Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Laguna Seca - Φως στο τούνελ για την ιστορική αμερικάνικη πίστα

Θα συνεχίσει τη λειτουργία της- Παρουσιάστηκε πλάνο ανάπλασης 50 ετών
motomag Απειλούνται κάθε είδους αγωνιστικές δραστηριότητες στη Laguna Seca λόγω θορύβου
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/9/2024

Οι φίλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι αναφορικά με το μέλλον της Laguna Seca, αφού η αμερικάνικη πίστα όχι μόνο θα συνεχίσει να λειτουργεί αλλά θα δεχτεί και μια σειρά αναβαθμίσεων τα επόμενα χρόνια.

Ποιος θα το πίστευε ότι η Laguna Seca, μια από τις γνωστότερες πίστες παγκοσμίως και με ιστορία που φτάνει σχεδόν τις επτά 10ετίες θα μπορούσε ποτέ να κινδυνεύει με αφανισμό. Κι όμως αυτή θα ήταν η κατάληξή της αν δεν υπήρχαν οι Φίλοι της Laguna Seca (Friends of Laguna Seca), οι οποίοι υπερασπίστηκαν τον λόγο ύπαρξής της απέναντι σε μια ομάδα ιδιοκτητών ακινήτων γύρω από την πίστα που ήθελαν να τη δουν να εξαφανίζεται γιατί θεωρούσαν υπερβολικό τον θόρυβο που παράγεται από τις δραστηριότητες εντός αυτής.

Η τύχη της πίστας και η νέα εποχή που ξεκινά για αυτήν γιορτάστηκε δεόντως από τους ανθρώπους που φρόντισαν για το μέλλον της στα μέσα Αυγούστου, με σχετική τελετή και εκ νέου κόψιμο κορδέλας. Παρόντα στην τελετή ήταν υψηλόβαθμα στελέχη της κομητείας του Monterey, στην οποία ανήκει η πίστα, της επιτροπής που διαχειρίζεται ολόκληρο το πάρκο όπως και κάτοικοι της περιοχής. 

Laguna Seca αμερικάνικη πίστα

Ενάντια στους διαχειριστές της πίστας είχε καταθέσει αγωγή ένας συνασπισμός κατοίκων με την ονομασία "Highway 68 Coalition" που ήθελε να αποτρέψει τα σχέδια ανάπλασης της Laguna Seca προς ιδίο όφελος με πρόφαση κυρίως τα επίπεδα θορύβου και την κίνηση στους δρόμους της περιοχής λόγω των δραστηριοτήτων στην πίστα. Τελικά ο συνασπισμός, που προσπαθεί να μειώσει την ανάπτυξη στην περιοχή με διάφορες ενέργειες από το 1974 που έγινε η σύστασή του, δεν κατάφερε να κλείσει τη διάσημη αμερικάνικη πίστα, με την απόφαση να παίρνεται εξωδικαστικά.

Η Laguna Seca βρίσκεται μέσα σε ένα τεράστιο πάρκο αναψυχής, το οποίο χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως όλο τον χρόνο και αυτό αποφέρει δεκάδες εκατομμύρια δολάρια ετησίως στην τοπική κοινότητα, με την πίστα να ανήκει στην κομητεία του Monterey.

Τελικά τα επόμενα 50 χρόνια η ομάδα διαχείρισης της πίστας αναμένεται να επενδύσει ένα ποσό πάνω από τα 45 εκατ. ευρώ (50 εκατ. δολάρια) ώστε να βελτιωθεί η ίδια η πίστα και να εκσυγχρονιστούν οι εγκαταστάσεις της. Στόχος των επενδύσεων είναι επίσης να γνωρίσει η πίστα ξανά μεγάλες ημέρες δόξας, να μπορέσει να προσελκύσει μεγάλα και μικρά αγωνιστικά (και μη) events, όπως και να βρει περισσότερους χορηγούς. Το πλάνο έχει ήδη παρουσιαστεί και η εκτέλεσή του αναμένεται να ξεκινήσει άμεσα, ενώ θα εκπονηθεί και πλάνο για τη μείωση του θορύβου που παράγεται στην πίστα.