Pikes Peak 2019: Ο Scaysbrook στην κορυφή με Tuono V4

Τα αποτελέσματα του αγώνα
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

2/7/2019

Η φετινή ανάβαση της διαδρομής του Βουνού με τις 156 στροφές, θα μείνει στην ιστορία όχι για το θέαμα που μας πρόσφερε αλλά για την πίκρα που μας έδωσε. Ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε τη φιδίσια διαδρομή φέτος ήταν ο Carlin Dunne, o "King of the Mountain", με την πρωτότυπη Streetfighter V4 της Ducati, όμως λίγα μέτρα πριν τον τερματισμό –όπως λένε ορισμένοι αυτόπτες μάρτυρες- έχασε το μπροστινό επειδή πέρασε πάνω από ένα σαμαράκι του δρόμου, με αποτέλεσμα να συμβεί το μοιραίο.

Το Pikes Peak θα είναι πλέον πιο άδειο χωρίς τον Dunne να τρομοκρατεί τους θεατές και υπόλοιπους αναβάτες με τον απίστευτο ρυθμό του. Φέτος, αν τα πράγματα δεν είχαν πάρει αυτή τη τροπή, θα είχε καταφέρει να σπάσει κάθε ρεκόρ, όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια.

Ο Carlin Dunne γνώριζε εκ των προτέρων την επικινδυνότητα τόσο της ανάβασης του Pikes Peak όσο και των υπόλοιπων αγώνων δρόμου, καθώς ο πατέρας του ήταν αγωνιζόμενος στο Isle Of Man. Το πάθος του για τους αγώνες ήταν πραγματικά άσβεστο και ο ίδιος ενθάρρυνε πολλές φορές στο παρελθόν και άλλους αναβάτες να ξεκινήσουν ή να συνεχίσουν την προσπάθειά τους, συμμετέχοντας στους αγώνες. Ένας απ’ αυτούς ήταν και ο φετινός νικητής της Heavyweight κατηγορίας, ο Rennie Scaysbrook με το Tuono V4 της Aprillia.

Συγκεκριμένα , ολοκλήρωσε την ανάβαση σημειώνοντας νέο ρεκόρ στη κατηγορία στα 09:44,963, ενώ τερμάτισε πέμπτος στη γενική κατάταξη. Συντετριμμένος απ’ το χαμό του Dunne, ο Scaysbrook είπε: “Η εμπειρία μου απ’ την ανάβαση του Pikes Peak ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τον Dunne, καθώς ήταν ο μέντοράς μου το 2016 που πρωτοεμφανίστηκα. Έπειτα, το 2018 παλέψαμε σώμα με σώμα και με νίκησε. Ο Carlin ήταν  πραγματικά καλόκαρδος. Μιας και είμασταν οι πρώτοι που θα ξεκινούσαμε τον αγώνα φέτος, ο Carlin μου έδωσε το χέρι του και μου ευχήθηκε καλή τύχη, ενώ είπαμε πως θα τα πούμε στην κορυφή… Ο κόσμος του μηχανοκίνητου αθλητισμού έχασε έναν πραγματικό πρωταθλητή.”

Με τον Scaysbrook να καταρρίπτει το ρεκόρ της Heavyweight, ο Fillmore δεν κατάφερε να στεφθεί ο απόλυτος Βασιλιάς του Βουνού, κατέχοντας όλα τα ρεκόρ από όλες τις κατηγορίες των μοτοσυκλετών. Στη φετινή του προσπάθεια όμως, ο Fillmore με ένα ΚΤΜ 450 SX-F Factory Edition σύνθλιψε το ρεκόρ της Lightweight που είχε απ’ το 2009 ο Davey Durelle με SXV450 της Aprilia στο 10:35,354, καθώς πέρασε τη γραμμή τερματισμού στο 10:20,819, ενώ ήρθε 16ος στη γενική κατάταξη.

Πρώτη στην Exhibition Powersport (στην κατηγορία που έλαβε μέρος ο Dunne) τερμάτισε η Lucy Glöckner με το BMW S1000R και ήταν η δεύτερη πιο γρήγορη αναβάτρια μετά τον Scaysbrook, με χρόνο κάτω απ’ τα 10 λεπτά, στα 9:58,878, ενώ έκλεισε τη δεκάδα της γενικής.

Ο ομόσταβλος του Dunne, Codie Vahsholtz με το Ducati Multistrada 1260 Pikes Peak ήρθε δεύτερος στην Heavyweight και 12ος στη γενική, με χρόνο 10:03,908. Τέλος, πρώτος στη Middleweight και 21ος στη γενική ήταν ο Rafael Paschoalin με Yamaha MT-07 και χρόνο 10:43,880, που απέχει πάρα πολύ απ’ το να σπάσει το περσινό ρεκόρ του Fillmore με 790 Duke στο 10:04,038.

Ετικέτες

Suzuka 8 Hours 2023 – Η Honda νικήτρια για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και 29η φορά στην ιστορία της

Όχι απλά κέρδισε αλλά έκανε το 1-2-3-4 στην γενική κατάταξη
Suzuka 8H 2023
Από το

motomag

7/8/2023

Μπορεί στο MotoGP και στα WSBK η Honda να τα βρίσκει φέτος σκούρα ωστόσο στους αγώνες αντοχής και συγκεκριμένα στις οκτώ ώρες της Suzuka, η Ιαπωνική εταιρεία θριάμβευσε καθώς όχι μόνο κέρδισε τον αγώνα αλλά “κλείδωσε” και τις τέσσερις πρώτες θέσεις της γενικής κατάταξης.

Ο φετινός οκτάωρος αγώνας αντοχής στην Suzuka, είχε επί της ουσίας έναν πρωταγωνιστή και αυτός ακούει στο όνομα Honda, με την ιαπωνική εταιρεία να θριαμβεύει για 29η φορά στον εν λόγω αγώνα καθώς με την εργοστασιακή Fireblade CBR1000RR-R με αριθμό #33 και αναβάτες τους Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge κατάφερε να αναδειχτεί νικήτρια. Από την πρώτη ώρα του αγώνα είχε γίνει σαφές πως η ομάδα με τον αριθμό #33 είχε το πάνω χέρι όσον αφορά τον ρυθμό καθώς άνοιγε συνεχώς τη διαφορά από τους υπόλοιπους διώκτες της. Το μόνο συνταρακτικό που είχε συμβεί μέχρι τον ενδέκατο γύρο ήταν πως ο Takahashi είχε χρειαστεί να ανακτήσει την πρωτοπορία για την ομάδα του (#33) λόγω της κακής του εκκίνησης. Το έργο της ομάδας του HRC έγινε λίγο αργότερα ακόμη πιο εύκολο καθώς η ομάδα της YART Yamaha #7 η οποία ήταν η μόνη που απειλούσε τους πρωτοπόρους αντιμετώπισε μηχανικό πρόβλημα. Ο Karel Hanika κατάφερε να φέρει την μοτοσυκλέτα στα pits ωστόσο μέχρι να ολοκληρωθούν οι επισκευές, η YART Yamaha είχε πέσει 13 γύρους πίσω από την ομάδα του HRC.

Suzuka 8H

Φτάνοντας στα μέσα του αγώνα το προβάδισμα των Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge της ομάδας Team HRC with Japan Post #33, ήταν περισσότερο από έναν γύρο με την ομάδα της Yoshimura Suzuki να βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Έχοντας φτάσει στην αρχή της έκτης ώρας του αγώνα το αυτοκίνητο ασφαλείας έκανε την εμφάνιση του στην πίστα καθώς ο Mitsunori Okamuru της ομάδας BMW Team Nagano είχε μια άσχημη έξοδο στην στροφή Spoon. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες αποκατάστασης στην πίστα της Suzuka είχαμε φτάσει στην έβδομη ώρα του αγώνα. Η ελαφριά βροχή που έπεφτε ήταν ένας παράγοντας που μπορούσε να μπερδέψει τα πράγματα όσον αφορά την νίκη αλλά αντιθέτως τα έκανε πιο ξεκάθαρα. Ο αναβάτης της Yoshimura Suzuki Gregg Black ο οποίος βρισκόταν στη σέλα της Suzuki GSX-R 1000 στη δεύτερη θέση έπεσε στην πρώτη στροφή της πίστας. Μπορεί οι κριτές να κατάφεραν να βοηθήσουν τον Black ώστε να σηκώσει τη μοτοσυκλέτα του από τα χαλίκια ωστόσο μέχρι να γυρίσει στα pits και να επισκευαστεί η Suzuki GSX-R 1000 χάθηκε τόσο η δεύτερη θέση όσο και ένας τερματισμός εντός δεκάδας. Μετά από το εν λόγω συμβάν σε πλεονεκτική θέση βρέθηκε η ομάδα του HRC, καθώς το μόνο που έπρεπε να κάνουν οι αναβάτες της ήταν να φέρουν την μοτοσυκλέτα στον τερματισμό. Αυτό τελικά συνέβη με την Honda να πανηγυρίζει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και 29η φορά στην ιστορία της μια νίκη στον οκτάωρο αγώνα της Suzuka και τους Takumi Takahashi, Tetsuta Nagashima και Xavi Vierge να ανεβαίνουν με τη σειρά τους στο πρώτο σκαλί του βάθρου.

Suzuka 8H

Τη δεύτερη θέση στον αγώνα κατέλαβε η ομάδα Toho Racing της Honda #104 με αναβάτες τους Ryuichi Kiyonari, Takuma Kunimine και Ikuhiro Enokido. Η πολύπειρη σύνθεση της ομάδας παρά την ταχύτητα που είχε ολοκλήρωσε τον αγώνα με την CBR1000RR-R, έναν γύρο πίσω από τους πρωτοπόρους. Το τρίτο σκαλί του βάθρου συμπλήρωσε ακόμη μία ομάδα της Honda αυτή της SDG Honda Racing #73, με αναβάτες τους Naomichi Uramoto, Teppei Nagoe και Haruki Noguchi. Το 1-2-3-4 κλείδωσε ακόμη μία ομάδα της Honda, αυτή της FCC TSR, με αναβάτες τους Mike di Meglio, Alan Techer, Tarran Mackenzie. Η περυσινή πρωταθλήτρια στο FIM EWC FCC TSR, ενώ ήταν εκτός δεκάδας στην πρώτη ώρα του αγώνα λόγω πτώσης του Mike di Meglio, με την τέταρτη θέση που πέτυχε κατάφερε ταυτόχρονα να κόψει πολύτιμους βαθμούς όσον αφορά το κυνήγι του τίτλου καθώς με το άσχημο αποτέλεσμα της ομάδας YART Yamaha η μεταξύ τους διαφορά μειώθηκε στον έναν μόλις βαθμό με έναν αγώνα να απομένει για το φινάλε. Η κορυφαία ομάδα εκτός Honda ήταν αυτή της Ube Racing Team Suzuki, με τους Dan Linfoot και Takuya Tsuda να τερματίζουν στην πέμπτη θέση.

Suzuka 8H

 

Ετικέτες