Suzuka 8 Hours: Επιστροφή για Miller, Rea και Locatelli στον θρυλικό Ιαπωνικό αγώνα αντοχής

Ο έξι φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής Superbike θα αγωνιστεί με τη Honda HRC, ο Miller με την εργοστασιακή Yamaha δίπλα στους Nakasuga και Locatelli
Suzuka 8 Hours
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

11/5/2026

O Αυστραλός Jack Miller των MotoGP και δύο γνώριμα πρόσωπα του WorldSBK, ο Jonathan Rea και ο Andrea Locatelli, ετοιμάζονται να επιστρέψουν στον ιστορικό αγώνα 8 Ωρών της Suzuka, με τους αναβάτες να ενισχύουν τις εργοστασιακές ομάδες της Honda και της Yamaha στην 47η διοργάνωση του αγώνα αντοχής που θα διεξαχθεί στις 3-5 Ιουλίου στην πίστα της Suzuka.

Ο έξι φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής WorldSBK Jonathan Rea και ο πρώην team mate του στη Yamaha, Andrea Locatelli, θα βρεθούν ξανά στην Ιαπωνία για έναν από τους σημαντικότερους αγώνες αντοχής στον κόσμο, εκπροσωπώντας δύο από τις ισχυρότερες εργοστασιακές συμμετοχές του θεσμού.

Miller και Locatelli συνεχίζουν με την εργοστασιακή Yamaha

Suzuka 8 Hours

Ο Andrea Locatelli θα φορέσει ξανά τα χρώματα της Yamaha Factory Racing Team, πλαισιώνοντας τον πολυνίκη του ιαπωνικού πρωταθλήματος Katsuyuki Nakasuga και τον αναβάτη MototGP της Yamaha, Jack Miller, με στόχο αυτή τη φορά την κορυφή.

Το 2025 ήταν η πρώτη επιστροφή της εργοστασιακής Yamaha στον 8ώρο αγώνα της Suzuka μετά το 2019, συμμετοχή που έγινε στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 70 χρόνια της εταιρείας. Η ομάδα με το #55 εντυπωσίασε άμεσα, καθώς ο Locatelli στην πρώτη του εμφάνιση στον αγώνα βοήθησε τη Yamaha να τερματίσει στη δεύτερη θέση, ενώ παράλληλα σημείωσε και τον ταχύτερο γύρο του αγώνα.

Για το 2026, ο Ιταλός στοχεύει ξεκάθαρα στην ένατη νίκη της Yamaha στη Suzuka, δηλώνοντας: "Έλαβα υπέροχα νέα από την Ιαπωνία φέτος! Είμαι πραγματικά ευγνώμων που θα αγωνιστώ ξανά στο Suzuka 8 Hours με την εργοστασιακή ομάδα. Το να οδηγώ την εργοστασιακή R1 και να βρίσκομαι δίπλα σε αναβάτες όπως ο Jack και ο Nakasuga είναι εξαιρετικό για την εξέλιξή μου ως αναβάτης. Φέτος ο στόχος μας είναι η νίκη που χάσαμε πέρυσι. Ο ανταγωνισμός θα είναι σκληρός, αλλά δεν φοβόμαστε κανέναν."

Rea με Honda HRC και στόχο ακόμη μία νίκη

Suzuka 8 Hours

Από την άλλη πλευρά, ο Jonathan Rea επιστρέφει στη Suzuka ως μέλος της Honda HRC, συμπληρώνοντας ουσιαστικά το κενό που υπήρχε στην περσινή σύνθεση της ομάδας.

Ο Βορειοϊρλανδός θα μοιραστεί τη μοτοσυκλέτα με τον Johann Zarco, νικητή του περσινού αγώνα, και τον Takumi Takahashi, με τη Honda να υπερασπίζεται τον τίτλο, που σταθερά κατακτά από το 2022.

Η περσινή νίκη της Honda HRC είχε ακόμη μεγαλύτερη αξία, καθώς η ομάδα αναγκάστηκε να αγωνιστεί με δύο μόνο αναβάτες, μετά τον τραυματισμό του Iker Lecuona και την αδυναμία του Xavi Vierge να τον αντικαταστήσει λόγω διαδικαστικών προβλημάτων.

Για τον Rea, η Suzuka είναι γνώριμο έδαφος. Το 2012 κατέκτησε την πρώτη του νίκη εκεί με Honda CBR1000RRW, ενώ επέστρεψε στην κορυφή το 2019 με Kawasaki, έχοντας δίπλα του τους Leon Haslam και Toprak Razgatlıoğlu, ενώ φέτος θα προσπαθήσει να προσθέσει ακόμη μία νίκη στο ενεργητικό του και να χαρίσει στη Honda δεύτερη συνεχόμενη επιτυχία στον ιστορικό αγώνα αντοχής της Ιαπωνίας.

FIM EWC, Bol d’Or: Νίκη και πρωτάθλημα η BMW, πρώτη Ευρωπαία που το καταφέρνει! [Βίντεο]

Στην 89η διοργάνωση του Bol d’Or η BMW Motorrad World Endurance Team ξόρκισε το παρελθόν της και έγραψε ιστορία
​  bol d'or
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

22/9/2026

Ο 24ωρος αγώνας στην πίστα Circuit Paul Ricard της Γαλλίας έριξε την αυλαία του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Endurace, EWC, για το 2026 με ένα δραματικό φινάλε στη φετινή σεζόν. Η νίκη της BMW Motorrad World Endurance Team της χάρισε τον τίτλο για μόλις 4 βαθμούς από την περσινή πρωταθλήτρια YART Yamaha Official EWC Team και την έχρισε ως την πρώτη ευρωπαϊκή εταιρεία που κατακτά την κορυφή σε αυτό το πρωτάθλημα, το οποίο ήταν παραδοσιακά αντικείμενο των ιαπωνικών εργοστασίων.

​  bol d'or

H BMW M 1000 RR με τον αριθμό #37 και τους Markus Reiterberger, Steven Odendaal και Michael van der Mark στη σέλα της ξεκίνησε από την pole position και κάλυψε απόσταση-ρεκόρ για το Bol d’Or με 742 γύρους, τερματίζοντας πρώτη με έναν γύρο μπροστά από τη Suzuki GSX-R1000R της Yoshimura SERT Motul #12 (Gregg Black, Etienne Mason, Dan Linfoot) και δύο από την τρίτη YART Yamaha Official EWC Team #1 (Karel Hanika, Marvin Fritz, Leandro Mercado).

Για την πρώτη τη τάξει ομάδα της BMW, αυτή η νίκη δεν ήταν σημαντική μόνο επειδή ήταν η πρώτη Ευρωπαίου κατασκευαστή, αλλά επίσης γιατί ξόρκισε το τραγικό για τους Γερμανούς φινάλε της περσινής χρονιάς, όταν στην ίδια πίστα και τον ίδιο 24ωρο αγώνα έφτασε μισή ώρα από την κατάκτηση του τίτλου, για να μείνει στα κρύα του λουτρού εξαιτίας μηχανικής βλάβης την ύστατη στιγμή.

bol d'or

Στα πρώτα στάδια του αγώνα η BMW έδωσε μάχη με την F.C.C. TSR Honda France (Alan Techer, Corentin Perolari, John McPhee) με τους Γερμανούς να ξεχωρίζουν χάρη στα ταχύτερα και αραιότερα πιτ στοπ, ενώ η ομάδα της Honda έχασε περαιτέρω χρόνο μετά από μια μικρή πτώση, ενόσω μαχόταν με τη YART Yamaha.

Παρόλα αυτά ο ταχύτερος γύρος του αγώνα γράφτηκε από μια Fireblade και συγκεκριμένα αυτή του Perolari με χρόνο 1'52.320 και μέση ταχύτητα 181.8 km/h.

​  bol d'or

Η τελική κατάταξη του πρωταθλήματος φέρνει τη BMW πρώτη και παγκόσμια πρωταθλήτρια με 158 βαθμούς, τη YART Yamaha δεύτερη με 154 και τη Yoshimura SERT τρίτη με 137.

Η Yamaha ωστόσο κατέκτησε τον τίτλο Κατασκευαστών του EWC με 179 βαθμούς, αφήνοντας τη BMW δεύτερη με 167 και τη Honda τρίτη με 141, ενώ ακολουθούν κατά σειρά οι Kawasaki (117 β.) και Suzuki (111 β.).

​  bol d'or

Στην κατηγορία FIM Endurance World Cup είχε μια μεγάλη νικήτρια, τη Wójcik Racing Team #77 SST με μοτοσυκλέτα Honda και αναβάτες τους Jordi Torres Fernandez, Milan Pawelec, Mateusz Molik και Hector Garzo Vicent, η οποία κυριάρχησε στη Superstock κατηγορία και αναδείχθηκε Παγκόσμια Κυπελλούχος του EWC.

Τέλος, στην κατηγορία που βρίσκεται πιο κοντά στα μοντέλα παραγωγής, FIM Endurance World Trophy, η ομάδα γαλλική Legacy Competition με Yamaha και τους Bastien Vigne, Arnaud Dejean, Quentin Benslimane και Tony Guerrero συμπλήρωσε 666 γύρους, τερμάτισε δεύτερη στον αγώνα και πανηγύρισε το Τρόπαιο της Production κατηγορίας.

Νικήτρια ομάδα ήταν η ARTEC #199 με Kawasaki (Paul Barre, Julien Mathon, Lacky DeJoye και Renaud Bertrand), ωστόσο στην τελική κατάταξη του πρωταθλήματος έμεινε δεύτερη με 19 βαθμούς διαφορά από την πρώτη.