή άμεσα, αφού τόσο η Husqvarna όσο και η GasGas είναι πλέον θυγατρικές της αυστριακής εταιρείας. Έλαβε μέρος με την WRF450 της Yamaha και ήρθε 86η στη γενική ολοκληρώνοντας το Dakar με συνολικό χρόνο 68 ώρες.

Μπορεί συνολικά να έλαβαν μόλις πέντε γυναίκες στο φετινό Dakar, όμως καμία τους δεν εγκατέλειψε τον αγώνα και καμία του δεν ήρθε τελευταία στη γενική, βάζοντας έτσι τα γυαλιά σε όσους έχουν ακόμη την εντύπωση οι αγώνες μοτοσυκλετών και τα Rally είναι μόνο για άντρες. Το βιογραφικό των περισσότερων αναβατριών επιβεβαιώνει τον κανόνα…

 
ΓΕΝΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
Αναβάτρια
ΜΟΤΟ
Χρόνος
Διαφορά
LAIA SANZ
GAS GAS FACTORY TEAM
44:00:52
 
MIRJAM POL
HT RALLY RAID HUSQVARNA RACING
53:37:39
+ 09:36:47
KIRSTEN LANDMAN
BAS DAKAR KTM RACING TEAM
56:28:16
+ 12:27:24
TAYE PERRY
NOMADE RACING
62:05:19
+ 18:04:27
SARA GARCIA
PONT GRUP YAMAHA
68:00:00
+ 23:59:08

 

Ετικέτες

Χάλκινος ο Γιώργος Παρασκευάς στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας

Σε μία εξαιρετική σεζόν για τον Έλληνα αναβάτη
Wallpaper. wolf.
Από τον

Παύλο Καρατζά

30/9/2026

Στην τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος BMU ολοκλήρωσε τη σεζόν του 2026 ο Γιώργος Παρασκευάς, σε μία άκρως επιτυχημένη χρονιά που ήταν παράλληλα και εξαιρετικά δύσκολη.

Ο Γιώργος Παρασκευάς αποφάσισε φέτος να συμμετέχει στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα, τόσο στην ταχύτητα, όσο και στο Supermoto και μετά το πέρας και των δύο πρωταθλημάτων, μπορούμε να πούμε με σιγουριά πως το έκανε και απόλυτα επιτυχημένα.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, σας είχαμε ενημερώσει πως ο Έλληνας αναβάτης ολοκλήρωσε το Βαλκανικό Πρωτάθλημα Supermoto στην τρίτη θέση της κατηγορίας Open, ενώ το ίδιο κατάφερε και στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα στην ταχύτητα, αφού κατάφερε την τρίτη θέση στην κατηγορία F1000. Μάλιστα στην συγκεκριμένη κατηγορία οι δύο από τους τρεις πρώτους αναβάτες στη γενική κατάταξη είναι Έλληνες, αφού την δεύτερη θέση κατέλαβε ο Χαράλαμπος Ψυχογιός.

wolf cover

Ακολουθεί το δελτίο τύπου:

Μια σεζόν τρέλας - θα έλεγε κανείς - ολοκλήρωσε ο Γιώργος Παρασκευάς #148, καθώς αγωνιζόταν σε δύο διαφορετικά Πρωταθλήματα Μοτοσυκλέτας και σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο ταξίδευε σε διαφορετική χώρα.

Πήρε μέρος στο Βαλκανικό Πρωτάθλημα Road Racing με την BMW S1000RR WSR4, όπου το τριήμερο 26-28/09 στέφθηκε Χάλκινος Βαλκανιονίκης με 145 βαθμούς, ενώ δυο εβδομάδες νωρίτερα είχε στεφθεί, επίσης, Χάλκινος Βαλκανιονίκης στο Πρωτάθλημα Supermoto, φυσικά με διαφορετικού τύπου μοτοσυκλέτα.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να σημειώσουμε πως εξελίχθηκε η χρονιά για τον Team Manager και οδηγό της WOLF-RACING MOTUL WRRS BMW MOTORRAD, διότι αρχές Αυγούστου στον εναρκτήριο αγώνα Supermoto, υπέστη σοβαρό τραυματισμό στο χέρι του. Είχε επαφή με άλλον αναβάτη, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί, όμως με τρία ακόμη αγωνιστικά τριήμερα Road Racing μπροστά του δεν γινόταν να τα παρατήσει.

Συνεχίζοντας, λοιπόν, χωρίς ιατρική διάγνωση έλαβε μέρος στην Τουρκία, 15-16/08, και στη Σλοβακία, 5-6/09, κατακτώντας την τρίτη θέση βάθρου και στους δυο αγώνες. Τα αποτελέσματα αυτά ανέβασαν τον Παρασκευά στη δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος, όμως, οι πόνοι είχαν χειροτερέψει και αφού είχε δυο εβδομάδες …κενό… μέχρι τον μεγάλο τελικό, μπορούσε να ασχοληθεί με τους τραυματισμούς του.

Άκουσε αυτά που δεν ήθελε να ακούσει, μαθαίνοντας ότι έχει κάταγμα σκαφοειδούς οστού, ότι πλέον χρειάζεται χειρουργείο και μόσχευμα και ότι κανονικά δεν γινόταν να λάβει μέρος στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς.

Η δεύτερη θέση του Πρωταθλήματος όμως απειλούνταν αρκετά, καθώς ο αναβάτης που βρισκόταν στην τρίτη θέση, Χάρης Ψυχογιός #69, ήταν λίγους βαθμούς πίσω και όλα θα καθορίζονταν στη Βουλγαρία.

Ο πιλότος της Wolf Racing αν και δεν αγωνίστηκε στη Βουλγαρία, ταξίδεψε μέχρι την A1 Motor Park για να στηρίξει και τους υπόλοιπους Έλληνες αναβάτες που έγραψαν επιτυχίες στη νέα αυτή πίστα αφού το BMU είχε παράλληλη διεξαγωγή με το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Alpe Adria, στο οποίο η ελληνική σημαία κυριάρχησε στις περισσότερες κατηγορίες. 

Ο “Λύκος” δοκίμασε, ωστόσο, στις δοκιμές να οδηγήσει και στα χρονομετρημένα ώστε να έχει ολοκληρώσει χρόνο, σε περίπτωση που αγωνιζόταν, αλλά ο πόνος στο χέρι του ήταν υπερβολικός. Όπως και ο συνδυασμός βροχής, αρκετού κρύου και του αυξημένου αριθμού αναβατών στην πίστα, λόγω του ότι η κατηγορία F1000 του Βαλκανικού αγωνιζόταν μαζί με το CUP1000 του Ευρωπαϊκού, έκανε την προσπάθεια αρκετά πιο επικίνδυνη.

Έτσι, με μια διαφορετική εικόνα του πιλότου μας, αφού δεν αγωνίστηκε, ολοκληρώθηκε με ασφάλεια η σεζόν και με τον Γιώργο Παρασκευά να κατακτά την τρίτη θέση του Βαλκανικού Πρωταθλήματος Road Racing για την κατηγορία F1000 – μια από τις πιο δύσκολες κατηγορίες λόγω των πολλών συμμετοχών και ελευθερίας βελτιώσεων μοτοσυκλετών.

Με την ίδια πώρωση και στρατηγική που τον χαρακτηρίζει, ο πιλότος της Wolf Racing κρατά από το 2026 κάτι πολύ περισσότερο από το χάλκινο μετάλλιο. Κρατά τις εμπειρίες που αποκόμισε και έναν ακόμη λόγο να επιστρέψει πιο δυνατός, επειδή αυτή η τρίτη θέση δεν ήρθε εύκολα.

Ραντεβού λοιπόν το 2027, ξανά πλάι με την BMW MOTORRAD HELLAS, ο “Λύκος” με περισσότερη πείνα στοχεύει ακόμη πιο ψηλά.

wolf racing

Γιώργος Παρασκευάς | BMW S1000RR WSR4

«Φτάσαμε στον τελευταίο αγώνα χωρίς να με έχει φρενάρει ότι μου είχαν πει οι γιατροί, πως ο τραυματισμός στο χέρι μου έχει φτάσει σε πολύ κακό σημείο και πως χρειάζομαι μόσχευμα. Ήθελα να κάνω το καλύτερο δυνατό! Είχα κατοχυρωμένο βέβαια το βάθρο αλλά μπορούσα να παλέψω και για τη δεύτερη θέση οπότε η βασική ιδέα ήταν να οδηγήσω την Παρασκευή στις δοκιμές και στα χρονομετρημένα. Δεν θέλαμε στον τελευταίο αγώνα να ρισκάρουμε τόσο πολύ την υγεία μας, γιατί η υγεία είναι πάνω από όλα.

Δυστυχώς, από τον πρώτο γύρο κατάλαβα ότι δεν γινόταν διότι το χέρι μου ήταν δεμένο τόσες μέρες και δεν έπαιρνα κάποια αγωγή για να απαλύνει τον πόνο, ο οποίος ήταν πάρα πολύ μεγάλος. Δεν ήταν ο πόνος που είχα στην αρχή γιατί δυο μήνες τώρα παρέμενε “ζεστό” από τους αγώνες και ακολουθούσα μια συγκεκριμένη αγωγή, οπότε κάπως τον έλεγχα – όχι ότι ήταν λίγος, σε καμία περίπτωση!

Μπήκα και στις επόμενες δοκιμές μήπως έχει μαλακώσει ο πόνος και στα χρονομετρημένα ώστε να έχω ολοκληρώσει χρόνο αν χρειαζόταν να αγωνιστώ. Έκανα τρεις γύρους και αποφασίσαμε ότι δεν θα τρέξω, ήταν τεράστιο το ρίσκο με τη βροχή και με τη βρεγμένη πίστα, αν έπεφτα, οι υπάρχουσες βλάβης στο χέρι και στον αυχένα θα ήταν πολύ χειρότερες…

Η μοτοσυκλέτα BMW S1000RR WSR4 είναι υποδειγματική και αγαπημένη μου με το παρατσούκλι “The Panzer”! Αν έπρεπε να πω μόνο ένα καλό για τη μοτοσυκλέτα αυτή, θα μίλαγα για την αξιοπιστία της. Δυο χρόνια μας έχει βγάλει ασπροπρόσωπους, με τρελή ιπποδύναμη και απίστευτο στρίψιμο. Ενώ, επίσης, είναι η μοναδική μοτοσυκλέτα στις πρώτες θέσεις, σε όλο το Βαλκανικό και Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα που τρέχει με K-Tech αναρτήσεις και όχι Öhlins .

Είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι, πήραμε τρίτες θέσεις σε δυο Πρωταθλήματα, στο Road Racing και στο Supermoto, και συνεχίζουμε με την ίδια δύναμη!»

Την προσπάθεια του Γιώργου Παρασκευά στηρίζουν από το 2023:

BMW MOTORRAD HELLAS

DNA HIGH PERFORMANCE AIR FILTERS

TECNO MOTO PERFORMANCE

INTRAMOTO PIRELLI

BMW MOTORRAD SFAKIANAKIS

PAPASTAVROU SHOPS

QNT SPORTS

DXL GRAPHICS

BIKELALERT HELLAS

MOTUL GREECE

HELMET HOME

RIDER GRAPHICS

K-TECH SUSPENSION UK

MOTUL GREECE