Romaniacs, 2η Μέρα: Νίκη Κουζή και αποτελέσματα ανά κατηγορία – Τι θέση πήραν οι άλλοι Έλληνες [Photos]

Σε μία ημέρα που χαρακτηρίστηκε από την πρώτη νίκη Έλληνα αναβάτη στον θεσμό
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

31/7/2026

Ξεκινώντας τη δεύτερη ημέρα του Offroad, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν μια εξαιρετικά απαιτητική από τεχνική άποψη μέρα σε μια περιοχή που δεν είχε επισκεφτεί κανείς από το 2018. Πάμε να δούμε παρακάτω τι έγινε ανά κατηγορία.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) κυριάρχησε απόλυτα στη διαδρομή, διατηρώντας έναν απίστευτο ρυθμό. Κατέγραψε τους πιο σταθερούς χρόνους στα σημεία ελέγχου, συνέχισε να ασκεί πίεση στους πιο κοντινούς αντιπάλους του, τον Teo Kabakchiev (Sherco) και τον Michael Walkner (GASGAS), γνωρίζοντας ότι κάθε δευτερόλεπτο θα μπορούσε να αποδειχθεί σημαντικό.

Ο Kabakchiev και ο Walkner ήταν αποφασισμένοι και διψασμένοι για νίκη, καταφέρνοντας να μειώσουν τη διαφορά στην αρχή της ημέρας. Ο Lettenbichler έφτασε στο «Rocks ‘n’ Roll», το 2ο στάδιο του LEATT LIVEmaniacs — ένα απότομο τμήμα με βράχους — με σημαντική διαφορά από τον Kabakchiev. Χωρίς τη δυνατότητα να δουν εκ των προτέρων το ακραίο έδαφος, οι διαγωνιζόμενοι αναγκάζονται να «διαβάσουν» τα εμπόδια και να προσαρμοστούν επί τόπου, βελτιώνοντας έτσι την προσέγγισή τους σε κάθε γύρο. Ο Lettenbichler διατήρησε το κλασικό του στυλ, βρίσκοντας τέλεια αρμονία με τη μοτοσυκλέτα του. Έσπευσε προς τον τερματισμό, ο οποίος βρισκόταν αμέσως μετά το στάδιο LIVEmaniacs, με προβάδισμα 12 λεπτών και 19 δευτερολέπτων έναντι του Kabakchiev.

Εν τω μεταξύ, ο Kabakchiev μπήκε στη διαδρομή LEATT LIVEmaniacs με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά. Μαζί τους ήταν ο επιθετικός James Moore (Beta), οι αδελφοί Brightmore (GASGAS) και ο Thomas Scales (Beta). Μετά από μια ήδη εξαντλητική μέρα στο βουνό, ο Kabakchiev έδειξε κάποια σημάδια κόπωσης κατά τη διάρκεια των απαιτητικών τριών γύρων, αλλά κατάφερε να αντέξει και να φτάσει στον τερματισμό στη δεύτερη θέση, με τον Walkner να τον ακολουθεί από κοντά στην τρίτη θέση.

Top-3 κατηγορίας Gold:

Mani Lettenbichler

Teo Kabakchiev

Michael Walkner

 

Silver

Στην κατηγορία Silver προσφέρθηκε μια ισορροπημένη εμπειρία που συνδύαζε γρήγορη και απολαυστική οδήγηση με τεχνικές προκλήσεις, όπως το «Dragon’s Spine». Οι αναβάτες απόλαυσαν το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο της Ρουμανίας, σε μια μέρα που συνδύαζε απαιτητική οδήγηση με αξέχαστα ορεινά τοπία. Οι τρεις πρώτοι της κατηγορίας Silver κατάφεραν να διατηρήσουν παρόμοιες διαφορές χρόνου μεταξύ τους, ακόμη και μετά από 127 χλμ. διαδρομών αγώνα. Ο Έλληνας Γιώργος Οκάογλου (Sherco) ήταν σταθερός και πήρε την 33η θέση. Τρεις θέσεις πιο πίσω (36ος) τερμάτισε ο αναβάτης WSBK Remy Gardner (Beta), ενώ η Sandra Gomez (Beta) έλαμψε στην 8η θέση, "ανεπίσημα" (καθώς δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία στον αγώνα) πρώτη μεταξύ των Γυναικών.

Ο τερμάτισε στην 36η θέση.

Top-3 κατηγορίας Silver:

Sandon Kerswell

Florian Kirchmayer

Lorenz Steinkellner

 

Bronze

Η κατηγορία Bronze κάλυψε 132 χλμ. διαδρομών, όπου οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν σύντομα τεχνικά τμήματα Hard Enduro, συμπεριλαμβανομένου του «κήπου» με τους μεγάλους βράχους. Υπήρχαν πολλά πολύ γρήγορα, ανοιχτά τμήματα που πρόσφεραν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ρυθμό των ορεινών διαδρομών και το μαγευτικό τοπίο της Ρουμανίας.

Η Tjaša Fifer είχε μια εξαιρετική μέρα και ανέβηκε στην 4η θέση, προσπερνώντας τον Emanuel Gyenes, έναν έμπειρο βετεράνο της διοργάνωσης.

Top-3 κατηγορίας Bronze:

Benjamin Richter

David Rusanescu

Francisco Mateu

 

Iron 

Αν και η ημέρα χαρακτηρίστηκε από λιγότερες απαιτητικές στιγμές, οι διαγωνιζόμενοι είχαν την ευκαιρία να αντιμετωπίσουν μια σειρά από κλασικά τεχνικά τμήματα στο στυλ του Romaniacs κατά μήκος των 120 χλμ. διαδρομών του αγώνα.

Top-3 κατηγορίας Iron:

Nico Friedmann

Peter Wuth

Mark Whyte

 

Atom

Η κατηγορία Atom αντιμετώπισε τις πιο προσιτές διαδρομές στην κατηγορία Hard Enduro, καλύπτοντας 123 χλμ. απολαυστικών ορεινών διαδρομών. Οι διαγωνιζόμενοι βίωσαν και πάλι πολλά κλασικά χαρακτηριστικά του Romaniacs, με μερικές διασκεδαστικές και απροσδόκητες τεχνικές προκλήσεις κατά μήκος της διαδρομής, που τους κράτησαν σε εγρήγορση και τους διασκέδασαν.

Top-3 κατηγορίας Atom:

Daniel Fasching

Iñigo Zardoya Egaña

Kristaps Šmats

 

Adventure Ultimate

Όλα τα βλέμματα ήταν στραμμένα στους διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Adventure Ultimate, καθώς ξεκίνησαν με μια εξαιρετικά τεχνική εκκίνηση τη δεύτερη ημέρα του Offroad, η οποία περιλάβανε ένα ιδιαίτερα δύσκολο τμήμα με βράχια. Με ελάχιστη διαφορά να χωρίζει τους πρωτοπόρους, η μάχη ήταν σκληρή, καθώς αντιμετώπιζαν το ένα απαιτητικό τμήμα μετά το άλλο. Ήταν μια εντυπωσιακή επίδειξη δεξιοτεχνίας, βλέποντας τους ελίτ διαγωνιζόμενους της κατηγορίας Ultimate να χειρίζονται με μαεστρία τις βαριές πολυκύλινδρες μοτοσυκλέτες τους σε έδαφος που συνήθως συνδέουμε με τις ελαφρύτερες μοτοσυκλέτες Hard Enduro.

Ο Mario Roman (CFMOTO), ο οποίος προτιμά το τεχνικό έδαφος, έχει κυριαρχήσει κατακτώντας τη νίκη κάθε μέρα μέχρι τώρα, αλλά όχι με άνετη διαφορά. Ο Pol Tarrés (Yamaha) τον ακολουθεί από κοντά και δεν θα παραχωρήσει εύκολα τη νίκη. Ο Dieter Rudolf (KTM) αποδεικνύεται φυσικό ταλέντο στην πρώτη του προσπάθεια στην κατηγορία Adv και έχει δείξει ότι μπορεί να βρίσκεται στην κορυφή μαζί με τους καλύτερους, καταγράφοντας και χτες τον τρίτο ταχύτερο χρόνο. Ο Mario Roman προπορεύεται κατά 5 λεπτά από τον Tarrés και κατά 8 λεπτά από τον Rudolf.

Top-3 κατηγορίας Adv Ultimate:

Mario Roman

Pol Tarrés

Dieter Rudolf

 

Adv Core

Η κατηγορία Adv Core είχε μια ελαφρώς πιο ήπια αρχή της ημέρας, μοιραζόμενη τη διαδρομή με την κατηγορία Lite μέσα από ένα εντυπωσιακό αλπικό τοπίο. Η τεχνική δυσκολία αυξήθηκε λίγο πριν το Service Point και τα τελευταία 10 χλμ. προσέφεραν ένα απαιτητικό φινάλε στο στυλ του Romaniacs. Η διαδρομή της ημέρας κάλυψε 110 χλμ.

Μετά από ένα άλμα βγήκε η αλυσίδα του Sam Sunderland (Triumph) που έπρεπε να προσπαθήσει σκληρά για να καλύψει την διαφορά από τον Παναγιώτη Κουζή (CFMOTO), ο οποίος ήταν εξαιρετικός και πήγαινε τέρμα γκάζι, παίρνοντας τελικά μία τεράστια νίκη, την πρώτη Έλληνα αναβάτη στο Romaniacs. Πρέπει να αναφερθεί πως ο Κουζής έφαγε μία τεράστια ποινή την πρώτη ημέρα, γι’ αυτό και παρά τη νίκη του βρίσκεται στην 31η θέση. Ο Γιώργος Κοινωνάς (CFMOTO) είχε ακόμη μία πολύ καλή ημέρα και τερμάτισε στην 14η θέση και έτσι βρίσκεται στην 12η θέση της κατηγορίας, πολύ κοντά στην πρώτη δεκάδα.

Top-3 κατηγορίας Adv Core:

Παναγιώτης Κουζής

Sam Sunderland

Rene Columna

 

Adventure Lite

Η κατηγορία Adventure Lite ξεκίνησε δυναμικά με μερικές ομαλές κατηφόρες, προσφέροντας παράλληλα εκπληκτική πανοραμική θέα. Στη συνέχεια, οι διαδρομές άλλαξαν χαρακτήρα, με έναν από τους πιο απαιτητικούς βρόχους των τεσσάρων ημερών πριν από το διάλειμμα στο Σημείο Συντήρησης. Μετά, οι διαγωνιζόμενοι αντιμετώπισαν έναν άλλο γραφικό βράχο πριν φτάσουν στον τερματισμό, όπου τους περίμεναν εκπλήξεις και μια ανάβαση με πλήρη επιτάχυνση σε μια μακρά πίστα σκι.

Top-3 κατηγορίας Adventure Lite:

Guishu He

Liviu Mircea Bereteu

Wen Min Su

 

eMoto Hobby

Top-3 κατηγορίας:

Valentin Rehrl

Martin Dosch

Karl-Jörg Mittendorf

 

 

 

John McGuinness: Στα 54 του γράφει ακόμη γύρους 130mph στο Isle of Man TT και το γιορτάζει με επετειακή εμφάνιση

Ο John Warren McGuinness MBE συμμετείχε φέτος για 30ή χρονιά στο Tourist Trophy του Isle of Man με μια Fireblade βαμμένη στα χρώματα της πρώτης του RS250
mcguinness
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/6/2026

"Ταξιδεύω νοητικώς σε εκείνη την πρώτη μου επίσκεψη με το φέρι, για έναν αγώνα που άλλαξε τη ζωή μου," θυμάται ο McGuinness. "Την πρώτη φορά που έτρεξα εδώ ήρθα με το δικό μου φορτηγάκι, το RS250R δεμένο πίσω δίπλα σε μια φορητή κουζίνα και μερικά κάνιστρα με ντίζελ που είχα δανειστεί από τη βάρκα του πατέρα της Becky [σ.σ. η σύζυγός του]."

Η στιγμή που θυμάται ο Άγγλος θρύλος του ΤΤ είναι το 1996, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 ετών και έφτανε στο λιμάνι της πόλης Douglas για το πρώτο του TT με μια δίχρονη Honda RS250 και χορηγό έναν προσωπικό του φίλο, τον αείμνηστο Paul Bird.

mcguinness
O John McGuinness έτοιμος να εκκινήσει τον αγώνα Superbike TT την Κυριακή 31 Μαΐου 2026

Προερχόμενος από έξι χρονιές αγώνων σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μερικές συμμετοχές στον αγώνα North West 200 (απαιτούμενη προϋπηρεσία για να γίνει κανείς δεκτός στο ΤΤ), ο McGuinness εκκίνησε την καριέρα του με τον αγώνα της κατηγορίας Lightweight το 1996, στον οποίο τερμάτισε 15ος με ταχύτερο γύρο λίγο πάνω από τα 109 μίλια ανά ώρα, ή 175,4 χιλιόμετρα ανά ώρα, κατακτώντας τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (Best Newcomer).

 

mcguinness
Με τη Fireblade της ομάδας HM Plant το 2007 καθ' οδόν προς τον πρώτο γύρο με μέση ωριαία ταχύτητα άνω των 130 mph στο Νησί

Η συνέχεια έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στα βιβλία της Ιστορίας: 23 νίκες σε ΤΤ από το 1999 ως σήμερα και σε διάφορες κατηγορίες (βασικά σε όλες, ακόμη και στην, καταργημένη πλέον, ηλεκτρική TT Zero με μοτοσυκλέτες της Mugen), ο πρώτος γύρος στην ιστορία του ΤΤ άνω των 130 mph (209,2 km/h) το 2007 και μια ιστορική νίκη στο Senior TT του 2015 κατά την οποία έγραψε τον πιο γρήγορο γύρο της προσωπικής του καριέρας με 132.701 mph (213,6 km/h).

mcguinness

Η ειδική βαφή στη φετινή του Fireblade ανατρέχει σε εκείνη την πρώτη εμφάνιση με την RS250 και αποτελεί έναν φόρο τιμής που του έγινε από τη Honda Racing UK.

"Η απόδοση του John φέτος είναι αντάξια του παλιού καλού McGuinness," είπε ο Nick Fletcher της Honda Racing Team. "Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χρόνο για τις τεράστιες ουρές οπαδών του που στήνονται κάθε φορά που μένει για λίγη ώρα ακίνητος και πάντα το ίδιο γρήγορος και απαλός ως μετάξι στην άσφαλτο."

mcguinness

Τα τελευταία χρόνια ο McGuinness έχει χάσει επαφή με τις νίκες, το άθλημα έχει προχωρήσει λίγο πιο μπροστά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ο φετινός νικητής του αγώνα Superbike TT, Dean Harrison, έγραψε στις δοκιμές της κατηγορίας οκτώ γύρους πάνω από τα 133 mph (214 km/h), δηλαδή πάνω από την ταχύτερη επίδοση στην καριέρα του Mc Guinness, ενώ στον αγώνα κέρδισε γράφοντας ταχύτερο γύρο άνω των 135 mph (217,3 km/h). Το δε απόλυτο ρεκόρ γύρου έχει γραφτεί το 2023 από τον Peter Hickman στο Superstock TT με 136,358 mph (219.447 km/h).

Παρόλα αυτά ο John McGuinness παραμένει ένα είδωλο, ένας από τους πιο αγαπητούς αναβάτες στην ιστορία του ΤΤ και φυσικά ένας από τους πολυνίκες του με 23 επισκέψεις το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι που πολύ λίγοι έχουν καταφέρει.

Στα 54 του χρόνια μάλιστα, ο Άγγλος συνεχίζει να είναι πολύ γρήγορος και σταθερός, τερματίζοντας φέτος τον αγώνα των Superbikes στην τιμητικότατη πέμπτη θέση.