Τρίτος ο Κορωνάκης στο Sachsenring

Διεκδικεί τον τίτλο στο ADAC Junior Cup
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

16/7/2018

Ακριβώς έναν χρόνο πριν, είχαμε βρεθεί στην πίστα του Sachsenring για να παρακολουθήσουμε τον αγώνα των GP στη γερμανική πίστα. Κατά τη διάρκεια εκείνου του τριημέρου, είχαμε την ευκαιρία να δούμε από κοντά τους δύο νεαρούς Έλληνες αναβάτες της ομάδας ΚΤΜ Skourtas Racing Center, τον Βασίλη Κορωνάκη και τον Κυριάκου Λιούτα, αλλά και να μιλήσουμε μαζί τους για την τιτάνια προσπάθεια τους να διακριθούν στο ADAC Junior Cup, μια πραγματικά αξιέπαινη απόπειρα που τότε είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία για τον Κορωνάκη που τερμάτισε δεύτερος.
Από τότε "έχει κυλήσει πολύ νερό στ' αυλάκι" και ο Βασίλης Κορωνάκης συνέχισε την προσπάθειά του, συμμετέχοντας παράλληλα και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Ταχύτητας, με εξαιρετικά αποτελέσματα, αλλά και στην φετινή διοργάνωση του Junior Cup. Έναν χρόνο μετά από εκείνη τη συνάντησή μας στην πίστα στο Sachsenring, ο Βασίλης βρέθηκε ξανά εκεί για τον τρίτο αγώνα του ADAC Junior Cup, προερχόμενος από τον θρίαμβό του στον δεύτερο αγώνα που πέτυχε στην πίστα του Oschersleben, τερματίζοντας πρώτος.
Ο Βασίλης ξεκίνησε από την όγδοη θέση στη σχάρα εκκίνησης (με μόλις εννέα δέκατα του δευτερολέπτου να τον χωρίζουν από τον χρόνο του πρώτου), σε ένα διαφορετικό grid από τους υπόλοιπους αγώνες, καθώς μαζί με το Juniors Cup έπαιρναν εκκίνηση και οι μοτοσυκλέτες της κατηγορίας SSP 300.  Ο λόγος ήταν το πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα, καθώς το cup διοργανώνεται στα πλαίσια του αγώνα των GP.


Μετά την εκκίνηση κατάφερε να στρίψει δεύτερος στην πρώτη στροφή κι ύστερα από έναν δύσκολο αγώνα, ο Βασίλης κατάφερε να τερματίσει στην τρίτη θέση, ανεβαίνοντας στο βάθρο. Μάλιστα, παρότι έδωσε πολλές μάχες με τον Noah Legeux στον τελευταίο γύρο, ο Κορωνάκης έγραψε τον ταχύτερο χρόνο με 1:39.512, σημειώνοντας μάλιστα νέο ρεκόρ για την κατηγορία! Η συνύπαρξη με τις μοτοσυκλέτες της SSP 300 δυσκόλεψε αρκετά τον Βασίλη που δεν έβρισκε χώρους για προσπεράσεις, αλλά και πάλι πέτυχε ένα εξαιρετικό αποτέλεσμα που τον κάνει να ελπίζει στην κατάκτηση του πανευρωπαϊκού τίτλου, καθώς οι αντίπαλοί του στην βαθμολογία –που ανήκουν κι αυτοί στα φαβορί- που βρίσκονταν μπροστά του, είχαν πτώσεις επιτρέποντας στον Βασίλη να ψαλιδίσει τη διαφορά τους. Η ομάδα του Κορωνάκη η ΚΤΜ Skourtas Racing Center, όπως και ο ίδιος ο νεαρός αναβάτης, εξέφρασαν τις ευχαριστίες τους για την στήριξη στην προσπάθειά τους από τους χορηγούς τους, την ΚΤΜ S.E.E., την Papastavroushop, καθώς και την ΑΜΟΤΟΕ για την χορηγία του starting permission.
Πλέον, αναμένουμε με αγωνία τη συνέχεια της προσπάθειας του Κορωνάκη, ενός αναβάτη που φέρει πολλές ελπίδες για ακόμη μεγαλύτερες διεθνείς διακρίσεις.

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες