Scramble Ωρωπού 2022 - Ο απολογισμός

Με 70 σχεδόν συμμετοχές
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

29/11/2022

Ο 2ος Αγώνας Scramble του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Νοτίου Ελλάδος έλαβε χώρα στο Συκάμινο Ωρωπού στις 27/11/2022, με 70 σχεδόν συμμετοχές.

Στον αγώνα συμμετείχαν σχεδόν 70 αναβάτες, ενώ ο δυνατός βοριάς έφερε κρύο και σήκωσε σκόνη, δίχως όμως να προκαλέσει περισσότερα προβλήματα.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου του Αθλητικού Σωματείου ΕΔΟ (Εκτός Δρόμου Ομάδα) και της Αθλητικής Λέσχης Μοτοσυκλέτας Ωρωπού:

“Eat my Dust! (φάτε τη σκόνη μου!)

Ένας ακόμα όμορφος αγώνας σε μια καλοσχεδιασμένη και "σκληρή" πίστα, χωρίς απρόοπτα, με πολλή μα πάρα πολλή σκόνη, με δυνατούς βοριάδες και αρκετό κρύο, πλέον ανήκει στο παρελθόν. Η οργάνωση της οργανωτική επιτροπή της ΑΛΜΩ και της ΕΔΟ ήταν άψογη, και έλλειπε μόνο μια βροχή τις παραμονές για να κάνει το τερέν τέλειο!

Οι 70 περίπου συμμετέχοντες απόλαυσαν έναν έντονο ανταγωνισμό, ωραίες μάχες, και διασκεδαστική διαδρομή, με σύμμαχο τον δυνατό αέρα να τους διώχνει την σκόνη!

Στον μικρό αγώνα της SB που άνοιξε την αυλαία στο Συκάμινο Ωρωπού, ο Βασίλης Κατσάς πήρε την νίκη από τον Αλέξανδρο Τοπκάρογλου που ήταν έκπληξη στον πρώτο του αγώνα! 3ος ήταν ο Παναγιώτης Μπάτος, και 4ος ο αναβάτης που ταξίδεψε περισσότερο από όλους για την συμμετοχή, ο Νίκος Ζυγούρης από την Μυτιλήνη!

Στον αγώνα του «Ωραίου φύλου», οι αδελφές Λάμπρου κατευχαριστήθηκαν τον αγώνα, με την Ιωάννα να κερδίζει την Αμαλία, ενώ 3η ήταν η Ελένη Λυμπεροπούλου.

Εντυπωσιακός ήταν ο «μικρός» SY2 Χρήστος Ταμπάκος, προσφέροντας θέαμα με το 85άρι του, ενώ ο Παναγιώτης Δημόπουλος συμμετείχε τελικά στην SB κατηγορία.

Στον μεγάλο αγώνα που κράτησε σχεδόν 2 ώρες, ο Philip Atwill κυριάρχησε με την δύναμη και το στιλ του, νικώντας στην κατηγορία Expert, μπροστά από τα αδέλφια Μαραγκούς, Ζαφείρη και Δημήτρη.

Στην S1 κυριάρχησε ο Παναγιώτης Μπελίτσης μπροστά από τον Δημήτρη Σαρανταυγά, ενώ στην S2 o Κωνσταντίνος Νικιάς κέρδισε μπροστά από την έκπληξη του αγώνα, τον Δημήτρη Καρακώστα, που μετά τα πρωταθλήματα στην ταχύτητα, δοκιμάζει τις χωμάτινες δυνατότητές του!

Στην SJunior o Νίκος Μιχαηλίδης κυριάρχησε του Γιάννη Καρυδάκη, ενώ στους SSenior o έμπειρος Φώτης Αλεξόπουλος πρόσθεσε άλλη μια νίκη στο ενεργητικό του, ακολουθούμενος από τον Μανώλη Ρουμελιώτη και τον Μίνωα Κονίδη.

(Να σημειώσουμε ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αναφορά σε γενική κατάταξη, καθώς οι κατηγορίες ξεκινούσαν διαφορετική ώρα μεταξύ τους)

Δεν θα μπορούσαμε να ΜΗΝ δώσουμε τα εύσημα και στους 3 αναβάτες (τελευταία ασχολούνται με το trial) που συμμετείχαν με τα θηριώδη -για αυτή τη μορφή των αγώνων- Yamaha Tenere 700 και Triumph Tiger 900, και τα πήγαν περίφημα, κερδίζοντας τiς εντυπώσεις! Πρόκειται για τους Λευτέρη Καρέτσο, Ισίδωρο Τσίκη και Άγγελο Παγώνη! 

Οι απονομές έριξαν την αυλαία του αγώνα, με πολλά χαμόγελα, χωρίς τραυματισμούς και αρκετές υποσχέσεις για το μέλλον.

Θερμές ευχαριστίες στους ανθρώπους εκτός της ΑΛΜΩ και της ΕΔΟ, που συνέβαλλαν στην όμορφη εικόνα του δύσκολου εγχειρήματος: Βαγγέλη Αχτσή, Θανάση Λυκούση, Δημήτρη Τζωρτζάκη, Γιώργο Γαλαίο, Άρη Καρυδάκη, Ηλία Δουρή, Πέτρο Δραμαλιώτη, Στέλιο Λαζαράκη, Ανδρέα Δημόπουλο, Επίλεκτους ΕΠΟΜΕΑ, ΕΚΑΒ Ωρωπού, Πυροσβεστική Ωρωπού, στους πιτσιρικάδες Ιάσωνα, Bruno, Χρήστο και Άρη, που φρόντιζαν την πίστα, και φυσικά στους υποστηρικτές της προσπάθειας από τον χώρο της μοτοσυκλέτας, αλλά και την γύρω περιοχή που βοήθησαν οικονομικά την διοργάνωση.

Αναλυτικά αποτελέσματα ΕΔΩ.

Η πρώτη νίκη της Honda στο ΙοΜ ΤΤ – 1961 [video]

60 χρόνια αγωνιστικής παρουσίας στο "Νησί"
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/7/2019

Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί την επέτειο των 60 χρόνων παρουσίας της Honda στο Isle of Man, η οποία μέχρι και σήμερα αποτελεί το εργοστάσιο με τις περισσότερες επιτυχίες στο "Νησί". Συνολικά, έχει "μαζέψει" 183 νίκες σε όλες τις κατηγορίες, ένα νούμερο δυσθεώρητο για οποιονδήποτε άλλο ανταγωνιστή. Και αν σήμερα θεωρούμε αυτονόητη την ικανότητα της Honda να παίρνει νίκες και πρωταθλήματα σε παγκόσμιο επίπεδο, πίσω στο 1959 –όταν έκανε την πρώτη εμφάνισή της και… έχασε στο Isle of Man- τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.
Ο Soichiro Honda ήταν ένας οραματιστής που πίστευε ότι οι αποτυχίες είχαν εξίσου μεγάλη διδακτική αξία, όσο και οι επιτυχίες. Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι θα άφηνε μια αποτυχία να σταθεί εμπόδιο στην πορεία της Honda για παγκόσμια κυριαρχία. Η φιλοσοφία του επιβεβαιώθηκε με τον πιο πειστικό τρόπο, καθώς μετά από τις δυο πρώτες αποτυχίες του στους αγώνες του IοM TT, η Honda σάρωσε στις πέντε πρώτες θέσεις σε ΟΛΕΣ τις κατηγορίες που έλαβε μέρος, το 1961. Η ιδιαίτερη σχέση του Soichiro με το IoM TT είχε φανεί από την πρώτη του επίσκεψη στο Νησί το 1954, κατά την διάρκεια των επισκέψεών του σε μεγάλα αγωνιστικά events, όπου παρακολουθούσε και μελετούσε τις προσπάθειες των αντιπάλων της Honda στους αγώνες. Μάλιστα, έχει μείνει στην Ιστορία η περίφημη φράση του ότι "μόνο κερδίζοντας στο Isle of Man μπορούμε να χαράξουμε το μονοπάτι μας για να γίνουμε μια παγκόσμια εταιρεία και να πουλάμε τα προϊόντα μας σε όλο τον κόσμο". Εκείνη την επιτυχημένη χρονιά μάλιστα, η εταιρεία είχε φέρει μαζί της κι ένα κινηματογραφικό συνεργείο, το οποίο κατέγραψε την προσπάθεια και μέρος του υλικού από την πρώτη νικηφόρα χρονιά της Big-H μπορείτε να παρακολουθήσετε στο παρακάτω βίντεο:

Οι αναβάτες της Honda, Sadao Shimazaki, Jim Redman, Tom Phillis, Luigi Taveri και ο θρυλικός Mike Hailwood, κυριάρχησαν στην πρώτη πεντάδα της κατηγορίας Lightweight TT 125cc. Οι Naomi Taniguchi, Kunimitsu Takahashi, Jim Redman, Tom Phillis, και Mike Hailwood έκαναν ακριβώς το ίδιο στην κατηγορία των 250cc. Μάλιστα, για τον Taniguchi ήταν ιδιαίτερης σημασίας αυτή η επιτυχία, καθώς ήταν το μοναδικό μέλος της αρχικής ομάδα του 1959 που είχε τις δύο αποτυχημένες προσπάθειες.
Όλη αυτή όμως η αλματώδης εξέλιξη και οι επιτυχίες, ήταν ουσιαστικά αποτέλεσμα πολλών ετών αθόρυβης προετοιμασίας. Ο Soichiro Honda είχε εργαστεί πολύ σκληρά και ο ίδιος, πολύ καιρό πριν αρχίσουν να μπαίνουν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας του. Αυτό δεν είναι κάτι παράξενο, για τον άνθρωπο που όταν έπρεπε να αποφασίσει ποια βαλίτσα θα άφηνε έξω από το αεροπλάνο πριν την πτήση από τη Ρώμη για την Ιαπωνία, προτίμησε να παρατήσει τη βαλίτσα με τα ρούχα του και να πάρει μαζί του την βαλίτσα που ήταν γεμάτη με αγωνιστικά ανταλλακτικά που είχε μαζέψει για το τμήμα R&D της εταιρείας. Ήταν ξεκάθαρα ένας άνθρωπος απόλυτα ταγμένος στον σκοπό του, που του αξίζει ένα μεγάλος φόρος τιμής από όλη την μοτοσυκλετιστική κοινωνία, 60 χρόνια μετά την πρώτη του επιτυχία.